738 resultaten.
Na verloop van tijd
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 ja, er is nog ruimte
tussen vloedlijnen en
wassende maan
nog tijd te gaan, stranden
te struinen, te verstuiven
als duinen, totdat we
verliezen in verdwalen
het lichaam mank gaat
we grond en ogen met
sterfhout behangen
wennen aan vocht uit
verse wonden, wennen
aan de bres in de haag
troosten met snoep
dankwoorden spuien…
Verwaait de jazz
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
573 een flard gesprek
en uit een open raam
verwaait de jazz
een trompet geeft nog
wat weemoed aan
de bas dreunt
huizen verder weg
en uitgelopen teer
verhindert het verkeer
zijn snelheid uit te razen
de lucht is zwaar
van zomer en geel stof
de bomen stuiven
luizen lekken vocht
dat plakt op autoruiten
voel de hitte zinderen
er spelen…
Waarzo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 jouw babytje
lachte dit
speciaal voor
jou
het voelde
jij bent
het waar
ik intens
van hou
het kindje
vocht voor
haar leven
doch de
engel nam
haar liefdevol
mee
in die
veilige hemelse
armen door
het heelal
ver van
deze aarde
met haar
kolkende zee
lieve dappere
mammie/pappie
verder trouwelijk
samen dikke
kusjes kortstondig…
Herderstafereel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
658 bloed zich mengt met zwarte grond
is er geen ziel die zijn geweeklaag hoort
weer bijgekomen likt hij al z’n wonden
hem toegebracht door een verloren zoon
die er in gruwelzonden per seconde
zijn vader overtrof in bruut vertoon
diezelfde avond, na een kroegentocht
vergaten ze de hond, die onverschrokken
en vastberaden voor zijn vrijheid vocht…
Zo Rood
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
427 zo rood als
het licht waarvoor
je eigenlijk moet stoppen
zo rood als
het vocht dat je
niet mag verliezen
en lijdt tot de dood
zo rood als
de ochtendzon zo nat
wordt de dag –
het blijft niet droog
zo rood als
een vuur zo heet
als de hel verschroeiend
en meedogenloos
zo rood als
jouw lippen zo zoet
als een kers was je…
bosbranden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.175 de tijd is aangebroken
van de bosbranden in Zuid-Frankrijk
en de gezinsdrama’s in Oostrozebeke
pijnpunt in de samenleving
familie en anderen, de hele poep
trekt gehaast zuidwaarts
laten huisdieren achter
met wat vlees en een bakje vocht
tijd zonder oorlogen
zonder vrede en liefdesverdriet
zonder bewaard overzicht
geen zonen noch minnaars…
Gerijpt gedronken
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
2.674 Kristallen flonkering flitst het oog
als zij haar hals teder over buigt
vochtig en krachtig voor hem juicht
in een bedwelmende liefdesboog
Maar als hij haar lichaam walsen laat
in samen smeltende extase
dienen smachtende lippen zich aan
weten het zoet vocht niet te weerstaan
drinken haar, lavend als een dwaze,
tot de laatste drup het…
Mijn Nestje
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
973 Wel pikte ik en vocht ik om mijn plekje in dit leven.
Maar mijn nestje stond al wankel en begon het te begeven.
Alles wat mij lief is dat bevond zich in dat nest.
Dus ik ging harder vechten en ik deed nog meer mijn best.
De koekoek zwaaide met haar vleugels en sloeg zo om zich heen.…
schraal bier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.406 schraal bier kraait in je leden
ontzet verzuurt wroeging
de veelslachtige bronnen van je pijn
het vocht verschalkt
je weemoedige flanken
genadeloos
in je schroom zoeken
besmette zenuwcellen
wortel en goedkoop plezier
klarinet speelt de aftocht
ongeschreven brieven talloos
splijten maag en nieren
je droomt: je bekent een halfgod
ontfutselt…
Chaos
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.633 Verwarde horden
Vochten in de straat en boven mij had
Zich een eskader tot de strijd gewend,
Ik zag hun bommen in de huizen slaan.
Mijn eigen huis werd nauwgezet verkend,
Reeds drongen er soldaten op mij aan.
