7134 resultaten.
Hier zoen ik je
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.339 ...hier zoen ik je
in lentebed en paardebloemen gele ogen
bemin ik je in zachtheid van deze warme ster
laat mijn leven in jouw handen draaien
en mijn hart touwtje springen om je navel
...hier zoen ik je
in geruis en sappen van ontwakende aarde
als kersenbloesems die menuet dansen
laat mijn ziel in jouw glimlach draaien,
blootsvoets twee…
stroom
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
838 voordeur open
vriendelijk onthaal
liefslawine
achterdeur al op een kier
van
die eenzaamheid
moét koesteren
raken tallozen elkaar
kortstondig
langzaam schuivend
allen dezelfde weg
tussen
die twee
vermaledijde deuren
met onbegrip
woede om de leugens
verwarring en verdriet
gevallen, in ongenade
geslagen
met de stok
van die…
de wereld van gisteren
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.636 de wereld van gister
hoorbaar nog
in het geknisper
van nootjes
gekraakt
door muizen en ratten
de vloer met kurk
een man snurkt
moeizaam met pauzeknop
bekneld
tussen twee krukken
buiten huilen wolven
drie hoog boven
gilt een radiowekker
het landschappelijk decor
rilt van vrieskoude
sneeuw valt in kleine
vlokjes naar benee
op d’achtergrond…
Dubbele strijd.
hartenkreet
3.5 met 20 stemmen
2.194 Wat is er moeilijker
dan opstaan met een dubbele strijd
gevoelens voor twee mensen
je wilt ze beiden niet kwijt
de een is houden van
op de ander ben je verliefd
maar t voelt zo goed aan
doet liever niemand verdriet
wat zijn de woorden
waar ik mijn troost in kan vinden
waar is mijn steun
die mij laat weten
aan wie ik mij zal binden…
wasbeurt
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
712 Een glanzende druppel
glijdt langs je rug
Wanneer je je omdraait
pieken je haren
voor je ogen die me
verrukt bekijken
Zo lang als het lijkt, wij
samen in onze ark
Van elke soort twee
en het leven
Blijft bestaan, beter dan
voorheen alleen
Je bent nog nat van de…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 152 stemmen
15.271 Twee donkerbruine hondenogen,
keken mij heel droevig aan.
Het is alsof ze wilde vragen:
"Is het tijd voor mij te gaan?"
Verdrietig moest ik dit beamen,
drukte hem zachtjes aan mijn hart.
Het liefste ging ik met hem samen,
deze weg vol pijn en smart.
Heel veel dank voor al je liefde,
heel veel dank voor al je trouw.…
Een goed gevoel
hartenkreet
4.8 met 96 stemmen
4.193 met beide voeten op de grond,
Voor mij had de vriendschap een waarde,
Ach hoe poëtisch, hoor ik je al denken,
Maar vervreemding is wat nu zal komen,
Elkaar niet meer aankijken oprecht,
Na de grens die wij zo vaak hebben verlegd,
Voor jou was het enkel om de uitdaging te doen,
Niets van vriendschap, niets van waarde
Voor jou was het twee…
Zelfvertrouwen
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
2.546 Een lach op je gezicht
Zo zoet en zo hemels
Twee pareltjes glimmen
Als de zon op de zee
Het zijn je ogen die me aanstaren
Wat moet ik er mee?
