8157 resultaten.
Ik moet nu spoedig naar de Balearen
gedicht
2.6 met 27 stemmen
13.236 Ik moet nu spoedig naar de Balearen
De eilanden doorkruisen op een ezel
De kleine baaien zoeken
En de meisjes paaien
De harde korrels voelen
Aan mijn voeten
Ik moet nu spoedig naar de Balearen
Alles vergeten wat mij heeft verlaten
De warme zon zal mij van al mijn pijn genezen
Nog eenmaal kan ik dan gelukkig wezen
Van mens en dier heb ik…
Zo Vrij
gedicht
3.0 met 49 stemmen
18.101 Aanvankelijk vloog hij dan zo laag
dat één voet nog de vloer kon raken
maar snel werd elke torenspits punt van geloof
en ieder mens versimpelde tot plat ovaal.
Altijd stond hij stil op zijn balkon,
een glans van zeker weten in zijn ogen.
-------------------------
uit: 'Beurtzang', 1996.…
Witte Donderdag
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.125 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.…
Angst regeert
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
589 Politiek Nederland zal het nooit leren
In een filmpje laat men zien in het kort
Waar het voor de kijker duidelijk wordt
Dat in dit land slechts angsthazen regeren
Zo ziet men dé crimineel min of meer
Als blanke modieus geklede heer
…in het Amsterdamse campagnefilmpje “Het is afkoelen of aangifte”
blijkt dat schijnbaar de blanke mens voor…
Ik was mezelf als eenzaam dier
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
567 Te intensief
dat hoorde je wel vaker
van die wolf, dat beest
en ook ik ben die
eenzame mens geweest
zo liep ik dagenlang
van geest naar beest
van feest naar geest
met zonderlinge gedachten
zo liep ik dagenlang
van angst naar lol
ging ik helemaal
uit mijn bol
totdat ik mijzelf vond
in mijn hol
zat er geen limiet
aan mijn plezier…
Scheve schaats
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
1.368 Al dat irritante gekissebis
Over ons boegbeeld en moeder van de sport
Er zijn genoeg “dingen” waar wel iets aan schort
Zo zie je dat zij ook maar een mens is
Beschonken zorgt zij voor meer amusement
Dan een nuchtere Minister-president
------------------------------------------------------------
…Dat Erica Terpstra deze week in ietwat beschonken…
zekerheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
556 zekerheid
efficiënt / en met veel golfslag
snelt de beul af op de buit
de mens / voert oorlog in extase
ten goede of ten kwade
van geen belang
vrede / verliest niets van haar charme
en voor alle duidelijkheid:
mensen aanbidden elkaar
mensen vermoorden elkaar
niets nieuws
maar / het beheerst mijn zinnen
& maakt me radeloos…
Taeke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
939 Kennelijk een bijzonder mens,
want een vergaderruimte
met fragmenten uit zijn leven
geef je niet zomaar zijn naam
Vrolijk, met een ietwat bedrukte lach.
Het brengt hem, die ik niet ken, nader
Hij kijkt over mijn schouders mee
Naar mijn nuttige bezigheden.…
Eenden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
742 nu komt de zomer weer
en hun parken lopen vol met
tomen van mensen
zij vragen niet
hoe het is om mens te wezen
en te denken hoe het voelt
om eend te zijn
zij weten niet
hoe ze in elegante eenvoud
windstil het water scheiden
en vertellen niet
met arrogant gesnater
dat water H2O is
maar tonen ons stilzwijgend
de diepte van hun…
DIEREN-MISHANDELING/DOOD
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
938 GEDRAAG JE NAAR
HET DIER ALS MENS!!…
Jeugd zonder God
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
518 Wanneer gezegd wordt
niet meer te geloven
maar lijdensogen
wel worden gevoeld
daar wordt het leven
in de mens bewogen
door Hem die weg en waarheid
en het leven is.
