Alle inzendingen over achter

7971 resultaten.

Sorteren op:

de gezamelijke individueel

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 554
Strijdend voor mijn eigen zaakjes Vlieg ik in emotie even in de zachte wind Waarin ik en dan ook echt alleen ik Beslis over het gevoel van de eenzaamheid in mijn denken, Want daar ben ik tenslotte een individu voor Ook al zijn er daar zovele van, maar durven Al die mensen zich te uiten in hun denken Of hobbelen ze stilletjes achter de meute…
MiTcHeLL30 september 2010Lees meer >

Deze woorden...

netgedicht
4.5 met 75 stemmen aantal keer bekeken 3.288
Deze woorden die ik voor jou schreef al wat van ons overbleef laat ik achter in de aarde aan de voet van de boom die onze namen uit liefde bewaarde hij neemt ze op en het nog onbeschreven blad draagt dit afscheid waardig omgeven door een gouden gloed laat het langzaam los een laatste ritselende groet ademt zacht tussen de…

De dood

netgedicht
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.255
De zwarte nevel trekt op en laat kale, grijze muren achter: duisternis, leegte en kille dood.…
Katty28 november 2010Lees meer >

Zo goed als vierkant

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 461
Vandaag is het zwerk strak grijs vierkant zucht de lucht eronder is het erg dat ik stook met pook met gein venijn iets anders dan de dag te dolken, laat mij maar links en rechts, voor en achter contourig de liefde beschrijven straffe wind in onmisbare humor strak blauw uitspansel bewolken het Chinees wit krijt kan wissen zeer hoekig met mijn…

In de gulle wind

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 515
geprezen en mij ter schrift gesteld me bewaarheid in vloeiend inkt dat mijn woorden onbetwist als zijden rozen die in ’t water gelegd zich drinken aan de hand van de naaister, ik had gekozen voor ’t steriele onderlaken, maar jij verpoost liever in de gulle wind waarvan jij denkt te kunnen leven ga maar mijn trouwe lach en laat me achter…
elze6 maart 2011Lees meer >

familie

netgedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 772
en zie daar zijn we weer tezamen om de afstand af te leggen met een steeds zwijgzamere verbeelding misschien zullen we weer vertrekken en verder leven achter het gebarsten raam van de stamboom het schateren hebben we immers achtergelaten in kinderlijven, geen kus meer die nog vruchten schudt uit het koele water dat tussen ogen…

Terugleven

hartenkreet
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 981
Ik ga terug in de tijd wordt jonger elke dag Vergeet van vroeger heb een onbezorgde lach Mijn verstand neemt af de speelsheid komt terug Herinneringen vervagen voorgoed achter de rug Mijn huid is strakker ik wordt steeds kleiner Speel zowat de hele dag het leven is veel fijner Straks ben ik een peuter eindig als een eicel + zaad…
car14 juni 2011Lees meer >

Roodbont (Haute Loire)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Terwijl mijn blik zich verplaatste van mijn witte boek naar de witte kalveren - wit, met hier en daar een rode vlek – en van daar naar de witte tuinstoelen en de lichte berk en het lichte tafelblad had ik opeens het gevoel dat achter mij een kalf stond, een beetje dreigend, omdat het niet met zijn staart sloeg en niet met zijn oren knipperde…

De waterproef

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Oneindig water voert de ogen mee, vroeger of later naar verdekte oorden achter de horizon in verzwegen woorden, land van Babylon. Van verneveld water dat als mist rondwaart en in de lucht rust vindt, of gewoon het water van de vaart dat beide oevers verbindt.…
Iniduo4 februari 2012Lees meer >

Zachte zijde

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 631
mijn vingers die in geuren wenken strelen heur haren aanvoelend als van zijde haar borsten bewegen in zacht zuchten die meer dan schoonheid schenken en niet in afstand vluchten terwijl de huid als pril gras schemert in een open weide ogen als zwarte kralen bespelen in andante het ritme van het hart verborgen achter voile mij…

