7971 resultaten.
de gezamelijke individueel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
554 Strijdend voor mijn eigen zaakjes
Vlieg ik in emotie even in de zachte wind
Waarin ik en dan ook echt alleen ik
Beslis over het gevoel van de eenzaamheid in mijn denken,
Want daar ben ik tenslotte een individu voor
Ook al zijn er daar zovele van, maar durven
Al die mensen zich te uiten in hun denken
Of hobbelen ze stilletjes achter de meute…
Deze woorden...
netgedicht
4.5 met 75 stemmen
3.288 Deze woorden
die ik voor jou schreef
al wat van ons overbleef
laat ik achter
in de aarde
aan de voet van de boom
die onze namen
uit liefde
bewaarde
hij neemt ze op
en het nog
onbeschreven blad
draagt dit afscheid waardig
omgeven door een
gouden gloed
laat het
langzaam los
een laatste
ritselende groet
ademt zacht
tussen de…
De dood
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
2.255 De zwarte nevel trekt op
en laat kale, grijze muren achter:
duisternis, leegte en kille dood.…
Zo goed als vierkant
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
461 Vandaag is het zwerk strak grijs
vierkant zucht de lucht eronder
is het erg dat ik stook met pook
met gein venijn iets anders dan
de dag te dolken, laat mij maar
links en rechts, voor en achter
contourig de liefde beschrijven
straffe wind in onmisbare humor
strak blauw uitspansel bewolken
het Chinees wit krijt kan wissen
zeer hoekig met mijn…
In de gulle wind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
515 geprezen en mij ter
schrift gesteld
me bewaarheid in
vloeiend inkt dat
mijn woorden
onbetwist als zijden
rozen die in ’t water gelegd
zich drinken aan de hand
van de naaister, ik had
gekozen voor ’t steriele
onderlaken, maar jij verpoost
liever in de gulle wind
waarvan jij denkt te kunnen leven
ga maar mijn trouwe
lach en laat me achter…
familie
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
772 en zie
daar zijn we weer tezamen
om de afstand af te leggen
met een steeds zwijgzamere verbeelding
misschien zullen we weer vertrekken
en verder leven
achter het gebarsten raam
van de stamboom
het schateren hebben we immers
achtergelaten in kinderlijven, geen kus meer
die nog vruchten schudt
uit het koele water dat tussen ogen…
Terugleven
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
981 Ik ga terug in de tijd
wordt jonger elke dag
Vergeet van vroeger
heb een onbezorgde lach
Mijn verstand neemt af
de speelsheid komt terug
Herinneringen vervagen
voorgoed achter de rug
Mijn huid is strakker
ik wordt steeds kleiner
Speel zowat de hele dag
het leven is veel fijner
Straks ben ik een peuter
eindig als een eicel + zaad…
Roodbont (Haute Loire)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Terwijl mijn blik zich verplaatste
van mijn witte boek
naar de witte kalveren
- wit, met hier en daar een rode vlek –
en van daar naar de witte tuinstoelen
en de lichte berk en het lichte tafelblad
had ik opeens het gevoel
dat achter mij een kalf stond,
een beetje dreigend,
omdat het niet met zijn staart sloeg
en niet met zijn oren knipperde…
De waterproef
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Oneindig water
voert de ogen mee,
vroeger of later
naar verdekte oorden
achter de horizon
in verzwegen woorden,
land van Babylon.
Van verneveld water
dat als mist rondwaart
en in de lucht rust vindt,
of gewoon het water van de vaart
dat beide oevers verbindt.…
Zachte zijde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
631 mijn vingers
die in geuren wenken
strelen heur haren
aanvoelend als van zijde
haar borsten bewegen
in zacht zuchten
die meer dan schoonheid schenken
en niet in afstand vluchten
terwijl de huid als pril gras
schemert in een open weide
ogen als zwarte kralen
bespelen in andante
het ritme van het hart
verborgen achter voile
mij…
In eeuwige slaap
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
540 Door doornen getergd
in onwetend bestaan
vloeide 'n druppel bloed
achter donkerraam
een hof 'lijke slaap
van eeuwige nacht
sluipt
in brocanten gewaad
onverwacht
lippen rozenrood
ogen als smaragd
onsterf'lijke dood
wachtend vol smacht
honderd jaar geduld
nevel drijft voorbij
in zilv'ren gedachten gehuld
kust hij haar vrij…
Als het stil wordt
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.055 En van achter de rietkraag zet je
met iets van verbazing
de brasem terug in de vaart.
