9575 resultaten.
Vrije val.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 In de nacht tikt de klok
de tijd door.
Dooft de adem als een kaars.
Het zwart hemeldak oneindig
met daarin verzonken sterren
en maan.
Ongrijpbaar en niet te vatten
het ontstaan van dit heelal.
Waar tussen hemel en aard ieder
zich vast houdt tijdens een
vrije val.…
Dat ziet men niet vaak
snelsonnet
4.4 met 14 stemmen
643 Zij overdacht haar eigen functioneren
Ze woog en heeft ook nachtenlang gewikt
Conclusie was: ze vond zich niet geschikt
Dus zij vertrok om niet terug te keren
Haar zelfkritiek werd een gewetenszaak
Dat ziet men in het Haagse niet zo vaak…
Prostitueren en masturberen voor het open raam
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
447 Ik werk graag voor het raam
En voor de voorbijgangers
werk ik dus achter het raam
Ik prostitueer me graag en veelvuldig
Prostitueer me met het buitenlicht
Kan daar niet genoeg van krijgen
Zet het raam het liefst open
En als dat niet kan op een kier
Mijn longen zoeken frisse lucht
Mijn zijn zoekt de elementen
De elementen van het buitenleven…
Een beetje begrip
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.432 Zo slecht ben ik niet,
een beetje begrip voor mij
kan toch echt geen kwaad.…
Woorden en wolken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
578 Ze komen en gaan
en doen me verstaan
dat zoveel niet kan gezegd,
niet kan geschilderd, niet in klank
of in dans vertaald.
De woorden en wolken
ze komen en gaan
en zijn ontoereikend
want leven is groter;
mysterie van licht.
De woorden en wolken
ze staan hier nooit stil
maar straks komt weer morgen
en heel nieuw begin
maar wil ik het…
Breekbaar recht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
496 Menselijke plicht
recht raakt met vingers van hoop
maar breekt door machtshand
Als glas geblazen, dunner dan ooit gedacht,
Zijn rechten krachtig zolang ze worden bewaakt.
Eén hand die reikt, één ander die stil verzacht,
Een stilte valt wanneer hun kracht wordt geschaakt.
Waar vrijheid bloeit, groeit ook de twijfel voort,
Een sprankje hoop…
Hack
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
79 Al smaakt mijn bier naar zoete limonade
Al woekeren de schimmels op mijn kaas
Al stinkt mijn melk naar zieke koeienblaas
Al kruipen uit mijn biefstuk straks de maden
Al brengt de hack-terreur de mens tot sterven
Dan nog laat mijn humeur zich niet bederven!…
De roze wolk ( P.S. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
753 Ik voel een enorme en grote roze wolk,
in mijn hoofd en hart.
Een groot licht dat me nu leidt
door de enge benauwende duisternis,
naar jou toe.
Omdat jij voortaan ook een groot roze licht
voor mij presenteert,
want jij bent het
die eindelijk waardeert: mijn hart, ziel en licht,
inzet tot gedicht voor elke geest
der aarde.
Jij, viel samen…
Marathonman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
583 Ik loop een marathon
samen voorop met jou
los van de massa
weg van het gedrang
we kijken elkaar aan
wat voelen we ons blij
Maar in een trappenhuis
raak ik je kwijt
ik ga een etage te hoog
en we moeten naar benee
Buiten zijn alle bordjes
plots weg of verhangen
richtingloos ren ik rond
tot ik weer de massa zie
Nu sjok ik achteraan…
Er is een stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Er is een stilte
in de manier waarop ik beweeg.
Er is een stilte
in de manier waarop ik kijk.
Er is een stilte
in de manier waarop ik huil.
Er is een stilte
in de manier waarop ik schrijf.
Er is een stilte
in de manier waarop ik dicht.
Er is een stilte
in de wijze waarop ik denk.
Er leeft een stil leven in mij,
telkens als ik een nieuwe…
Van gedicht tot gebed
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
519 Een diep geworteld verlangen,
om gevoelens te uiten.
Een dwingende noodzaak,
om het onvindbare te zoeken.
De urgentie,
om ontdekte inzichten te delen.
Verlangen, noodzaak en urgentie,
maken van een gedicht een gebed,
dat ook door atheïsten wordt gebeden.…
Hitte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
782 Nu de wind is gaan liggen
En de stad weer ruikt
naar oude giraffes
trek ik me terug en nies ik mij een zaligheid.
