24248 resultaten.
Moeder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
683 Je dood was slechts tijdelijk scheiden
doch de liefde die jij in mijn leven gaf
die zal ononderbroken blijven
en niet sterven aan je graf.
Moeder, jij bent vertrokken voor een verre reis
en iedere dag kom ik je wat naderbij
om samen in Gods Paradijs
te zitten in dezelfde rij.…
Ongeschonden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 Ik kom met lege handen.
Niets heb ik bij me,
enkel maar een groet:
saluut aan wie mijn blik ontmoet.
Niets eist mij op
en niets legt mij aan banden.
Hier, vrank en ongebonden,
ontvang ik met die handen wat er is
en wat zich nu aan mij vertelt.
Een beeld van vroeger dat is opgeweld,
vervliegt,
niet langer meer een kommernis.
Het…
Bevrijding (opgedragen aan Theresia)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 De dood van een liefste sluit ramen en deuren.
Een donkere ruimte waar alleen valt te treuren,
is dan het enig jou overgebleven toegangsoord,
waarin je met je verdriet niet wil worden gestoord.
Het leven daarna is slechts een stuk op het toneel,
want elke blijk van vrolijkheid voelt als één teveel.…
Stille sterfte ver weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
518 Adviseurs en kabinet
met blinde angst besmet
volhardden in dure plicht tot
de samenleving was ontwricht
Wee gij, bijna doden
Sterven is hier verboden!…
Vervuild water
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
397 het schuim
drijft
aan de oppervlakte
dode
vissen spoelen aan
de gieren voeden zich
voldaan…
Hippocrates
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 de zon
is al boven de
verhitte hoofden
broos als een bloem
tot in de tuin
van mijn huis
waar we telkens weer
de valse dageraad zien dagen
rondom het
leven
wekkend
koor
daar breekt ons hart
in jubel uit
ons eigen zuivere land
dat dood en leven bant…
Gaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Het leven is mij om het even
Want maar even zal ik leven
Wat ben ik meer dan wat ik deed?
En wat als alles, iedereen vergeet?
Gaan waar het niet kan zal ik gaan
Daar is mijn doel – daar zal ik bestaan
Vrijheid is er pas aan het eind
Waar niks meer te verliezen is
Daar aan het eind zal ik gelukkig zijn
Want spijt is voor hen die nog…
LAAT DE DOOD MAAR KOMEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 Laat de dood maar in mijn leven komen
want ik vrees hem echter warempel niet
Waarom te strijden tegen wilde stromen,
vanwege uitstel naar dat nieuwe gebied
Laat de dood mij steeds dichter naderen
we gaan elkaar aan de grens ontmoeten
Ik zie hem volstrekt niet als een dader en
ik ga hem lijkt mij, als vriend begroeten
Laat de dood maar aan…
DODELIJKE VISITE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 ‘s Avonds werd gisteren nog laat aangebeld;
benieuwd wie het kon zijn opende ik de deur
Mogelijk had eentje het gemunt op mijn geld
't bleek echter iemand met een lijkbleke kleur
Mag ik mij even voorstellen, sprak hij zacht
ik ben de dood; ik kom me over u ontfermen
Ik sprak sorry kerel, jij bent al nummer acht!…
Zoete vrucht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
493 Hier door de mobiel
de echo van woorden spreken van virus
dood en vrijheidsberoving
vreten in lijf en leden
woekeren in het hoofd
rondom de ketens van vuur en verwoesting
het wilde bloed van roofdieren
dat tussen de scherven sijpelt
Tranen en pijn in het hartzeer van het leven
onder de rommel van puin
De uitgestoken hand
een…
voortschrijding
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
461 het raam verdeelt de jaren in uitzicht en kamer
ondertussen speelt alles zich af
in de schaduw van de plant haar licht
soms op de voorgrond en zelden afwezig
blinken sterren nog steeds in hun uithoeken
al fluistert men dat de tijd zich verwijdert
staat op elk moment een woordenboek klaar
om de bladeren in de tuin te achterhalen
die lagen…
Troebel water
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
533 het water troebel en rimpelig
omspoeld
met dode vissen
glijdt langs
de witte toren met het kruis
er wordt een deur gesloten
het zal niet lang meer
duren dat de dag zal
komen
dat er helder water over de stenen
zal stromen op
deze plaats
springlevende vissen…
Moeder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
589 De dood heeft je meegenomen
niet naar de zee of naar een graf
maar naar de droeve stilte van een bos
daar ben je uiteengevallen
je bestaat niet meer
de resten zijn vergaan
maar de herinneringen
zijn sterker dan ooit
het lijkt of je weer danst
weer naar me lacht
mijn haren streelt
zo eenzaam in dit spiegelspel.…
HET KAARSJE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 jeugd verstopt zich in het rimpelgezicht
je weet je op weg naar jouw laatste spoor
Langzaam brandt je kaarsje op, later snel
je einde komt dan met rasse schreden aan
In de verte hoor je plots jouw afscheidsbel;
je hebt nog maar enkele maanden te gaan
Plots gaat de vlam flikkeren, plus doven;
't wordt donker, gelijk de naderende dood…
Don en Phil
snelsonnet
4.1 met 9 stemmen
579 Nu ook Don Everly is overleden
Zie ik weer haarscherp hoe het is geweest.
