5922 resultaten.
Fundament
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.633 om vallende bloesems,
om voor vanaf nu,
om voor vanaf toen,
om het geletterde,
om het gefluisterde,
om de cimbalen,
om de letter,
om de jota,
om de titel,
om het verdriet dat er niet is,
om de liefde die we niet missen,
om de herhaling die we verspelen,
toch, bevat de neiging,
toch, bevat de aarzeling,
toch bevat het afscheid…
Herdenking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 de ondergaande zon
kleurt de hemel bloedrood
universele emoties
verspreiden zich over de velden
waar rode klaprozen bloeien
in de stilte staan rijen kruisen
de grond is doorweekt
van verloren tranen
verwoeste levens marcheren
als een bloedrode draad
door de wandelgangen
van de genadeloze hebzucht
een gedwongen afscheid
van…
Nieuwjaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 Is er heel veel afscheid genomen,
en het nieuwe jaar dat wacht.
Wij mogen opnieuw gaan dromen,
niets is te gek, alles mag.
Laat achter de pijn en het leed,
ben klaar voor de eerste nieuwe dag.
Laat de zon in je hart gaan schijnen,
neem elke hand nu met een lach.…
Onhoorbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
595 ik wil geluidloos gedag zeggen
want jouw woorden hebben betekenis
die je alleen in stilte kunt begrijpen
begrip moet dikwijls verder rijpen
ik wil in stilte afscheid nemen
want ik lees nog altijd jouw gedichten
alsof ik jouw oude stem kan horen
tussen alle vervreemdende gezichten
onhoorbaar maak ik nieuwe herinneringen
zonder heimwee, want…
Zomermaan
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.077 Je probeert het verdriet te relativeren
maar in gedachten is er een verlaten land
waar burgers uit gevlucht zijn door oorlogen
mensenkennis in armoede moest leven
een zuchtend zomers landschap
strekt zich uit in groen zwijgen
het liefdeshart wordt onrustig
onder helder licht van de zomermaan
de geur van takken witte rozen
afscheid van een…
Klokken
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
725 Stil slaat het klokje
monotoon
bij afscheid.
Zondagsklokken
die blij wezen.
Bruiloftsklokken
opspringende vreugde.
De Westminsterklok
in ons huis
geeft niet altijd
tikkend
juiste ge-tijden.
Wijzers die vér springen
zich laten opwinden.
Klokken uit Rome
Spreken van
Paasgeboortes.…
Gisteren in een boek
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
416 De vitale jeugdjaren van weleer
zijn heengegaan in droeve armoede
de Oud Hollandse havenstad geurt intens
naar zoete kamperfoeliebloesem
een goede vriend loopt over de kade
hij hoort jouw stem nogmaals twijfelen
tijdens het nagelbijten van tijd
neemt hij afscheid nu het nog kan
hij mag je niet laten lijden
of langzaam van ellende
dood…
Engeltjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
109 De ene staat te pronken naast de TV,
En de tweede waar ik eet,
Zodat ik er altijd eentje heb in ’t zicht,
Niet dat ik 't zie als mijn plicht,
Maar omdat mijn vriend weer even
Bij mij lijkt, en dat doet goed,
Want onze vriendschap is niet dood,
Gaat door tot mijn afscheid
Van 't leven.…
Lagesnelheidslijn
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
856 Van Amsterdam naar Brussel in twee uur
De Fyra zou dan eindelijk gaan zoeven
Maar hij hangt aan elkaar met losse schroeven
Onaf, vijf jaar te laat en veel te duur
Dus Kamer, laat niet langer met je sollen
En zorg maar dat de koppen wél gaan rollen…
Thierry Cliteur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
463 En dan dat proefschrift! Ook een wassen neus
Vier handen op één buik,
o welk een geur
Promotor, mentor, geestverwant Cliteur
Partijgenoot Baudet liet hem geen keus
Zei tegen prof. Cliteur
"jij bent de man
Die mij op ons terrein
laat promoveren
Vervolgens die principes ventileren
Ik als vz en jij als tweede man"
De gouden eeuw gerehabiliteerd…
Onder de douche
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.666 je draait je om
en gaat voor me staan
elkaar plezieren
met de tong en de mond
sensueel en ongeremd
alsof er geen eind aan komt
ik til je op
duw je tegen de wand
laat je zachtjes zakken
en we verliezen ons verstand
hete natte lijven
gekreun echoot door de douche
genieten tot een climax
nagenieten in een roes…
Droomkinderen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
797 zweefden zij als witte meeuwen
loom verwarmd door moeder zon
de twee kinderen van de wind
Als verliefde vlinders fladderend
rondom elkaar steeds even rakend
waarbij vurige vonkjes oversprongen
zoals bij sterke elektrische magneten
In het dal van de engelenkloof
daalden zij in cirkels naar omlaag
bedreven hemels de volle liefde
zich verliezend…
de eindstreep
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.227 worstelend in een hevige strijd
waar gevoel en verstand hun eigen weg kiezen
ik wil niet het leven leiden wat ik nu lijd
zal ik het deze keer van mezelf verliezen?…
Doolhof
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.269 Ik loop naar links
Niet wat ik wil
Hier moet ik uit
De doolhof is oneindig
Niet voor mij
Winnen wil ik
Wat is winnen
Eerst verliezen
En opnieuw beginnen?
