1492 resultaten.
geplukt
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
911 jij ruimt het sop uit stille waters
wringt het vocht uit lichaamstaal
maar je verdrinkt in lege dromen
en plukt de boom des levens kaal
ik scherp mijn geest aan botte bijlen
punt de grens van mijn geloof
maar wat ik ook de spiegel toe roep
op schreeuwen na ben ik al doof…
stil
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.961 Buiten gaat de natuur haar gang
Bomen worden kaal,
Vogels kwetteren en fluiten
Ieder seizoen haar eigen verhaal
Binnen gaat de natuur haar eigen wil
En ik ben bang
Pijn legt me lam
Zoals de vogel floot ik elke dag
Het is al maanden stil…
Kip
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
518 Het gaat ons in geen 100 jaar meer lukken
van deze kale kip nog iets te plukken.
----
Verkoop van Griekse staatseigendommen moet 50 miljard Euro opbrengen…
De poortwachter
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
581 En er is ginds niemand die mij begroet,
het is er kaal en door herinneringen verlaten.
De gedachte alleen voldoet,
aan het schimmenrijk van hen die zichzelf haten.…
Groene dagen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
559 Je haren zitten niet goed
Je begint grijs en kaal te worden
Je weet niet meer wat je doet
Dan denk je nog eens terug aan de groene dagen
Toen als nog anders was
Veel ben je vergeten
Dan denk je nog eens aan de groene dagen
En word je oud en rimpelt je huid
En voordat je ogen sluit
Kijk je terug op de groene dagen…
In blauw en paars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 de zon
schijnt klein
in hoge lucht
weer trekken
ganzen sporen
op hun verre vlucht
nog kalen bomen
een donker silhouet
tegen de horizon
maar voor mijn voeten
dartelen kleuren
in een nieuw ontmoeten
vervlochten met het wit
van sneeuw bevechten zij
hun plaats in blauw en paars…
Vroege vogel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Terwijl de zon zich breekbaar
door het kale hout laat zien
voltooi ik met speels gemak
mijn zondagochtendritueel.
Op spoedende schoenen
ontwijk ik glinsterend slijk
hoor gefluister in het riet
ontwakend land.
Wind die met zachte hand
plaats maakt voor vroege vogels.…
over dichters van naam en faam
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
627 soms mocht ik
in de schaduw staan
van dichters groot
van naam en faam
Boerstoel/ Campert/ Kal
van Wissen en Rawie
van hen was
ik geen evenknie
terwijl de zon
hen dik bescheen
bleef ik nederig
op de been
met versjes over
treinen omdat die
zó lekker rijmen…
woord
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
419 een woord dat
men nooit meer
in de mond neemt
wordt een woord
van toentertijd
kaal en vergeten
dwarrelt blootshoofds
het lome water in
gewist verdwenen
soms mis ik een
doodgezwegen woord
vis haar uit de diepte
knabbel proef spreek
haar hardop uit kus
de dood even tot leven…
Rozen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
524 In de kille kale uren van zijn bestaan
is het de tijd die als enige nog snel kan gaan
hij zelf loopt krom gebogen
kijkt niemand in de ogen
bang om iets van geluk misschien
in een ander te zien
al was het maar de schijn
terwijl dat nu juist dat de bron van vreugd kan zijn
maar hij heeft gekozen
voor dorens in plaats van de rozen.…
hemelwater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 de bedrieglijke eenvoud van
kabbelende woorden
korte kale zinnen en
gaten in spaarzame verhalen
zetten onze verbeelding
dik in de verf
de dagen van melk en
honing bijten zich vast in
een zwijgende symbiose
verkruimeld bungelen we
onder aan de tijdsboog tot
het hemelwater ons verlost…
Zwijgende man
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.216 Wie wat wil zeggen
heeft winter nodig
kale takken zonder blad
Spoor van vogels niet
hun fluiten water
ongenaakbaar hard en glad
Wie dat wil
heeft in zijn ogen iets gespaard
dat kijken heet
Wie dat kan
weet in zijn zwijgen
wat hij zegt
het best bewaard
------------------------------------------------------
uit: 'Achter de rug…
mat en schraal
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
633 spiegeltje, spiegeltje
aan de wand
zeg me nu eens eerlijk
wat is er aan de hand
wanneer ik in jou kijk
verschiet ik mij een bult
dan voel ik ontevredenheid
en dat is weer jouw schuld
jouw glas wordt mat en schraal
je toont me wat ik niet verdien
mijn hoofd wordt lichtjes kaal
en dat zijn dingen…
die ik zeker niet wil zien!…
cirrus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 de ochtend valt vandaag
in luchtledig
er zijn geen restjes gisteren meer
bladeren liggen onbeschreven
kale velden
wikken en wegen
verjaren naar voorjaar, nawinter
zonder nevelzweem
maar met licht gesluierde horizon
geleidelijk van richting
zachthoofdig in hoogte
zodat we meer lucht krijgen…
buitenwacht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
449 wie met gesloten ogen luistert
hoort het roerloze bewegen
hoort de zucht van verlichting in
z’n rauwrode lijf, lichter dan lucht
voelbaar door zelfbewogen ziel
langs zichtlijn en richtsnoer
niet langer kaal en koud
in zichzelf gekeerd, zo diep
dat het hart niet meer deelbaar is…
vliegen tegen vensterglas
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
526 twee stoelen
een kale kamer
waar niemand
lang verblijft
twee krukken
aangerukt
zitten dan maar
weinig woorden
