8894 resultaten.
Zwerftocht
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
893 Ver weg de ruimte grenz'loos ontstegen,
m'n blik op oneindig zwerven gericht,
verkrijg ik plotseling een nieuw inzicht;
heeft mijn horizon een einder gekregen.
Mijn odyssee komt er tot een stille stop
en eindigt waar zij ooit is begonnen.
Ik heb ook m'n hoogtevrees overwonnen
en vrees niet meer de klim naar de top.…
Hij zucht de laatste adem
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
572 De oude boom buigt zich nog eenmaal
diep voor de aanzwellende wind
wolkenmassa’s hollen gezwind
grauw aan hem voorbij
Gefluit hoorbaar ver gedragen
een verschrikkelijk scheuren is zijn lot
geknikt en gespleten tot het bod
de ziel gebroken
Jaren van rotting
weelderig bedekt met zwammen
de kale boomstammen
het nieuw leven proces…
Zo goed als stil
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
790 Zo stil lig ik in mijn hangmat
Het minimale wiegen
Schrijf ik toe aan mijn hartslag
Of dat klopt maakt niet uit
Alleen mijn hart is in beweging
Heel zachtjes diep ver weg
Haakt het slagen aaneen
Tot elke vorm van tijd
Mijn adem is er niet
Mijn ogen drijven af
Gedachten zeggen zachtjes
Wieg mijzelf tot mezelf…
Nunc est bibendum
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
3.119 daar zaten zij vol van vers
in elkaar geschreven band
rekbaar als postelastiek
nu weer aangespand
hij wauwelde waaroms
bespeelde wereldleed
als volleerd martelaar
in beletterd boetekleed
zij overhoorde alles
en boterbabbelde ja
of amen mee maar
plaagde ook errata
van vertellen moe zo beeldbuis
aangezet tot schel geluid
geestenkinderen…
Yin Yang verdriet
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.858 Oh, zegt zij quasi verwonderd
Dus je hebt mij bedonderd
Ach, ik wist het al lang
Met jou word ik geen honderd
En als zij zich verslagen afwendt
Ver van mij gaat staan
Zie ik haar tedere schouders schokken
Van haar kin drupt een traan
Maar als ik haar aanraak
Trek zij zich terug, als is zij bang
Dat moment heeft mij nooit verlaten
Het…
Niets is verloren
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.041 De nacht valt
ik kijk naar de sterren
en droom een leven
ver hier vandaan
duizenden kilometers zand
de zon brandt
zijn gouden stralen
vertelt mij eeuwenoude verhalen
laat mij emoties voelen
bundelt oerkracht
in mijn diepste zijn
ik voel de rauwe pijn
van een verloren leven
God laat mij even, als het kan
de beelden herbeleven…
Door het stof
gedicht
3.9 met 15 stemmen
9.119 ik stuif melig door de gangen
die vandaag nog zijn behangen
met wat schamele restjes jou
fladder een stofdoek langs gedachten
aan de afgelopen nachten, nog ver
voor je vertrekken zou
nooit eerder was je deelbaar
zo weergaloos ongrijpbaar
als in het stof dat nu verwaait
dromerig verschoon ik de lakens
verzet met liefde enkele bakens…
Zo is het !
hartenkreet
2.4 met 19 stemmen
1.861 Hoe ver
kan alle verte
reiken, als ik
jouw handen
mis,
jouw voeten
niet
kan zijn.
Hoe diep
kan alle diepte
zinken, als ik
jouw ogen
mis,
jouw tong
niet
proeven kan.
Waar ben ik
om
jouw woorden
op te vangen,
jouw klanken
op te slaan.
