944 resultaten.
dag kleine boef
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
4.665 dag kleine bink
word wakker, sluimer
onbevangen
als die eerste dag
vaar zeilend
door het leven
verover harten
met jouw lach
dag kleine aap
ga lekker slapen
en droom van nu af aan
door ons gekend
voor jou van mij
een t'rusten knuf
wees welkom boef
fijn dat je bent…
De zee
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.259 Het strand lokt me met open armen
Ik laat mijn ziel varen....
op de kabbelende golven.
Turend naar de eindeloze horizon,
genietend van de warme stralen zon.
Luisterend naar mijn innerlijke stem
laat ik mijn remmingen los.
Dromend over de dingen die ik voel
en ja de zee weet wat ik bedoel.…
La véritable Manola
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.364 Zij blonk tussen haar blauwe haren
als een topaas uit diep fluweel;
een muziek van boze gitaren
scheen uit haar wezen op te varen
maar geen lach klonk ooit uit haar keel:
zij blonk. (Te goed voor een rondeel.)…
LAIS CCXIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Nu het zich weer in stof en as vergaart
en droog de rauwe brokken haat verslikt,
nu het vonkt als het maar van haar gebaart;
en het op de feiten foute data hikt
en bij de pantomime lacht en snikt,
omdat het weet dat alles toch vergaat,
nu zij in het en overal bestaat,
nu het heet haar vuur door zich voelt varen,
nu is het weer bij doem tot…
levensader...
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 Schepen bevaren me
varen de stroom
op en neer
beladen en onbeladen
Schepen bevaren me
kennen mijn nukken
onvoorspelbaar toch
mijn daden
Schepen bevaren me
wind en ontij
mijn handlangers
mijn trawanten
Schepen bevaren me
ik doe ze schutten
en sluizen van
ondiep naar dieper
en omgekeerd
kennen mijn ruwe oevers
botte kanten…
Lied van de wijze kinderen
gedicht
3.7 met 6 stemmen
15.335 Zij aten
hun buiken rond in de honingboom
en gingen varen op de vrolijke zee.
Trof de bliksem hen niet van de dood?
Welnee - zij ademden eenmaal diep
en vielen in lachen uiteen.
---------------------------------------------
uit: 'Al ben ik een reiziger', 1959.…
Dromen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
670 De vader kijkt naar zijn kind
hij ziet hem naar boven staren
vraagt zich af of hij wat in de wolken vindt
laat het kind zijn gedachten gaan
zoals hij ooit heeft gedaan
schepen die voorbij varen
of hoort hij de muziek
van de man met zijn viool
die speelt voor een groot publiek
wolken drijven voorbij
hij loopt weg van de dromen
zijn…
Nietsvermoedend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
475 haar web
dat zij doelbewust
op deze plek gesponnen heeft
nog versuft van de klap
omarmt zij hem, met heel haar
intrigerende zijn
zal hij ooit te weten komen
van haar vooropgezette plan
om hem langzaam
maar zeker voor haar
te winnen, daar verzetten
totaal zinloos is
bespeelt zij hem net zolang
totdat hij al zijn dromen
laat varen…
Tentoonstelling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Het begint in het wonderlijke dorp
de vlucht van de vogel leidt de parade
Op de grond een processie van geel
weg naar het blauw van een vrouw
met gedachten aan Pisa en Siena
Maanstad wacht als een schip op het tij
tovenaarsleerlingen zwaaien uit
behouden vaart naar een vreemde stad
Ver weg door een onbekend land
varen zeilschepen mee met…
Boombaard
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
649 hier ben ik tijdeloos
een koning van het bos
waker van het groene oord
waar bomen mogen groeien
dieren schuilen onder struiken
slapen daar beschut
op de open plekken sieren
varen, bes en mos mijn voet
mens, dwaal tussen mijn lover
geniet van rust en stilte
dan kom je weer op adem
als het leven je benauwt…
Flinkheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
529 hoera op
en ijsbestendig
schip toekomst
IJsland
varen straks
de scheppingsredders
zo charmant
6 jaren
lang te
gaan voor
onderzoeksmethodes aangaande
de geliefde
ijswalvis
Wij willen
alle hen
niet kwijt
gigantisch dier
dat dit
is
het wordt
een gebiedsverkenning
zeer nuttige
reddingsoperatie mede
het milieu
de ijswalvis…
Beknopt sonnet
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
506 Nog houdt de varen zich in.
Eerst moet de kou ontdooien.
