778 resultaten.
Meneer L
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.005 mijne ook zeg ik, al lang
niet dat het dan minder pijnlijk is
het slijt zeg ik langzaam
zijn moeder leeft nog
de mijne niet meer zeg ik
hij graaft wortels uit van twee bomen
alles wordt omgeploegd binnenkort
de zon is fel en hij opent een parasol
mijn hond gaat op verkenning achter een struik
ik roep haar en ze luistert
dat gebeurt zelden…
ZO ZIJN ONZE MANIEREN
gedicht
3.1 met 53 stemmen
19.309 op dfc-reünies
hoor je altijd veel sterke verhalen
maar zelden zo sterk en frappant
als dit jaar van leo van bruggen
hij (leo) zat op het gymnasium
toen zijn leraar nederlands over
moderne poëzie kwam te praten
en een aantal namen noemde
waaronder ook de naam 'buddingh'
'buddingh', zei leo, die ken ik wel:
die zit altijd elke…
Een requiem
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.032 Sterven zullen wij,
allen,
onbewust trachten wij de tijd die ons gegund is,
op een goede manier te besterven,
zodat we niet ieder wakend moment hoeven te belijden,
het leven te beslechten,
leven wij,
niet in de wetenschap,
ons zelden beseffend,
dat we eens de ogen sluiten,
niet om te rusten,
noch slapen,
maar sterven,
iets wat ieder mens…
Alleen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
843 Maar hoe komt het dat ik het zelden mis?
Het strelen, de aandacht, het zielendelende vertrouwen.
Het kleffe, het lieve, het romantische zoenen.
Want ik genoot
ik begon
ik ging door
en wilde meer.
Zijn dit de instincten van moeder natuur
die het onbeschroomd laten afweten
en actief langs de zijlijn staan?…
Valkuil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 gegrepen door 'n blinde vlek
begint hij na honderd stappen
met kracht te graven
rechtvaardigheid was hij al
tegengekomen, en had dit
zonder mededogen snel
naast zich neergelegd
hoorde hij daar een valk of 'n uil
het kon hem niet bommen
totdat hij de spade in zijn voet boorde
en zich een tranendal lachte
kortom haastig spoed is zelden…
De glasblazer en de pottenbakker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 Er bestaat geen vaste grens
tussen zee en zand
een blinde glasblazer stuurt de golven op weg
naar adresloze bestemmingen
ongeschonden komen ze zelden aan
voor nabestellingen heeft hij lucht genoeg
warrige wolken glijden tegendraads
over het dun bevolkte strand
waar pandjesjassen in waggelgang ronddolen
- aan hun rekken ontsnapt -
de…
De lentefee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
834 Ze woont bij ons in de tuin,
ze is altijd vrolijk en zelden boos.
Ze loopt lieflijk door het gras,
en strooit toverzaad in het rond.
En zie al gauw,
komen er bloemen uit de grond.
Alle kleuren van de regenboog,
je weet niet wat je ziet.
