7099 resultaten.
Doorreis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 op voorhand van een nog
onbetreden oord
voel ik de schemer dalen
die alles in koudvuur smoort
weldra is het al weer herfst
met kleuren die je zo bemint
de winter die geen droogte
kent, geen genade vindt
ik snuif vertrouwde geur
nu je hier nog even bent
voordat je gaat naar een
plek waar niemand je kent
voor het onbeschreven…
Waterbloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 ik zag de zee
maar kon de snelle
waterbloemen niet volgen
in hun dalend en rijzend
racen naar strand
waar ze in schuim
kapot sloegen onder
de harde hand van
een straffe wind tot
niemand ze meer vindt
ik ben toch terug
gegaan in kalmer tij
bij een volle maan
om ze te determineren
en hun namen te leren
wilde hen niet
in anonimiteit…
afgeleide
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 we waren elk een reflectie
ingebonden, verdonkeremaand
samen weken we af van
gangbare vergezichten
in de verte nog niet
zodat het leek of niemand bewoog
bij dit schijnsel bleef ieder
voor zich, elkaar wanende
daar speelden we nog verstoppertje
zonder te vinden
alleen en geleidelijk verdwenen
met cement
tussen muurstenen
de…
Hesjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
517 of is het slechts
een drogreden
die zo vaak door politici
wordt gehanteerd
zoals we weten
wat gaat die Macron
doen met al dat extra
opgehoeste belastinggeld
dat heeft hij volgens mij
nog aan niemand verteld
bij de grote super bedrijven
zal het gegarandeerd voorlopig
lekker bij het oude blijven…
Doe maar gewoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 zeldzame dagen
dat ik me anders kleed
Iemand die bijzonder is
kan dat niet lang zijn
of mensen drommen
eromheen, ze jagen
weg wie in de weg staat
wie daar woont of werkt
buren worden vervangen
door gasten en
ze leveren commentaar
op je rol in de voorstelling
die je eigen leven is
en niet meer is
als je niet gewoon bent
saai en niemand…
Alleen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 alleen zijn
proberen te verwoorden
wat geschiedenis vertelt
zelfgekozen schemeringen
kleine kunstzinnige details
tekeningen van de avond
jezelf in kleur bevrijden
genieten van liefde in eenzaamheid
schepen bevaren papieren oceanen
gedachten voeden het ondubbelzinnige hart
de stille schaduw van leegte in het gemis
in alleen zijn is er niemand…
De kwellende eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Ik leef hier nog, in kwellende eenzaamheid
Niemand hier, om mij te verblijden
Denkend aan wat mijn leven leidt
Denkend aan wat mij van anderen zou afscheiden.
Ik kan niet verder gaan, levenloos leven
Er is geen oplossing die mij redden kan,
Mijn leven geef ik terug, die ik heb gekregen
Ik was nooit of te nimmer, een beste vakman.…
Ik begrijp je, niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Ik begrijp je niet
Je hoort je altijd spreken
Alsof je de wereld anders ziet
En wat vroeger is gebleken,
Niemand die het zag
Je masker was een lach
Geen woord tekort over het beeld
Verklaringen voor wat er scheelt
Heb jij recht op wat er speelt?…
Tot steen verstard
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
431 de gasten dieper zuchten
Ten huize van de vissauskoning
Er was even wat consternatie
Bezorgdheid onder de vriendinnen
Als het maar niet zou herbeginnen
Het trillen tijdens glans en gratie
De wijn leek zorgen weg te spoelen
Maar aan het einde van de nacht
Ging alles plotseling bewegen
Je kon wat lichte schokken voelen
Maar niemand…
Vergeten landschap
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
569 Het was een vreemde gedachte
die in ons was gekropen
een dief in een rijk huis
er was niemand thuis in het landschap
alle dromen in donker verdwenen
nu er onmacht was verschenen
in gevoelens duister en droef
kwam de rivier met woeste golven
de boze oceaan en dwaze wind
het landschap onbemind
in getuigen van vergeten
alsof we het allemaal…
LAIS CCXXXIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 Verlangen had het uit zichzelf gebracht,
verleden tijd die niemand hem benijdt.