Geef me een hangmat en een wahwah gitaar....
Of liever nog geef me Billy
die loom van summertime zingt
Terwijl de vaart,
gulzig voor de tijd van het jaar,
Sixpacks en schoolvlees slikt.
Heeft u ook die snoek gezien?
Hij dook…
Geniet van mij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
569 Leuke lieve mannen genoeg
maar niet bij mij, te weinig
wordt er genoten
van mijn lichaam, ik wil
me overgeven
aan stoere begeerte
ermee stoeien, hem ruiken
wanneer ik wakker word
in de warmte van twee
passende lichamen
in mijn bed, in mijn bed
in mijn verlangen
naar stoppels en handen
duwen in mijn huid
kracht in mijn vlees…
IK HOU NOG STEEDS VAN ROB de Nijs
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
626 Keihard tikt de regen op mijn zolderraam
tikken van verdriet en eenzaamheid
want Rob is dood, nu niet meer saam
want hij is nu verleden tijd
Kom vertel me regen hoe dat voelt
troost me met jouw tranen zo doorvoeld
laat me weten dat 't genoeg was voor hem
want ik hou nog steeds van Rob…
Kerkgebouwen spreken mij aan en toe....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
560 BERGSTESGADEN, 4 KERKEN OP 1 DAG, ZONDAG 17 AUGUSTUS 2025
Kerkgebouwen spreken mij aan en toe, laten mijn pen schrijven, laten mijn geest vrij!!
de 1ste
PAPST FRANZIS-KUS ONTMOET MARIA IN HET ECHIE!
Hij kon geen pap meer zeggen
de Papst, the Pope, de Paus
in ademnood aan de hemelpoort
de poort werd opengeduwd
en hij als nieuwe dooie…
Fiat Uno
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
149 Als hij als nummer één der cleruskliek
rond zal gaan, als pauselijke stunt
dan had een Fiat Uno ook gekund
zou niet misstaan straks in zijn encycliek
Want wie weet nog hoe Petrus kwam gevaren
naar Rome met zijn schip over
de baren?…
DE ZELFMOORDENAAR
poëzie
4.2 met 96 stemmen
20.025 In het diepst van het woud
- 't Was al herfst en erg koud -
Liep een heer in zijn eentje te dwalen.
Och, zijn oog zag zo dof!
En zijn goed zat zo slof!
En hij tandknerste, als was hij aan 't malen.
"Ha!" dus riep hij verwoed,
"'k Heb een adder gebroed,
Neen, erger, een draak aan mijn borst hier!"
En hij sloeg op zijn jas,
En hij trapte…
De Friesche poëet II
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.593 II
In overoude tijden,
Toen men nog geen stoomboten had,
Lag er halfweg tusschen Enkhuizen
En Staavren een bloeiende stad.
Haar koene schippers brachten
Haar schatten van heinde en veer,
En onder haar kooplui telde
Zij meer dan één millionair.
Maar — wat ziet men gebeuren -
't Geld maakte haar kooplieden grootsch.
Toen streken de elementen…
DE FRIESCHE POËET III
poëzie
4.0 met 11 stemmen
2.595 III
De dichter is verdwenen
In de diepte van 't dansende meer.
Hij zinkt als een steen. En Eindlijk
Komt hij in Oud-Stavoren neer.
Want, ja, wat die goede Schokkers
In hun eenvoud steeds hebben beweerd,
Dat is waar: de verdronken koopstad
Bestaat nog ongedeerd.
Haar muren zijn nog stevig;
Haar torens zijn nog hoog;
Slechts is er…
DE FRIESCHE POËET IV
poëzie
2.4 met 12 stemmen
2.441 IV
Hoelang de gezonken poëet wel
Bewustloos gelegen heeft,
Dat zou ik niet kunnen zeggen.
Genoeg, — de man herleeft.
Hij heft de gevoelvolle blikken,
Maar twijfelt schier aan hun trouw;
Vlak toch tegenover zich ziet hij
Een wonderschone vrouw.
Haar gitzwarte lokken golven
Langs een voorhoofd van elpenbeen
Over leliewitte schouders…
DE FRIESCHE POËET V
poëzie
2.8 met 20 stemmen
2.579 V
De dichter begrijpt er niets van;
Maar eindelijk waagt hij het toch
De vreemde schoone te vragen:
"Waar ben ik?" en "leef ik nog?"
En als kristal klinkt haar antwoord:
"Mijn lieve landgenoot,
Gij zit hier in Oud-Staavren,
En ge zijt volstrekt niet dood.