In eeuwige slaap

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Door doornen getergd in onwetend bestaan vloeide 'n druppel bloed achter donkerraam een hof 'lijke slaap van eeuwige nacht sluipt in brocanten gewaad onverwacht lippen rozenrood ogen als smaragd onsterf'lijke dood wachtend vol smacht honderd jaar geduld nevel drijft voorbij in zilv'ren gedachten gehuld kust hij haar vrij…

Als het stil wordt

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.055
En van achter de rietkraag zet je met iets van verbazing de brasem terug in de vaart. De vis slaat met zijn staart. Het zilveren pantser schiet weg, wordt niets dan het zwart van de rug. ----------------------------------- uit: 'In een zwervend licht', 1992.…

Wereld vol muziek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 806
In koelte van de avond na een warme zomerdag klinkt ergens een saxofoon en ontlokt een blijde lach luisterend naar de klanken hoor ik woorden en geniet een gedicht vanbinnen de schoonheid van een lied als spreken in gedichten over liefde en poëzie een briesje in de natuur die verre zachte melodie terwijl stralen van de zon achter…

Dubbele agenda

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 957
In koele bloede achter zijn bureau verschanst gespleten tong vanuit een rookgordijn. praat behoedzaam over feiten en stalen cijfers en transformeert tot liegend beest met pakkie aan. Ik ruik het angst zweet van de onbesproken woorden.…
Imiza29 april 2013Lees meer >

Breekbaar handschrift

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
In liefde ontving ik van jou Deze lieve woorden vanmorgen, Toen de schemering verloren ging In de nieuwe dag die aanbrak - Intens beleefde woorden op papier In een breekbaar handschrift Dat ervan getuigt dat jij al Een lang leven achter je hebt, Liefde die aankomt in mijn hart, En ik zie je broze handen Met hun kronkelende aders…

Romantiek bij maanlicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 607
Een prachtige dag alweer zon is reeds ondergegaan laat achter haar rossige banen. Maan weerkaatst feëriek schijnsel in een fascinerend licht ons bootje kabbelt over het meer. Heel passioneel lieven wij elkaar jouw huid zo warm glanzend gelijkend fluweel, een nachtjuweel.…
Corry Broer21 oktober 2013Lees meer >

O zo dierbaar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Als het straks kouder word dan zet ik de muts op van mijn zoon Die achter bleef toen hij het huis verliet warme jogging broeken van mijn dochter niet van armoede maar van warmte Omdat zij ze droeg trimschoenen van mijn kleinzoon Te klein gekocht maar omdat hij erop gelopen heeft een warme das gebreid door een vriendin Die ze speciaal voor…
marianne24 oktober 2013Lees meer >

Oprechte stijve staart

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Zo door de schors in de stam snavelt de specht zich een weg door boom- schors en heel hard hout Tijd om te eten maar bovenal ruimte om zich te nestelen Scherpe snavel en een zeer oprechte stijve staart, met poten waarvan allebei middelste tenen naar voren staan de buitenste naar achteren Leven vaak in bomen Met hun staart als steun-…

Contouren vervagen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
Daar lig je dan Stad van mijn Dromen die ik Liefhad en gehaat Heb, torenhoge Kerken met op De achtergrond Het cruiseschip Helemaal van deze Tijd - 'k rij Achter je langs Op nog geen kilometer Of twee en zie dat In de ruige wind van Deze morgen de Toppen van jonge berken Jouw contouren doen Vervagen - de paarden Hier…