voor het vonnis
een vlieg rust op
het heldere raam
licht en warmte
van buiten trekken
troostend aan
facetogen zien
geen barrière in
het vensterglas…
Sahara: overeenkomst en contrast
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.605 kale rotspartijen, zand
droog en dor in ’t zonnelicht
ik voel verwantschap met dit land
want even star is mijn gezicht
en zoals plots een boom ontspringt
’t landschap verrassend doet ontwaken
kan, als ineens mijn lach opklinkt
die lach het masker levend maken…
de meerkoetsuite
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.107 ik open de poort
en de meerkoet blijft liggen
in het wak bij de boot
met witte snavels
over eieren lopen
op het kale vlot
een constant gepiep
van droge kogellagers
waterkipkuikens
voor een feestvogel
is er geen betere kooi
dan een zomers park
het is nog donker
er zwemt een meerkoet voorbij
op weg naar het werk…
ze verklauwen vederlicht hun prooi
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.126 kale nekken strekken zich
voorbij wat wenselijk is
ze azen op de kruimels
in een blikken zonder
blozen dat niet menselijk is
ze vreten de restanten
uit het marginaal
krijsen schuttingwoorden
maken hels kabaal in
hun uitgekauwde taal
ze verklauwen
vederlicht hun prooi
behalve hun excreten
vinden ze niets mooi
zij zijn de enige poëten…
novembernacht
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.076 vannacht zag ik je zwaaien
onder de kale bomen
bij het kruis
vannacht hoorde ik je roepen
tegen alle stormen in
ver van huis
vannacht proefde ik jouw angst
op de versgevallen sneeuw
zacht geruis
vannacht voelde ik mijn tranen
in donker land de pijn van
nooit meer thuis…
Zie...
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
4.569 In 't kale hout
de tekening van twijgen
vermoeden van een knop
die straks de lente baart
geel sikkellicht zoekt aarde
zie de maan schijnt
zie de maan...
maar mis het ochtendgloren niet
er wordt een dag geboren
ongekleed en ijzig koud
en zie...
de zon schijnt…
Boomdroom
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.247 Ik sta daar
en ruis maar
ben een boom
in die droom
Volg het seizoen
soms in groen
dan weer kaal
monumentaal
Bij weer en ontij
herken je mij
je staat dan stil
bekijkt me pril
Zou je willen vragen
iets voor alle dagen
laat die hond thuis
zie te vaak z’n kruis…
verklauwen vederlicht hun prooi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
909 kale nekken strekken zich
voorbij wat wenselijk is
ze azen op de kruimels
in een blikken zonder
blozen dat niet menselijk is
ze vreten de restanten
uit het marginaal
krijsen schuttingwoorden
maken hels kabaal in hun
meer dan uitgekauwde taal
ze verklauwen
vederlicht hun prooi
behalve hun excreten
vinden ze niets mooi
zij zijn…
uit haikuhout gesneden
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
645 zo fier en blozend
bloesemen jonge twijgen
aan mijn oude stam
langs rijpend koren
droom ik lomer verzonken
in goudglanzend licht
het verwaaide blad
bedekt mijn aardse wortels
vol melancholie
zacht, nog ongerept
dwarrelt op mijn kale kruin
een sluier van sneeuw…
Schilderij
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.242 Voor mij ligt een leeg doek
eigenlijk is het net een boek
maar dan zonder woorden
of muziek zonder akkoorden
mijn handen laten de verf glijden
de spatels die je alleen maar hoeft te begeleiden
tot een mooi verhaal
het doek leeft en is niet meer kaal
een schilderij vol inspiratie
klaar en best wel een prestatie…
Tuin
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
703 Lentezon prikt pril tussen somber wolken
een koele wind ademt vrijheid
in de tuin
heb jij de woorden van de zaden
met zorgvuldige letters
in het tuinzand geschreven
een vogel doorbreekt de stilte
in de verte sluipt een kat
wat is het nog kaal in de tuin
en knoppen de woorden langzaam.…
Schoonheid
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
774 Je bent niet de mooiste
lentebloem van mijn verlangen
mijn meeldraden verdwalen
verliezen langzaam de soepele troon
of worden trager in beweging
je spint een eenzaam kleverig web
tegen de kale muren van mijn ziel
misschien dat na de heimweedood
de verlangenbloei zal voltooien
maar tot die tijd houd ik mij groot
het kan vriezen…
Het opgefokt plezier
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
613 kale koppen
bikkelden in spel
van harde lach en bier
alleen wat verder
uit de kring verliep
het opgefokt plezier
daar werd gewacht
op stilte voor
een snedig woord
voor acceptatie
door de maten
deden ze een moord
nooit ergens bij gehoord
het was alsof de warmte van
de kring de moederschoot verving…
Bleef het kind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
491 ik gaf je ooit
een handvol dromen
maar de bomen
die we plantten
kregen kale kronen
het blad verdroogde
in de hoogte
of verschroeide
als het door de zon
weer te snel groeide
jij danste slechts
speelde met de wind
die door je haren woei
bleef het kind
geboeid door dromen…
Populierenbladeren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 warrelend
waaien populieren
bladeren om mij heen
nat geel
met zwarte stippen
landen ze achteloos
in goten en op paden
wachtend op verrotting
niet meer
is het betoverende
bladgeruis
te horen
dat mijn geest
zo zalfde
een zomer lang
nu, met de kale
winterwind
om de oren
groeit mijn
innerlijke onrust
ben ik bang…