Gelukkig voor u bewoon ik
Hier een waterdicht lokaal,
Waar ik versche lucht…
De appel-app
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 Ooit in de vorige eeuw, dus een hele tijd geleden
was digitalisatie een heel ver fenomeen
het was in mijn verre verre verleden
iets wat niemand wist of over hoorde, echt geen een!
Er was in die tijd een slim papiertje van een arts
die liet weten dat je ter wereld gekomen was
ouders gingen naar het toenmalige stadhuis
gaven het kind aan en klaar…
DRIE STUDENTJES (1853)
poëzie
3.8 met 39 stemmen
6.214 Daar waren eens zeven kikkertjes
Al in een groene sloot,
Toen kwam er een boer op klompen aan -
En die trapte ze allemaal dood.
Daar waren eens drie studentjes
Drie vrienden in lust en in nood;
Ze sprongen zoo moedig de wereld in,
En de wereld — trapte ze dood.
Lief meisken met blonde lokken,
Met een kolk van gevoel in den blik,
Ai gun…
Aan Rika
poëzie
4.1 met 50 stemmen
10.625 Slechts eenmaal heb ik u gezien. Gij waart
gezeten in een sneltrein, die de trein,
Waar ik mee reed, passeerde in volle vaart.
De kennismaking kon niet korter zijn.
En toch, zij duurde lang genoeg, om mij
Het eindloos levenspad met fletse lach
Te doen vervolgen. Ach! geen enkel blij
Glimlachje liet ik meer, sinds ik u zag.
Waarom ook hebt…
De beukenhaag
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.374 Langs de uitgetreden duistre weg
Bouwt, om de tuinen te versperren,
De oude ruige beukenheg
Haar zwarte wal tegen de sterren,-
Het dorre hout ruist in de nacht
Als een eindeloze klacht.
Van onder kaal en afgetrapt,
Vol puisten aan haar arme stammen,
Is zij aan alle kant gekapt
En wuift geen tak meer uit haar kammen,-
Van buiten is…
Meidag
poëzie
3.2 met 13 stemmen
4.243 Hoe nabij,
Hoe als eerst,
Glanst het bosje en straalt de wei,
Schalt de leeuwrik die met zang de lucht beheerst.
Zorgenvol
Liep ik uit,
Eer ik 't wist kwam Lente en zwol
De ogen vol met groen me, de oren vol geluid.
Wie bleef jong?
Wie werd oud?
Lente lachte en MIJN hart zong
De eigen tonen over die ze een knaap vertrouwt.…
De dode kanarievogel
poëzie
3.6 met 13 stemmen
4.302 Ach zie, ons vogeltje is dood!
Zijn bekje is toe en lust geen brood,
Zijn heldere oogjes zien niet meer,
De vlerkjes hangen bij hem neer,
Hij kan niet meer in 't kooitje springen
En ons des morgens wakker zingen!
De kindren groeven met de schop
Een graf voor 't lieve vogeltje op;
Daar legden zij het zacht in neer,
En spraken niet, maar…
Leef en Leef
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
689 Leef en Leef
Geef alles wat je hebt
Al ben je leeg
Niets wat ik verzweeg
Nooit gelogen
Nooit bedrogen
Blijf lachen met elkaar
Op het plein of in de kroeg
Want het leven is al kort en zwaar genoeg…
De avond heeft de ontroerde golven
poëzie
4.0 met 20 stemmen
5.700 De avond heeft de ontroerde golven
Zacht in sluimering gekust.
’t Windje doet geen rietpluim wiegelen;
Plompenblad noch roos weerspiegelen
Zich in ’t meer, dat zwijgt en rust.
Maar op eens - de wateren zwellen,
Hoe ze golven, meer en meer !
Toch, geen zuchtje wordt vernomen;
’t IJle loof der berkebomen
Hangt nog roerloos steeds ter neer.…
't Neemt toe, men weet niet hoe
poëzie
3.3 met 30 stemmen
7.711 Laatst ging ik in de hof, daar schreef ik op een linde,
Ik sneed in een pompoen de naam van mijn beminde;
Het schrift was eerstmaal teer*, men zag daar anders niet
Als dat het groen gewas beschreidde mijn verdriet:
Maar als* ik naderhand hier weder kwam getreden,
Toen stond ’t uitgepuild* al wat ik had gesneden;
Dies* riep ik…