En in de blauwe lucht,
zingen vogels het hoogste lied.…
In contouren aanwezig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
485 zacht glijdend
ging alles voorbij
als deel van mijn leven
onopgemerkt ik en hij
met de eerste stappen
kwam er verbazing
een lichte schaduw
volgde mijn passen
maar het bestaan
was speels en jong
zelden keek ik ooit om
tot een eerst confronteren
er was geen ziekte of
dood in mijn jeugdig pakket
tot het overlijden van oma
hem naast…
Blauw licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 zij hebben
de ogen afgewend
spelen in de wereld
van blauw licht
zelden zien zij
een gezicht
als zij kijken dan
ontwijken ze de blik
een reflex
die rust moet geven
na een jeugdig leven
van alert moeten zijn
in totale uitdaging
zijn zij ten onder gegaan
alles was gericht op
status en een goede baan
zelf zijn zij
kind gebleven…
Brouwerij van stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 ik heb stilte gezien
zij kwamen mij
begroeten uit
hoeken waar zelden
geluid is geweest voor
een klein intiemfeest
zag een gerucht
naast een zucht
van verlichting
wat galm bij echo
fluisters met elkaar
acteren altijd raar
een heerlijke
ontmoeting die geen
opzien deed baren
samen genoten werd
onder het nuttigen van
luchtige…
In vallende vloed
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
458 wij wisselden
schaduw en licht
in doen en laten
een tweeling
jij en ik
jouw lach
sprankelde hoger
mijn tonen klonken
vaak lager in
samen praten
de uiterlijkheden
waren niet congruent
zij een heerlijke griet
en ik tenslotte
ach een aardige vent
maar in ons
liefdesland was het
zelden hand in hand
altijd lokte zee en onder
geweldige…
opgejaagd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 In alles zit de stelligheid maar
zelden laat de gestalte zich ontwaren
Zo ook de wind die jaagt
tot het waait en de dood
met takken uit de kruinen slaat
Zo ook zou het afdichten van holte moeten zijn
tot het beurse uit de lippen valt
ietwat van vergankelijkheid verketterd is
wankel terend op slechts een paar schimmige woorden
met enig voortbrengsel…
Een hert dwaalt door de mist.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
650 Dit land is haar land zoals de gedichten
die ze zelden leest de mijne zijn.
Nu de nevel is opgetrokken
en het licht op rood springt
zie ik haar voor me, een verschrikt hert
met grote lieve ogen.
Ik schakel naar tweede en prevel zacht;
wees niet bang voor warmte en poëzie.…
Woordenlijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Ben ik nog relevant vraagt de lente
aan de storm over de heuvels
mijn naam staat zelden in de krant
niemand kent me in dit land
doe ik er nog toe
de meeste mensen zijn nu moe
nog onbekender dan een koe
vraagt de storm ten lesten toe
tel ik eigenlijk nog mee
je bent op dreef, zeg je in fluistertoon
terwijl je naar mijn woordenlijf staart…
De huisvrouw
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
713 de strijkmand
wie maakt wie nu gek
gisteren nog opgeruimd
vandaag al weer veel rommel
één kind net naar bed
een ander op de schommel
één vloer net schoon gemaakt
een ander al weer vuil
even ben ik afgehaakt
weet niet waarom ik huil
het is misschien omdat ik snij
de uien op een plankje
ik tover een maaltijd op tafel
maar krijg zelden…
Je lege maag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 blond klauterden
lange ledematen
uit het rek
geen stormwind
en hagelregen
hield hen tegen
alleen om twaalf
uur werd er gegeten
vaste prik voor wie
er te laat zou komen
kon alleen maar
van de resten dromen
dat broodjes
overgeslagen werden
kwam zelden voor ja
tijdens het ongeluk
door alle drukte op
het onbewaakte spoor
onder…
GEWOON
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
575 Laten we maar gewoon
lief zijn voor elkaar
en bij dat harde woord
- dat zelden valt -
eens glimlachen
om de tijdelijkheid ervan.
Laten we maar gewoon
lief zijn voor elkaar
en in woelige tijden
van neerslag en tegenwind
omkijken naar de zon achter ons
die morgen alweer vóór ons oprijst.…
Goud
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
368 In Frygië, een land heel ver van hier
Leefde koning Midas,
Die zuchtte naar wat hij begeert,
Er bijna aan bezweek,
Wijl goudzucht zelden wordt beloond,
Een enkele delver daargelaten,
En een douairière op leeftijd,
Wier gemaal haar in weelde achterliet.…
Dit leven is mij niet gewoon
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.533 de dagen rijgen zich aaneen
geen onverwachte dingen
nu ben ik even slecht ter been
je hoort mij zelden zingen...
