925 resultaten.
Wij oogstten volrijp
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
858 hoorde je kleuren
voelde fluweelzacht
ogen gesloten
hoe je geuren
zich over me bogen
je penseelde
het groen van de lente
hyacinthe naar mij
krokuste blauw en
de sneeuw smolt erbij
streelde het doek
en zomerde zacht
in zonrijke dagen
met een loomheid die
de tijd deed vertragen
wij oogstten volrijp
herfstten ons leven
droogden…
fluister de morgen
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.410 lente
waait stilte alsof er
geen dagen meer
komen
vertel me over liefde
voor je weggaat
of voor vogels bewegen
in het gebladerte van
de nacht
vertel me over duinen
en open huizen
zweefmolens
die rond de klok draaien
en bogen borduren op blauwe vlinders
vertel me over dromen
die gedichten naar
zee wiegen
alsof het zwijgen…
Eenzame Kerk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
778 Het schip zucht op haar bogen
Een laatste gelovige legt zich biddend neer
Het binnenste niet langer opgetogen
Want God is dood en herrijst niet meer
Een laatste kiek wordt nog genomen
Door een toerist die het heilige niet raakt
Geen pelgrimstochten zijn er langsgekomen
De kerk is oud en zwartgeblaakt
En de dominee schuifelt voorzichtig…
Glad
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
825 bepaalde haar leven
Onverhoeds in haar vlak bestaan
Was er soms een oneffenheid viel zij aan
Grof tierend verpletterend was haar beleid
Zonder aanzien mededogen of spijt
Tot er die dag een jonge krul verscheen
Bevallig libido zij kon daar niet omheen
Toen hij haar glimlachend tot golven bewoog
Hervormde zij en zich gewillig voorover boog…
Kat in het Nauw
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.499 Dan komen de passen rap omhoog,
klinkt er gestommel en gebrom,
bliksemt het ganglicht fel naar binnen,
waag ik mijn zevende leven, springend in een boog,
recht op mijn aanvaller af, die geschrokken
achteruit valt met in zijn hand mijn kattenbrokken!…
Die orakelden in vlam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
635 hoorde je stappen
in de gang van weten
zag het koppie buigen
voor de grote bogen
van vergeten naar
de zaal van samenkomen
fel brandden
daar de vuren gevoed
door mistige sculpturen
die orakelden in vlam
op hun vorm en kleuren
dansten wij al lang
we zijn gegaan
langs de kantelen
weten het bestaan van
die kastelen in de lucht
maar…
De nieuwe dag
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.173 Toen de avond de nacht omarmde,
en de lichtjes in haar boog bloot gaf,
keek ik bewonderend toe,
legde mij te ruste.
De nacht ging langzaam tot haar stilte.
Toen de nacht de morgen met vogelgezang wekte,
luisterde ik en verheugde me
op een nieuwe dag vol leven.…
Lied van de natuur
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
532 Die avond nam zij
mijn hart bij de vijver
en lispellende libellen
raakten rivieren golvend
bogen bomen eerbied
streelde wind onze haren
onze lijven wit en wild
die avond nam zij
mijn ziel bij de rivier
begeerte van forellen
aan oever van het water
vlogen vreemde insecten
die lonkten met honing
en we liefden ons lustig…
VELE VLEUGELS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Met grote verantwoordelijkheid
Ik maak me op en zal met vlijt
Hen inspecteren, hoe een piek
Op zondagmorgen, feeëriek
Ik voel me een soort majesteit
Ik zet mijn voet zacht op de brug
De leuningen zijn te snel leeg
Mijn erewacht is opgevlogen
Toch kijk ik er verblijd op terug
Het aanzien dat ik even kreeg
Daar kan ik lange tijd op bogen…
pathologisch liegen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
954 Mensen gaan je haten
Haten omdat je liegt
Het is een psychische aandoening
Maar niemand beseft hoe rot dit is
Zelf ben ik er zo een
Mensen lopen met een grote boog om me heen
Ik wil wit niet
Ik doe mensen pijn
Ik moet ervan af
Degene die dit leest denkt vast 'dit is allemaal schijn'
Ik haat mezelf er om
