6136 resultaten.
Zij en ik 80+
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Sinds tien jaar woon ik in ‘dit huis’
En meestal ben ik wel tevreden.
Mijn stoel, mijn bed en het verleden
Zijn dragende muren van mijn thuis.
In het begin waren wij samen,
Zij was mij voor, en ging haar gang.
Nu lijkt een dag zo leeg en lang
Zij was voor mij de heldere ramen
Met vergezicht op mijn gedachten.…
Op het smetteloos wit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.044 voor mij het met
sneeuw bedekte dal
een vage droom
van arrenslee en dennengroen
de sfeer van toen
een klare lucht
met heldere ster
maar achter mij
bourgondisch feestgedruis
uit het fel verlichte huis
waar kerst in overdaad
op tafel staat
zij schuiven aan
al licht verhit snel knoeiend
op het smetteloos wit
ben niet terug gegaan…
kerstdis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.577 kerstdis
lichtjes in de boom
voeren mij terug naar die droom
van het ouderlijk huis
vol warmte en geborgenheid
een baken in de tijd
broertjes, zusjes, pa en moe
voeren mij naar die
dagen toe
na de mis aan de dis
vol twentse lekkernij
allemaal zij aan zij
in gedachten duurt dit voort…
Feestdagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.447 Familie, vrienden lekker eten
Jaarwisseling met flap en bollen
Knallend het nieuwe jaar in rollen
Kerstboom weer uit huis
Engel in doos, kerstmuziek weer klaar
We hebben het gehad, althans weer voor een jaar!
Maandag gaat de school beginnen
We gaan over tot de orde van de dag
En stiekem wappert daar een kleine vlag......…
Lieve oma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.188 Het huis
de muren vol verhalen
vult zich met nieuwe bloemen
van hen die jij nooit zag.
Het erf
eens zo verstild verlaten
begint opnieuw te praten
en springt van tussen oud
een nieuwe toekomst in.…
PLAGIAAT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
802 Maart roert zijn monsterlijke staart
Zwiept plantenpotten van terrassen
Dwingt jong en oud in winterjassen
Zet mijn vergissing op de kaart
Werpt zwerfvuil tegen huis en haard
Wist mij laaghartig te verrassen
-Ik vond het nogal onvolwassen-
Met kelen waarin nog geen baard
Ze vielen spoedig door de mand
De wilgen graaiden naar mijn lier…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
765 Dans, en je huis is geliefd.
Zit, en de wereld gaat aan je voorbij.
Geef, en het helpt je leven.
Neem, en niemand wil je helpen.
Ze willen alles in jouw plus,
maar niets in jouw min.…
zeezijde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
456 (waar ik water raak; mijn tenen in gebogen stand)
vijf maal twee
en zilt verdwijnt de nacht naar achter
spoorslags, nu dit jaar een tiende telt
ik mis
ze is
toch ook weer niet, maar altijd dichterbij
dan oude wonden
waar wij stonden staat nu stil
een ander huis
nu zoek ik troost -in zoet gekabbel
zachtjes, tot het strand mijn laatste…
Lege snelweg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Waar ons toonloos
Werd verteld dat
Ons kind, dat we
Bij ons dragen, niet
Meer leeft - het
Wachten is alleen nog
Op de dode vrucht die
Vanzelf, werd ons gezegd,
Te voorschijn komen zal -
Tranen van verlies
En over het overstelpend
Onbegrip van hen die beter
Zouden moeten weten
Brengen ons ongemerkt
Op de weg terug naar huis…
Hoefgetrappel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.037 vredig lijkt het huis vanavond
lichten worden gedoofd
na kinderwensen te hebben gehoord
alleen de klok lijkt opgewonden
Mientjes mandje troont naast de schouw
netjes naast elkaar: een wortel en wat suiker
met een briefje erbij als zondagsruiker
ze vraagt niet veel Sint en is U trouw
vanuit het bedje staren wakkere ogen
het is toch niet…
Pluizenkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
688 op zachte voetjes ga je door het huis
gezwind als de wind
en zo stil als een muis
Warrig, narrig wonderkind!
