5637 resultaten.
Vluchtig passeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 ik keek om me heen
raakte steen en cement
maar voelde op dat moment
geen enkele vibratie
zag wolken en zon
in hun herfstig gaan
de wereld vluchtig passeren
alleen ik bleef daar staan
tot een beweging mij riep
in het verstoren van stilte
door een paar ogen met
de soepele gang van geniep
een jagende kat
bracht mij godzijdank
terug…
De zevende brug
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Wil ik je in mijn hart ontmoeten
bij het afscheid op de zevende brug
dan zullen we dansen tot de ochtenddauw
met alle aardse ellende achter de rug
of zomaar op een wolk naar zee
neem je stilte in mijn zwijgen mee
nu we niet meer durven te dromen
beleef ik deze wereld met jouw laatste
nee
nooit meer die vlinders in zalen zo naakt
nu…
Bloeide
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
716 De grijze wolken zijn hetzelfde als toen
ik je voor het eerst zag en we zoenden,
alsof er niets natuurlijker was dan vrijen,
op een grijze miezerige dag de liefde bloeide.
Met ritmische tussenpozen aangetrokken
het verlangen van je verwarmende lichaam
aanraken zoenen likken strelen in rust
liggend bij elkaar de dag de liefde bloeide.…
Einde van het pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 Starend naar wolken en blauwe lucht
Naar zon en schaduw
En zien het verschil tussen leven en dood
Waar verdriet zich verschanst
Achter kransen van kleurrijke bloemen
Tussen velden vol witte kruisen.…
Het hiernamaals
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
698 Het hiernamaals
Is een ver koninkrijk
Het leven
Een wolk die voorbijglijdt
De aarde die draait om zijn as
En ieder mens leeft met zijn eigen kompas
Daar waar het licht en het duister te samen zijn
Vrede en Oorlogen
Oorlogen die gaan over menselijk onvermogen
Over leiders
Die mensen tot marionetten maakt
En geschiedenis stof geeft
Voor een…
Barentszzee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Wolken drijven, gedreven door de wind.
Draag geen water naar de zee.
Op weg door de Barentszzee danst ons schip.
En wij? Wij dansen dankbaar met haar mee.…
Een trage zon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 je wuifde
ik lachte terug
herinner me wolken
drijvend op hun rug
een trage zon
waarvan de stralen
stil leken te staan in het
verloren gaan van tijd
in wachten bevroren
keken we naar elkaar
het moment van breken
kwam snel daarna
jouw transparantie
knapte toen ik met een
woordloos afscheid
jou diep op je ziel trapte
onoverbrugbaar…
Nog steeds die luchten
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.448 Nog steeds die luchten, schaduwen van wolken
wegvluchtend op windrimpels in de rivier
Het landschap onherkenbaar veranderd
zeggen wij die nu leven, nu zien
Er is een wereld, diep beneden, hoog boven ons
die wij hier alleen vermoeden kunnen
Het moment na de laatste toon
voor de eerste herinnering: een ruimte
die bij iedere ontdekking verder…
Als de zomer voorbij zal zijn
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
616 als de zomer weer voorbij zal zijn
de herfst lokt met koperen kleuren
rode appelen in de boomgaard geuren
met tussen de wolken wat zonneschijn
een bos of parkwandeling kan zalig zijn
de wisseling in de natuur zien gebeuren
als de zomer weer voorbij zal zijn
en de herfst lokt met koperen kleuren
knalrode geraniums langs het raamkozijn…
Als in deja-vu
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 ik zag
grijze wolken
roodstrepen door
ondergaande zon
lachte
naar de golven
zij krulden licht
vonden mij niet dom
ik speelde
zomaar op het strand
als volwassene met
water en rul zand
joeg wat schelpen
door de zilte wind
met handen in
gebaren van een kind
uren heb ik
mij vermaakt
tijd heeft me voor
dit even niet geraakt…
om en nabij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 stel dat je iets niet moet vergeten
voor welke dag zou dat gelden
en wat als die dag voorbij zou gaan
-ongemerkt, zonder erg
zou iemand opletten of wolken
hun adem inhielden
ergens halverwege, zo nauw luistert
geen enkele toonhoogte
hoe belangrijk is dan onthouden
tussen alle dagen die zich versliepen
we moeten onze tijd nog voltooien…
Sterrenbeelden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 De wolken weerkaatsen het licht
van de nacht, dat in duistere
holten ondergaat. De maan,
halfgedroomd wezen, hangt stil.
Ik juich van binnen om wat
onvergankelijk is en afstandelijk
tegelijk. Ik herinner me weer zijn lach.…
Volop zon bij maxima
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Vorst hield aan in kille nachten
waar het lange wachten smachten
naar de glimlach van een zachte
lente werd, de bron van krachten...
