1175 resultaten.
op drijfhout van hoop
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
616 En dit is haar land
geblakerd door het vuur
En dit is haar hoofd
onder as en twijfel
De laatste nachtvlinder
vloog door het raam
Dit was het huis
met treetjes zonder deur
Stilte ritselde over het papier
vrede schreef haar droeve hand
Het gedroomde land waar
niemand van liefde omkomen zou
Vrede schreef haar droeve hand…
[beeld]
gedicht
2.6 met 18 stemmen
7.918 Hoe een beeld zich in je taal slaat, je
stem verspringt, je hert verschiet - hoe
zijn roos overloopt, de wijn van
eiken is, roemer voor stenen,
de tafel gonst van honing en
de uil met bos je mond ontkorft -
behoort bos zijn botten toe, vuur
zijn voltooiing, wat as - wat jij?
-------------------------
uit: 'Speling', 2005.…
De schepping nabij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
566 ik strooi ze maar uit
mijn gedachten omdat
niemand er op zit te wachten
geen stof en as
maar de schepping nabij
recht uit het hart
natuurlijk
een tikje apart
want ze zijn niet te koop
in een wereld waar
ieders denken en leven in het
maatschappelijke harnas worden gehesen
prijskaartjes alles bepalen
omdat status en macht
alleen…
Toulon
gedicht
2.1 met 10 stemmen
3.843 Geluid dat uit de foto's stijgt
Kale plekken binnen het hoofdgordijn
Wie er allemaal verdwenen zijn
Tegen de lijmstokken van de dood gevaren
Roekeloos, as, verstrooid verleden
Stomme film zonder gebaren
Naar de dood richt ik elk grijs kanon
In de haven van Toulon.
-----------------------------------------
uit: 'De dorst der havensteden…
sluit de stenen
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
682 in het woord
van de avond woont
een donkere schaduw
waanzinnig broos
hij draait zich om en om
in mijn hoofd, verscheurt gelaatstrekken
tot groteske vogels, nog lelijker
dan de as waarin ze hun vleugels zoeken
ik breek de stilte tot bestemming
verzwijg mijn zinnen voor ieder
die mij draagt
ergens vallen stenen, eenzelvig
in hun vlucht…
De globetrotter op retour
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
499 geen strepen
die het blauw aftekenen
met ongewenst verblijf
zie hoe de natuur
met stof en as het menselijk
vervuilen nu bestrijdt
weer terug werpt
in de tijd van grondvervoer
de snelle globetrotter op retour
eindelijk zien gods ogen
door het blauw een witte vlinder
fladderend in spartaanse ochtendkou…
Troosteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Door de gordijnen somber licht
Blij voor zo-even in het donker
Ogen sluiten in de schemer
Achter dubbel glas de stilte
Rook en as, de zoveelste sigaret
Wazige gedachten, troebel zicht
Lege fles Whiskey, zwaar hoofd
Hanenpoten op grijs papier,
te dronken…
HERFST
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.168 In paarse weke huid
zit ongemerkt
een zwam verdriet
verschilferd en verdord
tot schaamte,
het regent zwart en grijs
met flarden groen
van asfaltbloed,
ver vuurlicht
zonder warmte
as een knipoog
in gesloten huizen,
de ruggen
krimpen zat bijeen
en leven als een
afgevallen blad.…
wolkenzwemster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 wat zij onder ogen denkt, blijft nog
ongezien. ze snijdt uit littekens
het ijs in rechte banen. met stukken
bouwt ze wat bewegen kan. ergens
ademen kieren in haar plaats. ze scheiden
ruimte tot het nooit veilig wordt. in het wak
zoekt ze kleuren, danst ze zonder as.
zo blijft zij zeker : onder de bovenlaag
zwemt ze naar de wolken.…
icke wige hin ende were
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.585 oe iege piene
as ge unne keint swaore lieje siene
(iegene taole)…
Raam vol nachtvlinders
gedicht
3.1 met 47 stemmen
20.553 Zij dragen niet als opgeprikten
op vleugels van stilleven as
van 't ademloze om de naald,
maar levend stof van licht beogen
als van de nacht die ademhaalt.
------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1993)…
'Zijn'
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.117 En toch zij sterft niet,
maar herrijst als een Feniks
uit de as van het mededogen.
Alles gebeurt in mij en ik ben het willende niet,
maar beide, speler en publiek,
in het theater van het zijn.
In mijn “Zelf” wil ik vluchten
naar de spiegelvlakke stilte van het niets.…
Berg in beweging
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
956 hink stap sprong
de hoepel is te klein
voor stel en klem
geheim inheemse
rondedans in kring
vuur en vlam
schaduw en as
er was
een berg
te ver voor woorden
te diep
in klank gebaar
verloren staal
er is
een vage beeltenis
achter de horizon
als glans verborgen
door maan en zon…
September
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
708 Molenstenen zwaaien rond
en rond verdampen tot
groezelgrijs graan
Blauwe drietanden steken
de dag beschaamd weg
achter pastelgroene dennenpluimen
het licht vervaagt
de schaduw zorgt
voor mijn smalle ogen ik
zag alles
heel even maar
het was in het
gehaakte donker allemaal
slechts kostbare as…
suites voor Annemieke LIX -de rouw-
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 een stampereidans
speelt zich af in de wei
van sigaardovers
waar moet je as heen
de vraag nooit uitgesproken
moeten we in zee?
tweeënzestig mensen
doen je uitgeleiden
na net zoveel jaar
het corps studentes
op het balkon in de zon
kweelt een nonnenkoor
de paarse vogel
is eerder bij de maan
dan haar schaduw…
Teken
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.414 Waar je ogen antwoorden ben ik stil en blijf ik zoeken naar een wenk of teken dat
we weer kunnen volgen of delen
zonder woorden te wegen of
de tijd te vinden in momenten
die we verzamelen en verwarmen met
de as van een verloren liefde.…
Vorstperiode
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
693 Ik zie de winter rond jouw lippen
voel de woorden in mij galmen
hol
als echo’s door een verlaten huis
waar onder as in de open haard
het vuur onzeker gloeit
bevreesd om op te laaien
nu gebroken vensters
kilte binnendragen
en de deur kreunt op een kier
wanneer ik zachtjes vraag
en nu?…
De oude dame
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
607 De oude dame draait zich
Om haar wankelende as
Ze schud het stof van jaren
Van haar tot op de draad versleten jas
Haar huid geplooid
Haar botten kraken
Het eind nabij?
