5695 resultaten.
Vazig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Ik krioelde tenenkrommend
Verstomd over de leegte
Ik kon niezen, rollen, hijgen
Knijpen, grommen, tot ik brak
Ik was een vaas, mijn bloem was dood
Mijn water bruin
Mijn vel gebarsten
Ik stond bovenop een iets
-niemand kon het plaatsen-
En ik danste, speelde, zong
Werd haast woest om al mijn vreugde
Niemand zal mijn zijn ontnemen
Ik…
gipskruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 ergens in de ruimte
dwarrelen woorden rond de mal
van nieuwe vormen
er hoort een glimlach bij
een frons en twintig vaste regels
onder tafel schuift een voet
ze raakt mijn tas vol bundels
het genoegen van een hart,
het vragen in een hoofd
de grond van alle dingen wordt
geloofd
de geur van bloemen kruist oneindig
sluit een pact met wit…
Ik mis je meer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.009 opnieuw zullen er bladeren groeien
de bomen vol groen en statig staan
bloemen kleurrijker weer bloeien
jonge lammeren de wei ingaan
een lucht zo wolkeloos en blauw
de zon die laat haar stralen schijnen
en ik denk enkel maar aan jou
geen warmte laat de kou verdwijnen
dit prille geluk drukt mij op de feiten
dat jouw sterven niet te keren…
De koele tuin
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 confetti bloemen
veel ballonnen voor
ultiem plezier
muziek en lachende
gezichten in een
snelle polonaise hier
ogen glinsteren
willen zonder remmen
naar het onbekende
sneller en alerter
op zoek naar het intieme
in geheel verloren gaan
wij zijn de
drukte ontvlucht om
in stilte bij te komen
de koele tuin
een heldere nacht waarin…
Geurige stemmen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
913 ik heb de
meeste bloemen
zien groeien ook onder
een minder gunstig getij
in slechte seizoenen
vertraagde het leven
konden zij amper
vruchten en zaden geven
de nazomer
brak alle records
de kleuren bestreken
hemel als nooit te voor
ik mocht vandaag jullie
bloeien aanschouwen
heb de geurige stemmen
van vele harten gehoord
dank…
Taal van je lijf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 doen landen
danste met
een lach op
woorden die
jij in zinnen
hebt uitverkoren
tot dit gedicht
ogen knikten
een feilloze
choreografie
in de ruimte
waarover jij
kon beschikken
felle lampen
belichtten de
curieuze accenten
die jij gaf aan
de sprekende
taal van je lijf
jij straalde
de strofen
over ons uit
wij wierpen
bloemen…
Drang
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
778 IJverig breekt de bloem door haar strengen!
Dat is wat de mensen Lente noemen,
de moeder van een moeizame drang.…
Cirkel van liefde
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
865 Vlinder, dans met mij
je cirkels van liefde onder, naast of boven mij
beroer me met jou vleugeltippen
om samen te duizelen op hemelhoogte
en rusten op een aardse bloem
jij slaat de akkoorden op mijn woorden
en samen zingen we het refrein
hoe groot is de vreugde van het samenzijn
in die nimmer aflatende dans van de
eindeloze cirkel van…
God rolt de zonnen door zijn handen…
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.611 Als dauwdrop aan der aarde bloeme’
weerspiegel ik het al.
Ik hoor de sferen zoemen
Gans 't sterrendal
probeert Uw naam te noemen.
't Geheim blijft tot de nacht behoren,
waarin ik ben ontstaan,
tot, opgeslorpt, in schijn verloren
in 't licht vergaan
in U ik word herboren!…
de koeien en de paardenbloem
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
584 de bloem groette gerust de stoere koeien
mede door haar vriend de… wind
want die liet haar hoofdje buigen en
dat werd door de koeien sterk bemind.
koeien lijken misschien dom
maar snappen heel goed de moraal.
dat ene bloempje dat laat je staan
zo niet, is dit het einde van hun… verhaal!…
Carl en Karin Larsson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Dezelfde bloemen bloeien in de tuin.
Hetzelfde uitzicht over het meer.
Het huis straalt weer in de zon.