jengelen kan je eindeloos
maar als je zachtjes spint
weet ik weer dat ik jou uitkoos
Hongerig, brommerig drommelskind!…
Stilaan bij me weggegaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 Verteerd door verdriet,
Door tranen die maar niet
Wilden komen -
De emotie-gang was tot
Stilstand gekomen,
Van mijn geestelijk huis
Niet meer over dan een
Kaal geraamte dat klaar
Was om te sterven,
Kon zelf het einde van
De tunnel niet meer zien,
Geen lichtstraal nog
Die binnenkwam -
Daarom heb ik mezelf
Groot gevoeg gevonden…
Op de Overtoom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.338 Het dooit op de Overtoom
maar het vriest ook al weer op
melden mijn voeten
die mijn dag verlopen
ik blijf dicht bij huis
steeds dichter
dat is mijn leeftijd
wolken worden zwaarder van ontkleur
de geur van gisteren hangt nog aan me
ik at net een vriend
we braken het brood
en deelden de doden
we zijn al bijna uit zicht
wij lachen nog
wat…
Interceptie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 vergeet niet de macht der
gewoonte, zilveruitjes en dagkoersen
het tijdelijk geluid tegen een muur
door zwijgzaamheid gestut
de wanhoop aan begrip voorbij
het excuus voor gezworen twist
de jubel van voortijdige luister
in valse vlucht over hellend vlak
tot fluisterende bossen
zijn uitgedund op doorzichtig maaiveld
tot verder van huis…
stationshal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
610 uitglijden
een omroepstem vermeldt een
storing op de lijn
aanwijsborden
veranderen hun bestemming
‘vertrekt vandaag niet’
jachtig bellen mensen naar werk
of naastverwanten
zij wacht in de stationshal van het leven
niet wetend wie te bellen
welke trein te nemen
in het oog van de orkaan
daalt stilte en
een vaag besef
voorgoed naar huis…
Jong geleerd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
737 sneeuwman met steenkolen ogen
versleten muts op en sjaal
Zelf geschapen met koude handen
rondgelopen met tenen, stampend koud
naar de melkman gezwaaid
Een poging tot vliegen gedaan
een meter van de grond gekomen
neergestort in een berg van sneeuw
Een kaakje van de buurvrouw gekregen
met een gloeiend, blozend gezicht
naar het warme huis…
een nieuw begin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.794 Een nieuwe plek, nieuwe plaats een nieuw huis
Een nieuw begin, een nieuwjaar
Nieuwe kansen in het leven
Het ouwe loslaten en totaal een nieuw avontuur beleven
Een nieuwe start, een nieuw begin, een nieuw leven
Een nieuwe kans door het lot gegeven
Een nieuw begin in het leven
Het ouwe hoofdstuk slaan we dicht
Om het een plaats te geven…
Toch waardevol.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Veel denkwerk werd besteed aan
auto's, kleding en de fietsen
de straatlantaarns en bomen op het plein
zelfs de deurknop van uw huis, werd niet vergeten.
Het pakje soep met dit of dat
de letters en de kleuren
formaat en smaak er werd voor u
gedacht, alleen nog even consumeren.…
Heimwee naar de toekomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.123 Hoe ook - het meubilair verdween van wat
toekomstig huis wou zijn in haar: geen
kamer meer met zon en zang, geen
schaapjes die op het behang een kindje
tellen zou, geen toegekend belang aan elk
gebaar tot aan de afwas toe die neuriënd
van simpel stil geluk en liefde voor elkaar,
ach laat ook maar, die aandacht voor elk ding.
--------------…
Kaarsje voor jou
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
731 Je ogen volgen me door huis
Genieten mee als ik koffie drink.
