Alle inzendingen over varen

948 resultaten.

Sorteren op:

Toverspreuken

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 813
Moeder heeft mij uitgerekend om uit haar talud te varen levend boegbeeld, ik lijk sprekend, elke dag en alle jaren meer dan op mezelf te lijken kan haar ziel niet overstijgen moeders ogen kunnen kijken in de erkers van mijn eigen dreigt het leven soms met breuken pijnen in barre barensnood fluister ik haar toverspreuken als druppels water…

Nachtblauw

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 579
Krijtrotsen varen door de mist. Blauwe bedwelmingen dingen naar sereniteit. De nacht knielt voor het kalme water. Er ligt rust voor anker. Schuimwolken dromen, stromen voorbij. De zee opent haar mond, laat mij zachtjes binnenkomen en op de bodem vind ik een woordenschat.…

VEREN

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
veren van een vogel veren in m’n bed veren om mee te varen over het Veersche gat veren om een pijl te sturen de veren van een blad een veer om mee te schrijven er zijn veren zat steeds hoger wil je veren veren veren hemelhoog met de nodige veren in je kont gestoken veer je zomaar tot aan de regenboog…

Golven

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Energie die nergens heen kan gevangen als het ware wachtend op ontsnapping klaar om uit te varen Maar niet geheel gevangen Soms geeft iemand een gil of ontstaan er zomaar golven uit het niets, buiten je wil alsof er iets naar buiten wil Bewegingen, geluiden, een storm pal na de stilte Het valt wel te proberen Het valt te overwegen Maar…

Achterlaten

hartenkreet
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Je angsten laten varen, door een luik. Voor de laatste maal, achterom kijkend. De zon zien wegzakken, een gezicht zo onbegrijpend. Niet wetend, wat de toekomst brengen zal. Je tranen, maken een waterval. Verloren, het zicht voor eeuwig verduisterd. Enkel nog gehoor, maar niet een die luistert. Wachtend, op betere tijden.…

Droevig leven voor hoe lang?

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Je angsten laten varen, door een luik. Voor de laatste maal, achterom kijkend. De zon zien wegzakken, een gezicht zo onbegrijpend. Niet wetend, wat de toekomst brengen zal. Je tranen, maken een waterval. Verloren, het zicht voor eeuwig verduisterd. Enkel nog gehoor, maar niet een die luistert. wachtend, op betere tijden.…

dag kleine boef

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.665
dag kleine bink word wakker, sluimer onbevangen als die eerste dag vaar zeilend door het leven verover harten met jouw lach dag kleine aap ga lekker slapen en droom van nu af aan door ons gekend voor jou van mij een t'rusten knuf wees welkom boef fijn dat je bent…

De zee

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.259
Het strand lokt me met open armen Ik laat mijn ziel varen.... op de kabbelende golven. Turend naar de eindeloze horizon, genietend van de warme stralen zon. Luisterend naar mijn innerlijke stem laat ik mijn remmingen los. Dromend over de dingen die ik voel en ja de zee weet wat ik bedoel.…
carry12 juli 2007Lees meer >

La véritable Manola

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.364
Zij blonk tussen haar blauwe haren als een topaas uit diep fluweel; een muziek van boze gitaren scheen uit haar wezen op te varen maar geen lach klonk ooit uit haar keel: zij blonk. (Te goed voor een rondeel.)…

LAIS CCXIX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 437
Nu het zich weer in stof en as vergaart en droog de rauwe brokken haat verslikt, nu het vonkt als het maar van haar gebaart; en het op de feiten foute data hikt en bij de pantomime lacht en snikt, omdat het weet dat alles toch vergaat, nu zij in het en overal bestaat, nu het heet haar vuur door zich voelt varen, nu is het weer bij doem tot…

levensader...

