5695 resultaten.
De wilde bloemen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
708 ik woestijnde
jij droeg water aan
de wilde bloemen zijn
we samen langsgegaan
het zand was
door ons vingers en
de hand gegleden maar
hitte opende verleden
toch zal alles
op jouw water groeien
jij ontluikt en in onze ogen
zal mijn woestijn weer bloeien…
Je bloemen bloeien nog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
916 thuis
in eigen huis
gigantisch veel bagage
je rugzakte
wat draagbaar is
de rest al in de was
koffers vol emotie
ook zij waren er even uit
zo dicht op eigen huid
maar eigen ordening
is weer een nieuw begin
na samen veel ervaring delen
ja je bloemen bloeien nog
je balkonnetje is tof na
het beantwoorden van alle post…
Een bloem plukken
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
982 mag ik nog iets
liefs voor je schrijven
een bloem plukken en
even bij je blijven
neem de avondstilte mee
om samen de dag te
overdenken wil jou
de kleuren schenken
van mijn bloem die
in jouw handen zich
zal openen in alle geuren
die wij samen denken…
Kwetsbare bloem
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
644 Ik begrijp je wel, kwetsbare bloem,
de mensen zijn vaak zo bikkelhard,
die leven onder een andere doem,
kennen niet de pijn in jouw hart.…
Bloemen geuren
gedicht
2.9 met 10 stemmen
6.630 Elke bloem heeft een speciale
geur. De roos, tulp, margriet,
narcis, leeuwebekje, heide,
lelietje van dalen, klaproos,
anjer, madeliefjes krokussen,
de korenbloem. Niet allemaal
ruiken ze lekker. Bij voorbeeld
de anjer ruikt niet zo
lekker als de roos. De lelie
van dalen ruikt erg lekker.
Veel en veel lekkerder dan de
anjer.…
Bloemen muziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 als een stortvloed
uit de rode hemel
hoorbaar de toekomstige gezangen
in de nacht van smart en rouw
Och, het zijn de
ontroerende innige
klanken de aanzwellende muziek
puur geluk in de eenzaamheid van dit heelal dat ons
teistert met zijn
dictatoriale gloed
waar ik Uw stem hoor
fluisteren in de hoge vloeiende taal
van bloemen…
Schreeuw een bloem
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
878 ik blader
schreeuw een bloem
mompel zacht de steel
denk de wortels al
afdalend langs behang
gaf je laminaat
als water bij de vis
die niet tevreden is
omdat de vangst
haar zwemmend leven wist
ben niet bang om
eigen kleuren weer te
geuren warm je maar
het zal je stuifmeel
slechts eenmaal gebeuren
ik stamper al je macht
je woorden…
Bloemen zo dichtbij
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
825 mag ik
even vlinderen
de zon is nog nabij
dartelen en spelen
me in een fladdervlucht vervelen
met bloemen zo dichtbij
want als ik neerstrijk
en mijn vleugels vouw
ze daarna span in ochtendkou
dan duren uren lang
in zoeken naar wat warmte
en voelt de zomer als voorbij…
zeg het met bloemen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
653 zeg het met bloemen
weef ze door je haar
verklaar het met zoenen
strooi ze naar elkaar
laat de mensen horen
wat je hart nu echt voelt
schreeuw het vanaf de toren
het lied voor elk bedoeld
laat iedereen maar weten
hoe het wel zou moeten zijn
want de liefde mag nooit ontbreken
in deze wereld vol van… pijn!…
Bloemen op het veld.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 'k Noem mijn mature gast nog steeds - kindje -
Of liever venteke van goud
Vorig jaar erg close met elkaar geworden
Jawel door toedoen van een knus huisje en een Spike
Feelings dikke troef, woordenvloed zo overbodig
Zo dankbaar om harten die vaak bloedend rijk roos worden
Steeds geloofd in wonderen en toeval bestaat niet
Die fraaie Engelbewaarder…
Bloemen Poëzie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 ik weer op
kom naar
je toe met een veer
in het Woord
leg ik mijn hand
in het Woord
is het goede
stroomt de liefde
de barmhartigheid
maar ook de pijn van
het vervolgde volk
mijn broeders
en mijn zusters
de haat die ons
verwondt om
het breken
en delen van brood
en drinken
van wijn
alsof het vuur
de wortel
het leven
de bloemen…
opende je bloem
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
659 je bloeide altijd
in de tuin
van anderen
gaf bladeren en groen
als de mensen keken
opende je bloem
de echte kleuren
liet je aan mij zien
misschien ben ik de wind
waarin je geuren kunt
heb ik de ziel gezien die
jou het echte leven gunt…
[ Haar bloemen vallen ]
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
418 Haar bloemen vallen
op de oever, de maan schijnt –
de mannen schreeuwen.…
bloemen van ijs
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
733 ik sluier
de kou van je huid
zie bloemen van ijs
ze bloeiden
seizoenen vergetend
hij nam je onwetend
zijn handen
bevroren je jeugd
verloren je lente
kleuren ontdooien
als ik je kus, onderkoeld
regent lust neer als wat ijzel
we verliezen elkaar
in de winter van stilte
erven slechts nachtelijke kilte…
Bloemen en ballonnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 De manco's zelf zijn niet zo erg
als de herinneringen aan de tijd
dat ik ze niet had, maar
ach, als dat alles is
(wat het keer op keer niet is)
Toch vraag ik me af of
