6019 resultaten.
Papier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 'k Voel wat ik voel
voor de val zich inzet
'k Liep de tegels
d' een na de ander
Mij vleiend op het gras
onder de druiven
Verloor mijn gedicht
geleidelijk glans
Hoe effectief toch is
ware genegenheid
Als liefde plotseling
uit de lucht komt vallen?…
Schreeuwend in de nacht ( R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 slechts over is zelfbeheersing
door liefde voor de relativiteit van het bestaan,
onze liefde,
dat wat verloren ging.
Ik hing zo aan jou...
maar ik houd teveel van mezelf
teveel tussen wantrouwen en vertrouwen.
Ik hield je,
ik ging houden van het relativeren.…
giovanni
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.233 lieve schat stel je eens voor
dat het je moeder was
die je verloor
waarom stoot jij je zo af
het was puur moederliefde die zij je gaf
je hele leven was zij daar
voelt het nu dan niet raar?
zonder je moeder iedere dag?
besef je hoe veel pijn zij heeft
nu ze zonder jou leeft?…
afscheid van Annabel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
910 Achter het zijn van hoogmoed
en wijn verscheen ze in mijn leven
Annabel
Ik zag haar wel en zij zag mij
We zagen elkaar in leed en lief
Symbiose van het hart
Het eerste barstje viel nog mee
Het tweede deed al pijn
Het is niet bij een barst
gebleven
Ze kon het niet, ze kon het niet
Ze kon me niet nemen voor wie
ik was
Verloren…
de liefde voorbij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 toen wij elkaar ontmoetten
sprak verbazing boekdelen
immers, herkenning
roept geen vragen op,
maar wel, waar was jij
al die tijd die plots
niet meer verloren leek
een litanie aan woorden voorbij
een oogwenk voldoet nu
een glimlach oogt bekend
en een enkel woord
schenkt vertrouwen
wij sloegen een fase over
berustend in wat niet kan zijn…
De wereld koud aan je voeten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 Minstens drie maal daags
Kom ik je op het fietspad
Tegen, Jumbo-tas onafscheidelijk
Aan het stuur, blik op oneindig,
Tevreden neuriend in jezelf
De wereld koud aan je voeten
Ziet je niet staan van de mist
Elke dag probeer ik je te groeten
Maar ' t lijkt wel of je me niet
Hoort of ziet, of je in jezelf
Verloren bent en jij jezelf…
Genegeerd en doodgezwegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.647 Twee jongens verloren we
Die zo ontzettend welkom
Waren geweest - door de
Omgeving werden niet alleen
Zij, maar ook wij, genegeerd
En doodgezwegen - immers
Verdriet om te vroeg geboren
Baby's - zoiets bestaat toch niet
Zelfs de gemeenschap die zich
Kerk durfde te noemen reageerde niet
' t Stelde immers niet zo veel voor
Kinderen…
Inval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
590 tijd van herdenken
Weer is aangebroken en
We het met zoveel woorden
Hebben over de inval door
De buren die achteraf toch
Niet te vertrouwen waren -
Heb ik zo maar ineens een
Inval, zo maar een gedachte
Die bij me opkomt en die mij
Op nieuwe gedachten brengt -
Niet meer haten, niet langer
Nadragen van zoveel narigheid -
Zij verloren…
in de helderheid van wind
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
776 dan nog,
vraag jij
het is mijn groet,
antwoord ik
aan gezichten in de ramen,
veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude
bomen
zonder ochtend, avond of
eindbestemming
zo ben ik ook jou
en wat we weten, weerloos
achter het dunne vlies van woorden
en in vrije kamers van verte
waar dagen aan de grond zich nooit verloren…
"Ik zal je leiden"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 In mijn vrijheid verloren,
dobberend op de grote oceaan.
Waar stormen op de loer liggen.
Gevangene van mijn schip.
Vrijheid hebben, en ...vastzitten.
Op zoek naar wat ons gaande houdt.
“Ik nodig je uit”.