Ministers ruiken compromissen.
Of ze doorpakken - staat te bezien.
Mensen kunnen zo treuzelen.
Daar gaat Pasen tegen in:
van hogerhand is besloten
dat een natuurlijke dood
geloof niet kan verkillen.
Door liefde kunnen wij hopen,
zal de lente zich openen
en ons leven bezielen!…
SONNET 152
gedicht
2.4 met 85 stemmen
34.860 Wij varen met zijn vieren door de tijd,
wij en twee mensen die wij vroeger waren.
De koers is goed. Ik maak je geen verwijt.
Uit liefde kan men heel wat slechter varen.
Ooit vielen wij in bijna alles samen;
jij hield van mij, en ik, ik hield je vast.
Nu dragen onbekenden onze namen
op oude foto’s achter in een kast.…
Kwijnen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
922 het zand is nat, suizend helm
vloekende meeuwen
rotte planken drijven
op het zoute water
langs de oude weg een zoekende man
gevonden met zilveren lantaarn
leidde door donkere dalen
smachtend naar gemoedsrust
van alle woede, laat hem varen
en hem in golven van liefde verdrinken
om het ongeloof te bezinken
en zijn bescheidenheid te openbaren…
lang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 als een gat in de kaart
schoppen aas
als as tot aan maart
als een gat in 't gaas
sirene loeit door wat laatste bladerend verval
jazz speelt in op 'n eeuwige herhalen wie kaatst
verliest de bal
zo rijd de trein langzaam
tot n stationsplein
wat een waarloos systeem
stapeling van jaren
ervaren
laat maar varen
leef
je…
de levensboog
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 naarmate mijn tijd verstrijkt
en ik lijk te verjaren
schijnt mij steeds meer toe
dat al wat rondom mij is verzameld
stilaan weg wil varen
en mij als maar minder toebehoort
al ben ik aldoor meer geworden
de toekomstwijzer stagneert
steeds minder blijkt van mijzelf
en dat niet ik maar de schepping gloort
waar mijn wortels eerst moesten…
ssssssssst
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
814 in het zachte
malse gras
vertoeft mijn lijf
op zoek naar rust
ik zie een bloempje
zonder blaren
dat bedeesd wil zeggen
sssssssst
kom toch tot bedaren
kijk naar mij
en ruik
je onrust wordt gesust
en je dromen zullen
met de wolken varen
sluit dan je ogen
luister naar het
teder zuchten
van de wind
nog even
dan zijn jij
en…
Herfstoever
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
804 Aan de waterkant, zijn kromme benen
het riet nog zomers, de lucht wat zoet
weerspiegeling, wat ooit zijn leven was
eenden kwetterend, brutale snaters
motregen, een zuchtje wind
handenwrijvend, glimlach lijkend
wat dieper in de capuchon
wenkbrauwen ernstig in zicht
daar ligt de oude roeiboot
dat zijn de roeispanen
je kunt gaan varen…
Voel jouw genot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 jij bent anders
maar zo eigen
wij passen bij elkaar
zoals water en een schip
als ik jou
zie wijzen dan
zijn wij samen daar
in een weids armgebaar
ik volg je geest zonder
haar een stapje voor te zijn
voel jouw genot
maar ook de pijn
jij bent mijn maatje
maar er is meer
na lang stil liggen in liefde
varen wij eindelijk weer…
Nu zoals
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
636 Al het loof schoof onder de aren
zes vadem diep
in het Drentse landschap begraven
waar aken
het verleden als lading varen
as, riet, turf, schuld en boete
het zware geweten van het alziend oog
toch, die stijf bevroren was
aan de lijn te zien hangen
verliet mijn oog om het te vangen
is het zo schoon geworden
en worden oud onder je…
de ogen van Aarsman
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
434 in tijden van grote schaarste
en armoede laat je schaamte varen
kijk je niet op een smetje
ben je blij met elke kruimel
daar moest ik aan denken toen ik
die grote foto in de Volkskrant