en waar er een grens is
waar ik niet verder wil
zó veel wil ik nog:
bloemen zien en ballonnen
oplaten die de wereld over
mensen strelend raken
met zachte gedachten…
bloemen en bijen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
511 bloemen bloeien vrij
bijen zoemen op de hei
honing...zoete brij!…
bloemen in prikkeldraadgroen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
928 beweegt
de lucht geurt
naar dood die in
douches zijn tanden
in valsheid heeft ontbloot
geen voeten meer te vinden
toch kwamen ze hier binnen
hun bloemen zijn gebleven
in schaamrood voor iedereen te lezen…
met de kleur van mijn bloemen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.269 in het wit van haar zoden
het leven krioelt maar de
kist is voor altijd gesloten
een hemel met wolken
gedachten strakblauw
familie in handen en ogen
de vragen van wie ben jij nou
hij sprak over gaan
en vond ons gehoor
we voelde de voetstap
die zijn sporen verloor
we gooiden wat zand
waar hij was gestrand
met de kleur van mijn bloemen…
ik heb de bloem geplukt
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.295 zich met liefde
geurt vrijheid
door een open raam
door zinsbeteugeling
wordt nu een sprankelend
stukje leven weer
teniet gedaan
jij goochelt met zinnen
raakt mensen aan
zij willen ongestoord
hun eigen keus beminnen
je haalt de hengsels aan
sluit onbetreden paden
laat niemand gaan en stelt
de grauwe massa zo tevreden
ik heb de bloem…
[ Bloemen bij thuiskomst ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 Bloemen bij thuiskomst,
wat geurt het leven heerlijk --
en wij geuren mee.…
mag ik de bloem zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.060 warmte
gaven groei een nieuwe kans
de aarde was volmaakt
met norm en waarden toegedekt
het water sijpelde maar heeft
de echte wortel nooit gestrekt
we kenden zon
zagen de vruchten van ons leven
een vroege herfst begon omdat
het stukje lente ging ontbreken
ik bloei in jouw bordés en als
je langs loopt wens je mij succes
mag ik de bloem…
Bloemen op het dressoir
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
136 Je liet me hier gewoon droogstaan, al die jaren,
totdat de bloem tenslotte begreep dat ze dood was,
en er maar mee ophield.…
Het sparen der bloemen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 Zoals ik zeer lang geleden
bij het maaien
de bosjes madeliefjes spaarde
op dwingende vraag
van mijn jongste zoon,
zo rij ik nu nog altijd
om de enkele viooltjes heen
-wit, blauw, paars-
die ooit verdwaald,
van tussen het liggend hertshooi
en het klein vogelpootje,
spontaan aan het bloeien zijn gegaan.
Zij schitteren al
door drie maaibeurten…
Bloeiloze bloemen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
399 Hij blijft zoals hij is
als een bloeiloze bloem
neigt naar beneden
ongenaakbaar, levenloos
alleen diep begraven
zinloos, buiten adem, broos
verwelkt in bittere tranen.
Hij zal haar niet benaderen.
Zij zal hem nooit benaderen.
Zij blijven allebei eenzaam zonder elkaar
bloeiloze bloemen in de verlaten vallei.
…
Blauwe Bloemen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
601 Bij Konings, Kageling en Arjen Keene
Geef ik de tijd heel eventjes
belet
Mijn hersenraderwerk wordt stilgezet
En de poëet in mij moet even wenen
Ooit nemen namen hopelijk
een keer
Op 't puntje van mijn tong of
in mijn geest
Al is er nu geen dichter die
hen leest
Ja zelfs van Hettema hoor ik
niets meer
Waar zijn ze heen gegaan…
kom maar mijn bloem
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
707 het leven is koud
te oud om nog
lente te bloeien
adem tekort
krachten verloren
bloed lijkt bevroren
het wintert te lang
in donkere luchten
tijd lijkt te vluchten
kiemen zijn op
het groen is te klein
om te groeien
ik koester nog kleur
uit voorbijzijnde zomers
proef steeds hun geur
kom maar mijn bloem
die zon weer laat schijnen…
de bloemen waren eenjarig
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.487 ontloken
tot een schitterend palet
je keek in mijn ogen
ontspiegelde pijn
had nooit kunnen dromen
dat je ooit zo volledig
jezelf weer zou zijn
je vloog op uit mijn
koesterende handen
die vrijheid kon je niet aan
thuist moest je landen om daar
als rechtschapen weer door te gaan
je vlucht was tekort
het gevoel is verdord
de bloemen…
[ De vaas met bloemen ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 De vaas met bloemen,
die ik buiten heb gezet:
meteen vol vlinders.…
BLOEM op je hoed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
479 zij wist nog hoe een
ijzeren hoefslag langs
de klinkers klinkt
hoe het water lucht en
bomen weerspiegelde
zij voelde altijd nog de
weemoed van wolken
zij wist dat ze deel was
van het leven van alle
aardse dingen…
de bloemen zijn herinnering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.479 me niet kleineren
we golfden in de zee
kruisten in de branding
ik rustte op het zand
en jij nam diepte mee
de wind joeg schuim toen
onze toppen oversloegen
we dolden op het puin
van eenzaamheid in kroegen
de ochtend ging weer gloren
de zon scheen lichter op de dag
je liet de wereld spreken
ik gunde je mijn liefste lach
de bloemen…