1299 resultaten.
doorbroken stilte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
376 stil zijn
in woord, gedicht
in heel mijn wezen
laat maar even
spreken kan altijd
er hoeft niets bewezen
stille tijd
eindigheid
dankbaarheid
verloren maar niet kwijt
stil blijven
niets herschrijven
in stilte beginnen
dan een paar woorden
opgeschreven zinnen
genoeg…
Onbekende toekomst
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
362 Het zijn tijden
die wij gratis kregen
om dankbaar voor te zijn.
De tijd zijn niet de dagen
die wij achter ons lieten,
maar de uren, minuten of seconden
die wij nog voor ons hebben.…
Ik lachte dansend.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
546 ‘k Lachte dansend, ‘k danste lachend,
midden door m’n bitterste verdriet,
zodat niemand niet het ooit ziet.
‘k Danste lachend, ‘k lachte dansend,
midden in het grijnzend gelaat,
de honende lach, die niemand niet ooit zag.
‘k Zei: 'Ben je vrij,
dans je met me vandaag?
Ik dans zo graag,
maar weinigen dansen met mij.
Durf jij?'
‘k Lachte…
reuma
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.340 Je bent blij om het te horen
het zit niet tussen je oren
de diagnose is gesteld
en het is je verteld
je werd zo moe van je eigen lijf
botten kraken ze waren stijf
schilfers op je huid
je voelde je rot
en zag er niet uit
nu krijg je een medicijn
het klinkt krom,
maar hoe dankbaar kan je met een diagnose zijn.…
Rijkdom
hartenkreet
2.8 met 22 stemmen
4.183 Maar liefst twee wonderen
En dat in één keer,
Verwondering, dankbaarheid,
Elke dag weer.
Met vijven genieten
Dag uit en dag in,
Mijn weelde, mijn rijkdom,
Een prachtig gezin!…
Afscheid nemen van het jaar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.031 Een nieuwjaar is aangebroken
maar ik zie geen verschil
afscheid nemen van het oudjaar
was voor mij maar een afscheid nemen
van een dag
vuurwerk en dergelijke zorgen maar voor ellende
het veroorzaakt maar pijn en rotzooi
Het enige waar ik dankbaar voor ben
is dat mijn dierbaren nog leven en niet voor pijn
en rotzooi in mijn hoofd zorgen.....…
Tederheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
777 Als ik in mezelf verzonken ben
zachtheid van leven wil ervaren
laat jij me toch weer ontwaken
haalt me terug uit mijn dromen
in je ogen de tederheid lees
keer ik terug in werkelijkheid
dankbaar dat ik deze nieuwe dag
samen met jou weer beleven mag.…
't Grote iets
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
674 Wat het is
Weet ik niet
Maar wanneer
Ik hupsend voortrijd
Op opa's veel te grote fiets
Zie 'k in de verte
Blauwe luchten en
Een zon die mij verblijdt
Over iets dat komt
En dat ik nog niet zie
Of ben ik gewoon
Te blij en is het niets
Sellingen, zomer 1964
In dankbare herinnering aan opa Lute Huls…
geef ons nog wat tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.024 als de zon opkomt dan omarm
ik mijn dromen, innig…
dankbaar (geef ons nog wat tijd)
het verleden en sommige mensen
heb ik reeds achter me gelaten
ik ben nog niet klaar
wij genieten van de zon, van elkaar
van de natuur, en wederom
van elkaar
de herinneringen die gemaakt zijn
vastgelegd
ik ben nog niet klaar
en ook zo bang…
Gebroken sperziebonen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
576 De glimlach die je
Door het leven heeft
Gedragen, ogen vol liefde
Voor hen die jullie samen kregen,
Is opgegaan in de eeuwigheid -
Sperziebonen uit eigen tuin,
In liefde verbouwd,
In dankbaarheid geplukt,
Liggen door jou gebroken
Op schoot, je ogen gebroken
Zonder dat je er erg in had…
Touwtje uit de brievenbus
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
572 Nog niet zo lang geleden
Of in een ver verleden
Gemoedelijk en vertrouwen
Op elkaar kunnen bouwen
Heimwee naar die tijd
En toch dat gevoel al een beetje kwijt
In gedachten ben ik weer klein
Dankbaar,het was zo fijn
Ik ga naar school mam
Dikke kus
Laat je het touwtje uit de brievenbus…
Nog even
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
482 Soms kan een beetje dankbaarheid ons
hart doen leven en ons troost ook geven.
