891 resultaten.
In zilveren schalen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.059 twinkelt weer
in zilveren schalen
kristal fonkelt speels
oude verhalen
kaarsen branden
vlammen warmen
maar niet voor
daklozen en armen
etalages vol met kerst
zijn voor hen niet weggelegd
de blijde boodschap wel
maar hun lach verdwijnt al snel
nog is er de stal
het wonder en de beesten
is dat wat onze welvaartstaat
hen heeft te vergeven…
Hoe kunt ge slapen?
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.137 Dan zou het u vergeven zijn!…
opgelost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 los me op in de wind
laat me vluchtig verdampen
als de geur van het munt
in het vochtige veld
opgelost laat ik me zachtjes vervoeren
tijdloos, ontastbaar
opengesteld
Omarmd door de rust
vergeven van zonlicht
verblijf ik in stilte
onzichtbaar verspreid
tot jij meer ziet
met ogen gesloten dan open
vanzelfsprekend gelijk bent
volledig…
Verlangen
hartenkreet
3.1 met 26 stemmen
3.470 Als ik je zie voel ik me blij
Zo vrolijk, gans en vrij
Als ik je zie ga ik weer leven
Zou ze het me ooit vergeven
Als ik je zie word ik wakker
Echter van binnen word ik zwakker
Als ik je zie komt er een lach op mijn gezicht
En is al mijn aandacht op jou gericht
Als ik je zie denk ik niet aan haar
Waarom is dit toch zo zwaar
Ik weet niet…
Serenade
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
753 De avond is een ander mens
vol ideeën voor een beter leven
hij is besloten en kan vergeven
tegemoetkomen aan ieders wens.
Hij loopt gesmeerd door alcohol
maar is niet gretig of brutaal.
Zijn toon is zuiver amicaal
en hij valt niet uit zijn rol.…
een Woord..
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.166 Zand erover,
Vergeten en vergeven,
Geen aandacht aan besteden,
Gewoon verder met je leven.
Maar wat als dat ene woord,
Misschien niet zo bedoeld,
Maakt dat je je elke dag,
Een stukje waardelozer voelt……
De Perelons
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
731 Men moet het haar maar vergeven
die zoveelste sigaret en de kunstrozen op haar kabinet,
het weinige dat ze nog heeft in haar leven
Vrienden kwamen, vrienden gingen,
soms was het “ik”, dan weer “wij” en “ons”,
steeds wisselt het bij de perelons
Dus gedenk ook in uw gebeden
alle perelonzen die slonzen en leden…
Een oud verhaal
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.333 Van een moment dat een verhaal zou kunnen zijn of een belofte van een volgende ontmoeting
die ik mocht wensen als je fluwelen stem me weer zou volgen
als een tedere windvlaag
en een melodie
die elke droom wakker maakt
met jouw wachtende glimlach
en dansende ogen die alles
vergeven.…
De kleine oorlog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 Het is zwaar en moeilijk
om oorlog om te zetten
in vergeven,
het is zwaar
om een middelpunt te zijn
van blijdschap leven.…
ALS GE MAAR .. .
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.135 Als ge maar naar 't doel der dagen
Groeit en bloeit, om in het lest
De éne eigen vrucht te dragen - -
God vergeve dan de rest!…
Het laatste afscheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
988 Je hebt jezelf,
al vergeven,
ons in alles,
aangedaan.
-
Rust maar.
Rust maar zacht,
mijn lieverd,
mijn allergrootste schat.
Laat mij je,
Ziel zo strelen,
je bent het leven,
dat ik voor jou,
nooit echt bezat..…
zondagsrust
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
517 de winkeldeuren gaan straks open
het hongerige volk zwelt aan
ze kunnen weer van alles kopen
en vullen zo hun leeg bestaan
begeerte is tot deugd verheven
bezinning is verleden tijd
de mensheid heeft haar ziel vergeven
en is daarmee haar wezen kwijt
in armoe waant de mens zich rijk
en lijkt zich van geen kwaad bewust
terwijl ik naar de…
de diepte van de horizon
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.283 je bent langzaam verdwenen
stil uit mijn leven gegleden
zonder een woord te verspillen
was je laatste zucht snel vergeven
de wind heeft je meegenomen
naar een plek buiten mijn bereik
met zonsondergang ging jij heen
dat is nu de plek waar ik altijd naar kijk
want in de diepte van de horizon
daar moet je wel ergens zijn
en al weet ik dat…
Opa worden
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
743 De harde schil van de omheining
borst aan innerlijk vermogen
en puzzelt het mozaïek waarop
het landschap staat getekend
in een trots welke voor mij
een nieuwe poort heeft geopend
De werkelijkheid draag ik
op mijn schoot en is het leven
dat de nieuwe tijd een wending geeft
zoals het oude veel heeft te vergeven
Geen degens meer die schermen…
Vrij zijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
777 Een vogel slaat zijn vleugels uit
Laat zich dragen
op de handen van de wind
Het enige van waarde
is dat hij zijn vrijheid vindt
De stilte kunnen horen
Zacht dansen met het leven
Heelt verdriet en pijn
Laat vergeten en vergeven
Niets meer willen
Alleen maar zijn
Zoals de vogel op de wind
Waarom moet een mens
vaak eerst hard vallen…
Met goden van morgen
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
559 schaduwen breken
vleugels gestreken
oogluikend komt de zon
rood glurend
nevels sturend
breekt ze mijn cocon
licht baart vandaag
moed wordt herboren
ik ben compleet
we spelen weer hemel
met goden van morgen
de hel was te heet
vergeven is later
vergeten nooit meer
herinnering wordt vager
want jij bent er weer…
Andere tonen,
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
485 Een trompet met vol geluid
vibreert het leven, lage tonen
als som geteld, in verleden tijd
vergeven werd in medeklinkers
van het alfabet, schrijdt
vrijuit door vreemde werelden,
dragers van het lopend vuur,
verkondigen wat bewaard is in
zandloper van de natuur, dáár
worden nieuwe klinkers gevormd,
van onbestaande woorden, waarover…
De waarheid...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Maar ondertussen wordt het leven geleefd
met onrecht en pijn, ook met vergeving,
liefde, respect en genot.
