4931 resultaten.
Zoekend
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
443 Als de vastigheid zich loslaat
op mijn lippen kussend brandt
dan verwaarloos ik de perfectie
om randen kartels te geven.
Scheermesje met warm water
verlost bloed met snijdende pijn
het vervullen van de leegte
laat mijn hart sneller tikken.
Ik zal je net niet vangen
wanneer je dreigt te vallen
omdat je zelf weet, beter weet
dat de…
Illusoor
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
603 steeds vaker denk ik
voeg ik nog iets toe
aan wat reeds is gezegd
waarom aldoor herschrijven
over hetgeen eeuwenlang
telkenmale is opgedregd
dat komt vooral omdat ik
mijzelf zo geweldig vind
en de onbegrensde illusie bewaar
dat mijn inzichten worden bemind
als ik met het diepzinnige delibereren
in de ongekende lege verte staar…
Over de grens - gedichtendag
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
802 weedraadjes van het hart
accentueren vreugde verblijdt
en leed gelaten
gaat stapwiegend mee
in sporen van herinneringen
die kleuren vertonen
met sleutel omranding
aan de oever van tijd
ooit zien we elkaar weder…
Zelfkennis
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
614 Door mij verleden te spiegelen
ontwaar ik een oneindige leegte
alwaar warmte van de ziel ontbreekt
verward vraag ik mij, ben ik dood
Dan laat de huid van mijn gelaat los
en zie in de oogkassen het onrecht
aangedaan tijdens mijn kort bestaan
jegens miljoenen stervelingen
Ik zag dus maar weerde het niet
ik berust in mijn dood zijn
Ik…
- De vraag naar meer -
netgedicht
4.2 met 53 stemmen
656 Verschillend in groei,
een charmante geste,
de vraag naar meer,
herkende in het leven
geen enkel perspectief.
Nieuwe dieptepunten,
bleven warm gehuisvest hopen,
tot het laatste restje
ongewijzigd verlangen bleef.
Het bekende werd zeldzamer
en verdoofd,
gunde het de dorre vlakte geen vocht.
Steppebewoner,
het naakt gaf zich bloot…
Hoe vaak?
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
987 Hoe vaak is het al niet gebeurd
in dit aardse bestaan
dat ik mij vastklem aan het ongewisse
terwijl de zekerheid dichterbij is
met welke ogen kijk ik toch?
op welke manier voel ik?
Ben ik mijn eigen ik reeds voorbij
is het geloven een zeker weten geworden
brengt de twijfel mij in vervoering
wil ik niet af van mijn zwakte
Ik schoon mij…
- Schild van het Westen -
netgedicht
4.1 met 47 stemmen
561 Schild van het Westen,
beschaving is je naam,
westerse mogendheden,
open was je geest en ver reikt je arm.
Jij voedde met woede,
verdraaide woorden gebruikt,
om ander land te verwoesten,
dat jouw illusie voortbracht,
de barbaarse dingen deden pijn in je buik.
Je lachen is mogelijk gedwongen,
heeft vlak achter kunst een 'schild' opgebouwd…
haiku
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
518 creativiteit
verlaat het gebaande pad
wees ongehoorzaam…
- Het Hogere -
netgedicht
4.1 met 49 stemmen
484 Is de macht in volmaaktheid?
Bestaat ijdel volledig begrip,
"gelijk zijn" aan vrijheid, "het zijn",
de bijzondere toekomst zoals
enkel wij ze kunnen begrijpen?
Parallelle ontwikkeling,
wekt het hogere nieuwsgierige.
Wortels van de reine geest,
die geopend zijn,
bloeien lijk ontluikende bloemen,
knospen als het toekomstige zelf,…
Oud levensgeheim
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
557 geen zwijgen verzwijgt
meer wat elk weet van eigen
woorden in de mond
schilderij: horen, zien en zwijgen
kunstenaar: Herman Brood…
tekens van leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
994 tekens van leven
doen water
rimpelen
en breken
het spiegelbeeld
hoedt u voor de golven…
Ieder woord
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
531 ieder woord kan het laatste zijn,
waar het hart aan blootstaat…
Beste vriend
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
2.277 Wordt gelukkig m’n vriend
Door in je ziel te wonen
Speel niet alsmaar 'n rol
Om in de smaak te vallen
Dat hou je niet erg lang vol
Je weet wie je vrienden zijn
Die blijven en de afvallers
Zijn juist de oorzaak dat
Je niet gelukkig jezelf was
Stel jezelf steeds de vraag:
Doe ik iets omdat het fijn is
Of omdat anderen het willen
En bij…
Geselecteerde berichten
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
741 Waarom geselecteerd,
waarom niet voor alles open?
Altijd kiezen,
weglaten, doorstrepen,
scheiden en deleten.
Wat is een leven waard?
Scheiden en deleten?…
- Aan het eind van het alledaagse -
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
878 De weg van het alledaagse
blijft vruchtbaar zoeken
naar een onbekende vreemde,
in mij
de wereld rouwig gehuld
in geheimzinnig glazig zwijgen,
meer rechtbanken als wetten.
Teruggekeerd,
verdwaald, waarheidzoekend
als de zucht, een cynische leugen.
De weg van voortgang,
van gouden avondlucht
prees zich mooi ..
de sterkste positie
valt…
verstrooid
netgedicht
3.0 met 25 stemmen
1.033 sterfelijke blikken
van voor het oerbegin
in geheimschrift van wereld
ogenblikken buiten het ogenblik
onbesmeurde voorstellingen
geboren uit leegte
in oneindige vormen
dat denken vast zet aan de aarde
door woorden van het script
van rollen die op
oogleden geschreven staan
bijeengehouden door mazen van afwezigheid…
Hoe alles verder zou moeten
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.471 Je moet je leven leeg leven.
