5388 resultaten.
Soms is het ...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
792 wanden van mijn ziel
en je ogen die mij ooit aanzagen
en je stem die mij ooit sprak
ik ben de kleur niet vergeten
en de klanken niet
van ver zal ik je herkennen
aan het geluid van je schreden
waar ik lang geleden mijn
eigen voetstappen deed volgen
tot waar je ook liep
soms is het dat ik je hoor roepen
dan zie ik om en zoek
in de schaduw…
Zij zijn niet dood
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
959 ik rembrandt licht
vermeer de zachte lijnen
in de haren van de
dienstmaagd met
baleinen die een kan
met verse melk schenkt
speel met kleur
de wind en schaduw
in gordijnen het
glas in lood van
een half geopend raam
weerkaatst haar gaan
rubens ook
de zachte vormen
die in schaars bedekken
een welkom roepen aan
de meesters en gezellen…
Zacht begrijpen
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.329 Ik wandel door de leegte
en alleen de wolken
zijn mijn gezel
Ver, heel ver
hoor ik een zilveren lach
de stem van de jeugd…
denk ik toch…
of is het verbeelding
misschien…
het smachten
van mijn eigen, stil verlangen…
Zacht raak ik de schors aan
van een oude beuk, eindeloos hoog
die zijn schaduw werpt
over mij en mijn mijmeringen
Wees…
Na de voorstelling
gedicht
3.1 met 45 stemmen
13.811 Net of er geen tijd meer is
om de voorstelling uit te zitten:
het voorgestelde gaat aan met een klap;
snel als een schaduw
van wolken over het gras beweegt het gedachte zich voort;
in het blauw van Antarctica handhaaft
de ozondrift zich;
iemand denkt een man
te zijn die sterft en dan ontwaakt.…
Annonce
gedicht
2.6 met 19 stemmen
7.839 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag
Bevend inderdaad zonder twijfel
wakkeren de herfstvuren aan
zodat geurige harten
licht laten spelen
in de mossige schaduw
aan weerszijde loef en lij
Onvernieuwd…
Slinger van Rode Rozen
hartenkreet
4.6 met 28 stemmen
2.641 Een slinger van rode rozen
Gedrapeerd rond mijn hart
Doornen secuur verwijderd
Een geurende nieuwe start
Mijn glimlach lijkt oneindig
Zweef licht door mijn leven
Als een dansende zonnestraal
Van een roze gloed omgeven
Ogen vol levenslust stralen
Iedereen die naar me lacht
Dromen lijken uit te komen
Zo gehoopt zo lang gewacht
Schaduw…
Vlucht voor de dag
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.815 alleen de nacht brengt donkere ramen
neemt de leugens in bezit
verfraait de kamers met lege tafels
…de waarheid blijft onuitgewist
alleen de nacht verzamelt de schaduwen
vult de hoeken met gelogen woorden
verbergt de tijd tussen woedende tanden
…verraden hebben jouw ontrouwe handen
alleen de nacht vlucht voor de dag
kropt alles op wat…
gothic
netgedicht
2.6 met 29 stemmen
1.817 en felle kleuren
om haar mond
een strakke lach
gerimpeld als oud linnen
wenkbrauwen getekend
twee dunne lijntjes
licht ovaal
en zwart
lippen donkerrood
dochter van de dood
Als een schilderij was zij
antiek innovatief
een waar gebeuren
de morgenstond
die de avond zag
vevuld van zinnen als het maanlicht rijst
het lot berekent
de schaduw…
geen kwartier meer kende
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.040 ik voelde hoe de bloemen
in mijn hand verwelkten
hun kleuren ongezien
de geuren niet geroken
ik keek nooit om
liet mijn schaduw zelf lopen
bleef hopen en zag enkel
zon, een maan die scheen
tot zij verdween en
geen kwartier meer kende
licht de ochtend niet verwende
de dag in nacht vergleed
een duisternis bekleed
met kilte maakte…
waarom?