Zij hielden met elkaar een kort beraad.
Toen werd ik voor de keus gesteld:
'Wat zul je zijn, een dichter of soldaat?…
verdronken leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.617 het grote niets reikt zich aan
als een goudgele gloed
met een kraag van vals besef
gezicht verloren
in onecht gezichtsverlies
ondergedompeld door die ander
die jou is, en toch weer niet
zelfs geen notie meer
van je wens tot vergetelheid
onder het gouden vocht
ligt de onzichtbare sleutel
die alleen gevonden kan worden
door jou zelf…
Stiltestrijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 want ik vertrok
om jou te verlaten
waar ik rust kon hervinden
en dus voor jou verdwijnen
jij voorgoed uit mijn buurt
ik trok jou niet eeuwig meer
het vocht in sloffe frieten
geest door mijn wrange angsten
Jij hield vast wat je was
jij smeet mij op de grond
door jou gaf ik de geest
stierf ik voor eindigheid
Jij bleef stug bij je…
Baai bij avond
poëzie
3.8 met 15 stemmen
4.232 de dromen komen met de golven mee
en mijmerend gewordt mij, ongezocht,
waarvoor ik jaren in vertwijfeling vocht,
denkende dat het geluk omstréden moest zijn
en dat het leven zonder smeken niet schenkt.
o, heerlijk is nu het talmen
geworden aan deze rede!…
Amphigouri
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
722 ik zie je eerder als een zwiebelvamp
die witte voetjes wil laten kijken
een muilezel probeert te bestrijken
gekruist een punt zuigt bij een neonlamp
je polijst jezelf tot in de dakgoot
toch is je vocht uit de bocht gelogen
tegen het klaterhout aangevlogen
zoals een eekhoorn zonder staart of noot
dat vooral je zweetklier allergisch wordt…
Andermans hond
gedicht
3.9 met 73 stemmen
21.574 Kijk, zei hij, kijk, zo doe je dat:
je snuffelt wat, je kruipt eens
onder groen, je doet daar wat je
daar moet doen, je kwispelt -
nee dat kun je niet - loopt achterna
wat vleugels heeft, je rolt je op je
ene zij, je andere zij, je ene zij,
je mond staat op de tocht, je zoekt
in woorden naar een geur, bij grenzen
naar vreemd vocht, hoort woest…
Verhip
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
2.018 vet aan de weegschaal te geven
Er kwam een nieuwe spiegel in haar leven
Elke morgen trilde ze in een trainingsband
Met knäckebröd in de ene
en een tomaat in de andere hand
Zwetend stond ze hoogstpersoonlijk perplex
van haar fel verzwakte “hoe-heet-de-index”
Ontberend claimde ze calcium uit kiwi’s
Gewapend met bislook en bonenkruid
vocht…
achterblijven
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
1.368 met de laatste trein
is ook mijn ziel vertrokken
ik riep nog en wuifde
voelde vocht
in de ogen
mijn arm was kort
de hand te klein
om naar de verte te grijpen
of haar terug te lokken
ik hoorde, heimelijk,
de duivel juichen
wat kan leegte,
zo ingesloten,
eindeloos ver lijken
mij nog verder
in de winter doen zuigen
slechts een…
De zwangere schaduw
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.130 hier, onder mijn vlinderstruik
die roze is gesierd
de takken hangen
wat zwaar getopt,
met hemels vocht bedekt
zij schenken ons
de zwangere schaduw
waar een lichte geur
zijn hoogtij viert
en zowaar,
een rijzende passie
wordt verwekt
ik lik de rood
gezoete smaak
van je lippen
als langs je mond
het groen wat druppels
omlaag…
Vruchteloos
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
761 Wat wist ik van bloeien, amper in de knop
terwijl jij groeide van bonenstaak
tot volle wasdom in vruchtrijke dop
het was toen zon mijn blaadjes spreidde
en lenteregen mijn hart deed springen
dat ik mij honingzoet aan je voeten vlijde
ik keek op naar jou, zo groot, zo machtig
de wind en jij speelden een spel met mij
zanderige voeten vochten…
Anamnese
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.248 Ik spelde mijn naam
gaf mijn volledige adres