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 659
Schepen bevaren me varen de stroom op en neer beladen en onbeladen Schepen bevaren me kennen mijn nukken onvoorspelbaar toch mijn daden Schepen bevaren me wind en ontij mijn handlangers mijn trawanten Schepen bevaren me ik doe ze schutten en sluizen van ondiep naar dieper en omgekeerd kennen mijn ruwe oevers botte kanten…

Lied van de wijze kinderen

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 15.335
Zij aten hun buiken rond in de honingboom en gingen varen op de vrolijke zee. Trof de bliksem hen niet van de dood? Welnee - zij ademden eenmaal diep en vielen in lachen uiteen. --------------------------------------------- uit: 'Al ben ik een reiziger', 1959.…
Hans Andreus11 december 2025Lees meer >

Dromen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
De vader kijkt naar zijn kind hij ziet hem naar boven staren vraagt zich af of hij wat in de wolken vindt laat het kind zijn gedachten gaan zoals hij ooit heeft gedaan schepen die voorbij varen of hoort hij de muziek van de man met zijn viool die speelt voor een groot publiek wolken drijven voorbij hij loopt weg van de dromen zijn…

Nietsvermoedend

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
haar web dat zij doelbewust op deze plek gesponnen heeft nog versuft van de klap omarmt zij hem, met heel haar intrigerende zijn zal hij ooit te weten komen van haar vooropgezette plan om hem langzaam maar zeker voor haar te winnen, daar verzetten totaal zinloos is bespeelt zij hem net zolang totdat hij al zijn dromen laat varen…
LadyLove12 februari 2013Lees meer >

Tentoonstelling

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Het begint in het wonderlijke dorp de vlucht van de vogel leidt de parade Op de grond een processie van geel weg naar het blauw van een vrouw met gedachten aan Pisa en Siena Maanstad wacht als een schip op het tij tovenaarsleerlingen zwaaien uit behouden vaart naar een vreemde stad Ver weg door een onbekend land varen zeilschepen mee met…

Boombaard

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 649
hier ben ik tijdeloos een koning van het bos waker van het groene oord waar bomen mogen groeien dieren schuilen onder struiken slapen daar beschut op de open plekken sieren varen, bes en mos mijn voet mens, dwaal tussen mijn lover geniet van rust en stilte dan kom je weer op adem als het leven je benauwt…
Marion Spronk23 september 2014Lees meer >

Flinkheid

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
hoera op en ijsbestendig schip toekomst IJsland varen straks de scheppingsredders zo charmant 6 jaren lang te gaan voor onderzoeksmethodes aangaande de geliefde ijswalvis Wij willen alle hen niet kwijt gigantisch dier dat dit is het wordt een gebiedsverkenning zeer nuttige reddingsoperatie mede het milieu de ijswalvis…
Antonia31 januari 2021Lees meer >

Beknopt sonnet

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 506
Nog houdt de varen zich in. Eerst moet de kou ontdooien. Ministers ruiken compromissen. Of ze doorpakken - staat te bezien. Mensen kunnen zo treuzelen. Daar gaat Pasen tegen in: van hogerhand is besloten dat een natuurlijke dood geloof niet kan verkillen. Door liefde kunnen wij hopen, zal de lente zich openen en ons leven bezielen!…

SONNET 152

gedicht
2.4 met 85 stemmen aantal keer bekeken 34.860
Wij varen met zijn vieren door de tijd, wij en twee mensen die wij vroeger waren. De koers is goed. Ik maak je geen verwijt. Uit liefde kan men heel wat slechter varen. Ooit vielen wij in bijna alles samen; jij hield van mij, en ik, ik hield je vast. Nu dragen onbekenden onze namen op oude foto’s achter in een kast.…
Ingmar Heytze22 februari 2008Lees meer >