...luchten waar geen wolken rijzen,
stralend in de ochtenddauw
de gouden glans op zonnewijzers:
Helios in hemels blauw.…
Wonderland
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
509 Wonderland, oh Wonderland
Waar sprookjes nog bestaan
Waar Eenhoorns samen vliegen
Draken hoog de lucht ingaan
In het land van dromen
Met Godinnen van weleer
Waar Feeën Koninginnen zijn
En ied're man een Heer
In dat mooie Wonderland
Is Liefde heel normaal
Voor iedereen is er genoeg
Elk hart heeft zijn verhaal
De wolken zijn…
Verliefd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
522 Verliefd op het leven
Op het kindje dat lacht
Op de mus in de bomen
Op een ster in de nacht
Verliefd op de wolken
Op de regen en wind
Op de mooiste verhalen
En de schelp die ik vind
Verliefd op de vlinder
Op de tulp en de roos
Op de geur van de weide
De muziek uit een doos
Op trouwe hondenogen
Een kwispelende staart…
MEER VERWONDERING
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
575 Dit moet gehoord worden
Het zijn in de wolken geschreven boodschappen
Je moet jouw verhaal vertellen
om weer een leven te hebben
Ieder gedicht is een duwtje voor de lezer
Sommige gebeurtenissen zijn
echter te pijnlijk voor poezie…
Simpel kerstgedicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Rond Kerst hangt er een soort grote stille wolk
Het is er voor en door het hele wereldvolk
Het is geen mist of nevel of een witte waas
Onzichtbaar krachtig hangt het als een stille Baas
We kunnen dingen voelen, binnenkomen, stromen
Niets hoeven we ervoor te doen of ervoor te laten
niets geloven in wijzen uit het oosten
of in sterren die over…
De Laurenskerk zwijgt
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
898 Op het grote marktplein
dragen geluiden wolken van licht,
de Laurenskerk zwijgt, een winterhoorn schalt
verder van de standvastige toren
en dichter bij de mensen
ogen de straatklinkers verlaten
hun aandacht krimpt,
zij laat zich ook niet vragen
op een mee wapperend doek
Rotterdam dompelt zijn vreemdgangers
om vrij hun eigen weg te gaan…
Sparrencolonnade
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Solitaire nomaden
nu honkvast geworteld
klimmen hoog zonder gêne
en voorbehoud
Hoogvliegers tussen
de planken van wambuis
en heide van 't Hoog
Veluwse Deelerwoud
Aangevreten door
zwermen muskieten
waaiend met winden
in de stratosfeer
Door jachtige wolken
verjaagd door de hitte
van bosbrandenvuren
van mediterraan hout…
“Blijf thuis”
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Niet onbewogen, stil
zitten, staan, het lukt
niet zo lang
in dezelfde houding, maar het lukt
me eindelijk, zonder bemoeienis
gaat alles buiten me om
door, het licht, de wolken
geuren, planten en dieren
ik weet ongeveer wat er zal
Afwachten volstaat, wachten
op wat terugkomt, als herinneringen
die zich herhalen, de geluiden
elke…
Lichte vaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
383 In 't geruizeloze gonzen
Van 't doorzonde hemellicht
Lost een vlokje op in 't zweven
Van de wolken, uit het zicht
Lichte vaart in 't eindeloze
Tijdloos op het eerst gezicht
Van de kudde losgezongen
In z'n eigen spoor op drift
Solist met ingehouden stem
De ongehoorde, die ik ken
Van mijn zuivere geweten
Alsof mijn geest het…
Onbevlekte muze
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
394 Verborgen in het diepste geheim van jouw hart
speelt het kind met een groot eenvoudig verlangen
het is nog vroeg, de zon aarzelt niet vandaag
er vliegen vrolijke vlinders in jouw lege maag
je kijkt naar de datum, staart naar de klok
de kippen mogen eindelijk uit het hok
je stuurt een vraag naar de wolken
die de dagdromen speels vertolken…
Kleur bekennen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
401 Noem ze wit of zwart
de wolken mooie woorden
en verzwijgingen
waarin ik gemakshalve blijf
staan terwijl een stap
dichterbij eenvoudig is
Ik hoef niet veel
misschien wel niets
van jou te weten
om kleur te durven
bekennen: bruin
mijn gedachten, bont
mijn gevoel, zonder roze
schaamte – mijn allerhoogste
en mooiste, eerlijke…
schrale grond
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
395 uur
waarop
tijdens welke
of de kamer dan nog verlicht is
door kunstlicht
of een schuwe zon
het veld betreden
en plat gras achterlaten
soortenrijk maar schrale grond
waarvoor weinig bewijs is
daarmee instemmen
lichtjes gebogen gadeslaan
iets laten gaan
of blijven najagen
luchtkristallen plukken als vruchten
met een hamer wolken…
uitwendig
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
384 er volgt een pauze tussen twee trefwoorden
een voorgordijn in het stadium dat volgt
dit stelt men zich voor als voortzetting
als bestendiging van roerloos weten
ter kennisgeving, zodat sprake is van
bevaarbaarheid als bewijs van zichtbare verte
want daar omzoomt verstrooid licht de bosrand
priemen goudgerande wolken in het zwerk
langs…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
420 Jij ging weg en liet mij
Achter
Zwarte wolken in mijn hart
Mist in mijn hoofd
Maakt het uit?…
Cultuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 We liepen op modderige paden,
vertelden over liefdes,
kinderen en hun daden
en gleden door een dikke blubberige klei
kluiten bleven plakken als een loden brij
We zagen medewandelaars
en praatten, vroegen welke kant,
ze waren vrolijk zoals wij
en groetten terwijl wij voort,
ik me verdiepend in een woord
De late zon tussen de wolken…
Schimmige liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
405 Ik dacht dat ik viel
voor een schim -
ze liep rond
met ogen
die naar mij toe gesloten waren,
maar na
een seizoen vol stormen
en zwarte wolken die keer op keer
hard hun hart uit huilden,
wist ik mijn ogen uit gewassen
in diepe vennen
vol
van liefde voor mij.…
Landerig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
613 Move over rover and let Jimi take over
Gitaarmuziek wolkt samen in mijn hersenpan,
slechts één gedachte blijft bedreigen,
de wolken moeten namen krijgen..…
Herengracht 41/43
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
625 De heer
Ik eer
Onze blik
Ze zeggen weleens dat wij niet
Samen gaan
Ik zeg
Dezelfde maan
Een stukje geschiedenis
Daar aan jullie gracht
Leer het samen
Daar ligt jullie kracht
De oudste Universiteit
Oudheid
Rechten
Vooruit
In dit leven
Deze wereld
Aan je voeten
Fijn julle te ontmoeten
Walhalla boven de wolken
Laat het…