1044 resultaten.
Marmer
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
933 Binnen bonkt een grijze herinnering
als holle echo doorheen
een blakende stilte.
Rusteloos stroomt het
als vergeten
door gletsjers van verleden
sterft
een duizend doden
op het schrift van het gemiste lot.…
Tasten met kleuren
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.607 In het licht van mijn fantasie
ben je eenzaam
mijn verhaal
dat ik niet vertel
omdat
mijn woorden nog eenzamer
zijn dan
elke kleur
die op jou lijkt
en je
altijd
laat verdwijnen
als je naam
weer begint
met
de echo die
de liefde
weer bang zal
maken
als hij
onze
nachtmerrie
weer ontdekt.…
Ik heb je eindelijk laten gaan
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.570 Ik heb je eindelijk laten gaan
Het was tijd me te verlaten
Zo gezegd is het gedaan
Schoorvoetend zocht je naar de poort
een echo door de straten
De winterwind duwde je voort
geen mens heeft nog van je gehoord
Ik heb het zo gelaten
De stilte gonst een vage spijt
Ik bijt mijn lip
Wat ben ik kwijt..…
stilte beleven
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.728 aan de andere kant van het vensterglas
walst het landschap aan je voorbij
terwijl jij juist nu de stilte beleeft
als een echo van weleer
die je lang geleden bent kwijtgeraakt
Lejo van Kuijeren…
Liefde
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
929 Daar blijft een echo van iedere stap
telkens achter bij het bestijgen van de trap
naar de slaapkamer van zoete uren,
naar het bed waar liefkozen eeuwig zou kunnen duren.
Die kamer blijkt leeg en ik staar naar
de hier en daar oud beschilderde muren.…
Bijna
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.057 De avond is de stilte die me alleen
maar schaduwen laat vinden
waar woorden en echo's
mijn stem niet kunnen vinden.
Want ik ben een schim die zwijgend
niets meer
bezitten kan
en steeds volgt wat hij
verliest aan de dood en
de liefde
die alleen
nog in vreemde voetstappen
bestaat.…
Woordengordijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
406 ik breek de windstoten
met harde kloppen in de schuimkoppen
maar niets vlucht sneller dan de wind
ik breek het spiegelende watervlak
dat slechts wat rimpelt aan de oppervlakte
terwijl het in de diepte verder stroomt
ik breek de stilte
met een schreeuw
maar de echo antwoordt niet
er rest nu slechts een hunkering
en een speels geweten…
strandbericht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.117 " wie kijkt niet graag naar binnen;
deze ronding, de meest intense kleur voor eenheid
waarop het leven in meer dan fragmenten steunt "
het zwijgen verbreedt
ons gesprek
jij legt je hand erover
we worden branding
en vullen de schelpen met echo
't geruis zingt mee
als rood vuur…
Rust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
586 Ik laat me meeslepen in de echo van de leegte.
Van stad naar stad
getrokken,
maar nu hier, tussen dijk en grasland,
neergestreken in het niets.
Bij een kolkende maas
mijn rust gevonden.…
Zesenzestig vragen per minuut
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 de tijd die in
herinneringen
uitdijt
afbuigt
het karmozijn dat
aanhoudt
dwingt
suist
van eb naar vloed
eb-vloed
eb-vloed
zestig, zeventig keer
per minuut
in ieder tij
de vraag naar jou
de echo die
nou eenmaal
echoën moet
zelfs als een
antwoord uitblijft…
Eenzaamheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
693 Als de eenzaamheid
om je heen kruipt
je laat hunkeren
naar iemand om je heen
Als je leeft in de leegte
de echo van je woorden
door muren wordt gehoord
in die stilte ben je dan alleen
Als je iemand mist
die je koestert en omarmt
als je niet kunt zijn zoals je bent
en bij niemand meer kan schuilen
Als je leven is veranderd
en veel…
Gladiolen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
483 Jouw geest laat een stille echo klinken
in de bloeiende zomerse tuin
ik heb me in de gladiolen verdiept
om de bloemen op jouw graf te leggen.
Ze zijn mooi nu, in hun zomerse schoonheid.
Als jij vanaf jouw verre ster toekijkt
weet ik dat je zult glimlachen.
Om zoveel toewijding en liefde.…
LENTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 Het stadspark
een canvas van groen en wit
en veel blauw daarboven
mezelf weer verliezen
in een bloesemballet
al weet ik
zelfs daar
zal ik jou niet meer vinden
niet eens de echo van je stem
nu de wind
weer het zuiden vindt
maar er is dat licht
er zijn weer uren
die blijven duren
alsof dit
nooit meer
over gaat.
Mia Bemong…
Zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
409 ‘k Gil de longen uit mijn lijf
zolang ik niet weet
voor wie ze ademen
Mijn geluid weerkaatst
van berg naar berg
steeds dichter bij de stilte
Het schoolbord is weer leeg
De hele geschiedenis is een tel lang
Soms vraag ik me af of ik besta
‘k Hoor dan een echo “Besta, besta...”…
Uiteinden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
504 Donker dat door
Me heen trekt
Uiteinden van
Hersencellen
Waarin de pijn
Zich verzameld heeft
Die ik door de verf
Heen naar buiten druk
Elke penseelbeweging
Geeft verlichting,
Brengt het pijnlijke
Over op het doek,
Geeft uiting aan verdriet
Dat kracht meebracht
En wijsheid
In de tijd…
Griekse baai
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.646 Beschermende rotsen weerkatsen de melodie
van zeegeruis als een fluisterend echo
van vergangelijkheid.
