Bloemen op het dressoir

Ik loop langs het dressoir en zie de bloem in de vaas.
Ze staat al zo lang droog dat ze niet eens meer verwelkt is;
ze is eerder veranderd in een klein, breekbaar monument
voor onze mislukte communicatie.

Ik herinner me hoe jij altijd sprak in Grote Woorden,
met hoofdletters die zwaar in de kamer hingen,
terwijl ik eromheen gleed als een schaduw,
een soort taalkundige assistent die probeerde
om de substantie van jouw betoog bij te benen.

Vandaag voelt zelfs het wegen van een lidwoord te zwaar.
We zijn blijkbaar door een soort armoede besmet geraakt,
alsof de emoties op de bon zijn.
We staan netjes in de rij voor ons wekelijkse rantsoen bitter zout,
maar we weten allebei dat het de boel niet gaat redden.

Betoog maar raak, dacht ik nog, toen de code brak.
Je koos het hazenpad, een nogal abrupte verdwijntruc
voor iemand die zo van de grammatica hield.

Je liet me hier gewoon droogstaan, al die jaren,
totdat de bloem tenslotte begreep dat ze dood was,
en er maar mee ophield.

voorbij verwelkt bloem

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.5 met 2 stemmen 66