5364 resultaten.
Pasar Malam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
630 Waar mensen met
Wortels in een Indisch verleden met elkaar
Delen dat heimwee nooit meer overgaat.
Ook al zijn zij derde generatie en
Nakomelingen van hen die destijds
Terugkeerden van de Indische archipel;
Zij schuiven aan voor een rijsttafel
Uit grootmoeders keuken; en genieten
Van een Javaans Poppenspel.…
Grensverleggend.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
718 Maar deze zal weldra weer worden over-
schreden, want waar men in het verleden
nauwelijks nog over durfde dromen dat is
tot vandaag aan de dag uit gekomen.…
De wulps gekrulde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
426 geen papyrus meer
of dikke rollen perkament
handgeschreven boeken
worden als museumstuk gekend
het goud op snee
de wulps gekrulde
grote halen in tijdloze
levensverhalen zijn voorbij
het handgeschept papier
waarop vezels streden
met de letters van de
kroontjespen verleden tijd
woorden kaatsen
in het naamloze zwart wit
het onpersoonlijke…
Nafta
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 dit verleden herkent zijn
stemmen, verdooft het
licht tussen morgen en
avond, met handen die
houden, met daken die
het onweer weren. Dit
huis behoudt zijn muren,
ook als het kraken van
zijn vloeren de voegen
vult tussen de tijd en het
heden.…
Spartelend dier?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
458 De schaamteloosheid
van onrecht en onmacht,
verminking in de willekeur
van plaats en tijd, verbannen
door een ruis geplukt uit het heelal
het bestaan verveelt zich in mij
onwillige weerwil van de zondenval
een mensbeeld waarover ik struikel,
herhaald in de scheidslijn van de horizon,
wordt schrikdraad van het verleden
versnipperd…
Stille krachten
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
496 Terwijl de stille krachten
het verleden laten smeulen
houden wij elkaar gevangen
in een negatieve spiraal
van lusteloze klachten
machteloze gevoelens
onvervulbare wensen
met ongetwijfeld twijfel
als wederkerend hoogtepunt
ooit waren we tijdloos
deel van de tijdgeest
nu eindeloos beperkt
door onze eigen geest
ons haperende lichaam…
deja vu
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 de polder rijd
de geur van hooi, herinneringen
veel ouder dan het verse gras
die warme prikkelende dingen
die ik al haast vergeten was
dan in een vlaag ruik ik de koeien
de lucht van mest en van het kuil
ik hoor het rammelen en loeien
ik kan het niet helpen dat ik huil
zo klein het dorp, t is zo voorbij
dat kort verblijf in het verleden…
Kamer 111
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
952 Ik tel de dagen in het verleden
met scherven van poorten en bogen
op de versleten straten in een
lege stad. Want ik ben er niet.
Kamerbreed is mijn verdriet.
De laatste bezoekers en de
bloemen zijn voorbij gegaan.
De gang blijft wit en de deur.
