843 resultaten.
voor een oeuvre
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
690 een eerste gedicht verplicht
de dichter tot zoveel meer
poëzie als lichte vorm van dwang
een gedicht blijft dikwijls maar
slechts even hangen in de zeef
van het collectieve geheugen
om genoemd te blijven worden
wordt er meer van je verwacht
want bij stilstand zullen de
anderen je voorbijstreven
woorden vervliegen gedichten vervagen…
uitgaand
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
558 het landschap herinnert mij niet
ook al heb ik er zoveel paden betreden,
mijn longen met tijdloze adem gevuld
en hier mijn neus gestoken in eeuwige geur
het landschap hoort mij niet,
alle zuchten, soms lang geleden
en zo vaak herhaald, of stelt
mijn geheugen me teleur?…
Ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Als ik wil weten wie ik was
word ik benieuwd
naar wie ik nog ben
dan kan ik oude foto’s kijken
die nu niet meer zo goed lijken
ik kan dan dieper dalen in tijd
en mijn geheugen met beleid
totaal afpellen tot de kern
van het verstand en het gevoel
met als allerhoogste doel
uiteindelijk te mogen reiken
naar wat ik zou willen lijken…
Levenslucht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
502 Het vergeten voltooit zich niet
er moet opnieuw worden vergeten
ik vertrek heimelijk in de nacht
naar een dorp in dromenland
om het verse geheugen te ontzien
in deze heimwee naar het vreemde
zij ligt klaar met open dromen
onder de schaduw van een boom
waar ik mijn levenslucht
zal vinden in de liefde
zij ligt daar met nieuw verlangen…
madrigaal
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
474 er staat vandaag geen maat
op deze verlichte bossen en oevers
ijl als lucht maar goudgerand
met daarin plaats voor
elke gebeurtenis die kruipt door
alle vezels van het hart
dit is kennis van het niet weten
onderweg naar onbelast verleden
dat onbetreden over velden en
wegen het geheugen niet langer tart
afgewogen met de stroom mee…
Zahir
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.533 De zahir beheerst gedachten
als de passaatwind die asgrauwe boten
met brandende lichtjes op zee
als een hongerige wolf vernielt
in de nacht
de geur van bittere amandelen
daalt op de wind langs boomtoppen af
ithaka als een illusie van het geheugen
heimwee naar de belofte
onvindbaar overal
ooit zal ze je vertellen
over dat wat misschien…
een gedicht in vergadering
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.597 in mijn plooibroek met scherpe vouwen
sleur ik de woorden met mijn knuisten
al wandelend door het raam
terwijl de zon op mijn geheugen schijnt
plooi ik met mijn tienvingere
handen de lichtzinnen uit de stilte
een gedicht in vergadering
ik luisterde afwezig wat er aan de orde was
niet opgewassen tegen traagheid
peuterde…
als de zee stil ligt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
729 Op de gulzige golven
van mijn geheugen,
geboeid door overvloed,
stranden mijn gedachten
in deinende duinen.
In een wereld van water
hoor ik in een schelp
het ruisen in de oertaal
van een zee-gedicht.
Daar zie ik een schip
een streep trekken
door mijn reis
naar nergens.…
verre reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.280 Om het stilzijn
te omzeilen schrijf
ik er om leen
nacht
krijgt een ander zicht
en de dag legt zich
in de armen
van talrijke schrijfkronkels
gedachten
reflekteren gesprekken
met het geheugen
dat liefde leven is
toch is er troost
want
jij bent onderweg.
Theo Wuestenbergs…
verre reis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
652 Gedachten
reflekteren gesprekken
met het geheugen
dat liefde leven is
toch is er troost
want
jij bent onderweg.
Wuestenbergs Theo…
Eolisch sediment
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 Mijn geheugen voelt als korreltjes in mijn hoofd.
Zij zijn zo licht dat zij vanzelf gaan zweven
als door aanlandige wind licht verdoofd.
De vrije vlucht duurt nochtans maar even,
want in luwte geleid door kalme hand
dalen zij als stof van zwangere wolken neer.