Er is toch veel waarom we danken kunnen:
dat we ogen hebben en kunnen zien;
benen die kunnen lopen en oren om
muziek te horen en de lieve woorden
van mensen die we kennen en graag groeten.…
Schetsen van verbazing
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.117 Hoe dikwijls dans jij
rond kwetsbare schoonheid
van innemende natuur
door schetsen van verbazing
geen eelt door te relativeren
alleen lente die zingt in het hart
in stromend taalgebied
vraag je mijn woorden
ter stille overweging
slechts aangetast door vermoeden
en tijd door wind bewogen
tussen weifelende planeten
het zonlicht reeds…
Levensbericht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
407 De zin om dankbaar dóór te gaan.
Met domweg gelukkig zijn.
Met zinvol leven.…
Ongeschoren leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 De dag is een soort ploeger die zaait, leven mag zetten
schoffelt, ploegt en oogsten mag op een zekere dag.
Zou daarboven ook een soort ploeger wonen in de wolken
is dat wat soms ook de onweersbuien aan ons vertolken.
Mijn leven lijkt op een hortensia of haag nog ongeschoren
voor mijn gevoel ben ik weer gisteren opnieuw geboren.
Ik leg vaak…
Vergeetachtigheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Wanneer je vandaag al wist
dat ik morgen sterven zou.
Wanneer ik vandaag al weten kon
dat jij morgen heen zou gaan.
Wat zouden we elkaar dan zeggen?
Wat zouden we dan samen doen?
Wat zouden we zeker laten?
Het goede nieuws is
dat we die kennis allang bezitten.
Het slechte nieuws is
dat we die onvergetelijke feiten,
elke dag en steeds opnieuw…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Wanneer we ons aardse paradijs verlaten.
Wanneer we overlijden.
Wanneer bedoeling weer toevallig wordt.
Wanneer energie weer loslaat van de stof.
Hebben we de liefde wel liefgehad, bemind,
voor al wat leeft en niet toevallig was?
Hebben we wel bedankt gezegd, herdacht,
hetgeen de liefde ons heeft geschonken?
Hebben we het voorrecht wel beseft…
Eerste zonwarmte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Eerste zonwarmte –
het geduld met de winter
eindelijk beloond…
4 mei
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
454 tuurlijk is het lang geleden
vervlogen tijden
ondenkbaar lijden
maar tijd is nooit verloren
of zomaar voorbij gegaan
als we 2 minuten stil staan
2 minuten in zoveel momenten
die vrijheid normaliseert
wat hebben we geleerd
wat hebben we te verliezen
wat weten wij nou echt
van het te lang durende gevecht
zonder winnaar
zelfs de…
Vluchtende vlinders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
551 Het is bijna of je de groene bomen
hebt leren praten, door te luisteren
zo mooi is het bos nu na jouw doodsdrift
waar vlinders ademen in de wind
en ik luister naar jouw woorden
in de stille bossen van mijn dromenland
heeft ieder geschreven woord die speciale klank
van ontheemde kinderen die naar vrijheid snakken
ik lees de zinnen voorzichtig…
Verbonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
633 alles wat je verloor
ontvang je dubbel terug
in liefde voor jezelf
gaat alles door
zo mag je aan de zijlijn kijken
mag je achteraan sluiten
hoef je niet meer
in prestatie te vergelijken
want alles wat je wint
of al gewonnen had
mag je openbaren
je bent niet onbemind
er is zoveel betekenis
ondanks verlies
wees dankbaar
voor de verbintenis…
Verjaren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
797 Verjaren doet je dankbaar zingen
voor wat het leven heeft gebracht,
hoe mensen steeds weer je omringen
met heel veel liefde, dag en nacht.