Alleen de wierook ..wacht.…
En schaduw ik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 te vervagen
niet meer
in staat om
de lasten van
dagen te dragen
begroet nog
altijd het
opkomen van zon
laat me raken
door zijn warme
koesterende stralen
maar als wij
samen schijnen
is hij het licht
en schaduw ik
in dat decor
het kleine mijne
ik ben geen schim
uit vroeger tijden
die donker geeft
omdat hijzelf
in het verleden…
opa zaliger
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
718 staren
die ravotten tussen takken
rustig je pijpje trekkend
denkend aan vervlogen jaren
de rook steeg op
in witte pluimen
verdween in wolken
maar op een dag
stopte het leven
en je ziel volgde
de weg van witte rook
om al je liefde af te geven
want God was tevreden
over je bewogen leven
lieve opa, rust zacht
en laat los, je verleden…
niets blijft er nog over
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
862 vogels vluchten uit
de stilte van het huis
zelfs verborgen zwervers
sluiten 't gemijmer in de ramen
en 't geschrijf naar hun geliefden
die het verleden vulden toen de bomen
nog rechtop hun handen op de horizon legden
planten verdorren vanuit alle hoeken
hun geroep wordt niet meer beantwoord
en zelfs de buien worden naar een botte kist gedragen…
Echt alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
585 Jij zag de zon
Jij zag de maan
In je dromen
Die niet konden bestaan
Het licht in jou
Kon niet uitgaan
Daar waar je steeds was
Omringd door vrienden van de geest
Die er in de eeuwenlange kosmos zijn geweest
Ontmoetingen in de spiritualiteit
Ontmoetingen in de verleden tijd
Trillend en bevend
Vaak in paniek
Het leven stukgeslagen
Om de zwaarte…
Surrealistisch de ontlading
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
521 ik heb je gezien
uitzinnig in beminnen
het steeds maar weer
opnieuw willen beginnen
door de spanning van het spel
we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen
magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading…
Die speciale kast
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
520 Waarom weet ik niet, ze houdt mijn verleden vast.
In mijn eerste huisje was ze welkom, want we hadden het niet breed.
Een tweedehands van een tante.
Ik was dolgelukkig en heb haar tere lijf met veel geduld verzorgd.
Tot we verhuisden, deed ze dienst voor al mijn schilder gerief.…
Verhaal van de zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 Luister op het duin naar golven der zee
Daar spoelen ondersteund door branding
Verhalen van lang verleden met zich mee
Verhalen van verre landen onbekend
Met kusten van rotsen of palmenstranden
Landen vol schoonheid zo niemand kent
Daar in Atlantisch heerste enkel vree
Geen haat of nijd verscheurde de band
Helaas, ’t is verdwenen in…
Misleiding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Op zoek naar wat haar raakt
Ze zegt dat je mooie dingen maakt
Je wilt begrijpen waarom het niet lukt
Onder een complex gebukt
Van een donker verleden
In je gedichten vermeden
Ze blijft vragen om meer gedichten
Het doet haar ziel oplichten
Is wat zij mij zegt
Ze is aan mijn woorden gehecht
Dan zie je haar in beeld met een ander
Je zegt jezelf…
Zoveel ogen uit het hart.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
489 Waar geen toekomst
was naast een verleden.
Mensen, gezichten, ze
prikkelen een gevoel
waar je niet meer bij
lijkt te kunnen komen.
Je wilt iets met hen
delen van toen,
maar hoe onbereikbaar
zijn zij geworden als
in voorbije dromen.
Soms meen je gezichten
te herkennen.
Verdwaalde ogen in een
voortgang van de tijd.…
Zelfmutilatie
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
588 Het heden
Stil en veilig
Overleefd en afgegleden
Pijnloos en gevoelloos
Naadloos en probleemloos
Verlost van het verleden
Soms mis ik dat gevoel
Met dat doel
Heb ik mezelf gesneden
Om te zien
Of ik misschien
Heel even
Blijk kan geven
Iets terug voel
Van dat leven
Dat lang weg is
Opgegeven
Een snede
In hart en ziel
Lijf en leden
Zonder…
In talloze decors
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
445 vormen
kleurrijk in
voortdurend bewegen
kon hun warme
empathie voelen zonder
angst over hun bedoelen
zij openden
dimensies die ik
nog nooit had gezien
onbenoembaar
in woorden maar
alles voelde zo eigen
ik speelde rollen in
talloze decors alsof ze op
mijn lijf waren geschreven
schrok toen ik
heden herkende tussen
verleden…
Land van genade en verdriet -1
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.018 je stem slingert
woedend
langs de kil snerpende zweep van mijn verleden
hoe lang duurt het?
hoe lang voor een stem
de ander bereikt
in dit land dat zo bloedend tussen ons ligt.