En misschien is dit alles wel de waarheid
onder de hoede van God.…
Het doldriest onbesuisde
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
488 het water strakte
onder striemende woorden
bevroor tot ijs
voor hen die ze hoorden
scherp spiegelden
sterren de waarheid
in het zwart oppervlak dat
feilloos gerechtigheid zag
waar vergeving
al in rietkragen ruiste
verwarmde zon
het doldriest onbesuisde
brak langzaam het ijs
smolt wrevel en ergernis
in rimpelloos verdwijnen zo
dat…
pauken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 de wereld is vergeven
van droeve plekken met
doden die we zijn vergeten
al zeggen we van niet
met vernauwde blik snellen
we over struikelstenen
van heimlijk begraven
executies
snellen we langs
plekken des onheils
onwetend soms van
ontelbare doodvonnisen
kijk naar boven
vergewis je van de hemel
de doden roffelen
als beukende pauken…
De olijvenrust
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 een grijze bokaal
met water
witte doeken in
het donkergroen
van de olijvenrust
de tuinen van
gethsemane in het
voetenwas ritueel
de groep is compleet
als hij met hen
spreekt en samen eet
waarbij ieder van
de woorden schrikt
die hij tot judas richt
hem is niets menselijks
vreemd als hij dit wetend
judas meteen al heeft vergeven…
Vergiffenis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Vergeven is het “ver-leden”:
het leed ontnemen in het leven.
Hij die vergeeft, verkrijgt een grootse zegen.
De verloste kan nog een toekomst betreden.
Het is een schip dat de woeste baren
inruilt voor het zacht wiegende water,
in de avondzon van later
en waarop het de haven kan binnenvaren.…
De vlucht uit Egypte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
674 Met lichte tred ging ze,
frivool maar vastberaden nu,
de nacht in die verhullen en vergeven kan,
wat losse noten en één schamel dekentje
nam ze met zich mee.…
De nachten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
14 Schuld waarvan de vergeving
niet wil komen.…
Een kus
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.352 Een kus op de juiste plaats
en op het juiste moment
zal er voor zorgen
dat je daar nooit aan went
Een kus op de juiste plaats
Hij is lief of is zwoel
Mits goed gegeven
mist hij nooit zijn doel
Een kus op de juiste plaats
en op tijd gegeven
zal er altijd voor zorgen
dat fouten worden vergeven
Een kus op de juiste plaats
en op het juiste…
Uitstraling
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
3.068 Als ik opgemaakt 't dorp in ga
kom ik niemand tegen
ga ik snel in slobbertrui
is 't dorp van bekenden vergeven.
We willen altijd tip-top ogen
dàn voelen we ons goed
maar is 't niet de uitstraling
die er veel meer toe doet?…
openbaringen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.712 maria mij verschenen
openbaarde mij haar benen
hetgeen een zalig uitzicht bood
op haar onbevlekte schoot
ik prees de heer mijn lieve heer
de maagd Maria is niet meer
weet u waar ze mij op wees
't is zo zonde van het vlees
mijn lust die heb ik uit gestort
op zoek naar eeuwig leven
aan vlekken was er geen tekort
die heeft ze mij vergeven…
De zwarte nagels
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
873 nam hem in
afhankelijkheid
met een sterke
warme greep haalde
jij me binnen
je schouder vond ik reeds
liet me gaan
de opgekropte
vloed van jaren
kwam ín stromen aan
de zwarte nagels
zag ik later pas
toen jij me hulpeloos
gebonden had
geen uitzicht gaf
op een zelfstandig leven
ik ben in je val getrapt
zal je dat nooit vergeven…
Als ik maar weet....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Als ik maar weet in dit leven
Dat ik nooit alleen zal staan
Omdat God met mij mee zal gaan
En mijn zonden heeft vergeven.
Als ik maar weet in dit leven
Dat ik vertrouwen mag op God
Die altijd bezorgd is om mijn lot
En mij met liefde blijft omgeven.…
Grafschriften...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 zagemeel al vissenvoer
verzonken in vale vijvers
doorboorde eksternesten,
onttroonde kruinen,
verlaten lijsterplaatsen
alleen kraaien krassen
de ziel met grafschriften
anderen dan ik vergeet je niet
landman gaat stil voorbij
hier rust een leven
totaal vergeten
laat me zonder vergeven
vergroenen door regen
en ontij
mijn naam…