1461 resultaten.
Nachtroep (duogedicht)
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
987 wieg mij
in één zachte adem, verbind
waarheid met wonden
klevend aan het nachtlicht
van stilte
verschuif mijn verlangen naar
het schitterend oog, in pauwenveren
gestileerd
het zal mijn traan dragen, teder
door de wuivende wind
opgerekt
tot een zoet vlies van troost
duogedicht met: kerima ellouise…
Pico de los Reales
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
857 De berg maakt een
hoofse buiging naar
Estepona aan zijn voet
een bladgouden zon
belicht zijn
schitterende wolkenpruik
en minzame palmen
wuiven als kwasten
aan zijn troon.
In de verte
zingen de golven
van de Middellandse Zee
een turquoise hymne
voor de ongekroonde koning
van de Costa del Sol.…
brak rode scherven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
576 een kelk
vol brekend licht
het glas brak
rode scherven
de wijn verviel
zijn goede jaar
in plassen roze
op het marmer
gerinkel van
kristallen klanken
dat traag
zijn melodie verloor
decor bloost diep
beschuldiging
schitter dooft al
tot herinnering…
Brak rode scherven
netgedicht
0.8 met 6 stemmen
637 een kelk
vol
brekend licht
het glas
brak
rode scherven
de wijn
verviel
zijn goede jaar
in plassen
roze
op het marmer
gerinkel
van
kristallen noten
dat traag
zijn melodie
verloor
decor
bloost diep
beschuldiging
de schitter
dooft al tot
herinnering…
Hunkering
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.132 Destijds wou ik graag schitteren.
Nu ben ik oud; ’t is niet gelukt.
Geen uitgever heeft me gedrukt
dus rest mij nog slechts twitteren
en facebook of een compliment
van vrienden die je toch al kent.
Helaas, zij kunnen niet voldoen
aan mijn verdomde zucht naar roem.
Prijs mij dus, stuur mij mails, aanbid me.
En ik beloof u rijm en ritme.…
Fluisterzachte handen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
536 Wees zacht als de fluister
als ik de hoofden streel
van verloren kinderen
Schitter zuiver als kristal
wanneer donderwolken
uit ogen zijn gedreven
Heel wat half is
als verdroten bloemknoppen
uit verwarmde voegen barsten
Slaap gerust als
de vrouw in mij
liefde dwarrelt over jouw verlatenheid…
Zon
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
874 Mooie goudgele zon
schitterende gloed
Zo strelend en warm
goed voor het gemoed
En de wereld is mooier
een glimlach ontwaart
Zomer gevoel raakt je hart
en het is nog pas maart
Laat haar vooral schijnen
kriebelen over je gezicht
En koester het moment
dat ze het leven verlicht…
moeiteloos
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
668 ze waren zeldzaam
kort vermoed ik nu
de zorgeloze zomers
te plotseling verschenen ze
als mieren vliegend uit hun nest
verbazend snel en
met een felle schittering
is het mijn falende herinnering
die mij doet denken
dat een onbekommerd leven
te maken heeft met achteloos
het laat me maar niet los
sinds ik las over moeiteloos
en liefde…
Codex Rondeniënis II
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Fragment
III Puella, een air
[ ]
onder de levensboom
vermeien wij in de hof
mijn luit bespeelt schoonheid
die muziek niet bevatten kan
je brokaten kleed
die de wijsheid van de boom omvat
ruist mij tegemoet
hoe bekoort mij jouw schittering
Godelinda, lief mij!
verteer mijn hart met een baiser…
Het nieuwe leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
623 Droom van een vrouw
Ah, het verlangen
De naïeve overtuiging, kom terug
Met een gezicht, stap in, vooruitgalopperen
Allesbehalve gewoontjes
Helemaal onszelf laten schitteren
Verfijnde details in soepel rundsleer
Helemaal overstag, hoogstens bijsturen
En nu ben ik alleen
Hetzelfde grondplan…
Zacht geel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 Al zingend haalt hij de lente binnen
overtuigd van zijn gevederde zangkunsten
fluit hij in de schemer het hoogste lied
narcissen blijven vooralsnog gesloten
tot de zon ze verleiden kan om te
schitteren in zacht geel licht
ondanks zijn enthousiaste gezang
houden ze voor nu hun kelk
gesloten tot het moment daar is…
kraakhelder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 ik mag niet spreken over een getal
er zijn er veel
ze zweven rond mijn aura, binnen
purperen dimensies, in
de terugkeer van het stuk heelal
dat rond mijn vrouw-zijn beeft
er zweeft nog meer
het heeft de schitteringen van kristal
de ogen van de nacht
het glimlachende kind
en negen aureolen
daarom heb ik deze dag bevolen
er te zijn…
Minnekracht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Mijn hart ging voor je open
ik voelde je binnen treden
je bent gebleven tot heden
sterren aan de nachthemel
vertellen ons verhaal
zo mooi zo schitterend
wij spreken een geheime liefdestaal
zuiver, zacht, vol minnekracht
ik staar naar boven
zie de mooiste nacht.…
stil en hoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 de lucht
is stil
en hoog
de zon laat
de aarde
schitteren
de oerboom
omsluit de
wereld
ruimte licht
en stilte
alles is
zoals het is
ze voelt de
littekens
op haar huid
wie maakt haar
vrij van de
ingeslagen
scherven
ik kan haar
kloppen met
een veer
de lucht is
stil en hoog
zoals de
oerboom…
Een ode aan alleen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
456 De wereld waarnemend vanuit dit schitterende stil
Waar niemand wat zeggen zal, wat woorden van me wil
Mijn geest componeert daar zijn eenstemmig lied
De klanken doen de stemmen en de sprekers teniet
Met niets meer dan vragen, zegt de wereld niets terug
