580 resultaten.
stilte in de trein
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
760 zondagmorgen
de zon staat laag
ik hoor het knorren
van mijn maag
iemand ronken
die niet uitgerust
de dag intrekt
de stilte blust
links van mij
een dorp een wei
een tent een fiets
dan even niets
de zon een plaag
een knul een blaag
boert cola bubbels
hoog en laag
de trein passeert
een klein station
erboven drijft
een luchtballon…
Lente
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
596 ik raak bezwangerd
door de lucht
van het donzig groene veld
in mij groeit
weer de vreugde
als de lente over
pril leven vertelt
hoor vogels
hun liedjes fluiten,
voel hoe lammetjes in de wei
ons zo vertederend bewerken
en wij hen opgetogen in
onze blijde harten sluiten
het is lente, het is weer lente
roep het van de daken…
Dreef te Korsendonk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
428 Rechts lag het vierkante groenvlak
van een wei omzoomd door eik
intens op weemoedige koeien te wachten.
Dat alles: harmonie en schoonheid.
Maar achter ons wist ik
de wonde van de E34.…
Lange afstand
gedicht
3.6 met 5 stemmen
8.489 Innig vertrouwd met steeds hetzelfde elkaar,
daarvan met almaar minder volle teugen
genietend, steeds meer mondjesmaat, maar toch
daarvan toch mooi nog altijd steeds genietend -
geef ons maar zonnebloemen, weken lang
maar zonnebloemen links en rechts, met hier
en daar een wei, een stukje bos desnoods,
desnoods een korenveld en zonnebloemen,…
Een boertig gebeuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
614 In de wei kreeg hij
een schok - 'Hou toch eens op!'
klonk het van Boven.
'In wezen blijf jij
een rund die hooguit 'hoe' roept
als hij moet zeiken.'
Dat klonk koe-eigen.
Loeiend loosde Bontekoe
zijn rijpe vijgen...…
meerwaarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
586 ik wandel in mezelf een stukje mee
en verdwaal tussen wortels en geboorte
in dit uitbundig buitengebied
is het pad meegaand maar zompig
er ligt een steen om zich aan te stoten
te bezeren aan verwondering
over paarden in de wei, gevangen
door zwak intredend ongenoegen
maakt dit prikkelbaar, zijn het
de haastige pijlen, gepatineerd…
Kleine dingen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
191 Een stralende zon
Een vrolijke groet
Die kleine dingen
Doen me goed
Een warme poot
Een zachte vacht
Die kleine dingen
Geven me kracht
Een blauwe lucht
Een groene wei
Die kleine dingen
Maken me blij
Een beetje rust
Een glaasje wijn
Die kleine dingen
Vind ik fijn
Een zachte deken
Een open haard
Die kleine dingen
Zijn veel waard…
Koernaval
snelsonnet
2.4 met 15 stemmen
911 De eerste keer is altijd weer een feest
Er zijn vaak van die hele bonte bij
Ze doen een beetje raar en heel erg blij
Maar carnaval, dat is toch al geweest?
