802 resultaten.
80.000 !
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
659 diep bedolven
onder puin van het leven
snakkend naar lucht
vruchteloos gevecht
in gaia's schokkende schoot
er is geen weg meer
het duister groeit dicht
plots gutst het licht
met hamerslag binnen…
Ondeelbaar leed
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
743 Mijn bril vergroot de tranen
van de moeder op het scherm
die gilt en kermt
en jammert om haar kind
waarvan ze onder rokend puin
alleen de hand, waarin
een potlood, vindt
Ik zet mijn bril af
voor zulk wreed
ondeelbaar leed
Tranen zullen haar niet baten
Ik heb ze desondanks gelaten…
Birma spoort niet
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
675 Is de nacht vol
dwaze geruchten
bij het ochtendgloren
zingen gevleugelde mannetjes
opgetogen hun lied
Ver weg groeit het aantal wezen
en bamboeratten die razend kezen…
Verlaten gezichten
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
862 woorden zeggen niets
splijten slechts de stilte
na de storm
weerlichten sterven
in de gezwollen lucht
wassend water stroomt
langs verlaten gezichten
flinterdun hangen de
laatste stemmen aan de wind
voorbij het witte kind…
op één oor
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
635 ik was scheerslags plat gegaan
en besefte gestrekt op één oor
dat ik mijn gezicht verloor
en voelde eenmaal opgestaan
van voren alleen een open wond
daarbij viel ik ook op mijn mond
met droge ogen en lange bloedneus
water stijgend tot aan de lippen
geen kies over om mee te bijten
geen baard om aan te plukken
ja wat je noemt zwaar flippen…
Nacht en Ontij
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.954 Aan de zee nog wil ik vragen
wat zij die nacht heeft gezien
toen het jammerlijke klagen
de zee niet meer kon dragen
en de zwartgesponnen kragen
zich vergrepen bij kracht tien
Waar de vogels zijn gaan zingen
in het allereerste uur
toen het licht zich liet verdringen
door afzichtelijke kringen
die de zon deden omringen
met het allerzeerste…
en god sprak
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
706 de allergrootste
volksvijand die ooit bestond
heette het mensdom…
aan een verre kust
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
930 orkaankracht, die nachtelijke storm
al ontelbare jaren zieltoog ik gelaten
boegogen gericht op het land
half verzakt in zwaarmoedig zand
grafdelver klus gestaakt, voortijdig
steigerend nog over kokende golven
sloeg het rijkvergaarde overboord
aan xenofobe kust kon torenlichtsnoer
de stranding niet verhoeden
evenmin geroutineerde boots…
11-9-2001
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.309 Als de dag van gisteren
11 september 2001
Denken aan die fatale dag
Zoveel levens te herdenken
Als de dag van gisteren
Zoveel mensen die achterbleven
Zoveel verdriet
Als de dag van gisteren
Zoveel kinderen die opgroeien
Zonder hun moeder of vader
Als de dag van gisteren
Zoveel mensen, hulpverleners
Gewonden, doden
Herdenkingen elk jaar…
Sonnet
poëzie
2.9 met 16 stemmen
3.685 Zal mijn ramp dan nimmermeer houden op?
Maar steeds volharden in op mij zijn haat te braken?
Dus klaagde Phillis laatst, met tranen op haar kaken,
En wrong, gelijk ontzind, haar hagelwitte krop:
En rukte zo veel haar in een uur uit haar kop,
Dat m'er wel met fatsoen zes ballen van kon maken.…
Een krantenfoto
netgedicht
4.4 met 51 stemmen
1.893 Alle beschutting weggehakt
geen luwte voor de felle wind
een achtergebleven huilend kind
in het stille oog van de tornado
die alles reeds had afgepakt
berooid, maar wel in leven
schuilend onder wrakhout
wachtend op iets,
dat licht en liefde terug zal geven
niet wetend dat de storm
steeds terug zal keren
om steeds harder overleven
aan te…
Alarmisten
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.560 1848
Och bevende alarmisten,
Och pruiken, podagristen,
Och ouwe–wijven–kliek,
Och nare leuterkousen,
Och bankroetiers en smousen,
Je malen maakt me ziek.