de tijd dat ik nog sprong en zong
lijkt ver nu achter mij
toch is het nog maar kort gelee'
dat'k vrolijk was, nu keert het tij...…
De oude spreuk
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.425 De oude spreuk hing aan de muur
maar hij werd niet meer gelezen
Al had hij in de loop der tijd
zijn nut toch wel bewezen
Zowel in `t oosten als in `t westen
begreep men ooit de spreuk meteen
Maar omdat men nu zelden thuis is
hing de spreuk daar maar alleen
Dit probleem gold ook het klokje
al tikte het zich verrot
Er was niemand die het…
Soms voel ik mij zo leeggehaald
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.114 Mijn gang vertraagt, de uren wegen
al is mijn hart nog onderweg
en kwam het U, God, zelden tegen -
en weet het hier ook heg noch steg.
ik treur niet in de najaarsregen
en 't is geen klagen wat ik zeg.
---------------------------------------------
Uit: Herworteld leven, 1990…
Stroman
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.705 Op een landweg uit de wind
waar men zelden vlinders vindt
stond een stroman die verblind
door zon en gruis en stuivend grind
verhaalde van zijn bloemenkind
Verloren en nooit opgespoord
daar zijn voeten vastgeboord
verstilden in het zwarte boord
terwijl zijn schaduw zonder woord
zich voorttrok langs zijn stoffen koord
Stijf gestokt in diepe…
Spiraal jij turbulent
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
811 zelden gaan we
samen stormen beuken
op een vreemde kust
na rotsen splijten
op landtongen bijten zijn
de golven langzaamaan gesust
toch donker ik
nog zware buien spiraal
jij turbulent in hoge lucht
spat ik bliksem
tegen puien donder
jij steeds consequent
maar in ontladen
weten we de draden
samen weer te vatten
jouw warme…
Een lieve groet
hartenkreet
4.8 met 57 stemmen
3.714 Veel groeten voor wie pijn moest lijden,
een warme wens voor wie alleen
en machteloos moest zien te strijden,
voor wie de zon zo zelden scheen.
Een blije groet voor al die velen
die snakken naar wat levensmoed;
een groet die mensen willen delen,
die doet toch iedereen wel goed.…
Een vreemde hunkering
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
783 Er is iets achter alles wat we hier ervaren,
een vreemde hunkering naar licht en troost,
naar diep geborgen zijn, naar echt begrepen,
maar door ons jachtig leven zelden klaar.…
Zo vreemd, die hunkering...
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.307 Er is iets achter alles wat we hier ervaren:
een vreemde hunkering naar licht en troost,
naar diep geborgen zijn, naar echt begrepen,
maar door ons jachtig leven zelden klaar.…
Toevallig
netgedicht
4.2 met 67 stemmen
5.255 Mijn adem onwelriekend
Mijn ogen gloeiden zacht
Jouw ogen boeiden sterk
Je bood mij een boterham
Je taal was zeldzaam rijk
Je interesses boeiden
Mijn ogen meldden
Eensgezind als zelden
Ik weigerde je boterham
Maar slurpte je woorden
Die mij zeer bekoorden
en waar ik de tijd voor nam
je schudde tot afscheid mij de hand
liep haastig…
De levenslust voorbij (in memoriam Simon Vinkenoog)
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.575 Als dichter gunde hij zich zelden rust,
Liet ieder horen wat hij had geschreven.
Zo heeft hij steeds de somberheid verdreven.
De marihuana was daarbij een must,
Hij was zich van de risico’s bewust
Maar niet van plan het roken op te geven.…
Lokaalvredebreuk
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.108 Een ongeluk,' verklaarde zij,
'komt zelden gans alleen.'…
Moeizaam proces
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.169 Ernst Jan en Jan Jos in de kroeg
Ze dichten er talloze stukken
Men hoort er maar zelden, ‘genoeg!’
Ze hangen al uren op krukken
De kroeg met Jan Jos en Ernst Jan
Vaak wil er wel eens wat mislukken
Men roept dan vertwijfeld ‘hoe dan?’…