Waar ben ik
om
jouw kleuren
te begrijpen,
jouw geuren,
die nooit
overgaan.…
Het zijn je ogen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.525 Het zijn je ogen... als een boek,
als een levend schilderdoek
Ik kan er in verdwalen
Als natte inkt die glinstert,
een nieuw vers met boeiende verhalen
Het zijn je ogen... als een boek,
als een levend schilderdoek
Ik wil dit stille schrift vertalen
Als een geïnspireerd penceel,
stil en emotioneel geraakt,
laat ik mijn ogen langs jouw beleving…
bedekt met as
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
822 nooit
liefde is sterker
dan wind
alleen maar dat toekomstwoorden
niet uit te leggen waren
het waaide
maar ik sliep zacht
en warm
want met wie kon ik anders praten
dan het houtskool dat hellend
de bloemblaadjes
brandde
vier deeltjes voor elk seizoen
licht als witte kant
jij bewaarde jouw nachten
en zag losmakend
ver…
Je blauwzwarte stem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 jij sprak
als basalt
in een zee
vol geluiden
een alt nog
jeugdig in tijd
je blauwzwarte stem
trotseert elk gelijk
ik graniette
in lichtere kleuren
breekbaar weerbarstig
voelde je dromen van binnenuit
zacht bas ik jouw
golvend komen want in
de zee vol geluiden vleugelt
ons lied er ver bovenuit…
poppenstoet
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
641 -druppels
uit al mijn lichamen
dringen het kind binnen-
morgen zou het gaan varen
ver weg van de grijze pantalon
en het openscheuren van de donder
op zolder, van de minibomen langs het treinspoor
dat de seizoenen deed vervreemden
van het kunstlicht, ratelend
en zonder pardon
morgen
zou het gaan varen
in de namiddag, licht en…
Oeverloos
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
505 Met gesloten ogen
keer ik terug
naar een diepe slaap
maar de weg is treurig
en vuil, een halte
tussen de dag en
de nachtmerrie,
gedichten lezen zou mijn
oeverloze gedachten
tegenhouden, die
labyrinten overstijgen
en naast mij een kussen
een leeg omhulsel,
waarvan de veren in
onschuld lichter
worden, om deze te
vangen kost geduld,…
Gerijpt
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.284 Na langdurig en ver zoeken
vond ik mijn levensgeluk.
Ik vond het, gewoonweg, bij mij thuis.
En het lag onder mijn neus.
Nooit gedacht!
Het lag er vervlogen lang, stoffig,
lamlendig en verwaarloosd.
Het lag er al jaren eigenlijk
zo voor het oprapen.…
In je mooie zwarte ogen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.919 geschreven
Behoed had je ze,
gevoed, bestaan gegeven
In hoe je eruitzag
was je shock te zien
’t Kon je niks schelen, met
alle gevolgen van dien
In je zwijgen, je niet
bewegen, was het te horen
Je dartele jongen
voor altijd verloren
In je Strijd voor hun leven
tegen Roofdier met Klauwen
heb je hen kunnen eren
Groot Hart klopt onder je veren…
Harde droom realiteit
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
527 genezing was het uitzicht
maar jij bleef ziek
en ik beleefde inzicht
tussen het struik snoeien
en woord bemoeien
strikte ik droge veters
op het moederschip
van vader aarde ziel
bracht jij mij terug
naar het zingen
van het doorvoelen
overvoeden van het dagelijkse
en ik repte van de riemen
roeide soms met overmoed
maar nooit te ver…
Een tegenover
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 Ver voorbij aan wat ik zie
weet jij, kijk jij voor mij
een zien niet zoals
ik ooit waarnemen zal maar
vol beweeglijke bewogenheid
zo nabij als jij, zo kan
ik nooit bij mezelf komen
De spiegel van mijn ziel
is in jou handen
hou die maar vast voor mij
zal nooit in scherven vallen
je fluistert en luistert
naar mijn diepste zijn
zo ben jij…
Speel met poppen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
626 ik kruip soms weg
ver weg en wil niets
meer van mezelf weten
speel met poppen
waarvan ik de koppen
maar niet kan vergeten
grote neus was mij het liefst
scheve mond had altijd praatjes
donkere ogen voelden diep
de kleinsten waren steeds mijn maatjes
ik word gespeeld
gezichten ken ik niet
de koppen hebben iets aparts
in lijven koud…
Zilvergerand