De laatste pil zal bitter smaken
Haar zuster even oud als zij
Zal uit het zicht verdwijnen
In de nieuwe tijd
Zullen er andere lichten schijnen…
Geturfd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
569 afbranden gebeurt
natuurlijk
kleef-
letters blijven
beter niet te schrijven
nagelaten resten
vraag me niet
waarom
een streepje voor
een streepje tegen
dan ga ik
onbedoeld
om mezelf verlegen
letterlijk begrepen
uitgedrukt
en as
en als
stellen zich niet voor
waaien in een storm
verwaaide feiten
af-
danken geldt…
Uitgebrand
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 Uitbranden verwarmt niet
verteert tot een hoopje as
terwijl je nog hoopt
dat wat ooit was
terug zal keren
als een vrolijk lied
blijkt dezelfde melodie
heel anders te klinken
Helemaal opnieuw
moet je het lied
weer leren zingen
noot voor noot
maar o de toonladders
en het lange alfabet
wat zijn ze moeilijk…
Asscheid
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.537 As verzandt langzaam tot sediment
Als hij wegzakt in het sentiment
Van een golvende herinnering
Onderweg naar de Noordpierbranding
In het deinen op duinen van woelig water
Valt het nu samen met later
En spiegelt de zon zich als zilver aan de oppervlak
Waaronder een zee van stilte zich stelt op zijn gemak.…
Vorstelijk Geluk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
590 verliefd als ze zijn
levend in eigen wereld
omringd door het groen
hij lacht tevreden
zij kwekt en kwaakt gezellig
liefelijk naast hem
hij vertelt grapjes
maar is dan weer serieus
-zij houdt zo van hem-
vorstelijk en blij
draaien zij knus en constant
om hun eigen as
volmaakt gelukkig
is hun natuurlijke staat
stilstaande…
Zuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
827 Drents gedicht: "Zuur"
Er is mist
't Is ja zo voag
't is weggrist
't reegn't gestoag
Er is snei
het is als een deek'n
doe bist dr as de kipp'n bij
das ja wel gebleek'n
't is kolt
geen holt op 't vuur
kille, kolle vrouw
wat kiekst ja zuur!…
naar Canossa
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
522 ik zal naar Canossa komen,
blootsvoets en kaalgeschoren
me in het stof wentelen
as over mijn hoofd strooien
en naar je kruipen op mijn buik
nederig je schoenen kussen
ik zal gelaten wachten
op een blijk van aandacht
al was het slechts een trap in mijn buik
ik zal blijven hopen
op vergiffenis
al weet ik niet
wat ik verkeerd deed…
panoramisch
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
504 hoog boven de nachtelijke stad
een zee van lichtjes
ver beneden ons
draaide het panoramisch restaurant
waar we samen aten
langzaam om zijn as
ik heb het uitzicht niet gezien,
alleen de lichtjes in haar ogen
en de blije glimlach op haar lippen
mijn wereld draait nu zonder haar
en rondom mij heerst enkel duisters…
herscheppend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
452 op de bodem van de diepte
lag als een oester een
weerbarstig woord
onderzeese stromingen
kwamen en gingen
bleven haar beroeren
gestaag schuurden ze
over en langs het
gesloten fort
ze werd weker
minder stug een
trage transformatie
met het verstrijken
van de tijd herrees ze
aarzelend uit haar as
de wedergeboorte
van een woord…
Mensen van vandaag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
795 Ze zullen veranderen in as.
Het aandachtig roken van sigaren,
is genieten van het leven.
Niets, nee niets, zal meer worden,
zoals het leven vroeger was.
Koffie brengt nieuwe moed.
Sigaren troosten,
mensen die genieters zijn.
Mensen van vandaag.
Mensen van de dag.…
Thuiskluis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 De haard beschermt
het vuur, en mij tegen het vuur
het huis beschermt
tegen het vuur van buiten
de mannen en de jongens
die overal oplaaien
in de flanken van de huizen
ze willen binnen
woeden en doodslaan
en dan met droge ogen
uitdoven in as en onmacht
dat is het gevaar
voor mijn binnenwereld
van keuken en bed
waar ik mijn saaie…
wildvuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 het wildvuur laat een
spoor van vernieling na
in inkt gedoopt
de bast van de bomen
de wind trekt
slierten van as tussen
vermolmde huizen
het vuurrood gesteente
rouwt zwartgeblakerd
droogte en wind
het allesverterende
vuur verslindt
kent geen genade
de zon zakt in strepen
door het knisperende
naaldwoud…
LAVA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 Er vallen harde woorden uit het niets
de bodem trilt
vervaarlijk
vuur likt de lucht
lava sijpelt langzaam
het landschap kreunt
stenen bulderen
as draagt zaad
op verschroeide grond kiemt
nieuw leven
de Feniksbloem ontluikt.
Uit brandende tranen gloeit nieuw geluk.…