6019 resultaten.
Druk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.242 Uren gevuld met reconstructie,
ieder antwoord direct verloren.
Mijnen in Friesland, schaatsen
in Limburg. De afwas in haar tas.
-----------------------------------
uit: 'Tot ook ik verwaai', 2009.…
Anima
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.861 Is zij wat overblijft
als de bezieling der beschaafdheden
ons in duisternis achterlaat
om te vergaan in ons verloren zijn?…
Iets natuurlijks
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
496 ik heb alle toeters
en bellen weggedaan
wilde alleen iets hebben
waarmee ik kon gaan
geen namen of
andere herkenbaarheden
zij verwijzen bij verdienste
al snel naar het verleden
waar het object
belangrijker dan functie
is geworden en zijn eigentijdse
doelstelling snel heeft verloren
langzaam kom ik zo
uit bij mijn eigen lijf dat…
Glazen lucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
388 wij hebben
nog nooit
samen gedroomd
tot ik jou
gisteren ontmoette
een echte
no where plek
vol met niet
te duiden eigen
aardigheden
in een sfeertje
zonder eigen plek
inwisselbaar voor
overal en nergens
verloren zonder stek
met jou
kwam licht
naar binnen in een
warme kleur als wonder
uit het eerst beginnen
glazen lucht…
Anoniem?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Op een bankje
begroeid met mos
ze zat roerloos
gefixeerd op
de stilheid van
haar natuur, haar
verloren
blik verzonken
in spiegeldelen
tussen geest
en haar frêle gestalte
in een wit geklede
wattendeken
verpakt in de kwaal
van het geleefde leven
de mond gesloten
geen zinnen zonder
eenzaamheid, toen
ik de ontmoeting
verbrak…
Het is een mooie droom
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
464 Ik heb mijn hoop op een
nieuw vrijheid nog niet
verloren. Ik richt mijn
aandacht op het vrije spel
dat niet de mooiste ogen
hoeft te scoren.
Het is een mooie droom, hoewel
dromen doe ik hem niet als ik
naar waarheid mag herbeleven wat
ik eens in schoonheid achterliet.…
Voor Ilse Starkenburg 1963 - 2019
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
631 Voor Ilse Starkenburg 1963-2019
Nu jij ook bent overgegaan
ik dat pas na weken heb gezien
het besef dat nu pas bezonken is
Jij weet wel hoe ik ben
altijd op de vlucht
Hoe we samen genoten
van een broodje kaas
met mosterd in een tramhuisje
Daarna verloren we elkaar
uit het oog maar niet het hart
Het regent in december
verlangen naar…
stofgoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 vooraanzicht zonder veel omhaal
eerder terughoudend
ook keert het moment in zichzelf
waarbij geen sprake is van herhaling ter
hoogte van de plaats
die als ter plekke bekend staat
de sleutels liggen verspreid over
eigenschappen, gelijkend op een deur
verwijderd van huiselijke kringen
in een stofzee van goud dooft een zon
onthaal ik verloren…
door mijn ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
462 Ik zat eens op mijn knieën voor het raam,
En keek naar witte wolken zonder naam,
Die zomaar hingen in’t blauw geboren,
Stil, in weggewaaide wind verloren,
Een koe dreef door de ogen van een kind,
Op duizend meter in’t blauwe gebint,
Alleen, zonder gras, als een witte wolk,
Alleen, als eentje van een wolkenvolk,
Ik had geen idee wat die koe…
Den Haag sfeervol bewaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
983 de Stadhouderspoort daarentegen
verloor zijn spindraden, boven
het sleutelgat naar vroegere tijden
waar hoffelijkheid naast de vijver
het alledaagse leven bepaalde
in met trams gevulde straten,
de diender straalt gezag uit,
hield met beide armen op de rug
stand bij het beeld Koning Willem II
het nostalgisch aanzien
werpt geen vuil op…
Golven van de tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
513 Vier jaargetijden (Tanka)
De zomer verkleurt
en heeft zijn geur verloren
de herfst staat voor de deur
dan winter geen sneeuw geen ijs
een lentevogel vliegt op.
Diepe wateren
Sneller dan de wind
vluchtiger dan een zeemeeuw
slapende golven.
Hoofd boven water
De economie hapert
water tot aan de lippen
kopje gaat onder.…
Coronatijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 De tijd is nu niet uitverkocht
zij heeft haar waarde verloren
Iedereen is gestationeerd
op zijn eigen eiland
sommigen opgeborgen achter plexiglas
Er zijn mensen die smeken om adem
onze vrijheid is onbewoonbaar verklaard
en telkens plaatsen wij een deksel
op wat weer achter ons ligt
In het vacuüm van ieders alleenzijn
cirkelen wij in…
Verdienmodel
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
379 het nieuwe
bloemenboek is zoek
het oude is uitgebloeid
en verdord het zaad
veredeld tot er helemaal
niets meer aan schort
zij hebben hun zielen
beknot het speelse is
verdwenen omdat het
oude als verdienmodel
veel te lang is blijven
domineren in het heden
het baasje spelen
van de mensen is de
bloemen gaan vervelen
zij verloren…
verzuipen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 niet verzopen bent
mag je van geluk spreken
de tweede moet je aan zien komen
doen we net
of het niets is vergeleken
dus adem inhouden
zet je schrap
voetbal supporters uitgezonderd
je kan toch immers niet leven
als leven zonder is
en alle artsen zijn verwonderd
schuim koppen zonder bal
en ongeschonden scoren
alleen anderen verloren…
De toekomst van vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Niemand, werkelijk niets,
gaat hier en nu verloren.…
LAIS CCLXXXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 Gans de wereld liep in het verloren,
alles dwaalde, wemelde en het zocht
vergeefs zijn plaats, lichamelijke sporen,
maar de tijd had het slechts dood verkocht.
