1860 resultaten.
Kristalwijze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 (voor Hans Plomp)
Hij zwom ver de droomzee in,
zonder om te kijken (of even),hij dook
diep,tot de bodem,zonder omhoog te kijken
(pijlsnel),hij nestelde zich voor lange tijd
bij zoenende zeemeerminnen met jonge,stevige
borsten en felgroene staarten,bij speelse roggen,
krachtige haaien en kalme walvissen in trance,
bij verliefde dolfijnen met…
Schrijvenderwijs
gedicht
1.6 met 351 stemmen
12.619 Schrijvenderwijs was ik ingeslapen,
schrijvenderwijs werd ik wakker bij nacht
omdat er woorden stonden te blaten
onder het open raam waar ik lag.
Wie had hen daar bijeengedreven,
was het de honger of was het de wind?
Ze stonden in een beginnende regen
doodstil te kleumen op het grind.
Toen heb ik ze mee naar boven genomen,
de grote…
DICHTER ONDERWEG
gedicht
3.8 met 37 stemmen
12.818 Herneem, o woord, uw hoge vlucht
de tijd wacht al een eeuwigheid.
Auto's roesten, stormen razen
en de huiselijke haard wordt bedreigd.
Hoor toe, o klank, onder uw voeten
het ritme van wielen op de rails,
met in uw geheugen de eigen stappen
op duizenden kilometers aardoppervlak.
O kom, geduld, laat uw ogen genieten
van het landschap dat…
Het kind en ik
gedicht
4.1 met 107 stemmen
32.928 Ik zou een dag uit vissen,
ik voelde mij moedeloos.
Ik maakte tussen de lissen
met de hand een wak in het kroos.
Er steeg licht op van beneden
uit de zwarte spiegelgrond.
Ik zag een tuin onbetreden
en een kind dat daar stond.
Het stond aan zijn schrijftafel
te schrijven op een lei.
Het woord onder de griffel,
herkende ik, was van mij.…
De maan glijdt langs de ruiten
poëzie
3.6 met 47 stemmen
6.273 De maan glijdt langs de ruiten
En blikt mij vragend aan.
'Wat moet dat, bleke zanger, -
In uw ooghoek glinstert een traan?'
Zo gij de maan zelf niet waart
'k Zou zeggen: loop naar de maan. -
Wat mij het oog doet glinsteren,
Dat gaat er geen schepsel aan.…
Aan de sonnetten (I)
poëzie
3.7 met 15 stemmen
2.897 Klinkt helder op, gebeeldhouwde sonnetten,
Gij, kindren van de rustige gedachte!
De ware vrijheid luistert naar de wetten:
Hij stelt de wet, die úwe wetten achtte:
Naar eigen hand de vrije taal te zetten,
Is eedle kunst, geen grens, die haar ontkrachtte;
Beperking moet vernuft en vinding wetten;
Tot heersen is, wie zich beheerst, bij machte…
DE FRIESCHE POËET I
poëzie
2.8 met 20 stemmen
3.974 I
De Harlinger stoomboot schommelt
Over de Zuiderzee
Van Stavoren naar Enkhuizen.
Een dichter schommelt mee.
Kwijnend rust op de verschansing
De zangrige elleboog.
Glazig staart naar Friesland
Het bleekblauw poëtenoog.
Soms is 't of een klaaglied
De schampre lippen ontstijgt.
De hofmeester denkt, dat mijnheer dan
Een aanval van…
De Friesche poëet II
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.593 II
In overoude tijden,
Toen men nog geen stoomboten had,
Lag er halfweg tusschen Enkhuizen
En Staavren een bloeiende stad.
Haar koene schippers brachten
Haar schatten van heinde en veer,
En onder haar kooplui telde
Zij meer dan één millionair.
Maar — wat ziet men gebeuren -
't Geld maakte haar kooplieden grootsch.
Toen streken de elementen…
DE FRIESCHE POËET III
poëzie
4.0 met 11 stemmen
2.595 III
De dichter is verdwenen
In de diepte van 't dansende meer.
Hij zinkt als een steen. En Eindlijk
Komt hij in Oud-Stavoren neer.
Want, ja, wat die goede Schokkers
In hun eenvoud steeds hebben beweerd,
Dat is waar: de verdronken koopstad
Bestaat nog ongedeerd.
Haar muren zijn nog stevig;
Haar torens zijn nog hoog;
Slechts is er…
DE FRIESCHE POËET IV
poëzie
2.4 met 12 stemmen
2.441 IV
Hoelang de gezonken poëet wel
Bewustloos gelegen heeft,
Dat zou ik niet kunnen zeggen.
