Alle inzendingen over vergeving

891 resultaten.

Sorteren op:

In zilveren schalen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.059
twinkelt weer in zilveren schalen kristal fonkelt speels oude verhalen kaarsen branden vlammen warmen maar niet voor daklozen en armen etalages vol met kerst zijn voor hen niet weggelegd de blijde boodschap wel maar hun lach verdwijnt al snel nog is er de stal het wonder en de beesten is dat wat onze welvaartstaat hen heeft te vergeven…
wil melker29 november 2013Lees meer >

opgelost

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
los me op in de wind laat me vluchtig verdampen als de geur van het munt in het vochtige veld opgelost laat ik me zachtjes vervoeren tijdloos, ontastbaar opengesteld Omarmd door de rust vergeven van zonlicht verblijf ik in stilte onzichtbaar verspreid tot jij meer ziet met ogen gesloten dan open vanzelfsprekend gelijk bent volledig…

Verlangen

hartenkreet
3.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 3.470
Als ik je zie voel ik me blij Zo vrolijk, gans en vrij Als ik je zie ga ik weer leven Zou ze het me ooit vergeven Als ik je zie word ik wakker Echter van binnen word ik zwakker Als ik je zie komt er een lach op mijn gezicht En is al mijn aandacht op jou gericht Als ik je zie denk ik niet aan haar Waarom is dit toch zo zwaar Ik weet niet…
Pim5 april 2003Lees meer >

Serenade

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 753
De avond is een ander mens vol ideeën voor een beter leven hij is besloten en kan vergeven tegemoetkomen aan ieders wens. Hij loopt gesmeerd door alcohol maar is niet gretig of brutaal. Zijn toon is zuiver amicaal en hij valt niet uit zijn rol.…

een Woord..

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Zand erover, Vergeten en vergeven, Geen aandacht aan besteden, Gewoon verder met je leven. Maar wat als dat ene woord, Misschien niet zo bedoeld, Maakt dat je je elke dag, Een stukje waardelozer voelt……
Astrid G7 november 2007Lees meer >

De Perelons

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 731
Men moet het haar maar vergeven die zoveelste sigaret en de kunstrozen op haar kabinet, het weinige dat ze nog heeft in haar leven Vrienden kwamen, vrienden gingen, soms was het “ik”, dan weer “wij” en “ons”, steeds wisselt het bij de perelons Dus gedenk ook in uw gebeden alle perelonzen die slonzen en leden…

Een oud verhaal

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.333
Van een moment dat een verhaal zou kunnen zijn of een belofte van een volgende ontmoeting die ik mocht wensen als je fluwelen stem me weer zou volgen als een tedere windvlaag en een melodie die elke droom wakker maakt met jouw wachtende glimlach en dansende ogen die alles vergeven.…
proficiens31 december 2011Lees meer >

De kleine oorlog

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 812
Het is zwaar en moeilijk om oorlog om te zetten in vergeven, het is zwaar om een middelpunt te zijn van blijdschap leven.…

ALS GE MAAR .. .

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.135
Als ge maar naar 't doel der dagen Groeit en bloeit, om in het lest De éne eigen vrucht te dragen - - God vergeve dan de rest!…

Het laatste afscheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 988
Je hebt jezelf, al vergeven, ons in alles, aangedaan. - Rust maar. Rust maar zacht, mijn lieverd, mijn allergrootste schat. Laat mij je, Ziel zo strelen, je bent het leven, dat ik voor jou, nooit echt bezat..…
John Kroos14 november 2016Lees meer >

zondagsrust

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
de winkeldeuren gaan straks open het hongerige volk zwelt aan ze kunnen weer van alles kopen en vullen zo hun leeg bestaan begeerte is tot deugd verheven bezinning is verleden tijd de mensheid heeft haar ziel vergeven en is daarmee haar wezen kwijt in armoe waant de mens zich rijk en lijkt zich van geen kwaad bewust terwijl ik naar de…

de diepte van de horizon

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.283
je bent langzaam verdwenen stil uit mijn leven gegleden zonder een woord te verspillen was je laatste zucht snel vergeven de wind heeft je meegenomen naar een plek buiten mijn bereik met zonsondergang ging jij heen dat is nu de plek waar ik altijd naar kijk want in de diepte van de horizon daar moet je wel ergens zijn en al weet ik dat…

Opa worden

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 743
De harde schil van de omheining borst aan innerlijk vermogen en puzzelt het mozaïek waarop het landschap staat getekend in een trots welke voor mij een nieuwe poort heeft geopend De werkelijkheid draag ik op mijn schoot en is het leven dat de nieuwe tijd een wending geeft zoals het oude veel heeft te vergeven Geen degens meer die schermen…
elze30 augustus 2008Lees meer >

Vrij zijn

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 777
Een vogel slaat zijn vleugels uit Laat zich dragen op de handen van de wind Het enige van waarde is dat hij zijn vrijheid vindt De stilte kunnen horen Zacht dansen met het leven Heelt verdriet en pijn Laat vergeten en vergeven Niets meer willen Alleen maar zijn Zoals de vogel op de wind Waarom moet een mens vaak eerst hard vallen…
Silvana5 november 2008Lees meer >