Vertaling Robert Dorsman en Jan van der Haar
----------------------------------------
Uit: 'Voor ik jou word', 2017.…
Roofbouw op het ijle
gedicht
4.2 met 4 stemmen
5.322 Niet eens een lokkend omgekeerd verleden
is het hiernamaals met zijn eeuwigheid,
die dwaze som van korte stukjes tijd
waaraan wij, mens na mens, ons bloed besteden.…
Innerlijke pijn
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 wij wisten de
hordes zwermen
en vluchten van de
plagen waaronder
wij hebben geleden uit
een nog nabij verleden
massaliteit en
eentonigheid maakten
hun dreiging vaak groter
dan de effecten die zij
hadden op natuur
en omgeving in de tijd
er is een nieuwe plaag
aan het ontstaan waarvan
het geluid snijdt door de ziel
in een toonsoort…
Maritiempje
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
694 wie zwijgt legt goud
in de mond
een schrijver haalt zilver
maar over de golven loopt Hij
die ik ken, zo lang ken
geoefend door eeuwen
houd ik Hem te vriend
een verdoolde jogger
rent zich de dood op de hielen
hij bidt om winst
om knarsloze knieën
en helende heupen
verder is er niets
of niemand
ik leg voldaan
verleden…
Haar mystieke kant
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
508 boven
het stille land
schaduw werpend
op haar warme
mystieke kant
zij voedt de
atmosferische
energieën diep in
het spanningsgebied
van het reflecterend
geestelijk verkeer
zij zijn onthecht
waren een eenheid
op interstellair niveau
toen de mens in
eerste genen langzaam
naar boven kroop
nu zijn het
artefacten uit
lang verleden…
Bevrijdingsdag Concert 2018
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 gedenken en elk jaar
weer afsluiten
en steeds weer opnieuw gedenken
hou de vrijheid vast
zwarte foto's
van het verleden dat zich tussen
ons denken schuift
met een bede om de vrede
het licht knippert de
muziek waait zacht golvend over
de gracht
het koningspaar lacht
dat zich weerkaatst in de weerspiegeling
van het volk
gedeeld in…
Geestrijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Tien jaar beleefde ik donkerte
Geliefden wilden helpen
Vrienden stonden klaar
Om de gapende wond te stelpen
Natuurlijk
Het lag voor het oprapen
Maar het voelde kwaadaardig
Met mijn gesloten geest
Ik ontwaar nu weer een geest
Niet als een spook uit het verleden
Nee, een die mij over de drempel tilt
Ik betreed een schone ruimte
Niet als leeg…
De hardhouten tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
544 carillon en klok
komt vrijwel niet aan bod
waar uren splitsen
met veel kabaal als zij na
laden onverwacht aarden
dit grote magisch
realistische doek doet
het goed in de kunst
waar de kippenvelfactor
versleten is door schaarsheid
aan echt gevoelde emoties
de gespleten tong
furore maakt in fantasieën die
raken aan ons archaïsch verleden…
In civilisatie gist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 ik zie donkere
massa’s bewegen
zonder enig contrast
voel het zuigen
van de kloven die
gestolen tijd uitbuiten
daar schuiven
vele panelen hun
lang verleden bestaan
formeren decor in
chaos en afgrijzen uit de
ondergang van paradijzen
revolutie zal
geen geschiedenis
schrijven over het leven
daar gaat de strijd voort
om de…
oversteken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 het sterkst
toont in de ring van het
oog van de orkaan
de Dood getooid
met hoed kantelt
in de tollende wind
weggaan is een
beetje sterven in
ieder uur en op
elke plek verlies
je iets van jezelf
rites de passage
de uitgebluste
Dood vertrekt
een trage rit naar
Nergensland hij kijkt
achterom de goede
Dood en ziet het
verleden…
Bergen op Zoom, anno 2018
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
776 branden
beiden wakkeren de hoop aan,
echter het water noch het vuur
komen tot aan hun droge lippen,
schone lucht en een niet verloren wal
zorgen voor verademing
langs haar boszoom,
De Peperbus overziet, is standvastig,
blaast niet hoog van de toren,
strooit op tijd.. om te weten
dat door lang stil te staan
men verdwaalt in het verleden…