Zij kruipen voort als eeuwig stuifzand
maar keren nooit naar ijle luchten weer.…
Uitgebloeid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
493 Donderdag 17 juli
Gitzwart
De dag gegrifd in het geheugen
Met levenslange inkt
De pluche beer die ontheemd
Zijn eigenaar zoekt
Maar zijn roep is als een holle klank,
Een echo der vergetelheid
Wat echter nooit daarin zal geraken
Is het gemis dat als
Een verwelke roos
In een verder onaantastbaar veld
De onberispelijkheid tenietdoet
Nu en…
METAMORFOSE
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
545 In mij gaat iets ontpoppen
Mijn bakermat gaat scheuren
En als dat gaat gebeuren
Dan is dat niet te stoppen
Ik krijg nieuwe organen
Dat komt door de hormonen
Straks mag ik mij bewonen
Een ander wezen wanen
Ergens in mijn geheugen
Liggen dan wat restanten
Van, nare, oude kanten
Van zelfbedrog en leugen
Dan, na mijn transformeren
Ga…
Hemelbestormer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
227 De inmiddels avondlijke donkere laan
Met de lichtval slechts hier en daar
Van wat lantaarnpalen en de huizen
Achter hun zomerse voortuinen
Waar hij schitterend op een filmset
Zich waant en binnensmonds lispelend
Met geaffecteerde stembuigingen
Zijn geheugen traint in het pretentieus
Articulerend oprakelen
Van redevoeringen
En solipsistisch…
Wegwerpmens
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
1.406 Ver achter mij
Ben jij gebleven
Een stilstaand beeld
In mijn geheugen
Een gebroken droom
In duizend stukjes
Een vriendschap
Niet toereikend
Zo lang gewacht
Op een glimp van jou
Een zachte aanraking
Vertrouwensvol
Maar jij bleef weg
Hoop en dromen
Verdronken langzaam
In tranen van stilte
En koos jij ervoor
Mij als wegwerpmens…
Die ene dag
hartenkreet
3.3 met 80 stemmen
23.442 Aanstonds wakker geschud
ligt stil op de loer
het etmaal vol verlangen
Een etmaal met een overvloed aan gedachten
stilstaand bij de waarden des levens
de blik verbaasd teruggeworpen
Soms vreugdevol soms lijdzaam
door het ochtenddauw ontwakend
breekt nu eindelijk die dag
Die dag vol herinneringen
en in het geheugen gegrift
verrukt ermee…
de horizonner
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
849 zijn zilte geheugen
geblakerd in de luwte
ploetert zich voort
door duizenden
mulle indrukken
die gewatergolfd wegspoelen
naar de vergetelheid
van ongeschreven regels
de vloedlijnen achterlaten
aan de moede voeten
van de horizonner
die in het ondergaande
bloedrood zijn geboorte
tracht te herbeleven
ziet hij het tij
genadeloos keren
en…
Gedicht met grote woorden
gedicht
2.7 met 13 stemmen
10.425 De herinnering is een holte
die woont in de holte
van mijn geheugen.
-------------------------------------------
Uit: 'De droom van een robot', 1976.…
De horizonner
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
647 zijn zilte geheugen
geblakerd in de luwte
ploetert zich voort
door duizenden mulle
indrukken die gewatergolfd
wegspoelen naar de vergetelheid
van ongeschonden regels
die vloedlijnen achterlaten
aan de moede voeten
van de horizonner
die in het ondergaande
bloedrood zijn geboorte
tracht te herbeleven
ziet hij het tij
genadeloos keren
en…
Weelderig wit
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.303 Zwierezwaaien op een been
nog één pijp
wees me genadig zwaartekracht
laat me maar klagen over
steen en beenzaam ouder worden
blaas de moedeloosheid uit je oren
en lach de spiegel in scherven
wordt de oude mens geboren
wanneer het geheugen gaat zwerven
stram van leden maar nog vol geest
ik ben nog nooit zo jong geweest
grijs haar…
Haal-baar
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
746 uit mijn diffuus verleden
paar ik nu beelden aan muziek
de schoonheid aan ontroering
leg ze bezonnen in het heden vast
hoewel verbluft over de keus
van mijn zo korzelig geheugen
verbaasd dat het verborgen heimwee
zich willekeurig mengt
met dat wat weemoed was
herinner jij je nog
dat je me vroeg naar het verschil
tussen die vormen van…
De geur van de schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
556 Kinderen weten de wegen,
kort is het geheugen van de trouw.