van j.l. donderdag 28 augustus zag
ik voelde mijn lekkere trek
uit schaamte op de loop gaan
en groef diep in mijn herinnering
naar de laatste keer dat…
Zeilschepen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
599 Zeilschepen uit de gloriejaren van de scheepvaart
varen stapvoets langs toeschouwers op de kade
van het oude Mokum met een maritiem verleden
mensen zoeken verpozing bij deze beelden
uit een oude tijd, een weerspiegeling in het heden
terwijl mijn kleinzoon om een ijsje vraagt
overpeins ik de moderne tijd met zijn machinerie
en ik bedenk…
duister en licht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
536 Zonder het duister kan het
licht zichzelf niet zien
De aarde draait door, we
draaien mee en houden vast
Aanpassing is confronterend,
ik merk het elke dag
Zelfs de wind zocht naar
beschutting op gure dagen
Wij worden bepaald door waar
we gaan, niet waar we waren
Houdt de macht bij jezelf
en laat de angst maar varen…
verlangen
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.135 Niet eerder brandde het meer
Het verlangen naar het missende deel
Waarom doet het ons zoveel
En weten we het zeker, keer op keer
Een rivier stroomt door
Zo doet het leven
Een diepe sprong
Het duurt maar even
Varen op de stroom
We gaan ervoor
Nooit voelde ik
Het verlangen zo sterk
Het missende deel werkt
Nu voel ik alles
Tik tik…
Kijkdoos
gedicht
2.6 met 133 stemmen
29.509 Misschien ging je varen.
Misschien bak je brood.
Maar evengoed zit je hier
achter een krant
in het café om de hoek.
En misschien ben je dood.
Maar je zit in mijn kijkdoos.
Ik kijk elke dag.
En zie steeds opnieuw
hoe je mij niet eens zag.
----------------------------------------------------
Uit: 'Het ijzelt in juni', 1997.…
aan wal gedragen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
779 ik laat mijn vogels vrij
gisteren en vandaag
onbeweeglijk zwart
in diepte, zee en velden
schaduwen verliezen naakt
de oevers aan mijn zij
waar ik mijn stem laat spreken
ik kan nooit meer zijn
laat me daarom varen
naar uw spiegelken
van lichte dromen
waar gij me zuiver
laat rusten in
de cadans van
lieflijke woorden
---------…
Een man gaat van huis om te vallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.107 Pluimachtig strijkend varen zeeschepen
het tegenlicht binnen.
Op de gangboorden klinkt
het roffelen van glimmende herenschoenen.
Feestelijk gekleden beklimmen
de manden van heteluchtballonnen.
Een veerkrachtige jongen zwiept tegen een draaitol.…
De Uitnodiging
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.270 Ik nodig je uit
Je maskers te laten zakken
Ik nodig je uit
Je ego te laten varen
Ik nodig je uit
Je kracht in al je cellen te voelen
Ik nodig je uit
Dicht bij jezelf te blijven
Ik nodig je uit
Je ware ik te tonen
Ik nodig je uit
Te zijn wie je diep van binnen bent
Ik nodig je uit
Te schitteren en te sprankelen
Ik nodig je uit
Te zingen…
nooit heeft de kamer nog naar vanille geroken
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
675 ik zie een schip
voorbij mijn raam varen
beelden
van toen ik zes was
drijven doorheen tijd en zeewind
een verloren ziel helt
over moeders en dochters
en wie niet zien kan
zij, op het dek, verliest; er liggen
stenen, straks of later zal ik woorden
vinden
om vorm te geven
aan het schreeuwen
het is nooit van mij alleen:
het…
Uitvaart ~ Voor Marion ~
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
966 nu de zeilen zijn gehesen
jij aan jouw laatste reis begint
je lichaam bleek niet te genezen
vaar jij met de morgenwind
op naar nieuwe avonturen
varend naar het zomerland
dankbaar voor alle mooie uren
staan wij aan de waterkant
zeil je langzaam uit het zicht
overmand zijn wij door smart
maar je warmte blijft en licht
voor altijd in ons…