1229 resultaten.
Banaal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
704 In hemelse gedachten
Van perfect schuin
Lijkt ieders schemer
Herbouwd uit puin
In kort bedwingen
Van wrange pijn
Lijkt bitter water
Gerijpte wijn
In minzaam spotten
Zonder respijt
Vernauwt de waarde
Van menselijkheid
Zo onbeduidend
Immer banaal
Verdringt exploten
Creëert verhaal…
Passen in het zand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
603 verdwaald
in niemandsland
groette mijn hand
de wolken in
hun door de wind
bijeen geveegd verband
lege einders
keken terug zonder
de ogen neer te slaan
en voeten maten
passen in het zand
zonder te gaan
mijn menselijkheid
had afgedaan
werd niet gevoed
toch heb ik jou
ontmoet in niemandsland
mijn broeder jij maakt alles goed…
Toren van Babel
poëzie
3.6 met 15 stemmen
5.779 Ik zat op school en kreeg weer te horen
Dat de toren van Babel
als een ton
in duigen had moeten vallen
omdat de menselijke ziel
van de ene hoogmoed in de andere viel
‘en hoogmoed komt voor de val—’;
zij had haar grenzen niet willen bewaren,
zij had niet kunnen verkroppen
dat de toppen des heuvels onbereikbaar waren,
zij had Gods…
Poppen zonder ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
518 ze komen op
de poppen zonder ogen
het helle licht
een veeg op hun gezicht
wat vrouw is
toont zich in gedogen
miniem formaat
geen extra’s op de graat
in kleurenchaos
wankelt traag de
hooggehakte kleding
ons in rij voorbij
keren op rotonde
afwezig in hun verre blik
maar in passeren krijgt
er een heel menselijk de hik…
Gedoornde witte roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 eeuw na eeuw het gekrakeel
van de menselijke soort
hoeders van wijsheid
kijken onbewogen toe
de banen der planeten
het rijzen van de zon
het spel der sterrenstelsels
behoeft hun aandacht
verdreven uit de Hof van Eden
slaat Kaïn steeds nog Abel dood
de roos der wijzen
bloeit in het eigen hart…
Als alles je voorbij groeit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 Menselijke woorden glijden voorbij
lege, holle klanken lijken stiltes
te roepen, om antwoorden te vragen..
die voor elk kwamen.
De letters, de cijfers...alles is zo
relatief.
Eén lief, één leven
verbaasde mij toen, nu
het scheen alles volledig te geraken
in diep stil zwijgend wezen.…
Happy View
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
825 Aan het einde van
tweeduizendveertien
hebben weer velen
de weg naar de knoppen
gevonden,
hun leven verruimd, verruild
voor zicht op het Al,
hun zaken versneld tot
elektronische successen,
het menselijk contact
gedimensioneerd...
Dank, dank, techneuten,
computernerds en
verbindingsatleten!…
Selbst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 in het lichaam,
buiten is ontkenning
overal tastzin,
nergens aanwezig
lichtvoetig,
ondanks volhardend bestaan
overal kalmte,
nergens perfectie
keerkringen,
steekhoudend glasloos venster
toekomend verleden, van
oever tot oerzee
aan tafel gezeten,
enige ogenblikken later
voortschrijdend en
alles in menselijke omhulling…
Ed. Hoornik leeft
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
582 Over Het Menselijk Bestaan.
Waar zijn ze toch gebleven ?
Vrouwen die van liefde spreken.
Godinnen die nog goden zoeken.