Nergens in dat eeuwig ooit

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 693
Ach wat mijn hart van leegte heeft geen vragen besteed geen gedachten aan verloren dagen jij laat mij achter en ik ga verder dan samen in het duister om water te dragen naar de dromenoceaan van groot verlangen het concept ligt hier voor handen draagt weemoed naar zijn golvengraf ik heb mijn leven volgeschreven met waterdunne…
mobar10 maart 2014Lees meer >

station Alkmaar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
de blikken van stille mensen op het perron vertragen de trein hun slappe armen houden de wijzers van de stationsklok tegen ik draag geen bloemen onaangenaam dwarrelt koude lucht op ik denk aan de gesloten blinden stof dansend in zonnebanen over het bed met de koperen spijlen vermomd als de maan herken ik haar achter het beslagen raam…
kornelis14 april 2014Lees meer >

de kretologie van een hansworst

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
zijn letters brullen zwaar naar wat hij onvoldoende vindt het kind in hem lijkt al verloren aan de schommeling der tijd hij is zijn onbevangenheid vergeten en bevrijdt slechts nog wat witregels, verborgen achter glas al struikelend schaart hij alras zijn voeten langs elkaar en onderwijl verklaart hij, dat zijn eigen glans vooruitstreeft…

resttijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 454
ik herinner me een nacht, gewikkeld in de dodenwacht van zeven maal plus één keer werkelijk een dag geleefd de lakens werden nat, het klamme zweet betrad al lopend oude ruggen in het overbruggen van ‘t armzalig schietgebed in de weggezette kast daar achter, in de la versta ik geen gekerm of honderduit ik wankel slechts, waarna…

Hun stukjes schepping

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
ik heb alle groen verzameld naast het blauw van luchten ook al wilde het vluchten achter wit van de wolken maar het prille groen dat ik in jou ontmoette heb ik na jarenlang zoeken nergens kunnen ontdekken evenals het breekbare blauw dat straalt uit je ogen die warmte tintelen door kou uit een kier van de hemel ik heb je kleuren lief…

Bang voor de dagen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
Heb geslapen vannacht, Of niet, ik weet het niet, Kan me niet herinneren Dat ik tot rust ben gekomen Of dat ik in angstdromen Gevlucht ben die me meenamen Tot achter hun horizon Waar ik niets te zoeken Had behalve angst die er Drieduimendik bovenop lag - Slapen of waken Maakt ook niet meer uit, Zondag tot en met zaterdag Zijn…

Lieve Zon

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.294
Als jij straks niet meer schijnt jouw licht achter onze horizon verdwijnt mogen wij ervaren dat jouw stralen blijvende in onszelf verhalen Ja de bron van al het licht is nooit voor het duister gezwicht het is een ster aan het firmament echt wel door ons gekend Als straks jouw horizon is verlegd alles wat te zeggen is gezegd mag jij stralen…

Op het plein zweeft een kind

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.127
Op het plein zweeft een kind zwiept met zijn hoofd eet chips uit een zak achter haar schouder duikt hij op wil je tikkertje spelen, mevrouw waar zijn je vriendjes, vraagt ze dingen doen, zegt het jongetje hij heeft lichtrood haar, witte knokkels een blikje cola heel wit kijkt hij weg de wind aait zijn verwoeste oogopslag zijn…

Cycle Tours failliet

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 666
Zonder jou kon ik niet leven niet kapot gaan op de hellingen niet schelden op de hitte en op het smeltende asfalt aan mijn benen niet uitpuffen op een terras met matige koffie en een croissant terwijl iedereen die achter lag kwam aanfietsen en iedereen die voorlag al bijna weer vertrok bleef je toch nog even zitten…

Liefde is.....

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 17.398
En hoeveel teer bleef achter in mijn longen? Op hoeveel fietsen reed ik daaglijks naar je toe? En hoeveel smoesjes zijn er in je opgerezen? Zó veel, dat thans statistisch is bewezen: 'De liefde is toch zo een droef gedoe...' ------------------------------------ uit: 'Van harte beterschap', 1982.…

Verklaring

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
op zoek naar jou gezicht, volkomend overweldigend ogen te kort om je ten volle te zien je charme achter de sluiers, bedwelmend door jou zoet geurende adem, als de ochtendwind die over mijn stille tuin neerdaalt mijn ziel jubelt van extase, zintuigen slaan op hol in de schaduw van de hartstocht smacht de liefde, het laat me mezelf verliezen…