745 resultaten.
Laatste tango, eens te dansen
gedicht
2.6 met 83 stemmen
22.393 Ik herinner me een schijf
meloen, een vergezicht
over de heuvels, een huis.
Je zei: 'Lang geleden ging
er iemand dood. Iemand die
probeerde maar wist van niets.'
-------------------------------
uit: Tirade 1996, nr. 1.…
Storm over San Enrique
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
967 Van de heuvels rolt de donder
over kromme vijgenbomen
over kronkelende stromen
op het zinderende dal.
In de toren zwiepen klokken
eenzaam huilt de westenwind,
hagel slacht de oleander
op de plaza jankt een hond.
Voor een maagd uit glas in lood
knielt de zwarte pater,
kust verschrikt zijn rozenkrans
en prevelt een gebed.…
VRIEND, ZIE JIJ DAT OOK
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
4.514 Vriend, ik wil je even zeggen
dat het gras bij jou groener lijkt
en de heuvels als bergen zo hoog
zie jij dat ook, zo af en toe?
Vriend, ik wil je even zeggen
dat de wind bij jou een melodie blaast
met een zuiverheid die ik nog niet hoorde
hoor jij dat ook, zo af en toe?…
O kom met mij in de lentenacht
poëzie
2.6 met 9 stemmen
2.148 De heuvel glimt in de maneschijn, -
daar hellen ons hoofden te saam, zo zacht
en gans de natuur zal ons eigen zijn.…
binnenland
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
769 geen naam
want ik ben de dwaas achter muren
van de wereld
en durf amper op te kijken
naar de reiziger die zich vonkloos, onherkenbaar
spiegelt aan mij
voor het oor van herkomst
verwant
met het stilste raadsel, ter verklaring
van mijn uit het lijf getrokken ziel
ontsluit duizend ogen
verhelder water met zonlicht
draai heuvels…
Le Baiser
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 ik wil je meenemen
zonder chaperonne
gaan langs de beek
door zon beschenen
en verwarmd
blootsvoets over groen
de dauw nog niet verdampt
over glooiende heuvels
net als jij
je blos schenkt mij moed
hier op open veld
onze eerste zoen
zachte bries was getuige
je bloesem ontsproot voor mij
verblindende schoonheid
nam mij…
Weer paardenbloemen zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Het wordt stil in mijn kloppende kamers
alle kaarsen zijn gedoofd
konden we samen opnieuw beginnen
paardenbloemen zijn
heuvels beklimmen als het kind dat
armen gespreid, vogel van binnen
blindelings zeilt op de wind
ooit, onder bloesembomen
bliezen we zaden als bellen omhoog
ik dacht, en denk dat nu nog soms
misschien besta je niet…
Is geen schriftteken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 zij ijverig dansten
Verdriet schuurde door jouw mooie stem
Een lange grens voorbij hun grote vleugels
zorgt ervoor dat vogels
net vertrokken, vol verbijstering
daardoor noodgedwongen
alle lekkers uit de lucht
in geen adem, zo plotseling scoren
Hand van de Meester benadrukt
het gelijk van een meerderheid
Huilend op jouw begeerlijke heuvel…
Jaloezie
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.014 en laat ons langs het steil ravijn
opnieuw de oude weg betreden
die ons terugvoert naar het huis,
dat in de duisternis beneden
nog aan de voet der heuvel ligt;
waar gij zo eenzaam hebt gestreden,
toen leed de liefde had ontwricht;
laat uitgeroeid zijn het verleden
en uw gelaat weer zacht verlicht…
Stilte lijkt de spijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 liep de heuvel af
naar een dorpje
in het dal
een kerk
en wat huizen
de toren in verval
geen mens te zien
onder het groene
loof van de platanen
een deur staat aan
ik zie het leven gaan
en treed naar binnen
zet me neer als gast
ik werd verwacht
de maaltijd gaat beginnen
stilte lijkt de spijs
naast brood en vis
gebroken door…
Een lang verhaal (voor Arthur )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 de lente
wist de lichte toon
van het vergeten kind
vast te houden
de zomer
liet veelbelovend
en gul het zonlicht
naar binnen vallen
in het najaar
voelde je voor het eerst
een ongrijpbare splinter
in je hand
de winter
kwam benauwend dichtbij
heuvels werden bergen
in het grensland
transformeerden de witte
in zwarte bladzijden…
Alleen wie rolt de steen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
559 opstandig zijn we allemaal
alleen wie rolt de steen
weg van zijn graf
durft stilte en
de knusheid van het
dode leven te doorbreken
ieder heeft zijn kruis van
spot verraad en pijniging te
dragen naar de heuvels van calvarië
de vierentwintig staties
te doorlopen die leven van de dood
doet scheiden na de kruisiging
sta op maak korte…
Naakt en nieuw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
691 op een kleine heuvel
heb je de citadel gebouwd
onneembaar en vertrouwd
de stenen zijn je
zonder vragen aangedragen
alleen de kleur heb je geschouwd
met cement uit
alle lagen tolerantie
hechtte jij de verdere expansie
maar je vrijheid was ommuurd
het veilig nest gevangenis
op uitbraak werd gevuurd
bent ondergronds gegaan
gevlucht…
instructies
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 neem van mij aan
zeg geen mooie woorden
begin niet over aalscholvers
die vol naar de einder vliegen
zeg niet dat je van haar houdt
haar golvende haar als schapen
die hard van de heuvel rennen
op weg naar de helderste waterbron
vraag niet waarom we leven
en geef ook nooit een reden
praat niet te veel
over alles en niets want je…
proef groenblauw je ogen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
733 ik olie je lavendel
ruik in Grasse je geur
proef groenblauw je ogen
streel je zachte geur
jij bent mijn Provence
in jouw cadans Camarquen
wilde paarden zie ik soms
nog zeldzame wijngaarden
je gloeit licht in
zacht glooiende heuvels
groen is aromatisch ingebed
kleurt tederheid op mijn palet
in vleugjes wind
overstijg je alle…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.092 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
Ei,ei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
843 En achter gindse heuvelen,
voor 't vallen van de nacht,
antwoord de koekoek zacht.