En samen moedig angst verslaan.…
OERGEVOELENS, HAARLEMSE DICHTLIJN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
317 Somberheid
overMANde me
met zoveel triestheid
in de voordrachten
van 10 DICHTERS
in de Oerkap in Haarlem
doch Ingrid Elsing
de VROUW, de PRESENTATRICE
heropende telkenmale
met haar VRIENDelijke
blijmoedige stem
de aanzet tot verlichting
zij zette met de aankondiging
van elke nieuwe DICHTER
de deur open
naar de huiskamer
van open MENSelijk…
liefde als vraag
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.243 is pastiche voor penoze
niet in staat tot close
zoekend niet ’t ware
niet te klaren ’t onware?
in al de dubbelheid
het onbehaaglijke
het ondraaglijke
van werkelijkheid?
een bouquet rode rozen
is dan om te vozen
niet komend dichterbij
het eigen innerlijk' tij
tekent afstand onze onmacht
is dichterbij taal van kracht
het ware lief…
Is vergeving óók vergeten?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Daden in verleden bedreven
misschien zwart of ook wel grijs
ze vragen deemoedig vergeven
vergeten als menselijk bewijs.
Vergeven zal zo moeilijk niet wezen
maar doen of er niets is gebeurd
terwijl in vele ogen nog is te lezen
dat men om de wonden treurt.…
Morgenster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
543 Het is de geborgenheid
Van je hand op mijn schouder
Het oneindig vertrouwen
Dat jij er zult zijn
Wanneer straks de wolven komen
Om huilend aan mijn voeten te staan
Het is de menselijkheid
Van je ziel en je zijn
Met in je hart de ruimte
Voor hen die anders zijn
Met het oog voor de waarde
Van wat achteloos wordt weggezet
Het is de…
"Bij De Beesten Af"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 Is zij het clowneske menselijke evenbeeld?
Een spiegel, die om zijn menselijke trekken niet verveelt?
Al spoedig verandert haar lach in een grimas,
Als zij merkt dat het haar laatste optreden was.
Is het de mens, die het hardste brult?
Die zich in dierenhuiden hult?
Is het de mens, die met zijn aardgenoten speelt?…
Kortheid des Levens
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.734 Het menselijk geslacht valt als de blaadren af:
Wij worden en vergaan, - de wieg grenst aan het graf. -
Daartussen speelt een droom een treurspel met het harte;
De smart wijkt voor de vreugd, de vreugd weer voor de smarte;
De koning klimt ten troon, de slaaf buigt voor hem neer;
De dood blaast op het spel, - en beiden zijn niet meer.…
Acceptatie
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
1.464 Na de schok
Was er acceptatie
Je zei: als ik sterven ga
Wil ik geen reanimatie
De afspraak die we hadden
Om waardig te kunnen gaan
Niks geen kasplant
Maar een menselijk bestaan
We hebben als gezin
Een tijdje intens geleefd
Genoten van wat we hadden
Alles in een roes beleefd
En toen was de tijd op
Je zei: nu wil ik dood
Het is mooi…
Werkelijk
gedicht
3.0 met 23 stemmen
9.830 Werkelijk,
men moest de steen
met menselijke waardigheid
bekleden, zijn woord
voor menswaardig
aannemen.
Men moest, om nog
in de mens
te kunnen geloven, zijn oor
te luister leggen
bij de steen of met de stem
spreken
van een steen.…
groeten
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
803 duinen wandelen niet
stuiven wel af en aan
pannen met winters riet
in bekoorlijke dorheid
met van dezen een knikje
en haar hond likt je
fleurt op
door de mens
die de ander
aanziet met een glimp
van vluchtige menselijkheid
soms groet vreugde warm
vaak ziet kilte of verdriet
de ander niet
op het smalle pad…
Honger
gedicht
3.8 met 23 stemmen
11.285 Ik wil je schaamte, je kleine gebreken,
je schoonheid in menselijke taal.
Maar ik vrees dat te veel is geschreven,
dat de werkelijkheid niet meer bestaat.