Genoeg, — de man herleeft.
Hij heft de gevoelvolle blikken,
Maar twijfelt schier aan hun trouw;
Vlak toch tegenover zich ziet hij
Een wonderschone vrouw.
Haar gitzwarte lokken golven
Langs een voorhoofd van elpenbeen
Over leliewitte schouders…
DE FRIESCHE POËET V
poëzie
2.8 met 20 stemmen
2.579 V
De dichter begrijpt er niets van;
Maar eindelijk waagt hij het toch
De vreemde schoone te vragen:
"Waar ben ik?" en "leef ik nog?"
En als kristal klinkt haar antwoord:
"Mijn lieve landgenoot,
Gij zit hier in Oud-Staavren,
En ge zijt volstrekt niet dood.
Gelukkig voor u bewoon ik
Hier een waterdicht lokaal,
Waar ik versche lucht…
DE FRIESCHE POËET VI
poëzie
3.1 met 15 stemmen
3.070 VI
"Vergeef mij," huivert de dichter,
"'t Is onbescheiden misschien,
Maar mag ik ook vragen, wat dame
de eer heb vóór mij te zien?" -
En de schoone glimlacht: "Wel zeker!
- maar eet ondertusschen voort, -
Ik ben dat weeuwtje van Staavren,
Daar ge mooglijk wel van hebt gehoord;
Die een lading Dantziger tarwe
Aan stuurboord in…
Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen
poëzie
3.6 met 21 stemmen
2.138 Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen,
En, stadsgevang'nen, wijd zwerven door 't ruim,
Komt vlokkend op de wind, als gorig schuim
Uit een riool, het stadslawaai gevlogen;
Twee wolken stuiven aan, ineen gezogen
Door stinkende auto die, rollende fluim,
Op 't stof, dat wegbolt, in kwaadaard'ge luim
De stad, immense zieke, heeft uitgespogen…
WEET GIJ WAAR DE WIND GEBOREN IS
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.419 Numquid nosti semitas nubium?
Weet gij waar de wind geboren,
waar de dauw geboren is?
Weet gij kunstig op te sporen
wat hierbij, hierboven is?
Weet gij wat de sterren zijn, en
wat de zon, de mane? Wat
in de bergen, in de mijnen
ligt, en in de zee bevat?
Weet gij iets klaar uit te leggen
van al ‘t geen men u vragen kan?
Antwoordt dan en…
O, wat is het dichten zoet!
poëzie
3.7 met 28 stemmen
4.929 O, wat is het dichten zoet!
Altijd... als men dichten moet,-
Dichten is niet ieders zaak,
Geen ontspanning over vermaak.
Dichten is: uit vol gemoed
Storten zijn gedachtenvloed,
Als een brede waterval,
In zoetvloeiend woordgeschal.
Moest ik zoeken naar een woord -
'k Zou niet dichten, zooals 't hoort;
Moest ik denken bij mijn lied -…
De mooiste kleur in taal
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
833 De mooiste kleur in taal
De mooiste letters die woorden tekenen
in de harmonie van het leven
Lees een traan op papier,
voel een traan in je hart
Een lach op de lippen voor
een zin van vreugde
Een panorama van woorden
Een schilderij gemaakt van gekleurde letters
uit de ziel van zijn schrijver
het gedicht…
Dichters ...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.576 Gedichten
verlichten
geest...
Geschreven
woorden
blijven...
Emoties
worden
vermeld...
Kleine
verhalen
verteld...
Een
ding
gemeen...
Zonder
schrijven
kan
er
geen !…
Schrijven
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
1.314 ik letter de dagen
zo gaan ze
voorbij
tussen de regels
met pen
rij voor rij
dragen mijn woorden
verdriet en
plezier
schrijven
is leven
op papier…
Stralig borduursel van kristallen wand
poëzie
4.5 met 6 stemmen
1.605 Stralig borduursel van kristallen wand
Verbergt, welvend paleis, de diatomee;
Een waterdroppel is zijn wereldzee,
Een korrel zwevend stof zijn vasteland.
Klein levend zieltje, in Brahman mij verwant,
Eén Wezen deelt zich aan ons beiden mee,
Zoals één vuur, één wet, één Gods-Idee
In Aldebarân en een sintel brandt:
Het Eew'ge dat, mijn kunstgenoot…
De dichter is een gedicht
gedicht
3.5 met 28 stemmen
10.794 De dichter is een gedicht, 24 uur per dag.
De dichter is een alchemist die van het lood
des dagelijksen leven het goud weet te maken.