De vis slaat met zijn staart. Het
zilveren pantser schiet weg, wordt
niets dan het zwart van de rug.
-----------------------------------
uit: 'In een zwervend licht', 1992.…
Wereld vol muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
806 In koelte van de avond
na een warme zomerdag
klinkt ergens een saxofoon
en ontlokt een blijde lach
luisterend naar de klanken
hoor ik woorden en geniet
een gedicht vanbinnen
de schoonheid van een lied
als spreken in gedichten
over liefde en poëzie
een briesje in de natuur
die verre zachte melodie
terwijl stralen van de zon
achter…
Dubbele agenda
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
957 In koele bloede
achter zijn bureau verschanst
gespleten tong
vanuit een rookgordijn.
praat behoedzaam
over feiten en stalen cijfers
en transformeert tot liegend beest
met pakkie aan.
Ik ruik het angst zweet
van de onbesproken woorden.…
Breekbaar handschrift
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
557 In liefde ontving ik van jou
Deze lieve woorden vanmorgen,
Toen de schemering verloren ging
In de nieuwe dag die aanbrak -
Intens beleefde woorden op papier
In een breekbaar handschrift
Dat ervan getuigt dat jij al
Een lang leven achter je hebt,
Liefde die aankomt in mijn hart,
En ik zie je broze handen
Met hun kronkelende aders…
Romantiek bij maanlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Een prachtige dag alweer
zon is reeds ondergegaan
laat achter haar rossige banen.
Maan weerkaatst feëriek schijnsel
in een fascinerend licht
ons bootje kabbelt over het meer.
Heel passioneel lieven wij elkaar
jouw huid zo warm glanzend
gelijkend fluweel,
een nachtjuweel.…
O zo dierbaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.006 Als het straks kouder word
dan zet ik de muts op van mijn zoon
Die achter bleef toen hij het huis verliet
warme jogging broeken van mijn dochter
niet van armoede maar van warmte
Omdat zij ze droeg
trimschoenen van mijn kleinzoon
Te klein gekocht maar omdat hij erop gelopen heeft
een warme das gebreid door een vriendin
Die ze speciaal voor…
Oprechte stijve staart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Zo door de schors in de stam
snavelt de specht zich een weg door boom-
schors en heel hard hout
Tijd om te eten
maar bovenal ruimte om zich te nestelen
Scherpe snavel en een zeer oprechte stijve
staart, met poten waarvan
allebei middelste tenen naar voren staan
de buitenste naar achteren
Leven vaak in bomen
Met hun staart als steun-…
Contouren vervagen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 Daar lig je dan
Stad van mijn
Dromen die ik
Liefhad en gehaat
Heb, torenhoge
Kerken met op
De achtergrond
Het cruiseschip
Helemaal van deze
Tijd - 'k rij
Achter je langs
Op nog geen kilometer
Of twee en zie dat
In de ruige wind van
Deze morgen de
Toppen van jonge berken
Jouw contouren doen
Vervagen - de paarden
Hier…
Nergens in dat eeuwig ooit
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
693 Ach wat
mijn hart van leegte
heeft geen vragen
besteed geen gedachten
aan verloren dagen
jij laat mij achter
en ik ga verder
dan samen in het duister
om water te dragen
naar de dromenoceaan
van groot verlangen
het concept ligt
hier voor handen
draagt weemoed
naar zijn golvengraf
ik heb mijn leven
volgeschreven
met waterdunne…
station Alkmaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 de blikken van stille mensen op het perron
vertragen de trein
hun slappe armen houden de wijzers
van de stationsklok tegen
ik draag geen bloemen
onaangenaam dwarrelt koude lucht op
ik denk aan de gesloten blinden
stof dansend in zonnebanen
over het bed met de koperen spijlen
vermomd als de maan herken ik haar