Verjaren doet je hoopvol leven
al weet je niet hoe 't verder gaat;
vertrouw maar wat je wordt gegeven,
voor vreugde is het nooit te laat.…
Gladiolen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
483 Jouw geest laat een stille echo klinken
in de bloeiende zomerse tuin
ik heb me in de gladiolen verdiept
om de bloemen op jouw graf te leggen.
Ze zijn mooi nu, in hun zomerse schoonheid.
Als jij vanaf jouw verre ster toekijkt
weet ik dat je zult glimlachen.
Om zoveel toewijding en liefde.…
Bedankt voor je glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 Bedankt voor je glimlach,
Bedankt dat jij er was.
Die kleine aanraking op mijn schouder,
Die spontane, blije lach.
Even vergat ik zorgen,
Voelde ik verbondenheid,
Kon mijn hart weer helen,
Kreeg mijn hoofd weer ademtijd.
Dus gewoon bedankt
Omdat jij simpelweg jij bent
Om bij jou me goed te kunnen voelen
En dat je mij ok vindt zoals je…
Op weg naar Allerzielen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Voor dankbaarheid is zeker nu de tijd gekomen,
er is zoveel gegeven, elke dag steeds weer;
de zon, de wolken en de hoge bomen,
en dromen en de vriendschap meer en meer.
De vrede die op zoveel plaatsen is bedreigd
maar hier nog wel een plaats heeft om te wonen.…
De taal schiet hier tekort
snelsonnet
4.2 met 10 stemmen
1.079 Vaak leggen dagen vrede op je bord.
Je hoort de vogelkelen rondom zingen,
ervaart de schoonheid van gewone dingen
en je beseft: de taal schiet hier tekort.
Eens is het er, het afsluitend verdriet —
ook daarvoor heeft de taal de diepte niet.…
EEN GEDICHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Aan het werk of soms heel "zen"
Schiet mij plots een idee te binnen.
Dan stop ik prompt met wat ik bezig ben.
En schrijf een blad vol met losse zinnen.
Gedachten slaan op hol.
Lieve hemel, dit tempo houd ik niet vol.
Verleden en heden meanderen door elkaar.
Hier raak ik een gevoelige snaar.
"Tevredenheid", daar wil ik iets over kwijt.
Zoals…
Avondvrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 Straks bloeien weer de tulpen,
straks schijnt zelfs weer de zon
en groet ik wie me kwetste,
vergeet ik hoe 't begon.
De dag is weer voorbij nu
en mildheid blijft een taak;
dat avondvrede groeie
terwijl 'k nog even waak,
want leven is steeds anders
en straks zijn sterren daar.
Een glimlach doet me zingen
om 't liefdevol gebaar.…
Bij het afscheid van paus Franciscus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 Met droefheid maar immense dankbaarheid
wordt nu afscheid genomen
van deze paus.
Hij was een herder naar Gods hart,
vol mededogen en barmhartigheid,
met aandacht voor de kleinen,
de zwervers en daklozen,
de gevangenen en treurenden.…
Pasen (morgen, vanavond eigenlijk al)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
408 Plots welt er iets van vreugde op
als water uit een bron
omdat het leven heerlijk-schoon
weer overnieuw begon
in kersenbloesem stralend wit
die daar te pronken staat
en teken is van 't nieuw begin
dat zich slechts lezen laat
door wie herboren ogen heeft
en luist’ren kan naar al wat leeft.
Dat heeft de Mensenzoon gedaan
die dwars doorheen…