Geschreven bij het gelijknamige boek van Ödön von Horváth.…
geen twee zijn identiek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 geen mens is zo gek
of hij heeft een goede trek.
ik begin , eindelijk,
opa te snappen, die zegt:
de mensen maken de almanak
en god maakt het weer.…
Is herinneren voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
546 zachte vingers
strelen liefdevol
de kleuren van de tuin
het benoemen
van de bloemen is dan
het moment voor mij
maar in passeren
is herinneren voorbij
een nieuwe maakt haar blij
zij heeft alle tijd
om te genieten van wat
de dag zo brengt
de regelmaat is
het houvast waardoor
zij haar omgeving kent
is als mens een heerlijk…
Aangenaam bezoek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
587 Toen al haar buren
met vakantie waren,
ze dacht dat er geen mens
zo eenzaam was
kwam opeens
dat jonge vrouwtje
die haar iets te lezen bracht,
bleef zelfs even
bij haar zitten,
dronk een kopje koffie mee,
kende haar uit de gemeente,
woonde ook aan de Allee.
Over haar valt
een glans van Vrede
als ze denkt aan dit bezoek.…
Doen denken in een luister
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
673 woorden
zocht een bron
zonder erin te verdrinken
ik zag dat de zon zich keerde
naar de verlatenheid
een glans
tekende zich een lange tijd
op een kerkraam
hoe kleurig toch weerkaatste dat glas
en ik voelde en wist
dat dit liefde was
een missen
is niet uit te wissen
gedachten zullen in strofes
dansende verblijven
zo een mens…
verheffing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 in het vuur ziet een mens
hoe het leven vlam vat
en woedend hitte verteert
in as legt wat gloeiend rood
aan vuisten murw sloeg
en verlangen smeedde
de rook geeft signalen
van rijk vergiste tijden
de geuren verdampen
in de weidse lucht
uitspansel van beloftes
dromen die daden wekken…
DE VERVULLING VAN MIJN WENS
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
833 Toen ik omkeek was er licht
waar ik dat niet had verwacht
hieraan had ik nog nooit gedacht
jij was er in een goud doorzichtig kleed
je keek me lang doordringend aan
ik voelde me heel opgelucht
en slaakte een diepe zucht
de streling van jouw blik
vervulde mij met dankbaarheid
ik trilde, zweefde van geluk
voelde mij een rijker mens
de vervulling…
Zingen op een rustplaats...
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
564 ik dicht dit dicht
op een stille plek
liefde toont zich
tussen het ijzer
rond de berken
het aangelegde groen
waar tal van vogels
letters omringen
in openheid durven zingen
ik overpeins
zou ik als mens
dat ook kunnen doen
in zomertonen
jouw mooie naam
door ’t lover
mijn genegenheid
vertalen in een liedje
een gedenkwaardig…
Klein wonder
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.629 Een wonder in mijn leven
was jij, ben jij gebleven
een sprankeling,
zo bruisend
een schittering
vol leven
een wonderlijk levend ding
een mens
een wonderlijk schouwspel
jij maakt me aan het lachen
jij zet me aan
tot denken en peinzen
dag mooie vrouw
zou ik willen zeggen
dag wonder
dag leven in mijn leven.…
wantrouw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
583 zie dit schrift pronken
in het leven
ogen lonken
heel even
geen cijfer symboliseert
de regen op het raam
gevoelen nooit omgekeerd
lakt in ogen je naam
linnen in limonade
geuzen spelen
geen genade
in het delen
alles met trots
laten vieren
teugels los rots
simpel mens als dieren…
Zoektocht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 binnen sloopt
ook gisteren was eens morgen
dat geldt ook voor vandaag
en morgen is misschien
dus blijft het nog de vraag
ik kan en wil niet twijfelen
hoe moeilijk het ook is
na al die vorige morgens
toen ging het ook steeds mis