Kwijnen

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 922
het zand is nat, suizend helm vloekende meeuwen rotte planken drijven op het zoute water langs de oude weg een zoekende man gevonden met zilveren lantaarn leidde door donkere dalen smachtend naar gemoedsrust van alle woede, laat hem varen en hem in golven van liefde verdrinken om het ongeloof te bezinken en zijn bescheidenheid te openbaren…
Bob Mol29 januari 2004Lees meer >

lang

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
als een gat in de kaart schoppen aas als as tot aan maart als een gat in 't gaas sirene loeit door wat laatste bladerend verval jazz speelt in op 'n eeuwige herhalen wie kaatst verliest de bal zo rijd de trein langzaam tot n stationsplein wat een waarloos systeem stapeling van jaren ervaren laat maar varen leef je…

de levensboog

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 847
naarmate mijn tijd verstrijkt en ik lijk te verjaren schijnt mij steeds meer toe dat al wat rondom mij is verzameld stilaan weg wil varen en mij als maar minder toebehoort al ben ik aldoor meer geworden de toekomstwijzer stagneert steeds minder blijkt van mijzelf en dat niet ik maar de schepping gloort waar mijn wortels eerst moesten…

ssssssssst

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 814
in het zachte malse gras vertoeft mijn lijf op zoek naar rust ik zie een bloempje zonder blaren dat bedeesd wil zeggen sssssssst kom toch tot bedaren kijk naar mij en ruik je onrust wordt gesust en je dromen zullen met de wolken varen sluit dan je ogen luister naar het teder zuchten van de wind nog even dan zijn jij en…

Herfstoever

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 804
Aan de waterkant, zijn kromme benen het riet nog zomers, de lucht wat zoet weerspiegeling, wat ooit zijn leven was eenden kwetterend, brutale snaters motregen, een zuchtje wind handenwrijvend, glimlach lijkend wat dieper in de capuchon wenkbrauwen ernstig in zicht daar ligt de oude roeiboot dat zijn de roeispanen je kunt gaan varen…
mobar23 oktober 2008Lees meer >

Voel jouw genot

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
jij bent anders maar zo eigen wij passen bij elkaar zoals water en een schip als ik jou zie wijzen dan zijn wij samen daar in een weids armgebaar ik volg je geest zonder haar een stapje voor te zijn voel jouw genot maar ook de pijn jij bent mijn maatje maar er is meer na lang stil liggen in liefde varen wij eindelijk weer…
wil melker2 december 2013Lees meer >

Nu zoals

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
Al het loof schoof onder de aren zes vadem diep in het Drentse landschap begraven waar aken het verleden als lading varen as, riet, turf, schuld en boete het zware geweten van het alziend oog toch, die stijf bevroren was aan de lijn te zien hangen verliet mijn oog om het te vangen is het zo schoon geworden en worden oud onder je…

de ogen van Aarsman

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 434
in tijden van grote schaarste en armoede laat je schaamte varen kijk je niet op een smetje ben je blij met elke kruimel daar moest ik aan denken toen ik die grote foto in de Volkskrant van j.l. donderdag 28 augustus zag ik voelde mijn lekkere trek uit schaamte op de loop gaan en groef diep in mijn herinnering naar de laatste keer dat…

Zeilschepen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
Zeilschepen uit de gloriejaren van de scheepvaart varen stapvoets langs toeschouwers op de kade van het oude Mokum met een maritiem verleden mensen zoeken verpozing bij deze beelden uit een oude tijd, een weerspiegeling in het heden terwijl mijn kleinzoon om een ijsje vraagt overpeins ik de moderne tijd met zijn machinerie en ik bedenk…
Avril Gareel21 augustus 2015Lees meer >

duister en licht

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Zonder het duister kan het licht zichzelf niet zien De aarde draait door, we draaien mee en houden vast Aanpassing is confronterend, ik merk het elke dag Zelfs de wind zocht naar beschutting op gure dagen Wij worden bepaald door waar we gaan, niet waar we waren Houdt de macht bij jezelf en laat de angst maar varen…

verlangen

hartenkreet
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.135
Niet eerder brandde het meer Het verlangen naar het missende deel Waarom doet het ons zoveel En weten we het zeker, keer op keer Een rivier stroomt door Zo doet het leven Een diepe sprong Het duurt maar even Varen op de stroom We gaan ervoor Nooit voelde ik Het verlangen zo sterk Het missende deel werkt Nu voel ik alles Tik tik…
Jaap16 december 2002Lees meer >