Je duffe conversatie
Is éne lamentatie,
En nergens zie je licht;
Je snatert en je stottert,
Je steunt en stikt en snottert....
’t Is wat een vies gezicht!
Gedaalde metallieken…
3 jarige tsunami-herdenking
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.117 in het zicht van paradijselijke stranden
niet geplaagd door wind tot golven
deinde onmetelijk de oceaan.
onder zijn machtig lichaam
dient de aardkorst hem tot speels matras.
een grimmig spel van dringen en duwen
van schollenschuiven en van botsen,
tot een schol zijn evenwicht verloor,
knallend scheurde, zich verhief
en bovenop zijn spelrivalen…
nog brandt de wereld niet
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.853 nog brandt de wereld niet
maar ook het korstmos
genereert steeds minder leven
oceanen zijn niet meer vergeven
van plankton en verrijkend visbestaan
aarde rest nog slechts het temporele gaan
woede marcheert laarzen naar het front
waar zombies vechten om wat grond
om daar hun eigen graf te graven
het kernwapen gaf in handen van
geraffineerd…
NOODLANDING
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.394 klotsend kletsen koude golven
beuken tegen rots in zee
waar een drenkeling zich vasthoudt
anders neemt de zee hem mee...
neergestreken met zijn vliegtuig
noodlanding gemaakt op zee
't vliegtuig dreef nog op het water
en ze waren met z'n twee...
beiden zijn niet omgekomen
passagiers hadden ze niet
geen paniek mocht er nu komen
't duister…
heldendom
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.262 wij zien ze gaan
op de trappen
naar boven
hun taak is om het vuur te doven
jongens mannen
stoer en sterk
mensen redden hun dagelijks werk
de dood naderend
onwetend
wat er boven hun hoofd is ontketend
duivelse machten
die het leven ontkrachten
kostbare levens verloren
bij het ochtendgloren
alleen rook en vuur
verwrongen staal
sprekend…
Einde(lijk)
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.336 Nu de zon niet meer opkomt
En de stemmen kijken weg
Zo mooi als alles toen begon
Op die grote blauwe berg
Toen waren we vrienden
Zwart, wit, paars en rood
Dit is wat we verdienden
Nu zijn we allemaal dood…
verliefdheid dreigt
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.091 gemaskerde mannen
thermische overalls
spuiten uit bussen
bij de beelden
een schorre stem
het voortbestaan
der mensheid
staat op het spel
er wordt besmet
door vlinders
fladderend
binnen buiken
de virusscanner
is vooreerst gestuit
op de gewone spikkelspanner
(ectropis crepuscularia)
vrij vlind'rend in en uit
primadonna
als…
TSUNAMI
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.543 Schuimend water
baart onheil
Kolkende massa
overrompelt
de stralende kust
Wuivende stranden
branden in
spokende chaos
Lichamen drijven
sterven bederven
Wanhoop ontreddering
dood
De zee is los
niets ontziende blind
Mijn God
Wees een God
van nabij…
Diep
poëzie
3.1 met 9 stemmen
3.223 In 't diepste diep ligt het gezonken schip….
Diep ligt het schip in 't onderzeese dal.
De groene zeeplant slingert overal
Haar rank 't salon in; slingert zelfs haar tip
Hoog langs de mast op, rond de ontblote rib.
Zij slingert óp zich tot de gouden bal
Van wat de vlagstok was, kruipt door de stal
En woekert welig in het vette slib.
De…
Zinkend schip
poëzie
4.2 met 24 stemmen
7.384 De avond daalt;
een zinkend schip.
de kiel slaat op
een blinde klip.
- o, hartstocht
van dit kil vergaan,
in koele nacht,
in koele maan.