achter het beslagen raam…
de kretologie van een hansworst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
471 zijn letters brullen zwaar
naar wat hij onvoldoende vindt
het kind in hem lijkt al verloren
aan de schommeling der tijd
hij is zijn onbevangenheid vergeten en
bevrijdt slechts nog
wat witregels, verborgen achter glas
al struikelend schaart hij alras
zijn voeten langs elkaar
en onderwijl verklaart hij, dat
zijn eigen glans vooruitstreeft…
resttijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 ik herinner me een nacht,
gewikkeld in de dodenwacht
van zeven maal plus één keer werkelijk
een dag geleefd
de lakens werden nat, het klamme
zweet betrad al lopend oude ruggen
in het overbruggen van ‘t armzalig
schietgebed
in de weggezette kast
daar achter, in de la
versta ik geen gekerm of honderduit
ik wankel slechts, waarna…
Hun stukjes schepping
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 ik heb alle groen verzameld
naast het blauw van luchten
ook al wilde het vluchten
achter wit van de wolken
maar het prille groen
dat ik in jou ontmoette
heb ik na jarenlang zoeken
nergens kunnen ontdekken
evenals het breekbare blauw
dat straalt uit je ogen
die warmte tintelen door kou
uit een kier van de hemel
ik heb je kleuren lief…
Bang voor de dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 Heb geslapen vannacht,
Of niet, ik weet het niet,
Kan me niet herinneren
Dat ik tot rust ben gekomen
Of dat ik in angstdromen
Gevlucht ben die me meenamen
Tot achter hun horizon
Waar ik niets te zoeken
Had behalve angst die er
Drieduimendik bovenop lag -
Slapen of waken
Maakt ook niet meer uit,
Zondag tot en met zaterdag
Zijn…
Lieve Zon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.294 Als jij straks niet meer schijnt
jouw licht achter onze horizon verdwijnt
mogen wij ervaren dat jouw stralen
blijvende in onszelf verhalen
Ja de bron van al het licht
is nooit voor het duister gezwicht
het is een ster aan het firmament
echt wel door ons gekend
Als straks jouw horizon is verlegd
alles wat te zeggen is gezegd
mag jij stralen…
Op het plein zweeft een kind
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.127 Op het plein zweeft een kind
zwiept met zijn hoofd
eet chips uit een zak
achter haar schouder duikt hij op
wil je tikkertje spelen, mevrouw
waar zijn je vriendjes, vraagt ze
dingen doen, zegt het jongetje
hij heeft lichtrood haar, witte knokkels
een blikje cola
heel wit kijkt hij weg
de wind aait
zijn verwoeste oogopslag
zijn…
Cycle Tours failliet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
666 Zonder jou
kon ik niet leven
niet kapot gaan
op de hellingen
niet schelden
op de hitte en
op het smeltende
asfalt aan mijn benen
niet uitpuffen
op een terras
met matige koffie
en een croissant
terwijl iedereen die
achter lag kwam
aanfietsen
en iedereen die
voorlag al bijna
weer vertrok
bleef je toch nog
even zitten…
Liefde is.....
gedicht
5.0 met 1 stemmen
17.398 En hoeveel teer bleef achter in mijn longen?
Op hoeveel fietsen reed ik daaglijks naar je toe?
En hoeveel smoesjes zijn er in je opgerezen?
Zó veel, dat thans statistisch is bewezen:
'De liefde is toch zo een droef gedoe...'
------------------------------------
uit: 'Van harte beterschap', 1982.…
Verklaring
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
498 op zoek naar jou gezicht,
volkomend overweldigend
ogen te kort om je ten volle te zien
je charme achter de sluiers, bedwelmend door jou
zoet geurende adem, als de ochtendwind die
over mijn stille tuin neerdaalt
mijn ziel jubelt van extase, zintuigen slaan op hol
in de schaduw van de hartstocht smacht de liefde,
het laat me mezelf verliezen…