Je bewegingen zijn soepel
Je danst als een elf
Ik voel me vreemd
Jij voelt je jezelf
Elfje owh elfje!…
in hun lengte artistiek
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.118 handen zijn open
vingers smal toelopend
in hun lengte artistiek
het haar is uitgeplozen
gespeelde nonchalance
flirt met stukjes dramatiek
tragisch is haar oogopslag
als zij de wereld vat in een
ultieme kus met armgebaar
het glaasje port waardoor zij
na een uur of twee haar hart
uitstort staat na de lunch al klaar
het leven is…
drama in drie bedrijven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.011 slechts gehuld in een stilzwijgen
betrad hij haar kamer, twee hoog
wetend dat, wat zij ging krijgen
was bedoeld voor die hij bedroog
slechts gehuld in eigenwaarde
staat zij weer naast het lege bed
waarin hij zich openbaarde
en zij niet goed heeft opgelet
slechts gehuld in een boetekleed
zwerft hij nu door het lege huis
dat lijkt gevuld…
dat vlechten hechten was
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
764 de matjes die we vlechten
met draadjes van elkaar
de kleuren die wij kiezen,
ze zijn nog lang niet klaar
het patroon in onze ogen
is een harmonie van twee
we vlechten aan de toekomst
nemen zo verleden mee
wat draadjes zijn gevallen
verkleurd nog niet gebruikt
deeltjes uit ons leven
een kans misschien verbruid
die draadjes zijn herinnering…
Voordragen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.735 Geef je verlegen niet onverholen bloot
laat haar sluiks een voetje schuiven
nonchalant een kootje kluiven
verbijsterd rusten in je schoot
Schenk haar krullen, laat haar lokken
waarachter ze een blozen schuilt
en slechts een oogopslag verruilt
voor `t vergelijken van twee sokken
Plooi haar lippen nipt
zo een avondsarong
valt als balein…
overleven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
710 lucht bewegen
kan in rivieren
en bomen van
hout
de vlinders verbrand ik
in het vuur, zonder zomer
op te wekken
en uit de kleine
druppels regen buig ik
licht, net zolang tot schaduwen
vallen over oud geworden
dromen
ik zal slapen in haar armen
en zacht de sprookjes
wiegen
onder de zandbank
van de aarde
(deel twee…
Shaduwspel
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
669 Gebeurtenissen van toen
laten in het licht van nu
een silhouet achter
op de muur van de toekomst
Een schaduwspel
met een eigen verhaal
beïnvloed door het lot
geweven door onszelf
De dimmer in ons hart
versterkt of verzwakt
het beeld dat overblijft
op het doek van de ziel
Een licht-en-donker-vogel
ontsproten uit twee…
Verstoppertje
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
822 Misschien mag ik met poppen dollen
of kleuren kladden op papier
naar buiten voor het speelkwartier
met in mijn hand twee krentenbollen
Misschien lach ik wel om de regen
die vrolijk spettert in een sloot
en voer aan eendjes stukjes brood
die ik van moeder heb gekregen
Misschien vind ik mezelf verdwaald
in levensechte dromen
waar jaren…
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 De tijd tikt in sluimerstand
dromen strelen de lakens
met zandgestrooide zang
mijn geest in een baan
om de aarde
nu terug de dampkring in
de psyche keert
zich om
onder wordt boven
zoals de onwetendheid
bewustwording
in haar greep houdt
strekken armen zich
uit in onmetelijke ruimte
verdwenen is de greep
vrijheid in twee werelden…
Vuurdans
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
591 Twee ongelijke stenen
in een vonk van vuur
ontstaat een weerstand
van warmte, op de blaren
waar je mijn huid
bespeelt, ontdooi ik op
de lange duur, brandt
een schroeivlek in, de
herinnering houdt stand
een vrijwillige tinteling
van onzichtbare tekens
van kwetsbaarheid ontbloot
bezien verwonderd in elkaar
voorbij het reinigend vuur
en…
niets blijft
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.312 Blauwe lucht
warme zonnestralen
op een kalme zee
loop ik langs het strand
en denk waren we nog
maar even met z'n twee
dan schrijf ik je naam
in het zilte zand
jouw naam die ook
op je grafsteen
staat geschreven
en wacht ik op een golf
die het langzaam
zal vervagen
zoals alles in dit leven
niets blijft
maar de herinnering aan jou…
Even
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
4.467 Even ben ik er geweest
in die korte koude dagen
wollen borstrok, kachel aan
een liedje nog, dan moet je slapen gaan
Even zomaar langs geweest
ik zag twee mensen in een tuin
haar grijze hoofd, het hoge gras
alles was zoals het was
Even mocht ik binnenkomen
in een leven haast vergeten
kom mee, dan gaan we vlinders vangen
de warmte van die…
Voor Gerard
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.108 Van de grote drie zijn er twee nu dood,
“Heroes don’t come easy”.
Vanavond is ‘t een van de avonden
waarop mijn tijd zinloos wordt gedood.