"en gij, die eens
dit leven prees
met sterke stem
en harde keel,
is dan het glanzen
van uw woord
bestorven en
voorgoed teloor?"
- ik heb geleerd
dat in de dood
de ziel zal stijgen
levensgroot…
Voorspoken
gedicht
4.0 met 168 stemmen
38.401 De boer schrok zich die avond lam:
een trein die door zijn weiland kwam
had hij gehoord.
Toen was het weg. Het was niet waar.
Pas twee jaar later is er daar
een trein ontspoord.
Ook iemand zag, terwijl hij sliep
een auto zinken in het diep,
een heel gezin.
Precies de plek heeft hij gezien:
de auto reed een dag nadien
het water in.
Soms…
Na de Bosbrand (landengte van Kra)
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
1.199 Geblakerde wouden en strakblauwe stranden.
Eén eenzaam huiverende palm.
Afgestompt grijnzen bomen
hun zwarte tanden bloot.
De gele zee draagt een
kleurrijke mantel uit visselijven.
Het exotische krijsen der orchideën overstemt,
zelfs van verre, het hemelverscheurende zon-geroffel.
De wanhopige boten van de
zeezigeuners worstelen
met…
Dubbelleven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
788 Wat is het toch, dat zachte
die zephyr in mijn armen
dat vriendelijke vreugdevuur
waaraan ik mij kan warmen
Ze ligt met mij verstrengeld
tevreden, moegespeeld
en ik zie in haar ogen
dat ze mijn gevoelens deelt
Maar wat is toch dat ijle,
die gedachtenparasiet
de schuldbewuste oorzaak
van dit slepende verdriet
Gewikkeld in een ochtend…
Eino Viljama Panula
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
881 Finse jongentje Eino Viljama Panula
Finse moeder met vijf kinderen gaat
niet met Eino in de sloep zonder haar
voltallig gezin; ik verplaats me in
een drama waarin de dood bevrijder is
ik voel dat angsten hersens malen
ruk me los uit ‘n opkomende waanzin
Troostende gedachte dat de dood
geen geheugen heeft en ‘t gezin ook
zonder ramp…
Afrikaans drama
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.462 hoe zij wegtrekken
windgedreven
donker op wit
enkel of in groep
beelden werpend
tegen het gewelf van hemel
spoorloos oplossend
tussen ’t dagdagelijkse
uit onmacht geboren
’s morgens vroeg
op ’t Congolese land
bloed onder hun voeten
in ’t eerste licht
hand in hand
gaan zij per twee
gingen duizenden, miljoenen
over land en zee
balans…
Elckerlijck
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
771 Jij, onverwachte Dood, weet jij het nog,
van Elcerlijck en van zijn pelgrimstocht?
Weer spinnen Nornen winter in de lucht
En duiken eksters steil een curve omlaag
De weg in waar zij vallen uit hun vlucht.
Zeg, ongenode gast, leen mij je oor:
vanuit het water en de woestenij
bereiden vogeltroepen trektocht voor,
vliegen met van dood geladen…
Kerst in Zimbabwe
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.063 kindeke zo teer
pas op aarde kleeft de dood
aan zwarte borsten…
Bezinning
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.413 Toen braken de dijken
en dreven de lijken…
Een mensheid in nood…
Hun graf was gedolven;
in ‘t spel van de golven
Klonk ’t lied van de dood…
geschreven nog gister’
in ’t levensregister,
doch toen was het boek
opeens vol hiaten.
We zwegen…gelaten…
De rede was zoek…!
De ogen geloken;
de banden verbroken…
aan ’t leven ontrukt
getild…
AARDBEVING
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.312 (Kobe/Japan 1995)
Door een van onverwachte herkomst
wilde vleugelslag bewogen
golft de gekleurde hemel
van midden januari
Het licht is zwart
het duistere is licht
vanuit een verte
roepen zachte stemmen
Het is vanuit de grond
dat trillingen
de aarde…