Ik kan er niets aan doen
Het is…
Speel met je tranen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
585 ik speel met je tranen
ben onder en boven vergeten
weet niet meer hoe ik moet leven
kijk naar je ogen
het blauw en de ronde bogen
van wimpers en wenkbrauw
voel ze in tegenbewegen
bij het opslaan en dichtgaan
ze lijken nat van de regen
door de ruiten zie ik de dag
zoals die buiten altijd al was
een decor waarin dingen verschuiven…
Fluit mij een vogel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
748 Wieg mij een lied
dans mij een mouw
klap mij een roos
maar laat mij niet in de kou
struikel mij een blok
glij mij een banaan
schiet mij een gebed
en lach mij een traan
brei mij een naald
naai mij een steek
hou me vast
klem mij stevig beet
regen mij een boog
kleur mij in, wis mij uit
hou van mij
met haar en huid
zwijg mij een…
Vloeiden liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 ik ken
de druppel
heb hem mijn
hele leven gebruikt
steeds kleine beetjes
huilde nooit voluit
hij groeide
niet mee
prikte vaak
achter mijn ogen
meer stond ik
dan niet toe
boog voorover
kuchte wat
wendde mij af
snoot mijn neus
toen was het over
ik had geen keus
pas met jou
werd het anders
hij wilde erbij
druppels groeiden
vloeiden…
Hellingshoek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
389 De imposante geluiden
van de notenkraker
lopen mee met
de hellingsgraden
zij overstemmen
het metrum van
herhalingen die
in mij blijven golven
glimmende schoenen
trekken zilveren strepen
door het
verklonken gewicht
groeperen zich
tot dragende bogen
waarin de inspanning
blijft klinken
het absolute gehoor
volgt een doorlopend…
ik nodig jou
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
957 kom
kijk toch
je bent zo welkom
in mijn ogen
ervaar de milde blik
die jou aanschouwt
en kleurt
met kristallen bogen
kom maar
geef even je hand
dan zal ik hem
vluchtig raken
mijn vingers
zullen je huid
bespelen
voel dan
het ritme van
de melodie
die we samen
maken
luister
hoor een stem
die het zwijgen
bezingt…
de buurman is er niet meer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
610 de buurman is er niet meer
zo boog hij voorover zijn jam en brood
zo greep hij naar zijn borst, een zucht
en lag hij dood
vreemd zoals het gaat
maar het wordt steeds leger
minder om gedag tegen te zeggen
telkens stiller op straat
de nieuwe buren praten niet
schrikken gewoon als je wat zeg
zijn met allerlei dingen bezig
hebben geen tijd…
Zachtgesloten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
660 Wel duidelijk aanwezig
zijn de zachtgesloten monden
geduldig in een boog
de hoeken schuin omhoog.…
de Fries
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.222 Een wonder dient zich aan;
moeder kijkt naar het geluk;
vader heeft haar bij gestaan;
even zijn de doktoren nog druk
Het kind is kern gezond;
moeder is tevreden;
geschreeuw komt uit zijn mond;
het leed is geleden
De melk spuit in zijn ogen;
het plast direct omhoog;
nog even drogen;
het ging met een boog
Klaar voor de bokkensprongen…
Proost
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.366 ik zal mijn glas heffen
op alle liefde
die je zo gemakkelijk gaf
op het koren dat ik scheidde
net op tijd nog van het kaf
op dat ik snel maar mag vergeten
waar je mij mee hebt geraakt
op de voornemens van anderen
ik heb ze dit jaar niet gemaakt
of toch wel bedenk ik nu
ik blijf liever maar alleen
en loop aankomende jaren
met een boog…
breekpunt
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.544 laatste verboog
om tot liefde te komen
wist ik weer dat dwang
niet keerde naar geluk
alleen omdat ik touwtjes
strakker in controle trok
alles glipte me uit handen,
viel stuk in herhaling en ik
dwaalde verder weg dan
eerder ooit, verder van
mijzelf maar ook van jou
die de pijn stal uit m'n hart
en ik knelde in wanhoop
en ik boog…
Avondgebeuren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 klokken langer door het licht