We kijken door een venster naar de oude tijd.
Tijd die hier aarzelend heeft stilgestaan.
Carl's alledaagse schilderijen leven nog.
Kersti speelt weer in de tuin.
Zoals toen. Zoals nu.…
Kringloopt bestaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
612 ik zoek niet
de rust van het graf
wel het wiegen van
lange halmen en
bloemen in het gras
zij hebben dood zien
passeren in droefheid
en rouw konden zich
pas profileren in lente
na verdwijnende kou
samen zien wij bekenden
zij ordenen het groen
tot weer een keurig graf
waarvan de inhoud
op de eeuwigheid wacht
in dit schisma
van leven…
Wij prieelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 je trippelt
lichtvoetig blij
over gras dat
groen naar je lacht
rondt borders
streelt bloemen die
bloeiend op je wachten
geurt hen dichterbij
wij prieelen tussen
slingers herinneringen waar
ooit ballonnen hingen
met opschriften van toen
nog is je jeugd
onvergankelijk vitaal
straal jij warmte en
liefde naar ons allemaal
laten…
Opnieuw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 Laat ons vergeten
dat bossen zingen
wolken fantasiefiguren tonen
dat bergen dromen
bloemen naar onze liefde dingen
en rivieren klanken
stromen
laat ons even vergeten
wat we weten
hoe moeilijk benoembare
verschijnselen heten
en ze opnieuw ervaren
laat ons weer opnieuw
samen komen
en weer woorden zoeken
en doen of we elkaar voor het…
Van bovenaf gezien
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
479 Een vogel vloog hoog langs de wolken
En zag de aarde steeds minder groen
Hij dacht hoe moet ik in een lied vertolken
Dat de mensen daar iets aan moeten doen
Steeds komen er minder insecten
Bloemen en planten worden niet bevrucht
Mens waar blijf je met je intellecten
Ben je voor ondergang niet beducht
De vogel vloog verder en verder
En overal…
Het regende vannacht
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
539 Het regende heel zacht vannacht
fijn om het brein eens op te frissen
voor het raam een bed violen en narcissen
waar op elk bloemblad een druppel ligt
een fraai gezicht
hoe elke druppel weerspiegelt in een bloem
en zuiver zingt de lijster
haar tierelier in de nog kale populier
klein geluk wat voor mij lente heet
ik raak verstild
zie…
Beeld
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.206 Hardheid glanst
Donkerte verzet zich
Weerschijn roept zwart
op: de maan zoekt
een rivier in de zwemmende
nacht
Het huis is vensterloos
De bewoners leven van
vergrendeling
In de bloemen
zijn de kleuren
vermengd en gesloten
in hun kelken
Ook de lippen
laten slechts vermoeden
wat hen onzegbaar
als gemompel
toe en talig…
Geen enkele dag hoeft mokkend te zijn.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Geduld is als een bloem die niet
in ieders tuin spontaan groeit,
vier en gedenk gerust die tuinmannen
die dat wel in hun tuin hebben uitgezaaid
om het dagelijks als bloembed te koesteren.