Ik haal mij ‘Bye Bye Love’ weer voor de geest,
Waarop wij onze eerste dansjes deden.
Maar ook en speciaal ‘Let It Be Me’,
Ik zwelg in weemoed en in nostalgie.…
Flow along
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 Het hart tot kloppen gemaand
Het bloed tot vloeien, de longen
Tot adem, de ogen tot betraand zijn
Krijgt de boreling een ferme tik
Op zijn billen en voelt zich een vis
Op het droge
Nog lange tijd zal hij geboortetranen
Schreien, ziel zijn gevangen in huid
Tegen de stroom in drijvend
Komt hij niet van zijn plaats
Is vonk, dansend op…
[ Oorlog is sterven ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Oorlog is sterven
van de honger, in de kooi --
Arme kanarie.…
De koude aarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Hoe langer geleden het is
het leed, de koude aarde
hoe dieper je kunt voelen
hoe erg het wel moet zijn
geweest, hoe meer hoop
je wel moet toevoegen
aan de zekerheid
van het vertrouwen dat
"le jour de gloire est arrivé"
Je hoort de harten juichen
vóor het sneuvelen
vóor de stilte
Na de strijd en het delven
is er het rusten
in vrede…
Kaïn's teken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 een mens mag je niet doden
hakte Mozes uit in twee stenen
die hij meteen kapot smeet
om het volk een les te leren
met de ziedende moord
op 3000 man, het bloed kleeft
voor altijd aan de priesters
maar het was hun goed recht
want God wilde het
zelf doen…
Oma's biecht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
590 Van de dokter
mag ik geen wolkentoetje
dan leef ik minder lang
Vastberaden legde ze
haar grijsbenige hand
op de stapel bontgekleurde
wolkentoetjes in haar winkelwagen
Een opstandige glans
In haar bleekblauw
broze oogopslag
Mijn broer is ook al zo
zo goed als dood
Ze maakte
een missie
van haar ongehoorzaamheid…
Deze samenrust
netgedicht
5.0 met 18 stemmen
373 eindelijk
heb ik iets
kunnen schrijven
dat altijd tussen
ons zal blijven
jij was en bent
gebleven
je hand heeft
als bescherming
op je wang gelegen
in deze samen rust heb
jij de vrede gekregen
die jij wilde in
dit leven
in vriendelijke lach
en twinkelende
ogenblikken gaf jij
ieder die dat
op zijn pad nodig had
jouw warme…
Voorzichtig vergeten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
549 zij hebben
regelmatig
op het randje
gelegen tussen
leven en voorzichtig
vergeten zijn
waar stilte
in paniek
geen misbaar
maakt en rust
alleen de schijn
van vertrekken
voor laat gaan
overlevers
met handen
en voeten door
het eigen lot
beschoren in
een proeve die
al verloren lijkt…
De kantklosser
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 Hij liet het van zijn kant gaan
ging er vervolgens kapot aan
verloor zijn verstand
en kloste zich van kant…
Cordelia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 na het onachtzaam dansen
op het ijle koord van louter
woorden en weggewaaide
beloften groeit in zijn hart
een orkaan van verdriet
ontluistering kerft zijn
vermoeide botten
na de vuurzee hoort hij het
hout kraken kraken van gemis
pas nu volgen zijn oren de
misthoorns die aanhoudend
van onheil roepen over de
grauw grijze heuvels…
einderloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 in de schaduw van de dood
die de kleuren van het leven
verlicht tot aan de horizon
waar het verlangen wenkt
dat het verzet zal breken
lijkt de strijd om het bestaan gestreden
als ik op het kerkhof van het even
aarzelend mijn vleugels spreid
voor een reis zonder einder
de verre vlinders achterna…
[ Hij is begraven ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Hij is begraven,
is er nu meer licht, de lucht --
is zoveel ruimer.…
Pegasus rouwt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
477 Mij is
Een lange man ontvallen
Artiest en virtuoos pur sang
Hij, drieëntachtig, leefde lang
Wij beiden haalden van de stallen
De beste paarden, ik trok op
Met een volbloed satiricus
Genoot van zijn markante kop
Uniek, zo een briljant genie
Rust nu in vrede, Wim de Bie…
binnen de muren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
469 de vlakte tintelend wijd
draag ik een woord in de
kom van mijn handen
ik leg het zacht te slapen onder
langzame wortels van een boom
zij buigt haar takken als een moeder
over een leven ver van mij vandaan
een zwaluw roept laatste
onverstaanbare dingen
overal de lucht als een eindeloos water
over de vlakte tintelend wijd
dood…
Mijlpalen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Wees vrij om je eigen keus te bepalen
Nu ga ik met het leven mee,
Totdat toch….. de dood mij komt halen…
[ Het is maar karton ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Het is maar karton,
geen mens, toch kan ik het niet --
Ik wil geen schietles.…