Koekoek, koekoek.…
Woordenlijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Ben ik nog relevant vraagt de lente
aan de storm over de heuvels
mijn naam staat zelden in de krant
niemand kent me in dit land
doe ik er nog toe
de meeste mensen zijn nu moe
nog onbekender dan een koe
vraagt de storm ten lesten toe
tel ik eigenlijk nog mee
je bent op dreef, zeg je in fluistertoon
terwijl je naar mijn woordenlijf staart…
Verre vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
Nog altijd
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
10 Ik ben nog altijd op de vlucht
Een vlucht ganzen baant zich een verre weg
Het glas blijft leeg en het hart dooft
Toch blijft muziek uit luidsprekers stromen
Geen heuvel op de gure hei noch een fladderende
Leeuwerik die me niet aan jou herinnert
Jouw donkere ogen zien mij vannacht
Niet in angstdromen verdwalen
Geen vuur om mee samen te smelten…
Het zwarte schaap
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
429 schaap
neemt duisterschaduwen
van metershoge populieren
mee naar de zilte kustlijn
maandansen wil ik als dat kan
dansen en genieten zal ik
met het zwarte schaap
het hoge groene gras
mijn twijfelende bed
in het gulzige liefdeshart
een vergeten vakantieland
totdat de wilde witte duiven
de vers geschreven liefdespost
naar de rode heuvels…
Van heide en sterren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
802 daar lagen
met takjes en twijgjes nabij
een bosrand zonder vragen
het stuifzand dwarrelde blij
Minuten die zich moeiteloos plooiden
in een waar geworden droom
de ranke grassprietjes tooiden
het spel zonder rem, zonder toom
Een roek kwam en streek neer
in het geschilderde licht van de dag
zag goudvinkjes getooid zonder veer
en over de heuvel…
Van heide en sterren
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.273 daar lagen
met takjes en twijgjes nabij
een bosrand zonder vragen
het stuifzand dwarrelde vrij
Minuten die zich moeiteloos plooiden
in een waar geworden droom
de ranke grassprieten tooiden
het spel zonder rem, zonder toom
Een roek kwam en streek neer
in het geschilderde licht van de dag
zag goudvinkjes getooid zonder veer
over de heuvel…
ijsbeer
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.747 strekt de nek en spitst de neus
hij woont in een mantel van vet
omsloten door een vacht van gebroken wit
die golft in de poolwind
een straal tekent een scherpe hoek
tussen driftend pakijs en de lage zon
die hier geen sprankel verkwist
dus weert hij het water en bewaart de gloed in zijn bloed
de moeder kruipt door een tunnel
in een heuvel…
Colonne
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.177 Konden we ontsnappen
aan de dreiging van de rede,
het pad verlaten en
de zilveren stem van de sprinkhaan volgen:
op naar de purperen heuvels,
drinken van het volle zonlicht,
perziken eten in het gras,
slapen op rode herfstbladeren.
Maar steeds zijn er de berken,
we blijven in hun schaduw,
we vergeten de zon en het fruit.…
lenteslag
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
811 gebladerde daken met
geglinster in de lente
die nog niet aangekomen is
met zilveren spiegels
plassen voor de dorst
die herfst en winter nalieten
wolkenloos verdampt de nacht
in een zomervolle dag
niemand om te ontkennen
dat bloemen weer zullen bloeien
het gras zichzelf hersteld
de heuvels rond Jericho innemen
zonder kreet, zonder strijd…
Santiago de Compostela
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.451 (opgedragen aan +Stijn)
Stappen
door de rode dorpen
van de Maragatos,
over de groene heuvels
van Galicië.…
wanneer alles dromen gaat
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.258 laat me, mijn lief
laat me een gedicht voor jou maken
al is onze dood
onbegrijpelijk voor de beuken
en de bloemen
eenhuizig zonder stem, met schimmels
langs heuvels, glad en
grijs
ik klaag niet, mijn lief
om het mos dat aanspoelt door
regen
mij zacht kust in boomkruinen
als zouden vruchten nooit verdwenen
zijn
en de…
Droomtaal der bergen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
705 om de oude boeken te herlezen
en hou ik je slechts bij me
in een door God vergeten vriendschap
om te kunnen dromen over bergen
met de taal die we spraken
konden we verhalen formuleren
maar misschien
was het slechts droomtaal
droomtaal der bergen
om elkaar te achterhalen
en houd jij mij slechts bij je
om te blijven dromen over heuvels…