Zijn gedichten spreken voor zichzelf.
---------------------------------------------
uit 'Verzamelde Gedichten' (1981)…
Het boek is uit .....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
902 Heel zachtjes
eigenlijk zonder geluid
sla ik de bladzijde om
de laatste, het boek is uit
Hoofdstuk na hoofdstuk
meegeleefd en opgezogen
woord voor woord beleefd
soms tot tranen toe bewogen
De hoofdpersonen in het verhaal
komen in mijn hoofd tot leven
het wil mij zeggen
dat 't boek goed is geschreven
Jaloers kan ik zijn op de stijl…
Taol
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.459 Die taol, die me as kiendje al
meej de pap is ingegote;
die taol, die as ’n soepel vèl
um m ‘n weze lí geslote,
die taol, worin ik denk en lèèf,
die taol, worin ik dróóm en schrèèf,
daorbè is toch dè Nederlands
op z’n minst ’n bietje twiddehands.
Die taal praat ik slechts doordeweek
al valt er soms wel eens ’n steek
Mèr ’s zondegs praot…
Geneuzel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.365 Freaks houden het meest
van onbegrijpelijke poëzie
gaat hun niet om de inhoud
maar om 't cryptisch woordenspel
wat een normaal mens niet leest.
Geneuzel...volgens de freaks,
overbrengen van een boodschap
is niet, wat wij belangrijk vinden
ónze poëzie heeft iets mystieks.
Zulke critici moest je verbannen
naar een iglo op de Noordpool…
de egologie van het pretensionisme
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.153 woordenboekenzoeken
naar grote vertelschakeringen
wijdse schrijfgebaren
opdat ik blijf beklijven
met wordperfectbedrijven
keiharddiskschrijven
begeerwijzen waar is m'n thesaurus
wodkajus-rus
abba-kus
koopwoningenmus
glasrecyclebacchus verdorie waar is m'n story
showmonarchie
poppikanterie
worshipsiconografie
over mezelf…
blad gevonden van den Eijkelboom
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
591 met een leeg gemoed
hoeft men niet te onthechten
van wat binnen kroelt en woedt
woorden kunnen vrij
geheel eigen op een rij
cliché’s worden gesmoord
het ambacht opent die poort
zo sprak Jan Eijkelboom
dordts poëet met zekeren schroom
want verder zweeg hij heel kies
over de inhoud juist precies
als hij van geheime regels weet
dan is hij…
de zee geeft, de zee neemt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
858 ik struikel over dichters op het strand
ze zijn in drommen naar de zee gekomen
hun adoratie doet het water stomen
de blik naar boven, pen reeds in de hand
ze schrijven over sporen in het zand
die weer verdwijnen bij het overstromen
ik hoor ze over wolkenluchten bomen
hun Lourdes is de zilte waterkant
dan wordt het Nereus eindelijk te veel…
De Tijdmolen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
817 Tot op hun fundament diep in de grond
kraken mijn binten van de krachten:
ik maal de uren tot gedachten,
de tijdstorm jaagt mijn wieken rond.
En als het waaien luwt sta ik te wachten
of ik het knappen van de houtworm hoor,
die eenmaal - naar ik zeker weet -
de hardste balken tot de kern doorvreet.
Liever gebroken door de storm dan in een…
Het gedicht
gedicht
3.4 met 29 stemmen
11.366 Als ik ga schrijven is het al geboren:
het schrijven is het knippen van de streng
en het vooroverbuigen om te horen
of het – men kan nooit weten van tevoren –
een lieveling zal worden of een kreng.
Ik had al lang de lust hiertoe verloren,
wanneer er niet de wieg was van uw oren,
waarin ik leg wat ik ter wereld breng.
--------------------…
Zandloper. Scheepsrol.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
803 Zandloper
Stemmen zijn in de schemering verstomd,
de handen die hem keerden zijn vergeten:
woestijnen tijd in zandkorrels gemeten.
Het uurglas in zijn onaantastbaar weten
mat fluisterend hun laatste maten rond.
Scheepsrol
Athene - Menestheus met vijftig Galeien…
Ostrakon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
734 Xantippe - Alkibìades
dat mooi brutaal stuk vreten
heeft mogelijk in de wijnkelder gezeten
tel de amforen - kijk de zegels na
als er iets aan mankeert zal hij het weten
p.s. - ik ben nog even naar de Agora
terug rond zes - dag - Sokrates…