36401 resultaten.
De wereld der traditie
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.151 .' -
Thans, hun huis telt twaalf kindren,
Die, tot eer van 't Christendom,
Luther eren, Menno volgen,
Vroom en deftig, om en om.
Toch waar' 't koppigst Lutheraantje
Daar een Doopsgezinde geest,
Zo meneer zijn oudste broeder
Maar een meisje was geweest!…
Kiemkracht
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
803 In mijn dromen schilder je
kale bomen wit
van wortelvoet tot takkenrag
zodat er weer licht in zit
’s ochtends trekken we schoenen aan
vluchten we voor geweld
want ze bouwen torens voor de goden
torens voor de vorsten en
torens voor het geld
en de bomen - jouw bomen
worden één voor één geveld
wanneer de dagen donkeren gaan
volg dan het…
Vaders navigatie
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.769 Gaat het net iets anders
zoals op de borden staat,
moet je soms zelfs keren
aan het einde van de straat,
volg dan toch de stem maar
die zo duid’lijk navigeert.
’t Is de beste route
en je rijdt geen weg verkeerd.
Vaders navigatie
werd door Christus eens betaald
en aan jou de keuze
of je’t gratis binnenhaalt.…
in een luchtgeschilderd paradijs
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
5.890 de toren
in een luchtgeschilderd paradijs
heiligen staan nu vooraan
hebben voor de Heer geleden
prevelen bevroren zijn gebeden
hun litanieën zijn nooit op
ook voor de kruisweg met zijn
staties stonden vele generaties
berouwvol offert nu een kaars
verzamelt volle aflaat en eerbiedigt
paars dat Zijn gezag bekleedt
processies volgen…
Met de tijd terug
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.089 Hoe voortvluchtig moet ik zijn,
om hieruit te komen,
hoe lang volg ik nog een lijn,
zonder echt vooruit te komen...?…
letters uit je spiegelbeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
803 hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg…
Reliëf
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.018 Een droom die wij ons herinneren
alleen enkele seconden na het ontwaken
een, die draait de wereld op z’n kop
zwaar en ongrijpbaar, droge mond…
soms zijn er gezichten en woorden
die volgen hetzelfde patroon en
sommige ontmoetingen als het dromenstof
blijven lang, lang in binnenlucht hangen
net ‘n vermoeden dat wij het nooit echt zullen weten…
de rechte lijn verdroom ik
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
640 zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur en wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg…
Mij maak je niks wijs
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.213 Vinden wij het nieuws nog leuk
of de vooruitzichten van het weer
volgen we alle oorlogen op de voet
of interresseert het ons niet meer.
Soms zou men de tv uit willen zetten
om van die ellende maar niks te zien
maar met een stille hoop blijven we kijken
of ze de wapens neergelegd hebben misschien.…
krank
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
2.465 krankzinnigheid was al reeds toegeslagen,
maar nu heeft mijn goeie hersenhelft het verstaanbaar gadegeslagen,
houd niet van mij ik ben ziek,
het is nu op zijn toppuntpiek,
ik ben zwaar gestoord,
het dringt langzaam tot mij door heb het nooit eerder verwoord,
willen zien,
ik dieptreur en grien,
ik ga me laten opbergen,
niets heeft nog zin zoals het volgen…
Waarom zou je?
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
2.798 Van de drank afblijven,
’t wordt overal gepromoot,
roken erbij,
waarom zou je
het rechte pad volgen,
als dat
andere weggetje meer lokt?
Misschien omdat ouders
het goed met je menen,
evenals onderwijzers,
kortom een ieder die
volwassen is.…
bewusteloos.
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
1.106 in mijn droom ging een
camera rond in m'n huis
die me maar bleef volgen,
heel irritant, maar wat
doe je er aan? niks vrees
ik, in deze moderne wereld
is een hoop aan de hand
wat vanzelfsprekend is
en als je dat niet meer be-
seft ben je dood geloof ik,
maar het is maar hoe
je het bekijkt, uh...nou..…
Horizon
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
889 Met mijn ogen volg ik jou.
En dikwijls heb ik mij gestoten.
Hoe lang nog, zoek ik jou?
Doelloos wachtend blijf ik hopen,
Op een kleine nadering.
En, intussen blijf ik lopen,
In een eindeloze ring.
Grens van onophoudelijke onrust.
Wijzend naar geen enkel doel,
Dat mijn onwetendheid sust,
Waarop ik mijn leven stoel.…
Wierook als intiem gebaar
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
628 zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur en wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg…
over en uit
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
822 niemand kijkt
recht in mijn blik
op scherp sta ik
ik kan niet anders dan dit
pad volgen
door de storm van zinnen
dit leven waardig beleven
de rest van de tijd
ach ja
de oneindigheid
waarin wij praten
verlaten
zingt de kade
het pad waar bomen praten
waar lucht langzaam aan
donkere wolken toelaat
het gaat nooit meer
weg
en op weg
op…
Gevangen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
482 Volg de paden tussen
de bomen, hun stammen
door de schors omsloten.
Gedachten blijven komen
emotie zoekt zijn weg
tussen die hoge bomen.
De wind streelt zachtjes
mijn wang alsof hij
fluistert wees niet bang.
