1824 resultaten.
Liplezen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
392 ik haalde je op in slechts
een stille buitenkant
zacht grijs mauve misschien
licht in gewicht
rechthoekig
verborgen opgeborgen
in een zakje van papier
ik hoorde je woorden
met een hart dat slaat
om niet te verdwijnen
zal ik leren liplezen…
Vliegend geweld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
771 Het leven sloopt de geschiedenis van een polder
en bouwt zichzelf een slaapplaats
een sprinter passeert
onderbroken grijs De Wadden
een half affe verzameling woonblokken
waarvan zelfs de voegen rood zijn gekleurd
op de grens van vertier
liggen sloten aan de erfgrens
straks achter elke woning een boot
heet wonen aan het water
als…
Spiegelpijn
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.328 De lucht is grijs en grauw,
toen ik dacht was ik maar bij jou.
Avondkilte, doodse stilte.
Zo alleen, niemand om me heen.
Regen stroomt van het dak.
Een traan over mijn wang,
duister in de gang.
De lucht is grijs, niet blauw,
en ik dacht, was ik maar bij jou.
Ik kijk in de spiegel. Ik kijk naar een traan.…
stilstand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
581 Buiten is het grijs in de lucht
en grijs op straat, het dreigt
te gaan regenen maar dat doet
het toch net niet. ik zou kunnen
Sterven, want melancholie wordt
me teveel haast, de bladeren
draaien dol, tollen over de ver-
laten straten. Nog één regel
Dan, en ik wacht gelaten op
een zin, op een donderslag
die me wakker schudt.…
dronkeman
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.568 water spoelt kwistig
over de Brabantse
wal
wolken verdoezelen
mijn verre blik in
donkerblauw
en grijs
wind jaagt mijn lijf
in vlagen vooruit
laat me dansen als
een dronkeman
in golvend gras en
vluchtig avondlicht…
Zachte handen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
981 Jouw ogen vullen
zich grijs
kleuren schaduwen
in zwart-witte lijnen,
doorwaadbaar in
het spiegellicht
je wist de warmte,
smelt de schaamte
in wangenrode armen
donker en duister
apart
omrand je mijn huid
met een oogopslag…
hartzeer
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.616 grijs verleden kleurt mijn dagen
tijd schuurt mijn herinnering
ben verdwaald in lege dromen
troosteloze mijmering
plat betreden zijn de paden
van het hemels paradijs
voel mij tot het bot verraden
maar mijn hart vindt geen bewijs…
Leegte.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.103 Starend naar de lucht, grijs
van het lange wachten,
zie ik achter de wolken
hoe het zou kunnen zijn
Ontastbaar zweef je om mij heen
Ik wil uit mijn lichaam treden
om mijn ziel te bevrijden
van mijn gevangenschap in vrijheid;
van de leegte: noem het pijn.
Ik voel me zo verdomd alleen…
Zomer afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
892 avond sluit fluisterend zacht
de zomertijd
met winst voor maanden
lucht dunt grijs
van regen lange dagen
een depressie begroet
de opkomende maan
met slechts een bleke glimlach
en neemt het uur met weemoed aan…
Lijn A
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
685 dat zoiets simpels
-de geur van een bus
de leren stoelen, grijs-groen
chromen stangen, waaraan
een lus, het stopknopje
de hoedjes voorin
die kletsten met de chauffeur
het tsjjjj-geluid van de
dubbele deur-
je zo lang bij kan blijven…
Stukje paradijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 in wit
verheft zich
statigheid
vleugelwijd
spreidt hij
bescherming
samen zorg
begeleidt het
groepje grijs
zij glijden
geluidloos door
donker water
snappen groen
uit hetzelfde
kroos van toen
een stukje
paradijs als
hedendaags plaatje…
Park
gedicht
3.0 met 33 stemmen
23.354 Spreeuwen harken pieren in een grijs gazon.
Bomen met roos: uit hun kruin vallen duiven
als Noach seniel met de broodzak gaat wuiven.
----------------------------------------
uit: 'Gedichten 1962-1992', 1993.…
Ondiep (acrostichon)
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
5.793 Rimpelend mijn leven ingekropen,
telkens weer een ietsje meer;
ik weet het voelt niet goed, maar
grijs doet toch geen zeer.
--------------------------------------
Al weer een jaartje ouder!…
Hij is zo dik en zij zo klein
gedicht
2.0 met 668 stemmen
107.984 Hij is zo grijs en zij zo klein
hoe. Hij wenste iemand, onbesmet
door zo'n onhebbelijk verleden als het zijne
en zij is zo klein.