Toch zijn er veel gelijken tussen beide
Het eindigt altijd dronken in een weide…
Een pauw
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.610 Een pauw vergat zijn kleuren
`s morgens aan te doen
Hij stapte trots naar buiten
in zijn blote boezeroen
Hij pronkte trots op het gazon
hij pronkte in de wei
Begroette zelfs de kippen
maar die reageerden niet zo blij
Een schande is het sprak Catharine
Het is grof riep kipje Wies
Want een pauw zonder zijn kleuren
vind ik alleen maar vies…
mei
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
809 ieder jaar in mei
voel ik de kriebels in mijn huid
er gaat een wonder door de wei
in vol ornaat
ligt als een machtig wit tapijt
wat geen mens ontgaat
dat wonderschone fluitekruid
in alle bermen langs de wegen
en al die kriebels in mijn huid
ervaar ik als een zegen
dat veel besproken fluitekruid
siert boven doorns en distels uit
gelukkig…
Als paarden konden praten
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
2.439 Als ze praten konden over koetjes en kalfjes én
die imbeciel, terwijl ze in de wei stonden,
simpel in het gras, als ze praten konden,
wist iedereen wie die gek was die het nodig
vond opnieuw een van hun mede-grasbewoners
met kind op beestachtige wijze af te slachten.…
De klank van thermiek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 niet
met bloemen te tooien
jij bloeit vol uit de
schoonheid van je huid
opent in een zee
van groen en lacht
jouw speciale kleuren
kust met je fijnste geuren
zelfs de wind kijkt
jou naar de ogen in
het zomers gedogen
van schapenwolkjes wit
scherp contrasteert zon
met donker loof dat
schaduw en koelte oogst
aan de rand van de wei…
Tot morgen... Ik ga pitten!!!
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.291 Op grazig wei, in akkerwinden?
’t Is moeilijker nog dan verwacht
Ik ga naar huis en laat het zitten
Met warme melk onder de wol
Mijn schat tot morgen…
Ik ga pitten!!!…
ALS DE ZIELE LUISTERT
poëzie
4.0 met 27 stemmen
10.914 ----------------------
lijzig - zacht
kouten - praten
klappen - praten
wee - wei
wegel - weg
talen - spreken…
Boterlieven
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
846 Hijgend holden ze de wei door
boterbloemen en papavers
op de vlucht voor iets - zo leek het
en een koe stond er gekliefd
met bolle ogen aan de grond
en keek hen na tot aan het water
waar haar stalletje met hooi stond
voor haar grazende gerief
wat niet veel later door de boterlieven
stiekem werd gediefd
Ze waren zacht - de boterlieven
en…
witte wolken
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
797 Niet alleen te tellen als ik slaap
Maar ook buiten zien zweven
Als ik zachtjes verlangend kijkt,
Maar helaas zijn ze overmorgen weg
Door een harde regenbui
Die de schaapswolken verdreef
Waardoor ik niet kan genieten
Zo jammer dat ik het elke keer vind
Zo mooi dat ze ook ooit waren
Geeft mij een zwart gevoel
Van donkere schapen in de wei…
In aarden vaten
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
681 Hoe groen is alles nu: de mei
vult duizend tinten in die later
niet meer te vinden zijn; de wei
bezaaid met madelieven, wortels water
drinkend uit de bron of uit de lucht.
Mijn hart wacht wel nog, kent verlangen,
soms heimwee ook, maar zang en zucht
ze blijven hier aan kleine dingen hangen.…
toen ik hier kwam wonen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.026 knuffel
zo zach en ook zo lief
hij was ook zo klein
echt een hartedief
ik miste hem steeds meer
en begon toch maar te zoeken
tot ik ineens een oortje zag
achter oude doeken
ik keek er echter achter
want ik was nieuwschierig
ik zag dat het mijn konijntje was
helemaal dood en onplezierig
ik nam mijn dode konijntje mee
naar de grote wei…
Eenmalig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 O, mijmer ik soms, was ik maar een
koe die stom in de wei z'n leven lang gras eet.
Wat is daar mis mee? Geen haat geen oorlog,
geen liefdesverdriet, geen ernstig gemis en voor-
al geen zinloosheid in je donder, ja, soms wou ik.
En met die wetenschap kun je gedichten schrijven-…
Muizenvallen {Dizain}
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
881 in ’t veld
zich van gevaren niet bewust, ging spelen
in ’t hoog gewas, vergat wat was verteld
van 't kwaad der stille jacht of pikhouwelen
ze dolde, woelde, wilde alles delen
met vriendjes even grijs en piep als zij
maar ’t zoet van muisjes ging al snel voorbij
omdat gewiekste rovers 't leven stalen
en groter dreiging, ploegend door de wei…
De ogen wild
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
659 galoppeerde
de ogen wild
en staart gestrekt
de zomer tegemoet
heb je in een late lente
ooit ontmoet we graasden
van het malse gras wist
niet dat jij een voorkeur
voor paardenbloemen had
ik schurkte in mijn stal
de onrust weg naar morgen
wilde met je draven weg
van alle zorgen in het stille
groen wat aandacht vragen
zag jou in de wei…
Stuifmeel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 De voort planters sappelen voor dag en douw, met wij in de wei.