De Geest geeft toegang tot het Woord.
Zij maakt je vrij.…
Baby love
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 Haar kusje was al onderweg
maar gaat in lucht verloren
want daar is plots geen kindje meer
dus duikelt ze naar voren.
Samen rollen ze over de grond
huilen en schreeuwen luid
en voor de liefde op kon bloeien
was het al weer uit.…
Jouw zondvloed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 de diepte van jouw zondvloed
is voor mij onpeilbaar, de stroom
te sterk en het moment triggert de tijd
ver voorbij onze afstand
we liepen in lege ruimtes
ontvreemdden de zwaartekracht
vermenigvuldigden onze
handen en kaatsten
de dagen erna terug in
het boeket dat verloren in het veld
vormloos van de dood werd verlost
god was eentonig…
Ik was weer mens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Het ik gevoelloos
Zo lang, te lang,
Emoties die zich
Niet meer lieten
Kennen -
Afgevlakt gevoel
In een mens die zichzelf
Verliest aan een wereld
Verloren in schuld
Asgrauwe hemel overdag
Ondoordringbare nacht
Een lange tunnel
Zonder vluchtstrook
Onbewust biddend
Dat er aan het eind
Van de tunnel weer
Licht mag zijn…
Adem voor mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 Op dat moment verloor ik
mijzelf
Ging vol en compleet, hele-
maal op in jou
Gecontroleerde volwassen
eenheid
In jouw weergaloze warm-
tebron
sta ik voldaan en onge-
kleed, zonder jas
Jij peilt, zucht, kust en haalt adem
voor mij
Spant spieren vol van geluk
Doet wensen voor ons
liggend op de maan
Jij verlicht, staat op, verdwijnt…
Van de wereld los
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.429 We dwaalden in onmetelijkheid,
verloren ons in 't Ughelse bos.
Vrij richtingloos liepen we daar
en maakten ons van de wereld los.
God weet waar we in gedachten waren
maar net toen we Hem de juiste weg wilden vragen
was het dat wij onzichtbaar geleid
de auto, onze verlossing weer zagen.…
herfstvrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 ik wandel door de herfst
alsof hij van mij is
een pad bezaaid met
verloren zielen van de zomer
een lage zon tekent
lichtkegels in het bos
ze wijzen een weg naar verder
naar de vrouw
die ik zou kunnen zijn
een wintervrouw misschien
die sneeuwkristallen knipt
ijsparels rijgt
in koele meren zwemt
als alles anders had geweest…
In zinsbegoocheling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 het donker geeft onzichtbaarheid
de rode draad ten spijt verdwenen
zielen uit ketens van het lijf
in zinsbegoocheling
verbraken zij de banden
die hen bonden aan het aards bestaan
transformeerden snel
van driedimensionaal naar energie
vervlakten in materie tot onmeetbaar niets
kozen ruimte zonder tijd maar
verloren zich in communiceren…
Vriendschap en vrijheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
901 Ik heb mijn hoop op een
nieuwe vrijheid nog niet
verloren. Ik richt mijn
aandacht op het vrije spel
dat niet de mooiste ogen
hoeft te scoren.
Het is een mooie droom, hoewel
dromen doe ik hem niet als ik
naar waarheid mag herbeleven wat
ik eens in schoonheid achterliet.…
Eeuwige jeugd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
683 Tracht het leven nog mee te
doen met een nieuwe tijd,
maar ten koste van zijn
oorspronkelijkheid strijdt
de eeuwige jeugd een verloren
strijd.…
Hun nevelig verhaal
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
580 waar mist sliert
flarden geluidloos
hun nevelig verhaal
verkondigen druipen
woorden langs het raam
somberheid verdicht
het minimale zicht
waarin licht verstrooid
wordt en alleen bewegen
nog signalen geeft
alsof leven
zich afspeelt in
een ongeziene vorm
van bestaan dat zijn
zin verloren heeft
strak trekt angst
klemmen op de borst…
Het rode rimpelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 ik dacht
de appels rood
in het samen plukken
waar lente was gezien
moest ons dat toch in lange
zomeravonden gaan lukken
een oogst vol
zonnewarmte van
onze koesterende handen
hij verloor heel langzaam
al zijn fruitigheid
bleef in hoge kronen hangen
het rode rimpelde
verfletste ver voor tijd in
kleur en herfstige vitaliteit…
Voorbeeldig leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.089 Wat ik van hem geleerd heb,
kan niet meer verloren gaan.
