4016 resultaten.
Sonnet voor een koele avond vol bevrijding
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
894 mond kust de avond…
Tuin schildering
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
776 1
Abrikozen avondlicht
glijdt met een licht penseel
langs het windberoerde
canvas der bladeren.
2
Inktspattend
valt duisternis op het gazon;
het vederen maanlicht
schrijft de dag teneinde.…
Stamcafé op rijm
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
765 Doch da's poëtisch niet relevant,
want wat het meest zichtbaar wordt
is het verlichte uithangbord,
laat in de avond of vroeg,
van je onvolprezen stamkroeg.…
avondrust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 in het avondlijke rood
van een zachte middagdood
staart een man verstijfd
met rimpelhanden op de rug
naar een half gevulde kelk
hij veegt zijn ziel af
met de muis van haar hand
die ze vergeten is op zijn hart
en weet zich verzekerd
van een nieuwe volle dag
niet alles werd vandaag geproefd
noch beproefd, er is nog meer
te ledigen, hij…
Angstige vlucht
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
925 De hamerslagen van het maanlicht
vormen duisternis
op het aambeeld van de avond.
In de walmende smidse
klinkt verward gehinnik,
als seringen krult adem
uit angstige holtes.
Brandgeur zet de nacht
in een haastige gloed,
de paarden vertrappen
rozenstruiken op hun vlucht.…
Toverlantaarn
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
739 het zachtgele lamplicht
tekent een cirkel
rond haar vergrijsd gezicht
werpt lange schaduwen
over de tafel
waaraan zij zit
het boek der boeken open
lispelt ze gebeden
een hand onder haar hoofd
eenzaam maar geborgen
in het laatste uurtje schemeren
voor dan toch
de nacht begint…
Ondergang
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
848 De zondagmiddag
liep weer eens
op een bloedig hanengevecht uit.
Haar woorden.
Mijn zwijgen.
Haar bleke handen om het glas.
Mijn afgewende blik.
Opeens spoten haar ogen
het avondrood
woest in mijn gezicht
en ik besefte
dat het laat was.…
Vierdimensionale zomeravond
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
826 Aan de oostelijke horizon
- ver weg -
dansen geluidloze bliksemstralen
als de dunne poten van een spin.
Waar ik sta
bestaat de wereld
uit wuivend grasland
en het lied van krekels.
In het westen
koestert de ondergaande zon
roodgewangde wolkenkinderen
aan haar borst.
Tijd vertraagt,
rekt zich geeuwend uit
en legt zich te slapen…
De avond heeft de ontroerde golven
poëzie
4.0 met 20 stemmen
5.700 De avond heeft de ontroerde golven
Zacht in sluimering gekust.
’t Windje doet geen rietpluim wiegelen;
Plompenblad noch roos weerspiegelen
Zich in ’t meer, dat zwijgt en rust.
Maar op eens - de wateren zwellen,
Hoe ze golven, meer en meer !…
Sintels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.206 Lig dichtbij, ver van missen
sintels nagloeiend, het vuur
van de vorige avond
vurige tongen
blaas, stook het op
adem als de zachte wind
vermijd het toeval
vertrouw niet op het lot
verstik het nog minder
blaas, stook het op
aangewakkerde vlammen
laat dit laaiend branden
voortdurend, waakzaam
roodgloeiend als de Liefde…
Nacht in de tropen
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.493 Dreigend roffelt de zonsondergang!
Het eiland beeft en
bleke vogels trachten
het donker te ontvluchten.
Haastige vrouwen sidderen
onder de schemersluier
verlangend naar
het veilige dorp.
De geur van wierook
en het gemompel van gebeden
kringelt op uit tempeltjes
langs het pad.
Dan stopt het krijsen der vogels!
Geen oog doordringt…
Nachtwacht
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
923 gelijk de avond over aarde dwaalt
met grijze vingers rust’loos graait
naar alles wat zijn schemer
kan verstoren
sluipt de nacht
in mij
maar zoals het maanlicht
zwijgend duister ademt
en tot hellen daagt
wacht ik stil
op morgen…
[ De zon gaat onder ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 De zon gaat onder,
overal uit het water --
klimt het donker op.…
EN BIJ HET RIJZEN VAN DE SCHEEMRING LAG
poëzie
4.2 met 20 stemmen
3.277 En bij het rijzen van de scheemring lag
hij in het gras naar de avondlucht te turen;
een afgrond leek de tuin, berghoog de muren,
zwart van klimop met stoffig spinnenrag;
het leek een put, waarin de lichte dag
op ’t donker dreef, vol schimmige figuren;
enkle geluiden van de naaste buren
plonsden als steentjes d’rin: een naam, - een lach.…
Avondliedje
poëzie
3.8 met 19 stemmen
3.526 Het avondt stil en zoetjesaan
is ook de zon aan ‘t ondergaan.
Ze kleurt de blauwe hemel rood
en violet de blanke sloot,
de peppels langs het weidepad
verroeren niet een enkel blad.