---------------------------------
uit: 'De hertog en ik', 1994.…
Naschok
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
587 Droge tranen schrijven nullen
op een gapend massagraf
kon mijn giro maar verhullen
dat ik veel te weinig gaf
Laat mijn bloed toch sneller stromen
bij het zien van grote rampen
nachtmerries zijn roze dromen
onder televisielampen
Schuif mij op de schaal van Richter
door naar menselijke actie
maak mijn eigen lijden lichter
als hulpverlener…
Orkaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
750 Hoge golven op woeste zee
opgezweept door razende stormen
met schuimende branding
langs kusten hoge rotsen
beukend op het weerloos land
bulderend over dichte wouden
vergrijpend aan vlakke velden
over akkers gebroken graan
wervelend met loeiende krachten
getekende onrust in menselijk bestaan.…
Je sprankelende glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 zie je glinsteren
zonnetjes spiegelen
tegen de kant
in het voorbijgaan
koel je de hand die ik
naar jou heb uitgestoken
jij watert af
van grote hoogte
helder als een beek betaamt
maar in je gaan
langs stad en land
dooft je sprankelende glans
ondoorzichtig en vervuild
stroomt het menselijk visitekaartje
schaamteloos het zeegat…
Parallelle paradox
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 zo
Onbereikbaar bent,
Die begin en eind
Is van liefde
Die heel maakt
En geneest maar ook
De Vriend is van
De jongens en meiden
Van de straat,
Een dakloze als zij,
Zoals zij zeggen -
Hebt voor mij
Mogelijk gemaakt
Dat ik hen die wij
Samen in liefde kregen
Geleidelijk aan
Liefdevol los kan laten
In het volwassen
Menselijk…
Losse schroeven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
541 De dagen van mijn
Leven gevuld met
Bouwen, constructief
Bezig zijn, kloven
Te overbruggen
Van menselijke
Onvolkomenheid
Probeer er voor
Te zorgen dat alle
Delen vast in elkaar
Zullen steken -
Maar kom er langs
Wegen van sneuheid
En somberte op uit
Dat ik in mijn
Leven vooral
Losse schroeven
Heb gekocht,
Waar de vaste…
PAUW...z'n eerste keer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
479 Als we hem die gunnen
zal hij ons bovenmatig bevredigen
met warme menselijke interactieve
interviews en ontmoetingen
en ons Tan en Witteman snel doen vergeten!…
Gal en azijn
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
562 Wat jou op een bamboespies
Werd aangereikt, spons
Gedrenkt in gal en azijn,
Om je uitgedroogde lippen
Te deppen, verschraald door
De blakerende zon, door
Het schuldeloos opgehangen zijn,
Stroomt hier in ongekende mate
Door de loopgraven van een aan
Flarden geschoten menselijkheid,
Waar kinderen hun onschuld verliezen,
Onomkeerbaar…
Door de ogen van Kant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 In de verwachting
het menselijk kenvermogen
te kunnen aangeven
dwingt hij zichzelf
deze te overstijgen
een zienswijze
die de wereld veranderen kan
bezielde filosoof en redenaar
die niet alleen
een beroep doet
op het verstand maar
ook op diepe emotie
welsprekende wijsbegeerte
die je kan raken in het hart
bevrijden wil…
Moet moed?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
708 Moed,
Om de woorden te baren
Tegen daden die ons
Radeloos maken
Om de zinnen te vormen
Die de eerste kelen
Doen schrapen
Om de muren te slopen
Die ons vervreemden
Van elk menselijk leed
Om de sprankel hoop
Te beschrijven
Die in ieder van ons leeft
Om met alle druppels
Een zee van vloed
Te vormen
Wetend en willend
Dat…
Patronen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
758 of theeblaadjes
mensen zochten
onder het getij, de seizoenen
en het trekken van de kuddes
naar nog meer
patronen als houvast
tegen onverhoedse gevaren
Dat is hun eigen
patroon, ook ik
kan mezelf zijn
en vertrouwen
op evolutionaire wijsheid
die er bij alle domheid
en tegenslag steeds
het beste van zal blijven maken
en op menselijke…
over herinneringen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
73 nu de grofgebekte kraai
de roerdomp overstemt
de zwarte nacht in harten
binnensluipt
verdwijnen vergeten wezens
in laatste korrelige beelden
wordt de pijn zorgvuldig
in kooien vastgezet
als menselijke zangvogels
opdat
geen herinnering ontsnapt
en zich zonder spiegelen
vastzet in de ziel
als een gruizige afdruk
ijle lamentaties…