van verlengde dagen in verlangen
een zachte streling over de huid
voelt als voorbode van wat komen gaat
reeds gedempt in wegstervend geluid
is de winterdag die op ’t punt staat
zich te hullen in het avondgebeuren
met de zon al veilig op het droge
zijn het van die geuren en kleuren
waarop alleen een hemel kan bogen…
Naamloze passanten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
522 ik wist
de donkere luchten
het zachte zuchten van de wind
geruisloos
nestelt stilte zich
in bomen tussen blad
hoor het vage
breken van een tak
door naamloze passanten
zag de bliksem pas
toen het donkere loof
diep voor de regen boog
de spanning die
het onweer lading gaf
is stilaan verdwenen
zomer is in gouden
luchten weer…
Dorpswijsje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 ik speelde met een houten vogel
in een dorp op een wintervacht
waar we Brahms hoorden aan de gracht
en ons bogen over een kogel
we liepen samen over het veld
in een jas en een mand vol waar
de componist zagen zonder haar
als de koude oorlog zonder held
we waren anders dan de leraar
met zijn jas en versleten sjaal
die ons interesseerde…
cupido
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.651 verliest zich in haar stem
en vergeet dan voor heel even
dat zij niet toebehoort aan hem
zij verrast hem in het minnen
en verdiept zich in zijn hart
en verlangt niet naar het einde
van wat zij samen zijn gestart
ik verjaag de dwaze dromen
en word wakker door geluid
hoor dan beiden zachtjes komen
zie de parels op hun huid
neem pijl en boog…
Eva die mijn wereld gaat bevolken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
929 je hagelt en
jouw bliksem slaat
me met haar donder
keihard om de oren
ik wilde
bij je horen
je steeds bekoren
maar je wees me af
de bui dreef over
en je regen brak
het stralen van de zon
je kleurde in een boog
zoog mijn aandacht
wederom, in jou voelde
ik een nieuwe kans, je
schoonheid gaf mij glans
in hemelsblauw
zie ik…
wat het hart wordt aangegaan is met het hart
gedicht
2.3 met 29 stemmen
18.137 maar het ware verdriet ziet weer elders. loopt er met een wijde boog omheen.
verdwaal in omliggende velden tot bijna de ochtend, voor je tussen de pylonen
gezocht wordt, maanden later,
en je denkt dat je eruit bent.
----------------------
uit: 'hulp', 2004.…
In erotiserende baleinen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
887 zie de zachte lijnen
ook het voorverpakt
in erotiserende baleinen
maar jij bent naturel
daar waar ik
jouw benen zachtjes boog
in eindeloos hoog speelden
jouw tenen met de mijne
ken jouw zachte
curven maar durf
niet te dromen hoe vaak
ik ooit met jou zal komen
je lijnen zijn zo
onvoorspelbaar onverwacht
mijn koffer staat gepakt…
Afscheid
gedicht
3.0 met 50 stemmen
14.136 Ik boog me diep. Zoiets duldt slechts de poëzie
van kaarten, het staccato van huwelijk en geboorte.
Je lag op afstand daar en eiste dat klaar
gebruik van woorden, lof op alles wat nu deugt:
- het kruipt en dicht nog niet.
't Was groter dan ons beiden toen ik je huis verliet.
----------------------
uit: 'Adel', 1994.…
anatomie
gedicht
2.5 met 89 stemmen
38.498 Je wenkbrauw van goud
is boog boven een oog
als een groene zee koud
je haar lokt in vuur en
je wang van rode aarde
uit de diepte het brood
welt in huid en in melk
en doopt op je tong en
vertelt hoe je loopt voor
de duur van mijn oog -
dan eet ik van je, drink
ik van je, dan adem ik
je adem in en zink ik
met de zee die me ziet
verder weg…
Voorjaarsdag
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
845 Het was een dag van kleine dingen
over het water deinden kringen
Zeven kuikentjes op rij
zacht, liefelijk en adorabel
zoals een hoogspanningskabel
zoemde het morgenlicht door Mei
Zonder spanning of gevaar
kabbelde voorjaar door het riet
dat lenig boog en hier en daar
een watersnip ontsnappen liet
Het licht wilde die dag niet wijken…