Tenslotte moeten lege flessen niet meer op het strand gevonden worden,
maar in de glasbak worden gedaan.
Als er schot in de zaak komt
- wat je kunt voelen zonder iets te voelen, net als het naderen van de herfst -
wordt alles prettig overzichtelijk.
Geen bergen. Heuvels.
Niet winnen, niet verliezen.
Niet vriezen…
- AlS FoUt beSchoUwD –
netgedicht
3.8 met 66 stemmen
576 Ergens de grond geraakt,
verlamd door een foute beslissing
allerlei belemmeringen
stil afwachtend
gekoesterd
het verbannen woord is
toonloos, loodzwaar, gevallen.
De bestempelde fout,
die nooit een fout wilde zijn
hij stierf zo eerloos en zo anders,
door angst
viel voor verkeerde keuze.
Vicieuze cirkels blijven,
draaien denkend,
dat…
- Bloed vergaan als Glorie -
netgedicht
4.7 met 46 stemmen
571 Kan het jaloezie vertragen
dat rood het levensbloed bekruipt
langzaam, tergend, vechtend
als levenslijn, de streep
die hapert en sleept
wordt bloedeloos overgeslagen,
rood de lichaamsvloeistof
om er te zijn.
Bloed als edele gratie,
symbolisch,
prestigieus gezien
religie aan huidige grenzen
van het ruimtelijk denken
als rood juweel…
Illusie?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
707 Waar alles mee begint is
meer dan een woord of
taal die men in een
zin benoemt en wat een
gedachte uitdrukt en wat
verder reikt dan de
blauwdruk van het leven,
en wat zich uitspreekt in
een streven, in vermomming
tussen zin of regel kruipt,
sluipt door het luie oog van
het bestaan om met tomeloos
geduld weer op te staan,
zichzelf…
Geestesschrift
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
512 Mijn geest wordt ouder
misschien wijzer door ervaring
het verlangen van de jeugd
is nu slechts belangeloos hopen
vertrouwelijke omgang
van vrienden die vergeten
enkel als je de foutjes vergeeft
kan hartstocht van vroeger
overleven naar een beter leven
mijn geest wordt ouder
waarschijnlijk rijker door beleving
het jeugdig verlangen
heeft…
- Exodus, tijd belooft niets anders -
netgedicht
4.8 met 66 stemmen
1.252 Een bijzonder moment
naar de aard van de dingen
in herinnering gebracht.
Herinneren mag,
wie vergeten verstaat als passie,
liefde met zijn eeuwenoude cultuur
die in onwetendheid verloren is gegaan.
De tijd belooft niets anders,
de enige aanknoping verbrak haar schakels,
ketsende stenen, lonken naar de kringen
die een rondedans ronder maken…
- De bron werpt de steen -
netgedicht
4.3 met 48 stemmen
571 Reizen met de blik
van middeleeuwse historische ogen..
handgeschilderde randdecoraties
als bron
grenzen
bestaan uit een aantal
ongeschreven regels.
Bronnen, moraliserende getuigen
Metamorfosen
blijken zich te weerspiegelen
vluchten weg in fantasie
non-verbaal.
De bron van het leven
illustreert zijn waar gelaat.
Aankijken,…
Niets?
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
610 In dit licht heb je
wat je hart begeert,
mijn hart begeert
niets, in alles wat
niets om het lijf heeft
ben ik je schaduw,
doorschijnend, verteert
dat weinig tot niets, waarin
uiteindelijk niets ontbreekt.…
- De nacht was het kind -
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
892 In het park onder het licht
wonderlijke grond
straalt een straatlantaarn
duidelijk ritueel de dag
werd verbijsterd, stond,
bezorgt onderdak.
De nacht perfekt,
achtergelaten stoffig
vindt vrede getekend
in behoefte aan verlichting
was als kind 'teruggekeerd'
onaangeraakt net als wij.
Geboren om te gaan
bevangen geesten
wintermensen…
- Geboren uit overwinning -
netgedicht
4.3 met 54 stemmen
528 Het antwoord schuilt
en de vraag
geeft overwinning uit handen.
De betekenis van een hymne,
vol glorie en geloof, dat
de mens groots zal kunnen zijn
"overwinning" laat weten wat strijd is,
waar victorie
geboren in het rampenlicht.
Geboren uit overwinning
na vele jaren
ter veroordeling van verdragen
toch verslagen toen men opstond.…
vinger aan de pols
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
818 vinger aan de pols
van mijn ervaring
op 't scherpst van
de snede is het nu…
- Harder dan diamant -
netgedicht
4.1 met 52 stemmen
687 Verandering van staal,
trekt het smidse aambeeld verblindt
het gebeitel ongeloofwaardig
betrouwbaar de hamer.
Een grote kracht duwt omver,
slijpt gierig diepe fijne gravures
bijhorigheden onschatbaar veel
harder dan ruwe diamant.
Zie dan de kracht
van natuurlijke paarden
vele malen sterker
met hun wilde ondiepe glans.
Sterker…
NETWERKEN
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
766 Netwerken
is
net werken
of
net niet!…
- De weg naar triomf -
netgedicht
4.0 met 52 stemmen
519 Stijl boven drukke elementen
klinkt het grootse applaus
op indrukwekkende wijze.
Ziet de talrijke complimenten
met snelheid als doel
voor koppelmomenten
om stand te houden
in leegstaande pauze.
Verdriet
spit reeds enkele onderdelen
op de weg naar triomf
naar boven
hergefineerd met goudlaag overtrokken
de tellers zijn al bijna te oud…