Zoekend in mythisch verleden
ontwaakt de slaperige geest
er draaft een dunne draad
terug in de tijd naar het oorspronkelijk begin.…
Besef
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.036 Ik hoor wanneer de nacht aanbreekt
De echo van haar stem langsheen de muren
Van deze eenzame slaapruimte sluipen.
Als een ingehouden schreeuw vanuit de eeuwige
Stilte van haar hemel. In deze uren
Die leger zijn dan lucht en zwaarder dan lood
Zijn het de onvervulde dromen die tegen me aankruipen
Als wilde dieren.…
De echo van jouw spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 je handen strelen
met je vingers spelen
het gaat me nooit vervelen
ken de muziek
als jij de toetsen raakt
uit zwart en wit de tonen maakt
het licht staccato
in je temperament dat liefdevol
de klanken tot akkoorden stemt
samen luisteren
naar de echo van jouw spel
het applaus komt altijd veel te snel…
Erfenis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
643 Ik ken geen andere weg
dan die ik ingeslagen heb
op een keerpunt heb ik nooit gestaan
ben altijd rechtdoor gegaan
het eindpunt komt in zicht
ik ga door
ik kijk niet wat achter mij ligt
daar liggen zeker onze scherven
mijn nalatenschap is een ivoren toren
jij zult hem erven
een echo van mijn dichterschap
zul je horen bij de beklimming…
Uit jouw stilte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
543 Uit jouw stilte
wil ik naar de lente lopen
doorbreek het zwijgen
met geluid van puur geluk
op het strand is de horizon
weer zuiver en toereikend
als een maagdelijke bladzijde
in gedachten zonder poëzie
nabij een dichter die wil schrijven
uit jouw stilte in de luwte blijven
zonder stemgeluid en zonder echo
alleen de grijze tinten van…
Moeder
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.176 ook nu
is zij mij
ik leun in haar
de gebaren die ze maakt
haar ogen en de wind er omheen
ze leert me het leven
en de dingen die gebeurd zijn
hoe je moet vliegen en een deken legt
om het ene, dan weer het andere
ze zegt het me met handen
vooruit in tijd
handen die ze achterlaat
op een stoel, door het raam
in een bloem of een echo…
Geesten
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.999 In een afgelegen hoek van mijn gedachten,
waar fluisterend de monsters dwalen,
resoneert een echo van eenzaamheid.
Broze fragmenten van vertrouwen,
onverbindbaar door de tijd,
Herinneringen blijven,
in hun onzichtbare eigen strijd.
Ondanks de afstand,
Blijft de pijn een stille metgezel.…
Ik sprak Jouw Naam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Ik sprak jouw naam – in stilte –
zoals wind een blad kan zijn –
geen echo – geen bevestiging –
alleen het zachte – Zijn –
Je vorm – hing in de kamer –
zoals licht in ochtenddauw –
je afwezigheid – zo tastbaar –
alsof ik je nog aanschouw –
We zien elkaar – in schimmen –
en liefde – als een fluistering –
zaait in mijn hart -
Ik hou van…
Danse Macabre
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.689 Het leven is slechts
de dans naar de dood
Stil zwerven wij op vreemde tonen
Als poppen mee
met de wijzers van de klok
Op dezelfde maat steeds weer
En het leven roept ons
Maar de tijd tikt voort
Telkens opnieuw zonder besef
Waar de muziek stopt
en de laatste klank
tot een echo uitgestorven is...…
Kalme waters
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.394 haal de branding
uit de vaart
laat de golven
maar stranden
geef je hart
niet meer uit handen
laat het tij
de rust weer keren
laat je voeren
met de stroming mee
geef je over
aan een kalme zee
laat een schelp
je innerlijk beroeren
haal de echo
uit je oren
laat jezelf
weer horen…
'House Warming Party'
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.280 Die droom van huislijk welbehagen
Uit hoop en
ochtendgloren
Glanzend
werd een huis geboren
Deuren
Ramen
Zwaai ze open
Klop het stof uit oude poren
Hamer
Kwast
Ze gaan tekeer
in dit oord
met echo's van weleer
De rust nu weergekeerd
Een ziel ligt aangemeerd…
onderweg
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.141 er zijn geen monsters meer
verslagen of op handen gedragen
gemaskerde creaturen dansen rond
het vuur dat passie heet
schilden weren de vlammen
as smeult in de aarde
hier en daar blaft nog een hond
de avonden zijn rustiger nu
buiten dwalen de lantaarnpalen
in het groene maanlicht
ik hoor de echo van haar stappen
ze is ver weg van huis…
Alle kleuren in zich
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
772 woorden die smelten
in ritmische zinnen
voel ik warmte van binnen
buig mee met de wind
in vredestekens
woont het in mijn hart
zal de wind de echo hoger blazen
wandel ik langs woorden
neem ze mee op mijn weg
alles betekent alles
in klinkers en medeklinkers
het draagt alle kleuren in zich
die verbinden aan emoties
en ze wonen in mij…
Mijn edelsteen...
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.033 Waar diamanten tranen
van herkenning
aaneen geregen parelen,
onzichtbaar verweven
met draden van puur goud
Waar bronzen klokken
zonder wanklank
hun helder geluid in echo
laten weerklinken
Daar kan ik mezelf zijn,
ondergaan en bovenkomen,
mij wentelen en keren,
Geloven, vertrouwen,
eeuwig op bouwen,
omdat ik mezelf kan zijn
in jou…
Weerklank
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
585 soms is nog onvoorzien
een laatste klank zo klakkeloos
zo schielijk scherp, zo met effect
dan valt de stilte als een baksteen
als door een droom hard opgeschrikt
een laatste toon heeft baat bij stilte
soms klinkt de stem nog heel lang door
dan vallen klanken samen met hun echo
vleien zich zachtjes neer
als dichterswoorden in mijn oor…