’t Zag en voelde. Enkel zij heeft haar pracht.…
MANDARIJNTJE IN PAPIER
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
467 mandarijntje met je losse huid
en parfum als een zomerhuid
een verantwoorde consumptie
voor kleuter en bejaarde
ze komen uit een ver land
een land van
hangmatten en golfplaten
en oude vrachtwagentjes
een kilo in een netje
er is er altijd wel één
omwikkeld met gevloeid papier
maar niemand weet waarom
misschien is ie wel bestemd
voor één…
Woestijnig leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 nog masseren
tonen de onrust
van het ongewone
in het elkaar
aankijken
liet nog
niemand echte
aversie blijken
de ijzeren kam
schraapte alle
klitten van
decenialang
eruit ten koste
van een uiterst
gevoelige huid in
dit woestijnig leven
hitte en klimaat
hadden verzorging
vergeten dus
opgelucht keek
men elkaar aan
en lieten bedachtzaam…
De empaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 Te vaak vergeet hij aan te trekken
Zijn pas ontdekte spiegelkleren
Waarin geen mens hem kan bezeren
Omdat die hem totaal bedekken
Gevolg is dat zijn hersencellen
Belaagd door andermans problemen
Het filteren niet op zich nemen
Hem met teveel aan prikkels kwellen
Zijn arme brein wordt overladen
Hjj is een volgezogen spons
Die niemand…
Narcisten zonder ziel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
636 ik heb ze
zien acteren
narcisten
zonder ziel
wat zij ook
proberen er
is een lek in het
algoritme om tegen
aan te hikken
steeds hetzelfde
marionettenbeeld
dat van die ander
die zichzelf totaal
vergeet in het
jagen naar de titel
verdwaasde gek maar
er is niemand die
dat van zichzelf vindt
ja de stukjes namaak
de geplakte resten…
Geheimen
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
575 De vrouw had veel geheimen
Zij deelde deze niet
Nee, niemand kon vermoeden
Wat alleen de Godin ziet
De vrouw had ook veel wensen
Zij bewaarde ze in een doos
Ver weg verstopt op zolder
Die stond daar al een poos
De vrouw had vele dromen
Die kwamen niet echt uit
Maar wezen soms de weg nog
Met harpmuziek of luit
De vrouw plukte…
Gewapende vrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 En gezelschap, dan kan ik
lachen om jaloerse ogen
en de verlekkerde
die van mij wegkijken
naar een ander - niemand
groet ik als mijn meester
iedereen heet mij welkom
'Servus', waar ooit oorlog was…
Dunne gordijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Het is windstil
Plastic water in het kanaal
Ik eet bij mijn moeder
Onderweg naar huis
talm ik op het kruispunt
Mijn kamers zijn zo leeg
en jij woont hier vlakbij
Ik kan naar je toegaan
en toch kan dat niet
Achter de dunne gordijnen
leeft de straat, de stad
Niemand ziet mij
Ik zou liefdesbrieven willen
lezen van jou, ontboezemingen…
Het orkest op de fles
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 ik hoorde ze
al in de verte
gedragen door
een vlaagje wind
twee verdwaalde
noten uit het
grote orkest
van daarginds
zij zijn
plotseling
het hoekie
omgewaaid
hebben jan
en alleman
verlaten niemand
had het in de gaten
rustig doorgestapt
zakten ook de
andere tonen door tot
een bocht in de weg
de valse tonen
zijn gestemd…
Dankbaarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Danken is heel helder weten
niemand kan alleen bestaan,
want we zijn elkaar gegeven.…
Voor een ander
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Het gevaar is het gevoel
van futiliteit, zinloosheid,
als er wereldmachten zijn
die streven naar een heleboel
in niemands belang.…
Fata Morgana
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
579 Bloem in de woestijn, door niemand bekeken
drager van verlangens die niet durven spreken.
Ach, dromendaris, breng me daarheen
waar grenzen vervagen tot een visioen alleen.
De horizon lonkt, o sluimerend zicht,
de dromen ontwaken in het ochtendlijk licht.…
Een prachtig Nederland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
427 zij hebben
ons in de steek
gelaten willen
niet eens meer
met elkaar praten
en geld teruggeven
omdat ze niks
presteerden ach
dat moeten zij nog
als kinderen leren
ik hekel niemand
maar als je deze job
als bestuurder
accepteer ga dan
op bus of tram
anders komen er
beslist nog echte
ongelukken van
dus geen gezeur
aan de arbeidssleur…
Verbrande Schepen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
524 Oude schepen achter mij verbrand
rouwen is niet nodig
leren leven met jezelf
De meeste mensen in je leven zijn overbodig
Praten over oude pijn
maakt niet dat je je beter voelt
Niemand wil begrijpen wat je bedoelt
Holle opmerkingen en lege zinnen
hoef ik niet meer te horen
Ik richt mij liever op het ochtendgloren
Een nieuwe dag, vrede…
Schenking
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
142 er is geen verdriet
in een wereld
waarin niemand bestaat,
wij schenken het leven en verwachten
dankbaarheid
niet meteen.…
Waar is horrebein
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
90 woorden worden, worden ze verwekt
ontworpen door een woordenarchitect
wanneer is een woord geboren
wat zijn de succesfactoren
worden woorden eerst gebrabbeld
uit een woordenton gegrabbeld
en als zo’n woord dan wordt gehoord
wat maakt dan dat het scoort
en wat gebeurt er met de woorden
die niemand ooit bekoorden
alsof ze nooit hebben bestaan…
Getuigenissen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
977 Als iets mogelijk is
als het had kunnen gebeuren
dan is dat interessant
voor buren en vriendinnen
En de mannen die er iets
van opvangen, hebben snel
hun oordeel klaar
want niemand is onschuldig
dus zal het wel waar zijn
Wanneer een vrouw alleen
thuis geweest blijkt te zijn
kan ze bezoek gehad hebben
en verleid zijn tot intimiteiten…
als de vampier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 schelpen
tussendoor geserveerd en niets bijgeleerd
om manieren te onderstelpen
want niemand nee echt niemand komt je helpen
je eigen wereldje doet zo’n godverdomde zeer
in die identiteit leef je eindelijk weer
en investeer je geheugen in je eigen gedachtenbank
die geen rente geeft omdat ik bedank
de rente in passie als in een dubbelspel
weet…
Nooit meer Babylon I
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
751 nazomeransicht
Ik heb zo verlangd naar dit terras onder de
Hangende Berk van Babylon het
licht dat valt als waterval met liters uit
de hemel het rode hout dat stoelen is in
tijd, in tijd
een ansichtkaart waar niemand nog verblijft
de treur zit in de verte van het zitten, kijken,
horen niets en niets dan de nazomer in
al haar diepten…
torens trillen krom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
687 de zomer komt
het land verkennen
uit een koele zee
blauwe lucht en
zoele winden nemen
al haar geuren mee
ze zindert
richting horizon
kleurt weide geel
torens trillen krom
de warme lucht
wordt hen te veel
vogelkoren zijn verstomd
mensen worden mat
siësta biedt serene rust
er is niemand meer op pad
zon zal blijven stoven
tot…