“De avonden” zijn gisteren gestorven,
om onsterfelijk te zijn.
In toekomst en hiernamaals
zijn zij niet voor niets gestorven.…
Averechts huilen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 Als man mag je tegenwoordig huilen
dat was vroeger wel anders
twee levens terug was dat nog "not done"
dat was niet mannelijk, dat was niet stoer.
Nu hebben vrouwen liever dat je laat zien
wat je voelt en wat je denkt
gewoon ondat ze controle willen houden
over alles dat hun leven maakt.…
Trinidad
gedicht
3.6 met 17 stemmen
12.328 Deze twee mannen,
ze dragen mijn koffers,
ze lezen mijn kranten,
ze verdienen mijn brood.
Samen trekken we
door het geluid en de lucht van de wereld
op zoek naar het onzichtbare standbeeld
waar ze alledrie opstaan
in de gedaante van één.
----------------------------
uit: 'Bitterzoet', 2000.…
Dons
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.935 Dromerig volgde jouw blik
Twee om elkaar heen buitelende vogeltjes
Ze dansten verliefd
Over fladderend zonlicht
Door de slagwiekende vleugels aan flarden gereten
Als donzige veertjes over jou heen
Ook jij kwam in mijn armen
En met een vertederde stem schonk je mij dat moment
Het prille geluk dat verliefdheid heette
en ook ons weer…
Dons
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.406 dromerig volgde jouw blik
twee om elkaar heen buitelende vogeltjes
ze dansten verliefd
over fladderend zonlicht
door de klapwiekende vleugels aan flarden gereten
als donzige veertjes over jou heen
ook jij kwam in mijn armen
en met een vertederde stem schonk je mij dat moment
het prille geluk dat verliefdheid heette en ook ons weer dartel…
Herfstgloed
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
990 koppig lang hadden de bomen
hun zomerse groen vastgehouden
maar slechts twee nachten vorst
hebben nu de vreugdevuren
van de herfst weer aangestoken
bladeren gloeien oranje
goudgeel en bloedrood op
een valse belofte van warmte
op deze koude najaarsdag
de zon doet nog een waterige
poging het licht wat te verlengen
en verspreidt een gulden…
Voor de liefste
poëzie
3.9 met 13 stemmen
4.172 Dit lied is voor de Liefste mijn,
Dus zal 't als mijne liefde zijn,
Als een gesmede keten
Van rijm aan rijm aaneengehecht
En om twee harten heengelegd,
Die van geen scheiden weten.
---------------------------------------------
uit: Van de passielooze lelie (1901)…
klein wonder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
694 -ode aan een viooltje-
niet te geloven hoe jij
in die smalle ruimte
tussen twee plavuizen
jezelf naar boven stuwt
een schamele plek in
het zonlicht bevecht
waar jij zo fragiel als
je bent de kunst van
overleven verstaat
waarom je hier elk jaar
weet te ontluiken, zo
trouw je stekje vindt
zolang de zomer duurt
zo sierlijk…
dakloos
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
655 haar kind op straat
half dood, bevroren
uitgehongerd
vreest de nacht die weer nadert
bevriest het bloed ook het gevoel
het knagen van de maag
worden oren doof
voor het ongehoorde
in dat kartonnen huis
mijn bed kijkt me verwijtend aan
hoe kan ik slapen gaan
de boze ogen van het kind
als een eindeloze echo klinkt:
wij slapen al twee…
Luistervink
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.290 Ze erkent dat ze twee journalisten van De Telegraaf te snel heeft laten afluisteren. Ze wil de kwestie bespreken met de hoofdredactie van de krant. Deze wil graag excuses van haar……
Opgesloten in mijn vrijheid
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
619 vrijheidsstrijder, ontneem de nacht in mij
en vlei jouw liefde tegen mijn behoeftig
silhouet, niet dat ik jou wil aanraken maar
je adem brengt in mij het leven terug
de sprei, de tabernakel waar we onze
fantasie beleefden en de dromen die
de zomen herstelden naden nu
rafels in mijn geweten
toch ben ik dankbaar wat
jij me gaf, twee paar…