Waar tuimelen de geluiden,
waar schildert de zon?
Vannacht droomde ik zonder beweging,
zonder noten, maar vol muziek.
Tederheid kent geen verleden,
geen ressentiment, enkel sluiers
die openbaren en toedekken,
avond en morgen verbinden.…
het dagelijks brood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 Honger
kennen we
-hier- niet meer
'Wij hebben trek'
zoals ik van
mijn ouders leerde
Hun oorlog
nog verser dan brood
in hun geheugen
Wij keren
-dagelijks- weer
bij 'warme bakkers' met hun broden
Vloer-en volkorenbrood
meergranen en zonnebloem
worden ons -handwarm-aangeboden
In vurige ovenmonden
mogen we blikken
prikkelende…
De dag dat de moffen kwamen
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
839 De dag beloofde stralend veel
zon en warmte, ontluiken van
groen en nieuwe liefde - die dag
in mei midden in de lente
Plots was het witblauw besmet
met schaduw van metalen
roofvogels die hun klauwen
in zijn geheugen prentten
Zeventig jaar geleden braken
ze zijn bestaan, namen ze
al zijn geliefden uit zijn leven,
over dat spoor via…
BIJ EEN WINKELPUI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Waarvoor het licht te fel
Pupillen, speldenknoppen
Op het punt te verdwijnen
In dik matglas, lichtblauw
Geen spoor van glans
Doffe doodsheid en nee
Vooral geen ellende van
Anderen
Hij bespaart haar zijn verhaal
Ternauwernood, omarmt haar
Magerte en daarmee weer de dood
Hij is koud uit het graf verrezen
Met zo vers in het geheugen…
Terwijl ik in de spiegel kijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 Terwijl ik in de spiegel kijk
Zie ik meer dan mijzelf alleen,
Spiegel die voor mij meer is dan
Weerkaatsing van de werkelijkheid,
Wat ik zie is mijn geheugen
Dat ik zo graag eens had opgeschoond,
De totale waarheid die, beschenen door
Onverdraaglijk licht, af en toe
Te veel voor mij is -
Niet te verdragen weerglans van
De herinnering…
Naamloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 ook een rietgors mag geen
naam hebben in verdwaalbaar
moeras, iets zonder vorm is
bezig terug te keren, het
geheugen te herwinnen
voort te duren
tot plaats van vertrek…
OUD EN NIEUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
545 Mozes ontvangt Tien Geboden
Jezus' angst en bidden
in de hof van Gethsémané
Diens wrede kruisiging
en opwekking uit de dood
zijn galmende Bijbelwoorden
die de echte christen
in 't geheugen staan gegrift
mogen gelovigen echter
bij het lezen en herlezen
van deze bekende zinnen
altijd nieuwe gedachten
herboren gevoelens
en verjongd begrip…
scenario
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 tot ongekende krachten
die mij roerloos ontvoerden
in de leegte van de ruimte
waar verdwaald uit het vertrouwde
mijn fel begeerde leven haar gezicht verloor
in de wisselende kleuren van herinneringen
vervloeit het verleden met het heden
tot een verlichting van censuur die het gevoel
geen bestaansrecht verleende
mild bespeel ik mijn geheugen…
-een schrijnend zeer-
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
753 ( voor de speelman van de taal )
in de schemerzone van mijn
geheugen als in een vacuüm
van ledigheid gevangen
kwam ik toch nog wat oud-
Hollandse woorden tegen
al bijna vergeten woorden
die destijds de taal verrijkte
met een lyriek die zijn weerga
niet kende en als een soort
frivool schuinschrift zijn stempel
wist te drukken op de…