Slechts blikken, slechts knikken, en ze keert me weer de rug
Voor mij is dat niets
Meer dan…
OGENSCHIJNLIJK
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 in jou in mij
stroomt bloed
hetzelfde rode
mooie bloed
vertel me
wat ons bijeenhoudt
tussen zondagmorgen
en zaterdagnacht
we raken elkaar
zonder elkaar te zien
het leven en de dood
houden ons bijeen
evenwicht en teloorgang
zijn schitterend
paradoxen kloppen niet…
op het eerste gezicht…
Voorbij het amen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 ik heb
mensen altijd
aangekeken
met de hoop
in hun ogen
het eureka-
gevoel te
zien schitteren
de steen
der wijzen te
ontdekken
tussen hun
edelstenen
of liefde en
warmte te
zien stralen
want hij
heeft als
schepper leven
de opdracht
gegeven ga en
vermenigvuldig u
wij zoeken samen
voorbij het amen…
Parels tellen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
672 Als het einde nadert
en hij met lege handen en
een handvol holle woorden staat
Graaft hij dan naar de zin
van het leven vindt hij
waarheid of leugen
Als de nacht
haar zwarte vleugels spreidt
en hij stille tranen huilt
Voelt hij dan dat de kralen
die hij telt schitterende parels zijn
in een zinloos bestaan…
juni 2026
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
339 Haar vingers strijken over de haarfijne barsten
in het metselwerk van de oude muur
Aan de overkant ziet ze
de teergroene bladeren van de linde
Breekbaar in hun schittering
de hemel straalt in een onpeilbaar blauw
Haar vingers blijven halverwege
een barst in de oude muur steken
Juni loopt op haar einde…
Liefde volle trooster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
43 Liefdevolle Trooster
zo trouw en genadig
helpt ons in het lijden
bent goed en verzadigd
Geeft Licht in ons leven
ware troost en moed
wilt U het kwade vergeven
was ons in Uw bloed
Wij schitterende sterren
zijn in een donkere nacht
getuigen van Uw Liefde
die teder is en zacht…
Schone eenvoud
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.308 Wij zien de aarden weg,
de glooiing van de wei,
de groentinten van boom en struik,
het schitterend blauw.
Met de zon rechts van ons,
op de schaduwrand,
genieten wij-unisono?-
van schone eenvoud.…
B-keuze leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
533 Soms maak ik
de balans op
van mijn geleefde leven
alsof het morgen, overmorgen
voorbij kan, mag, zal zijn
Dan moet ik concluderen
dat ik altijd B keus was
zowel in het gezin, het werk, als model,
de muziek, theater, politiek
en in de vele liefdes
Zelfs als gevraagde zaaddonor
niet de A maar de B-keuze
Maar ik troost mij
met de…
Haat
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.602 het groeide reeds vroeger
toen hij haar sloeg
mijn haat voor hem schreeuwde
verankerde als een diepgewortelde eik
een eik zonder bladeren
zijn ogen begonnen te schitteren
in haar tijdloos wenen
op zijn mond speelde een glimlach
met haar ineenkrimpend beven
ja , het groeide reeds vroeger
hij sloot haar op
in de bittere diepte van haar…
zijn schaduw is verloren
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.363 zijn lucht is oud
en ruikt vergeten
niemand wil meer
van hem weten
hij zoekt in armoe
naar mijn naam
en is jaloers op
kunnen en mijn faam
gebrek aan woorden
vlaagt voorbij
nietszeggend in
wanhopige verbittering
geen leugens meer
nu eindelijk de
waarheid als juweel
in structurele schittering
zijn schaduw is
verloren, echte…
In stilte verbonden
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
887 Achter het raam ligt de wijde wereld
open en bloot opgaand in het
avondrood te schitteren en
te stralen
Aan de andere kant sta ik
zwijgend toe te kijken opgaand
in een lange blik
oneindig gericht op daarbuiten
Zo ver weg en toch ook zo dichtbij
als de stilte valt tussen jou en mij…
terug naar de oerknal
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.587 het gaat mij allemaal
veel te snel, aanprijzingen
flitsen van het scherm,
knallen uit geluidsdragers
ik moet dit, ik moet dat
staatspostbus en stromannen van het kapitaal
maken mij bang in verloederende taal,
schitterend en schetterend
willen ze mij als consument
in deze teringherrie
probeer ik met vertraagde beelden
een andere dimensie…
zelfbeeld
hartenkreet
1.8 met 13 stemmen
3.909 M'n zelfbeeld was
de laatste tijd
niet zo hoog
De kleuren wat vervaagd
van m'n eigen
regenboog
Toen kwam jij
je gaf me inspiratie
maakte me weer blij
Nu schitteren de
kleuren van m'n
regenboog
weer fel
als de stralen
van de zon
Lieve vriend
dank je wel…
tijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
857 de tijd verstrijkt in
een muur van stilte
doorbroken door een schamel licht
waarin wij zoeken
tastend, struikelend
onze dromen tegemoet
verblind in een spoor
van jong verlangen
waarin troebele beelden
zich uiten in helder schijnen
en donkerte opglinstert
in een weergaloze schittering…
ik neem een traan
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.143 schenk mij jouw traan
puur als kristal
laat de glinstering smeken
breken haar val
open het verlangen
waar de schittering raakt
spiegel jou liefde
sluier haar zacht
en sluit die ogen
de hunkering wacht
ik neem jouw traan
aan het eind
van de nacht…
een traan in de nacht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
980 schenk mij een traan
puur als kristal
laat de glinstering smeken
breken haar val
open het verlangen
waar de schittering raakt
spiegel jouw liefde
sluier haar zacht
en sluit die ogen
waar de hunkering wacht
ween jouw tranen
aan het eind
van de nacht…