Zachtjes hoor ik de vogels
fluiten of ze willen zeggen
stuur het maar naar buiten.…
775 dagen verdriet
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
977 voor het laatst jou gezicht te zien
terwijl ik je naar de glasbak draag
de stofzuiger staat verlaten in de gang
staat al drie maanden stil bij mijn verdriet
geen ander die het hem na zal doen
eindelijk breng ik het laatste stukje 'jou' weg
om maar niet te denken aan de splinters
die voor altijd zullen blijven
vele kleintjes zullen volgen…
een drempel te hoog?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
541 een kleine oneffenheid op haar pad
ze kon het niet opbrengen
om over die drempel te stappen
keerde om en nam een andere route
het werd een molshoop
die almaar hoger en hoger leek te worden
het maakte haar nog meer huiverig
maar waar ze ging
een uitweg leek er niet
het werd een berg
op elk te volgen pad
moedeloos werd ze ervan
tot ze begreep…
vandaag
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
2.174 Op open veld
Geniet van de reis
En wees niet bang
We zullen volgen…
het licht in het boothuis brandt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
639 en het strand
hier was het dat ik de gedachte vond
die me nooit meer brengt
waar ik was beland
de treeplank die jouw spoor nog draagt
kraakt op de steiger
een flits en het licht waakt
ik geef niet toe, nee ik weiger
te denken dat jouw lach
hier niet meer hangt
hij klinkt nog door in deze kajuit
en ik ben bang
dat ik je alleen nog volgen…
vriendinnen......
hartenkreet
3.3 met 21 stemmen
3.174 Jouw gedachten doen mij pijn en dit scheiden
is ook voor mij nieuw lijden maar
het volgen van mijn hart is bitterzoet
mijn keuze is gemaakt, het ga je goed
vriendin, vandaag zwaai ik je uit,
ik kwam niet lichtvaardig tot dit besluit nee,
ik heb gewikt en gewogen
en afgesneden met mededogen.
dag niet-meer-vriendin.....…
Aanwezigheid verplicht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
536 -
Universiteiten hekelen de 'zesjescultuur' en willen studenten gaan verplichten tot het volgen van colleges.
Volgens Sijbolt Noorda, voozitter van universiteitskoepel VSNU moeten studenten sneller en met hogere cijfers afstuderen.
Voor deze plannen is geld nodig. Vrijdag beslist de ministerraad.…
Stroom door je longen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
600 Vleugels van zilver
beelden ontwaken, eeuwenoud,
volg ik lichtgeraakt.
Gebroken kristal,
puzzel herschikt haar scherven,
uit beide ogen.
Getroost door winden
wanneer zij hun woorden wegen,
als vondelingen.
Maak geen woorden vuil,
reinig snaren van je adem,
trommels van stilte.…
de ochtenden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
616 Ze heeft gelijk, ik wil haar volgen,
mee verstoppertje spelen achter de wolken,
op mijn schaduw neerkijken.
Een pantomime met een mobiel.
Daar beneden in mijn tuin.
Vandaag blijf ik boven.
Morgen krijg ik nog een dag.
Met een veelbelovend begin.…
Kiezen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
938 Op een splitsing van wegen met de keus aan mijn zij
vraag ik mij even af, is die keus wel echt vrij
De wegen waar ik in verleden mijn stappen heb gezet
Die beteugelen mij binnen de reeds ingezette tred
Nu op dit moment maak ik mij los van deze gedachten
wat anderen op dit cruciale punt van mij verwachten
Ik ga het avontuur aan en volg…
De vogels fluiten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.393 Behoedzaam volgen mijn vingers
het spoor van leven op zijn gezicht.
Laat mijn vinger één moment
rusten op zijn gesloten mond.
Tracht zijn eenzame handen
te warmen met de mijne.
De stilte vult zich met flarden verleden.
Een vroege fietstocht over paarse hei, wij
oogsten zwijgend uit zwarte grond,
handen vol paarse bessen.…
Afscheid van mijn vader
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.341 Volg met mijn duim de aders, dik en blauw.
Je kijkt naar mij, je ogen leeg,
je draagt niet meer de last van het verleden,
maar evenmin die van de toekomst met je mee.
Er is alleen het hier en nu: een flauwe flits
die dooft nog eer het helder wordt.…
respect
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
648 Kijk hem bezig mijn grote vent
nog altijd even fanatiek
ik volg hem waar ik kan
voor mij is hij uniek
Kijk hem bezig mijn enige zoon
nog altijd gedreven
waar haalt hij het vandaan
nu al 32 jaar in mijn leven
Kijk hem bezig, mijn lieve schat
vol bewondering neem ik zijn onaflaatbare inzet waar
niet de makkelijkste vaak
maar ontegenzeggelijk…
VOORTUIN NAAR DE WINTER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 Ondanks dat ik afscheid moet nemen
van de zomer om eigen weg te volgen
doet het pijn te voelen
en te zien hoe ik afkoel
een deel van mijn liefde geef ik langzaam weg
in kleurrijke tonen
het jammert zo
mijn naam te noemen
IK BEN DE HERFST
niet zomaar van de ene op de andere dag
in kilte verdwijn
welnee
ook ik benut het schitterende…
Tot de volgende storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 Terwijl schuld knaagt aan angst
laveert hij met gesloten ogen
op gevoel net langs de obstakels
blind op de vlucht voor het leven
tot de golven van de zee
dwingen tot een keuze:
recht door zee vooruit
hopend op een reddingsboei
misschien wel een vlot
of de vloedlijn blijven volgen
tot het volgende obstakel
de volgende golf van pijn…