De buitenwereld krijgt minder vat,
steeds minder vat op mijn bestaan.
Hij leerde ons wat ontspanning is,
temidden van de wanen van de dag.
Hij leerde me wat aandachtig kijken is,
naar de kleine dingen die hij zag.…
De koele tuin
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 confetti bloemen
veel ballonnen voor
ultiem plezier
muziek en lachende
gezichten in een
snelle polonaise hier
ogen glinsteren
willen zonder remmen
naar het onbekende
sneller en alerter
op zoek naar het intieme
in geheel verloren gaan
wij zijn de
drukte ontvlucht om
in stilte bij te komen
de koele tuin
een heldere nacht waarin…
Nieuwe bladzijde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 democratie
heeft een nieuwe bladzijde
de ommezijde
de schaduw kant van een vrij land
geleerden buigen zich over een boek
maar in het echte leven is de weg zoek
wanneer vindt de samenleving elkaar weer
in verbondenheid
de verdeeldheid van de tijd
doet zielen zoeken
daartegen helpen geen boeken
mensen zoeken een leider
die kan helpen met de
verloren…
Onderdanig in de liefde
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
618 aandachtig
naar geluiden van jonge gezinnen
gezelligheid op weg naar kerstmis
met een zorgvuldig uitgezochte boom
en boodschappen eigenlijk te zwaar
om in zonderlinge eenzaamheid te tillen
onderdanig in de liefde
was ik als man altijd geweest
ik voelde nog die hunkering
van het kind in het beest
wat ik wist van mijn leeftijd
verloor…
De bokser
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 Ze deelt uit, plagende tikken, mijn benen papier
maar de deur op een kier, een vragende blik en,
Ik val in haar armen, kapot van de pijn
Ze haalt aan, haalt uit en nog voor mijn gezicht bij,
de grond is bedenk ik, ik heb niet verloren.
Want wat was ik daarnet, al was het maar even,
Mijn god wat was ik, dat even dichtbij.…
God rolt de zonnen door zijn handen…
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.611 't Geheim blijft tot de nacht behoren,
waarin ik ben ontstaan,
tot, opgeslorpt, in schijn verloren
in 't licht vergaan
in U ik word herboren!…
bloesems en patchouli geuren
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
634 je naam heb ik nooit echt geweten
de droom raasde veel te snel voorbij
maar die aroma's zal ik nooit vergeten
van scherpe bloesemgeuren allerlei
bloesems en patchouli geuren
heel kenmerkend voor jou
meisje van vele felle kleuren
besef hoeveel ik van je hou
elke droom voelde ik mij verloren
wanneer je me opnieuw verliet
vele tranen werden…
Dat vage
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
525 er is altijd dat vage
voor een mens alleen
bijna niet te dragen
gevoel dat alles onecht is
ik zie maar kan
er nooit bij komen
de horizon is vaak een
obstakel voor mijn dromen
filosofeer over
de diepte van bestaan
daal dan af in een steeds
nauwer wordende spiraal
waar angst
de sfeer bepaalt in
een totaal verloren zijn
door existentiële…
gaandeweg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 ik leg de weg naar
berusting slenterend
soms dralend af
gaandeweg begon ik
aan wat ik nog niet
eens zo lang geleden
later noemde
het is het afscheid
van hoge woorden
en vervlogen jeugd
van het ongrijpbare
verwaaide leven van
verloren dromen
het is de onbekende
weg die me in het
duister tasten laat naar
barsten en scheuren in…