Ik praat tegen je in 't geheim
Voor mensen denken da'k niet helemaal in orde zou zijn.
Maar jij en ik weten allebei
Wat we bedoelen, wat jij,
dus
Ma, ik steek weer kaarsjes bij je aan
Zo dat ik je ogen weer zie glinsteren.…
JAN
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.273 Ik laat u nog een zachte zomer over,
Het huis van liefde waar gij achterblijft.
Treur niet om mij, ik loop op wolken, tover
Met Peter en met Geert ons eigen paradijs.…
Zielsverloren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
526 Ik ben nogal androgyn,
wat haar mogelijk
verwarde en zij leek
op een verdwaald elfje,
die de weg naar huis
was kwijtgeraakt.
Een ogenblik was voldoende
om voor eeuwig met haar ziel
verbonden te blijven.…
In plaats van
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
593 Dus Annemiek zoals je ziet
een man in huis ontbeer ik niet.~…
onverwacht bezoek
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
673 op onverwachte tijd en plaats onzichtbaar
voor het oog maar met een vaart nauwelijks
te benoemen, raast en snoeit hij schoonheid
plat, velt daarna oude bomen, vernielt
het huis, herinnering, bekleedt alles met
zijn lelijkheid om twijfel te voorkomen
knaagt rustig voort, rooft dan de kracht
knakt de wil: geen lieve moeder die hier
helpen…
Nazomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
584 De meeste zomergasten weer naar huis
een enkeling is nog gebleven,
de druiven zijn geplukt
maar de kastanjes hangen nog
terwijl de laatste vijgen rijpen.
De overgang van heet en buiten
naar rust en stil en binnen
de plek wordt weer van ons,
we nemen weer de tijd
terwijl de laatste vijgen rijpen.…
schrijven
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
485 opgevist uit de goot
vergeeld en verregend
een enveloppe met
een postzegel erop
ontsnapt uit de volgepropte
doos met oud papier
van huis naar straat
naar goot gewaaid
bibberende hanenpoten die
de leegte moesten veroveren
een scheef getrokken streep
onder de naam van de stad
wat wilde je meedelen
vragen vertellen toen je
je handen…
Nodeloos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
613 Onder de sterren
In de regen
Om het huis
kom ik ze tegen
Bij het ontbijt
Erna, ervoor
Het houdt nooit op
Ze gaan maar door
In de auto
In de kroeg
Ze stoppen niet
Tis nooit genoeg
En zelfs op straat
In volle drukte
Geen moment
Dat het mij lukte
Ze in te tomen
Te verdringen
Machteloos
Ze te bedwingen
Soms is het te
Slaan ze op…
Is God nog in Frankrijk?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Ik weet
niet of
Hij
er nog woont
Hij heeft me
elk jaar -rijkelijk-
beloond met zon en warmte
koele drankjes op 'n terras
Ik wist in alles
wat mijn ogen zagen
mijn oren hoorden
dat Hij er was
Dan zijn er
plots geweren
knallen,bommen
mitrailleurvuur
Geen ontsnappen
mogelijk
geen weg
-naar huis- terug
Het lijkt
kort…
In het diffuse licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
504 intens beleven
met knikkeren en pot
flarden mist losten op
langs hoge lantaarnpalen
er vlaagde etensgeur
onze inzet werd hoger
honger en hebzucht groter
de mooiste stuiters
blonken in het diffuse licht
spanning op ieders gezicht
ze rolden weerbarstig
door spaarzaam gebruik
het geluk lag er plotseling uit
dollend zijn we naar
huis…
De hemel is van klei
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
488 O jij voortvluchtige mens
mijn noorderlicht is je beschermer
synthese van zovele gezichten
tot het blad zich keert, maakt
het je slachtoffer en betaalt
werd met vernietiging terug tot
voor wat je schatplichtig was
het was die tijd die vrede wilde
maar niet kreeg, het huis de
luiken sloot, het zonlicht zweeg,
je dacht het aardse licht…