toch blijf ik steeds maar zoeken
want vinden blijft de wens
alleen ik weet niet wat
ook ik ben maar een mens…
Ik heb je niet gekend.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.794 Gekend
heb ik je niet,
gezien
heb ik je niet,
van je gehoord,
dat heb ik wel,
en dan beseffen
we weer
eens temeer,
dat het leven
zo betrekkelijk is,
want zo ben je er,
en zo
staan we aan je grafje,
zo ben je
vol in het leven
en ineens
is dat leven voorbij,
nemen we afscheid
van een veel te jong mens.…
ZIJN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
839 slechts even dobberen wij rond
op de golven van de eeuwigheid
meer is het niet, meer hoeft het
ook niet te zijn
of wij hier als steen of plant, als
dier of mens ooit eerder waren
en weer terug zullen keren, ook
dan vervliegen onze levensdagen
want slechts even spelen wij met
wat kruimels ruimte en tijd
meer is het niet, enkel de…
Jij begreep het
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Jij begreep het,
Mens die werd geduid
Als anarchist door hen
Die beter hadden moeten weten
Die je huis en je haard openstelde
Voor landlopers en kleine boeren,
Evenzeer als de koningin welkom
In de broederschap van Christus,
Die kinderen liet meespelen
In ' t concert van beroepsmusici
En leven voor jong en oud
Spelenderwijs leefbaar…
Geweten dat tot wroeging leidt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
686 Het geweten huist in je lichaam,
Zeggen zij die het kunnen weten -
Dostojevski, kenner bij uitstek,
Schrijft het toe aan de complexheid
Van de mens - hij zegt dat het geweten
Onlosmakelijk met diens lichaam
Verbonden is - gisteren gedroeg ik
Me onheus tegen mijn lief, vandaag
Begint mijn geweten te knagen
En zal ik dagenlang de pijn…
Schrijversziel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 De meeste mensen, mij bekend
geven niets om mijn zielenroerselen
zij lezen mijn gedichten niet
het zijn vreemdelingen
die het met mijn woorden doen
ontheemde lezers in het duister
en bij dageraad, de neus gesnoten
sluit ik soms mijn ogen in een droom
om ieder woord te conserveren
men hoort mijn stemgeluid niet
de mens die mijn…
Dat het anders is
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
596 Honderd keer per dag
Vertel ik mezelf
Dat wat er achter
Me ligt toch zo
Langzamerhand wel
Een keer verwerkt
Moet zijn - tijd
Die alle wonden heelt
Zegt mijn verstand
Tegen de mens die
In mijn lichaam
Woont - zo praat
Mijn verstand tegen
Me aan - maar 's nachts
Als de slaap mij in
Haar greep houdt
Schreeuwt heel mijn…
Waar je het over hebt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
391 Gegrepen door
De orkaan die
Depressie heet,
Die mijn denken
Al meer dan drie
Jaar heeft stilgelegd,
Geen aandacht meer
Voor beeld en geluid
Niet de kracht meer
Om de regels van
Een boek te lezen,
Verlammende inbreuk
Op de mens die ik ben,
Die ik was
En die ik werd
Is in de razernij
Van deze wereld
Verworden tot een…
in onmin en euforie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 publiek, schraal is mijn oogst
ontheemd dien ik u van repliek
want mijn verzen zijn vervreemd
van bezigheden die een mens
van goede doen niet kan bevatten
mijn ingetogen wereld is groter
dan de buiging voor trots, het behoud
van inborst adelt mijn bloed naar
alle kleuren, het land van de wereld
ligt aan mijn gedragen voeten
wat u zegt…
cyclus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 het purperen boek der kennis
het groot geheim
gespiegeld
in het zwart van zijn pupillen
hij zocht
het brandpunt
in het pentagram der wijzen
de tekens spellend die de maat zijn
van het onbegrensde niets
het antwoord
vond hij in de dood:
wisseling van worden en vergaan
van iele leegte
en steeds herbeginnen
zo dikwijls sterft de mens…