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
808 Zijn we meer dan een gedachte
een ademdamp
in de koelte van de nacht
een passeren zonder te zien
wonen we in illusies
in onverwachte huizen
ongrijpbare dimensies
zijn we gekleed in
vormen van ver weg?…
In tijd verdwaald
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
923 Ingehaald door het verleden
verdwaald in het heden
leeft zij van dag tot dag
zonder te weten welke
Dingen die voorbij zijn
mensen die weer jong zijn
soms allang dood zijn
spelen rollen in haar tijd
Soms is er even licht
voor een trouwe bezoeker
maar al snel glijdt ze terug
in haar eigen echte wereld
ver weg voor iedereen…
Haal iets uit niets
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
557 ik haal uit niets
iets leuks
om mee te maken
een zucht
en een moment zo
van de straat geplukt
zie hoe
handen rusten
of de tijd verprutsen
hoe ze morrelen
aan de dag door
het borrelen in de nacht
ik pak lucht
en mix met winden
vlagen tekst
wolken letters
drijven zinnen
tot een vers
ik inhaleer de vorm
beloof emoties…
Het zachtste
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.278 Uit haar veren weerklonk
de zwanenzang, zonder blozen
stapte ze uit de warme nacht
met beide lippen half geopend,
waarmee ze mij een teken gaf,
- wacht met verpozen niet te lang -
lag ze daar als een zoete vrucht
te rijpen waarop ik wachtte,
de blanke borsten rezen in het
ochtendlicht, de ranke benen
half uiteen, ontbood ze mij voor
het…
afwijzing
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.363 Soms word je gewoon afgewezen
Er is geen duidelijke reden voor
Maar waarom zeggen ze het niet
Soms gaat het te ver
mensen krijgen geen kansen
en dat is gewoon slecht…
De Here zegene u
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
818 .
----------------------------------------------
Voor dit gedicht mocht ik op 5 oktober 2009
de zilveren veer ontvangen.…
In mijn hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
822 Toch ontwaar ik stille troost,
ondanks pijn en diepe smart
daar ik je niet ver moet zoeken
want je bent hier in mijn hart.…
Totdat ik haar aanraakte
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.215 Mijn dankbare ziel
brak onverwachts
de wolken open
met verse druppels
over mijn wangen.
Bloemen van dankbaarheid
gaf ik aan mijn lieve moeder
die met zachte stem en
een mooie glimlach
vol van vrede mij aankijkt.
Haar liefde
zat al die tijd
in me opgesloten
totdat ik haar
aanraakte…
Er was eens
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
670 Schik de geplisseerde rok
om je ronde buik
gaap, omdat ik je verveel
moe bent of onderweg
Het regent hagelstenen in mijn hoofd
het onweer is niet ver meer af
Jij hebt je rubberlaarzen aan
ik ren uit alle macht, omdat ik
nog niet vliegen kan, zweven desnoods
Als je me inhaalt, mijn teerbeminde markiezin
hertogin van Carabas…
Ont popt
netgedicht
1.9 met 13 stemmen
1.211 De sneeuwpret had zich
ontpopt in sneeuwverdriet
voor onze kleine meid
jongens uit de straat
hadden hem omgeschopt
zo maar uit balorigheid
zoiets verdiend haar
sneeuwpop niet
maak dan maar een nieuwe
zei ik nadat ik haar
had ingestopt
morgen ligt er verse sneeuw
echt waar heel veel
nee opa zei ze huilend
ik maak hem wel weer heel…
Dichtkunst
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
549 Jij brengt je woorden
als de zuiverheid
van vers gevallen sneeuw
dichtwerk zo puur
als ijsbloemen, kunstig
bloeiend op een winterraam
een groeiende boom van gedachten
waarin de openstaande mens
rijpe pennenvruchten kan verwachten
jouw regelmelodieën zingen
in kleinheid een grootse wijs
als een jonge vogel in ’t lenteparadijs
*…
verleerd
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.142 Pas toen wij daar aankwamen
besefte ik
bij de oever van de rivier van spijt
dat de tijd nooit meer kan goedmaken
wat er is gebeurd
wij stierven daar gezamenlijk
alsof wij beiden te ver gingen
in onze haat en nijd
geen grens kon ik bereiken
geen kus kon of kan
mij ooit nog bevrijden
omdat de tijd geen wonden heelt
daarom zijn wij
het liefhebben…