Elke zang zonk weg in het grauwe krocht.
Alles van waarde is gratis. Ik geef
voortaan dus maar mijzelf weer prijs en streef
als iedereen het zachte sterven na.
Voel je mijn klank?…
gewoonterecht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 het bestaande, nog niet verstreken thuisuniversum
de sterrenhemel met veilige dorpshaven
het aanslepen van boodschappentassen
hernieuwde scheelheid van staren naar de muur
tropische vissen uit paarse meren
ogen achter glazen oogkassen, verloren pinpassen
het dragen van niet-wetenschap, volledig bij kennis
steen, te zacht voor handen…
ZEEMIST OF ZEEVLAM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het was een zonnige dag
Torremolinos, Zuid-Spanje
30 december 2021
een heel zonnige dag
met 24 graden
dan opeens
vanuit het niets
vanaf de zee
Mist
Zee-mist
Als een vlammende tsunamie
van bergen mist in banende
gruwelijk grijze grieselijke wolkenzee
over het strand
aan ‘t land
in de stad
zeezicht verloren
zee-mist om m’n oren…
ALS DE ZON IS VERDWENEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
501 scheurt de zon dan toch de wolken door
het lijkt of de winter plots is geweken
de duistere dood zijn kracht verloor
kwam de zon ’t nieuwe licht opsteken!…
Vogelzang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 achter het behang
voorjaar ontwaakt met nieuwe spruiten
iedere noot gerepeteerd is jong geleerd
en nooit vergeten, dit is alles wat we weten
er knaagt zich een echo van een kanarie
in de binnenstad tijdens een safari
het is alsof hij zijn jeugd weer kan horen
heldere noten zo hoog als nooit tevoren
zijn eigen onschuld heeft hij nooit verloren…
Herdenking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 de ondergaande zon
kleurt de hemel bloedrood
universele emoties
verspreiden zich over de velden
waar rode klaprozen bloeien
in de stilte staan rijen kruisen
de grond is doorweekt
van verloren tranen
verwoeste levens marcheren
als een bloedrode draad
door de wandelgangen
van de genadeloze hebzucht
een gedwongen afscheid
van…
Voor M
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
538 nachtelijke gedachten
kruipen onder de huid
te veel om te bevatten
te groot voor het gemoed
de Zwitserse zwarte koeien
brengen me op de koebellen
geluid door vrienden uit de Alpen
voor mijn dode broer
het traditionele klingelen valt me zwaar
hij heeft het vaak gehoord
ik kan mijn broer nooit meer vinden
we verloren elkaar uit het…
Voorbij het rif
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
1.650 vaart een majestueus schip,
volkomen uit koers geraakt
bij het omzeilen van de Kaap
in ‘t allerijl verlaten nest
gaat het gekraai verloren,
serene rust aan de overkant
omgeven met zacht groen
soms zo wonderlijk levensecht
bevalt het water voorbeeldig
gedragen haar mooi evenbeeld
met zeilen hoog gehesen
toont ze haar behouden sterkte…
Allen even eens zyn
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
568 wijsgeer zegt dit keer
Zijn mensbeeld klopt allang niet meer
Zij voelt een plaatsvervangend schamen
Ook haar bezocht een bruusk ontwaken
En tot haar door drong tot het besef
Wat ik mijn leven lang verhef
Daarvan moet ik me los gaan maken
Het wezen bovenaan de keten
Is helemaal niet zo beschaafd
Het is aan geld en macht verslaafd
Verloor…
Sfeer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
572 de een
loopt warm
van een
nostalgische auto
grappig toch
doch
de ander
van de
hoop op
lotto's hoofdprijs
misschien verloren
tijd is
dit wijs
weer een
ander krijgt
een warm
hart gedurende
het daten
hoop op
einde eenzaamheid
weer iemand
rustig van
binnen fouten
zijn vergeven
na betoonde
oprechte spijt
voorts sfeermakende…
´Een roos in de regen´
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.407 Een roos in de regen die haar doornen niet verloor.
Een waarschuwing voor gevaar en leed die de vijand en de haat afschrikte.
Een roos in de regen die haar hart niet sloot.
Een uitnodiging voor vreugde en vrede die de vriend en de liefde verwelkomde.…
Verwarrende gevoelens
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
655 Geef mij mijn verloren licht terug,
dan geef ik jou, die steunende hand in de rug.…
Elf februari boom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 het zal bijna tien jaar
geleden zijn de laatste
keer dat ik je zag
je bent nog even kranig
maar zachter van karakter
je voeten lieten mossen toe
te groeien
de jaren gaven je diepere
groeven
sommige werden holen
waarin spechten zich
verschuilen
je verloor een tak maar
niet je kruin
je was blij dat ik je zag
richtte je op, groette…
Vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Afstand is een weerspiegeling
van verloren tijd in de ruimte
we bezitten een hoop illusies
maar de wind gaat er vandoor
met onze nederige fantasie
vanaf het plafond
van de donkere kamer
is de wereld omkeerbaar
we zien het niet
zoals de mensen het zien
we dwalen, zweven, vliegen
zonder de dweepzucht
van het bestaan
we zijn gevleugeld…
OP TIJD
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
806 we willen vaak
verloren tijd inhalen
maar wat we weten is
dat tijd wel de aller
laatste is die verliest
wij komen niet
verder dan het nu
toch laten tijden
zich ooit inhalen
als we ons er maar
serieus aan wijden
en als zij het ook verkiest
zijn we eindelijk bij de tijd
en zullen nooit meer
staan op tijden
maar als ze dan ten slotte…