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
3.048 intens bezielend
het meer dan heden
eeuwig lief
Zolang de zon
weer volgt de nacht
gelijk het duister
op het licht
begroet elkaar
in gaan en komen
omarm, bemin
het evenwicht
Jouw zijn in zijn
was zo vervlogen
zo dageraad
omarmt de nacht
dagend licht
dat strijkt als bode
van hemel stormend
zonnekracht
Na jaren dwalen
in de schaduw…
rust
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.098 door onze haren streelt de wind
die pijnlijke plekken laat voor wat ze zijn
voel de kracht groeien vanuit je hart
het kost bloed, zweet en tranen om te kloppen
een schittering van zonlicht treft jou
de voorgrond ligt voor je open
maak je passen rap voor de schaduw komt
en je wachten moet op nieuwe kansen
normaal een kus, dan weet je dat…
een waas van blauwe lucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
866 lucht en
dadelijk de zon misschien
ineens was er het huis
het raam met een gezicht
dat wegdook in ontmoeten
alsof het niet van mensen wist
nog ging je arm omhoog
in een vertwijfeld groeten
je voelt ogen in de rug
en zucht, springt over stralen
van de zon die weer een
nieuwe dag begon en weet
je nu alleen en trekt wat
schaduw…
heb je zon beloofd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
804 ik heb je zon beloofd
maar de stralen
breken in je ogen
tot een valse glans
woorden krijgen
nu geen kans
handen trekken
schaduw aan
ze boeien licht
waarheid kijkt
onaangedaan
vervuld van plicht
je vreet weer energie
omdat de verte
andere dingen ziet
geen rust om stil
te staan je angsten
vallen anders aan
ga met de zon naar…
Lichtval
gedicht
3.9 met 44 stemmen
18.639 Als ineens de zon de schaduwen
opzij veegt naar de verste hoeken van de
kamer, kijken we op maar zeggen niets.
Ik buig me naar het stof, neem af,
jij strekt een been om naar de keuken te gaan.
De richting staat elegant gecomponeerd
lichtval te verdragen.
Over de tafel hangt een gesprek.…
in dwars kunstlicht van de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 rank en stralend
in dwars kunstlicht van
de zon groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood…
Obstakel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
783 leven en een loslaten
het genieten van verstrekte gunst
nog te dichten kieren en gaten
over een opnieuw vergeten God
lichtjaren en roestige nachten
zacht zoete honing en boterpot
de ballades en jammerklachten
Ik zou weer eens wat moeten schrijven
eindeloos over zee en duintop
over wat weg kan en moet blijven
maar steeds doemt jouw schaduw…
wij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.251 dorpen
en altijd een weg
die kronkelde naar zee
hoog proefden wij de hanen in stilte
een stoofpot aubergine
eelt op de handen
er waren stranden met rotsen en stenen
het hete zand
wij dronken wijn uit gekoelde glazen
en altijd rook het naar afscheid
op rechte stoelen
aan een tafel
ergens een plein
in een hart warrige stegen
waar schaduw…
Een voetstap weg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
743 zand en koele kreken
Zingt mijn eiland mijn diepste kleur
Ruisende rijen populieren
langs het boomgaardpad
dingen de bruidsboom om haar dans
Een voetstap weg van de natuur
Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd
bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom
Mijn ruimte waar rust en leven
tikkertje speelt over de akkers
Hier golft schaduw…
Sterrenstroom
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
573 noch in de herfst
er zijn soms
geen woorden in gedachten
die lichtslierten laten stijgen
in de dag
of in het avondzwijgen
nauwelijks zichtbaar in die diepe stroom
beeft zacht en in zichzelf verloren
een tengere vogel
nog diep gebogen
met angst om haar vleugels
op een traag windblad
te laten drogen
en ook al breekt haar schaduw…
achtergrond
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.476 ben je er al lang -
mijn tong vermijdt
woorden die het
geluid van minnaars
of hun drang naar bezit
kunnen verstoren
- meneer lijkt zich te schamen -
ik noem minnaressen
bij naam en staar
mijn zinnen naar
grijze, dove tegels
- mevrouw kijkt langs mijn haren -
al naargelang
de scherpte werpt
het licht me in de schaduw…
Romeinse villa
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.138 rust je naam
de zon brandt nog eeuwen je faam
pijnloos scheurt je marmer open
wespen zoeken in de wonde
naar het opgedroogde leed
maar langs verweerde stenen
groeit eenzaam een perzikboom
bijna devoot beroer ik zijn droom
zelfs een vijgeboom
spruit ongestoord
een verwilderd woord
ontbloot
zoeken je uitgedoofde ogen
in mijn schaduw…
Een mosterdzaad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.214 Het kleinste aller zaden,
zo zegt ons toch de Heer
kan groeien tot een grote boom
die schaduw geeft en woonst;
zo is soms ook ons klein geloof,
het is haast niet te zien
maar met geduld en veel heel veel moed
kan ooit het wonder komen:
de zon schijnt door de bomen!…
Ik werd geboren
gedicht
3.6 met 89 stemmen
35.706 Niemand legde uit hoe ik mijn gedachten
moest gebruiken,
niemand bracht schaduw,
niemand haalde de ladder weg,
niemand zei dat er niemand meer zou komen.