------------------------------
uit: 'Beemdgras', 1987.…
winterhard
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
686 de schrale oostenwind
ontneemt in niet aflatend beuken
het land zijn kleur
schuurt velden kaal
regen in kille nevel
valt geruisloos
op grijs niemandsland
waar stilte ademt
en denken wordt
tot stenen beeld…
de zee de zon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 het licht gaat uit
buiten westen
soms oplichtend, groen
in kleine golven
de kust kussend
soms in lichterlaaien
vermiljoen zet
de duinen in brand
soms beukend
grijs en bruin
op een eenzaam strand…
Geen courantie
snelsonnet
2.2 met 10 stemmen
1.094 De wervingsacties blijken wéér mislukt
De krant schijnt weinig mensen iets te deren
Geen jongere wil zich nog abonneren
De doelgroep wordt zo grijs als het product
't Is wonderlijk, maar 't is ons echt gegeven
Dat wij de krantentijd gaan overleven…
weerzien
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
680 hoe stil legt herfst
zijn hand over de aarde
de verste klokken hoor ik nu
geluiden die de witte berken
voor me bewaarden
en ieder die hier is
ook de vogels grijs en traag
zien bomen rillen
ik wrijf over schaduwen
maar er is niemand die wat vraagt…
oud en wijs
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
627 het striemt, knelt en schrijnt
vertwijfeld zet ze thee
doet ze de was, gaat ze naar de wc
krakkemikkige knie, bandage
volgelopen enkels, ellendige bagage
oud en wijs
gerimpeld en grijs
weet ze
dat de pijn niet meer verdwijnt…
vrede
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.442 en daar gebeurde het
wolken verdeelden zich
de engel maakte zich los
om vrede te vliegen
hoog in de lucht
van quarteira ver over oceanen
en werelden
strekte zij warm gouden vleugels
over grijs en grauw
vrede - zong ze
vrede…
telkens weer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 dat blaadje
op de grond
was de eerste
niet meer donkergroen
getand met gehavende nerven
en een teer krom steeltje
het bruine onstuimige roest
heeft zich hiermee aangekondigd
een belofte
die ik niet vergeten zal
ik verlang naar zijn storm
het grijs
nattigheid
onbesuisde woestheid…
Gebroken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
907 ook al zijn haar keuzes
niet de mijne, kleuren ze
mijn dag niet minder grijs
de hemel regent mijn tranen
daar machteloosheid mij
ten deel valt
uit liefde kwamen jullie
in ons leven, met een gebroken
hart zal ik jullie moeten laten gaan…
Blauwe Nacht
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
993 Jan Siebelink - die van dat bed violen -
Schreef ook zijn eigen Vijftig Tinten Grijs
En raakte nadien stevig van de wijs
Dus Een Vandaag was koren op zijn molen
Nee, meer reclame kon hij niet verlangen
Maar hoe het met zijn crisis zat bleef hangen…
Zwanen...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
557 Zwanen
zijn het
zwemmen in de Seine
Witte zwanen
die de rivier
ook de dode armen
Van de stroom
sieren
afsteken tegen de spiegel
een grijs getinte spiegel
De zwarte zwanen
zijn opgevlogen
elders neergestreken
Buiten
mijn gezichtsveld
de mijne.....…
Adam
snelsonnet
3.0 met 4 stemmen
805 ’t Is financieel gezond
’t Circuit is wonderschoon, hoewel wat grijs’
…en hij ontdook… maar werd toen after all
Verzwolgen door een multinational…
Uitwaaien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 daar waar de wind
een spelletje speelt
met vergeten zinnen
ontstaan opgeworpen heuvels
waarover vogelvoetjes tippelen
stappers dagen het getij uit
meeuwen schommelen op
aanspoelende golven
zachtjes kleurt de hemel grijs…
Plukjes gemêleerd grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 nog gloort
in het blauw
van je ogen
de witte wereld
die zwart omkranst
door tegenlicht
intens helder brandt
ze blinken onder
plukjes gemêleerd
grijs dat met alle
kleuren herfst spaanders
de komende egaliteit
van sneeuw en ijs
snel zal breken
waar ook je lach
de snerpende kou
zal doen gloeien in
een opbloeiend contact
dat een magische…
grauw grijs Scheveningen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.254 klotsend beuken grijzige golven
op grauw betonnen pier
die ongenaakbaar
ongeroerd
volhardend wortels slaat
doorheen het water en het zand
in wetenschap
dat het tij wel weer zal keren
lijkt hij de enige
vandaag…
De laatste tint grijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
527 overgeven
aan het geboeide en gebonden leven
omdat remmingen verdwijnen
en als nieuwe erogene zones verschijnen in
de hongerige zoektocht naar het cruciale punt
om dan totaal uitgeput alles
los te laten en weer te starten in een
nieuw ervaren met de opgespaarde energie
wat wij weten fysiek en in geesten
wordt ooit door de laatste tint grijs…
Glas word grijs.
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.475 mensen verliezen
is een stukje van je hart
dat sterft...
helaas is me dat naar mijn
gevoel te vaak gebeurd.
een spiegel
wat weinig mensen zien
breekt...
zomaar...
zomaar zonder gevoel.
maar vol emoties...…