de diagnose van een arts
Of ik rookte, alcohol dronk
hoe mijn dagmenu was samengesteld
hoe vaak de grote en kleine boodschap
Vervolgens mocht ik op een weegschaal
een elektronisch precisie instrument
voor vet, bot, vocht en gewicht
Dat ik niet mocht klagen
over het resultaat en wat
mijn hoofdklacht…
Het ergste wat je kan overkomen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.696 Doordringende oogjes die je aankijken
bijna smekend om het stukje aandacht
klamme handjes die je willen bereiken
een hopeloze schreeuw in een kille nacht
Tranen van een kind continu in aantocht
vreselijke pijn laat zich meedogenloos lezen
terwijl het altijd tegen de pijn vocht
wordt het nu door het leven afgewezen
Absoluut het ergste…
Plafonds
gedicht
2.8 met 39 stemmen
7.732 zuilen gestut,
maar ook gewone
tijdens grote schoonmaak
met ammoniak gewassen en gewit
of :
niets -
crèmekleurige hoge plafonds
van op een ziekenhuisbed op hoge poten,
en oude plafonds
bekeken door
versleten mensen
die liggen in oude kamers
omdat lopen lastig wordt
een stofnest wordt
verward met barsten
met zimperend vocht…
Van de oorsprong tot de einder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 De vroegte van de dag kwam
Langzaam op gang
De zon kroop omhoog
Als een difuus licht
Dat vocht
Voor een vaste vorm
De zon won
Werd rond en krachtig
Wolken wijden uit
Gaven ruimte
Door juist daarin op te gaan
In de middag brak het groen door
Nerven waaieren uit
In de wind
Een omvangrijke tak
Van de familie
Bloeit
Richting de verte…
Ei
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
567 Je slaat nog twaalf eieren kapot op
mijn drilpuddingbillen en met het
glibberige vocht steek je een vinger
diep in mijn nauwe anusgat. Je wilt
me neuken als een man, maar dat mislukt.…
stekelig gedichtje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
629 pootjes bloot
eendjes snateren
over de wateren
van de Kromme Rijn
diffuus licht
vocht in de lucht
mensen genieten nog even
volop
nazomers genieten
met een voorzichtig
zonnetje op je kop
fietsen fietsen
allemaal fietsen
en dan een klaphek
hooo.…
stekelig gedichtje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
530 pootjes bloot
eendjes snateren
over de wateren
van de Kromme Rijn
diffuus licht
vocht in de lucht
mensen genieten nog even
volop
nazomers genieten
met een voorzichtig
zonnetje op je kop
fietsen fietsen
allemaal fietsen
en dan een klaphek
hooo.…
augurken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
866 Wat houdt ze van augurken,
Haar duimen en wijsvingers
tastend in het zure vocht
Ik zucht maar laat betijen
Als het oosten in ons opspeelt
gaan we beiden somberen en herkauwen,
al zijn we dan nauwelijks runderen,
de grieven van de dag
Mijn dochter, wat is het water diep
wat goed is voor vis en de zeemeerminnen
Van het Great Barrier…
zenuwtrek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 gedreven tipt en veegt hij zijn i-phone
en plukt daarbij met druk krommende vingers
tussen baard, tanden en kiezen
brengt schier schokschouderend
zijn getergde handen op plaatsen
waar lekkend vocht uitnodigt tot niezen
trillend zoekt hij neurotisch bewogen
onophoudelijk op benoemde plekken
naar iets wat er blijkbaar niet is en verklaart…
Dromen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
570 Ik dacht vanmorgen dan aan Jacob
die vocht met God en zich niet liet verslaan.
Het leven is soms hard en vol van zorgen
maar telkens komt er licht in druppels dauw
en 'k zie met vreugde weer de dag gaan blinken
en voel de vrede kiemen onder't wolkenblauw.
De manke heup zal ik wel blijven houden,
maar 'k weet mijn God oneindig trouw.…
SHAME ON US
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 Hoe neem je straks uit ze weg
waar ze zij aan zij met ons vochten
dat mes in hun rug
het ultieme verraad?…