-------------------------------------------
uit: 'Daar zijn woorden voor', 2005.…
Reiziger
gedicht
4.5 met 108 stemmen
16.669 Slechts aan zichzelf
behoort de reiziger
en aan de tijd die
haar als schaduw begeleidt.…
Voor nu en altijd
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.807 Bomen
maken de dag, ze stralen
met jong maar bezadigd lommer
dat aan zijn voet kuilen graaft,
schaduw kweekt voor later.
De dag verdwijnt in groeiende bomen.
Bleef je maar altijd
oude lampekap boordevol nacht
beangstigend bemind in schemer stilstaan.
----------------------------------------
uit: 'Landgoed', 1989.…
Bol is nog te hoekig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
688 bol is nog te hoekig
moet gladder zijn van lijn
meer pigment omdat gevoelens op
mijn schilderij ook zichtbaar moeten zijn
de schaduw is te licht
ze tracht het duister te vermijden
zon speelt sprankelend met zicht
maar kan het donker niet verleiden
vlakken zijn wel goed verdeeld
wit kleurt mooi de randen
alleen de mensen ogen houterig…
Want voor mij ben jij de zee
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
799 de weg die jij vond
met al zijn kronkelwegen
bewandel jij graag in je eentje
alleen wil jij de berg op klimmen
niemand mag dichtbij je komen
das je goed recht
maar blijf niet in deze schaduw wandelen
laat mij van je houden
want als ik aan jou denk, klopt mijn hart sneller
voor mij ben jij de zee waarop ik wandel
geeft mij warmte van…
Jij
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.679 Zoals de nachtwind zingt
onder de okervlammen van de maan
de tere knoppen streelt
van anjers en van rozen
Zoals een wonderlijk iets sluimert
in duistere schaduwen
maar plots ontwaakt in volle glorie
en schittert in de spiegel van mijn ogen
Zo straalt het licht van jouw magie
in mijn hart, mijn lief
als de schoonheid van parels
in blauwe…
al de dagen
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
1.829 door het land
van leugens reis
melaats
zoals de nacht
die tot waanzin groeit
in schrale wind
en een niet meer te dragen
stem
verf de aarde zwart
wanneer mijn mager lijf
naast donkere randen valt
en vroege dromen verliest
in jou en in de vreemdeling, dicht
tegen de dood
van mijn ziel
waarin alles heeft bewogen
tot ik schaduw…
Van man tot man 3
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
727 ik word alsmaar kaler
en jij, jij draagt veren in je haar
hoor ze naar de meisjes fluiten
zie hun speelse blikken, ogen
die jouw bloesem roemen
en ik, ik mag me schikken
in een bos waar bijen zoemen
ja, je mag er wezen vriend
ik blijf wel in jouw schaduw
die voortglijdt door het gras
jaloers op jou, zei je dat?…