Met goden van morgen

netgedicht
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
schaduwen breken vleugels gestreken oogluikend komt de zon rood glurend nevels sturend breekt ze mijn cocon licht baart vandaag moed wordt herboren ik ben compleet we spelen weer hemel met goden van morgen de hel was te heet vergeven is later vergeten nooit meer herinnering wordt vager want jij bent er weer…

Andere tonen,

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
Een trompet met vol geluid vibreert het leven, lage tonen als som geteld, in verleden tijd vergeven werd in medeklinkers van het alfabet, schrijdt vrijuit door vreemde werelden, dragers van het lopend vuur, verkondigen wat bewaard is in zandloper van de natuur, dáár worden nieuwe klinkers gevormd, van onbestaande woorden, waarover…
pama28 november 2009Lees meer >

De waarheid...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Maar ondertussen wordt het leven geleefd met onrecht en pijn, ook met vergeving, liefde, respect en genot. En misschien is dit alles wel de waarheid onder de hoede van God.…
martin valk26 september 2014Lees meer >

Het doldriest onbesuisde

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 488
het water strakte onder striemende woorden bevroor tot ijs voor hen die ze hoorden scherp spiegelden sterren de waarheid in het zwart oppervlak dat feilloos gerechtigheid zag waar vergeving al in rietkragen ruiste verwarmde zon het doldriest onbesuisde brak langzaam het ijs smolt wrevel en ergernis in rimpelloos verdwijnen zo dat…
wil melker3 december 2015Lees meer >

pauken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
de wereld is vergeven van droeve plekken met doden die we zijn vergeten al zeggen we van niet met vernauwde blik snellen we over struikelstenen van heimlijk begraven executies snellen we langs plekken des onheils onwetend soms van ontelbare doodvonnisen kijk naar boven vergewis je van de hemel de doden roffelen als beukende pauken…
J.Bakx9 januari 2017Lees meer >

De olijvenrust

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
een grijze bokaal met water witte doeken in het donkergroen van de olijvenrust de tuinen van gethsemane in het voetenwas ritueel de groep is compleet als hij met hen spreekt en samen eet waarbij ieder van de woorden schrikt die hij tot judas richt hem is niets menselijks vreemd als hij dit wetend judas meteen al heeft vergeven…

Vergiffenis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Vergeven is het “ver-leden”: het leed ontnemen in het leven. Hij die vergeeft, verkrijgt een grootse zegen. De verloste kan nog een toekomst betreden. Het is een schip dat de woeste baren inruilt voor het zacht wiegende water, in de avondzon van later en waarop het de haven kan binnenvaren.…
Marcus Dehond21 augustus 2020Lees meer >

De vlucht uit Egypte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 674
Met lichte tred ging ze, frivool maar vastberaden nu, de nacht in die verhullen en vergeven kan, wat losse noten en één schamel dekentje nam ze met zich mee.…

Een kus

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.352
Een kus op de juiste plaats en op het juiste moment zal er voor zorgen dat je daar nooit aan went Een kus op de juiste plaats Hij is lief of is zwoel Mits goed gegeven mist hij nooit zijn doel Een kus op de juiste plaats en op tijd gegeven zal er altijd voor zorgen dat fouten worden vergeven Een kus op de juiste plaats en op het juiste…
KeesB13 september 2002Lees meer >

Uitstraling

hartenkreet
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.068
Als ik opgemaakt 't dorp in ga kom ik niemand tegen ga ik snel in slobbertrui is 't dorp van bekenden vergeven. We willen altijd tip-top ogen dàn voelen we ons goed maar is 't niet de uitstraling die er veel meer toe doet?…

openbaringen

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.712
maria mij verschenen openbaarde mij haar benen hetgeen een zalig uitzicht bood op haar onbevlekte schoot ik prees de heer mijn lieve heer de maagd Maria is niet meer weet u waar ze mij op wees 't is zo zonde van het vlees mijn lust die heb ik uit gestort op zoek naar eeuwig leven aan vlekken was er geen tekort die heeft ze mij vergeven…

De zwarte nagels

netgedicht
1.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 873
nam hem in afhankelijkheid met een sterke warme greep haalde jij me binnen je schouder vond ik reeds liet me gaan de opgekropte vloed van jaren kwam ín stromen aan de zwarte nagels zag ik later pas toen jij me hulpeloos gebonden had geen uitzicht gaf op een zelfstandig leven ik ben in je val getrapt zal je dat nooit vergeven…

Als ik maar weet....

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
Als ik maar weet in dit leven Dat ik nooit alleen zal staan Omdat God met mij mee zal gaan En mijn zonden heeft vergeven. Als ik maar weet in dit leven Dat ik vertrouwen mag op God Die altijd bezorgd is om mijn lot En mij met liefde blijft omgeven.…

Grafschriften...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
zagemeel al vissenvoer verzonken in vale vijvers doorboorde eksternesten, onttroonde kruinen, verlaten lijsterplaatsen alleen kraaien krassen de ziel met grafschriften anderen dan ik vergeet je niet landman gaat stil voorbij hier rust een leven totaal vergeten laat me zonder vergeven vergroenen door regen en ontij mijn naam…