Zogeheten ongestoord eten dat doen de schransers,
anders worden ze met horde mesjokke
en brengen angels, met aanhangsels die nog kloppen,
in positie.
Weest dus beducht op deze ammunitie.…
In aarden vaten
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
503 Hoe groen is alles nu: de mei
vult duizend tinten in die later
niet meer te vinden zijn; de wei
bezaaid met madelieven, wortels water
drinkend uit de bron of uit de lucht.
Mijn hart wacht wel nog, kent verlangen,
soms heimwee ook, maar zang en zucht
ze blijven hier aan kleine dingen hangen.…
zo herfst de winter
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
645 de zon schijnt fel
door vlagen wind
met kilte
wolken worden
afgevlakt in grijs
jagen over land dat
bang wordt voor de stilte
nog grazen
koeien in de wei
en dartelen er
schapen maar
het malse gras
is al wat moeilijker
bijeen te schrapen
in oppers hooi
ruikt nog de zomer
maar vogels
in een vroege rui
gaan al voortijdig…
zomerimpressie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
639 bomen fluisteren hun bos
kevers knagen bladeren leeg
wat kale toppen krijgen
van de wind een warme veeg
de zomer vlijt zich neer op mos
de bosrand langs voorbij de wei
een bloeiende strook hei
akkers met hun diepe voren
balen hooi en resten koren
het geelstro van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
de geur gegrift in mijn…
DICHTERBIJ
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
487 de kieviten lopen hier
net een beetje anders
door de wei
ze voelen zich hier
zo lijkt het meer thuis
ach dat is onzin natuurlijk
dat slaat nergens op
maar toch ……….…
Toedeloe!
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
606 Ik ben het zat, ik wil het niet meer horen
al dat gezeur dat komt mijn neusgat uit
ik draai mij om en richt voortaan mijn oren
naar bos en boom, waar blij een vogel fluit
Ik ben het beu, ik wil niet meer gedogen
al dat gezwam dat grijpt me naar de strot
ik keer mij om en richt voortaan mijn ogen
naar wei en hei, voor bij- en bloemgenot
Ik…
Schichtig
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
479 gedwee
zie ik haar schichtig
alert om zich heen kijken
stap na stap heel voorzichtig
ze loopt mij
ongezien voorbij
hoe lang kan ze nog vrij
rondlopen in deze wei
kijk eens goed in haar ogen
die eerlijk lieve levenslust
verdient zoiets geen mededogen
laat zoiets prachtigs toch met rust
de jagers zullen komen
en haar wilde dromen…
Het klokgelui
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 weer hoorde ik
het volle geluid
van de kerkklokken
zij die uittraden
werden meegenomen
in de interferentie
van geluidsgolven
alleen het
stoffelijk zijn
werd uitgestrooid
over bos en wei
om dicht bij
de natuur te zijn
gevlaagd door de wind
die met lichte
onrust over dit
zielentransport
waar het vaak aan
communicatie schort
als…
zij dichtte mij
netgedicht
2.6 met 20 stemmen
1.172 zij dichtte mij
dichterbij een brug
vrije wegen om
de overkant te bereiken
dichterbij luisterend verstaan
zij dichtte mij
dichterbij glooiende graslanden
schapen in de wei
stromende woorden
avontuurlijke akkoorden
zij dichtte mij
dichterbij haar zachte stem
leven in lichte taligheid
dichterbij schrijvende zinnen
van aanstekelijkheid…