Het wellicht zien als een goede papaver
wellicht een prachtig gedresseerd paard
wiens manen je niet eens hoeft te kammen.…
EEN ZAADJE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
617 bedoeling verstaat
en het schat op waarde
zonder ook maar
iets te vragen
levert die stille zwarte grond
z’n waardevolle bijdrage
hoe simpel het ook lijkt
‘t is dit zwijgend samenspel
dat de wereld verrijkt
het zaadje – ik – en de zwarte grond
een op stil vertrouwen
gebaseerd verbond
met als overweldigend resultaat
schoonheid van bloem…
Dat zonmoment
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 zij was geen
kolibrie of bij
maar haar
sfeervolle plaatje
overweldigde mij
vingers die
voorzichtig het
hart opende waar
daglicht zacht
naar binnen ging
op dat zonmoment
spiegelde de bloem
zijn bloei in
specifieke kleur
aan het firmament
dat beelden zond
langs nanodraden
naar een ver heelal
waar ook vingers
waren van jouw…
Laatste eer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
598 ze uitgegleden
nee, ze is zeker niet vermoord
dag mevrouw, dag meneer
weet u toevallig haar naam
hoe bijzonder zij was
waar ze van hield, welke boeken zij las
had zij vrienden of was ze eenzaam
dag mevrouw, dag meneer
heeft u het al vernomen
een vrouw heeft hier het leven gelaten
heeft u het gezien, of met de buren staan praten
om bloemen…
De som van klinkers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
400 geluidsdragers van lopend vuur,
trommels verkondigen wat bewaard
werd in een zandloper van de natuur,
door haar onbestaande pennen worden
nieuwe klinkers gevormd, klank van
onbestaande woorden, in de mix
van letters is alles al geschreven,
kunnen we maar geduldig zwijgen tot
de bloem van de taal zich openbaart.…
Het nog niet geschapen land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 elke dag
verliest de
statige boom
voor 't venster
meer aan pracht
ik zucht geen
bloem die
schommelt in
de donkere lucht
een harde
wind
waait door de
takken van
de boom
verdrijft de
vogelkelen
ik wacht
de dagen
af in stilte en
met heimwee
naar een
nog niet
geschapen land
kleuren
het linnendoek
de nacht voorbij…
In rood gedood
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
491 je hebt de zee
zien komen
steeds meer water
tussen duin en
de verte van je dromen
ze bloeide tot
schuimwitte bloemen
die in lange rijen
omsloegen met
donderend geluid
zon weerkaatste
op ontelbare botten
die de vloedlijn
markeerden als het
vroegere kruiend ijs
bizar beschreef zo
dood het sterven
der mensen in een
niets ontziende…
droog en dor
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
529 de aarde transformeert in zand
ik hoor bloemen en planten kreunen
en zie vele konijnen achteroverleunen,
alles kleurt reeds lichtjes aangebrand.
de wind, ja de wind, die doet ook extra zijn best
om alles te verplaatsen of te laten vallen
zijn mensen nu onbewust de natuur aan 't vergallen?…
Huiselijke toon
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
424 ik zag hoe
je handen
voorzichtig
stukjes oude
weerspannigheid
weghaalden uit
het monument
van je jeugd
het waren
deugd en
gehoorzaamheid
die jouw lang
hadden gedragen
in een vaste
wereld met een
huiselijke toon
vertrouwen in
een met positief
elan behangen
maatschappij
tot daar de
jeugd met
bloemen liefde en
plezier ging…
Ontdooiende wintermuziek
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
520 overal waar jij
verscheen gaf natuur
acte de présence
zag in de verte al
de knoppen van
bloemen zich openen
om in volle
nieuwsgierigheid hun
hart aan de kijker te tonen
struiken ritselden
bomen ruisten hun
groene welkom melodie
de vergeet-me-nietjes
in het gras wisten
al meteen dat jij er was
adembenemend
hoe zij groeiden…
De lente is bijzonder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
545 jij bent de mooiste bloem in de lente wei.
Je hebt mij vreugde laten schenken.
Voor jou sta ik op voor dag en dauw.
Geen seconde kan ik niet aan jou denken.
Omdat ik zoveel van je hou.
Je bent het mooiste wat me is overkomen.
De echte schoonheid ben jij.
Jij bent vanaf de lente in mijn
leven gekomen.…
Vaccinatieprik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Met woorden kan ik niet benaderen
welke schoonheid jouw bloem mij bezorgde
hoe je met me bloesemde in de nacht
vreugde telkens als een pianotoets
in melodie van wandelen
in het op en neer gaan
tussen dunne wanden
het heeft ook geen zingeving
om mijn bewondering hier
te laten ademen met jouw bloesem
mijn donkere ziel is als de nacht…
Kussen in mijn rug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Plooi je als een kussen
in mijn rug, vorm je lichaam zacht
naar het mijne, dan zakt de pijn
erin weg, in de omarming
van jouw genegenheid, je mag me strelen
licht over mijn schouder, dat is alles
wat ik je geven kan als je belooft
om niet te bewegen, meer kan ik niet
aan, mijn open bloem blijft gesloten
Soms brandt ze van krampende pijn…