Ze kijken naar de zon die wijkt
en zachtjes laag en lager strijkt.
De molen op de hoge dam
Gaat zwaar, hij strekt de roeden stram
En lomer, lomer, lomer gaan…
VERLANGEN
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.484 De avond waait aan mijne wangen –
Ik bijt de kleine bloemen stuk,
En voel een nameloos verlangen
Naar 'n vrucht – een vrouw – naar ’n groot geluk,
Naar – God ik weet niet wat!…
Nieuwe dag
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.550 Wij willen ons leven verlengen
bang zijn wij dat de avond valt
toch zal de nieuwe dag iets brengen
die een ieder van ons bevalt.
Na de avond van ons leven
wacht weer een nieuwe dag
het wordt door God geven
iedereen die het beleven mag.…
Avondlaan
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.685 'k Loop in de koele lafenis der laan,
De tarwe wiegelt langzaam 't bruin-geel goud,
Er waren fluisteringen door het woud,
Geruis van vogeltjes, die huistoe gaan.
Koel-ruiz'lig schuif'len siddert door de blaân,
Waar wind zijn lichte tenten heeft gebouwd;
En sterrelend doorblinkt de hemelblauwt'
Der hoge kruinen langgestrekte paân.
De…
Gevonden
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
891 Zalig wie de avond
met een glimlach sluit:
hij vergeet de zorgen
dankt al voor de morgen
vindt de vrede uit.…
Het zwijgen van de schepen
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
910 Twee schepen in de nacht,
ze weten van elkaars bestaan
en varen zij aan zij.
Zij raken elkaar bijna,
maar zwijgen over God,
de leegte van het zwijgen,
de liefde en hun vracht.
Twee kleine schepen
in de donkerblauwe nacht.…
Een regenavond
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
756 Zoveel druppels die gevallen
hier en daar tot beken gaan;
zoveel tranen die vandaag ook
stil verdriet lieten verstaan,
maar de avond is gevallen
en ook deze dag voorbij,
heel de stilte van de uren
slaat de weemoed op in `t hart
en ik wou zo graag dat vuren
van geluk en vreugde branden,
dat de vrede in jouw handen
iedereen bereiken kon…
De avondwolken
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.978 Toen zag ik uit in de avond
En keek in de wuivende hemel,
Zoals een plant in de avond
Alleen op een zonnige heuvel,
Zoals een zwijgende vogel,
Die rust op een eenzame heuvel,
Onder de varende wolken
Van de eindeloos drijvende hemel
Van blauw en van goud; - en de wolken
Dreven als zachte gestalten,
Als tedere vreemde gestalten -
Zoals de zoete…
Een nieuw gedicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 geruchten over liefde
die bloemen anders doet geuren
kleur toevoegt aan het witte licht
het gebeurt nu slechts
in de sfeer van stille brieven
dat heuvels beklimmen
en aan lianen hangen
dat woest en dorstig drinken
uit de oneindige woordenrivier
in deze geschreven liefdesaffaire
ben jij de onovertroffen held
waar de stilte van de avond…
Hoe alles met alles verbonden is
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
805 Ik weet het nu, nu het weer avond is
en de drukte stilvalt rond de avondlichten.
Een auto maakt nog wel lawaai en je hoort
in de verte stemmen die bij de avond horen:
gedempt en zonder al te veel intonatie.…
Spiegeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
671 Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen
in het deinende water dat zo vurig brandt
waar de zon in het westen is verzonken
Rood glijdt een gloed over het verlaten strand
Kabbelende golven ruisen zachte woorden
ze dansen zich tot een roes van schuim
Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren
Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim
Een…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 - o Pijn van hér-doorleefde pijnen…
Alleen voor óns is vrede niet,
O mijn vér kind, in ’t trage deinen
Van ’t kallem-durend avond-lied
Over de dankende avondpleinen.…
Lief avondlichtgedichtbericht
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.358 Buiten donker
Sterrengeflonker
Een verlichte Hemelsprei
Zoveel lichtjes
sturen gedichtjes
Liefde die oneindig is
Welke weg jij ook vindt
lief Godenkind
Jij hoort bij mij
zo dichtbij
Waar jij je ook bevindt…
Als het licht dooft
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
709 De avond was nog niet compleet
daar duister draalde bij het roze omzoomde
doodskleed van de dag
ik zag een zwaluw scherend afscheid nemen
en de maancontouren als ivoren schemer
plooien in het meer
daar bij de oever lag ik kalm
te wachten tot het donker daalde…
Blauwe waas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
569 Blauwe waas
Lichtjes over het water
Zuchten van de dag
Die zijn adem uitblaast
Nevelig verlangen
Naar sluiers van de nacht
Die stilletjes maar snel
Het land behangen…
Contouren vervoeren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
438 De laatste resten van de zon
vormen contouren aan d'horizon
land en zee nog vaag in zicht
vervoeringsbasis voor gedicht
de dag is op, voelt zich moe
is aan de schemering toe
d'avond voelt nog wel d'r pit
zodat er nog geen nacht in zit…