Rechts of Links?
Mijn hart of mijn kop?
Doolhof
Ik sta in het midden
Steeds dichter bij het eind
Het begin achter me…
Radeloos gelukkig
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
2.137 weer aardig mee
spaarzaam zijn de donk're dagen
dat ik klaag van ach en wee
Weg het veilige gevoel
van ik kan niet dieper zinken
weg verbetering als doel
Ik kan slechts op het heden klinken
Gelukkig zit ik hier te wezen
van een zenuwachtig soort
want tegelijk kan ik slechts vrezen
dat het zeer snel wordt verstoord
Een dierbare verliezen…
De struisvogel
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.298 Een hele struise struis kwam toen voorbij,
Bekeek die konten op een rij,
Zij wilde hier geen tijd verliezen,
Miste zuiver zand tussen hare kiezen,
Riep ‘Al die bagger is maar larie’
En ging terug naar de Kalahari.…
Koningsmasker
gedicht
2.9 met 12 stemmen
6.820 Hij buigt,
het zomerlicht verdicht zich in de bijen
die niet meer aan hun lot ontkomen, die
reizen, dansen, zichzelf verliezen in de daad
en daardoor langzaam eerst de tuin vergeten,
de zwerm, de landheer met zijn dwaas gepraat,
tenslotte ook het licht - het licht het laatst.
---------------------------------------------
uit: 'De vrouw…
Lettergrepen.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.061 Hoe de verliezers
de aftocht bliezen,
beter te winnen
dan te verliezen.
Er was altijd
het overtreffende
waar mee men
vereffende
elkaars
kwaadaardigheid.
Nog is er
altijd oorlog
en vijandigheid.
De mens wil niet
op vrede wachten,
blijft moorden
plunderen
en verkrachten.…
Ogen zien open
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
893 ik kocht vrij
handen leeg
ogen mogen alles
voor even gebogen
op eigen benen staan
huis ingericht
sociaal verplicht
verzekerd als een burgertrut
apart kamertje design
auto mijn keuken simatic
waterbed klotst vrienden
zit op rozen onschuld te blozen
haat dat slome
droom liever het ongewone
mezelf verliezen overgaaf kiezen
bergen…
Nog niet
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.786 mezelf mag zijn
dat heel veel kan en niets moet
hoe jij me ophemelt
ik niets verkeerd schijn te doen
of anders vergeef je me wel
ik kan nog steeds niet vatten
dat je me mooi vindt
ondanks al die littekens
op mijn lichaam
op mijn hart en ziel
ik kan al helemaal niet meer volgen
nu jij me weer echt vrouw laat voelen
hoe ik me kan verliezen…
mist
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
2.216 Nu heb je schrik om je dagelijks
traject te verliezen,
maar je kunt niet kiezen.
Rode ogen voor jou,
in die wolken van kou,
laten je hart minder angstig kloppen.
Die rode ogen doen je
wel op tijd stoppen.
Opgepast hij heeft ook geen zicht,
ook hij rijdt met de ogen dicht.…
Een volk dat voor tirannen zwicht
gedicht
4.6 met 18 stemmen
34.556 Gedenk de liefste, die hier ligt,
de broeder, vrind of vader,
maar gun Uw ogen wijder zicht,
aanzie het land en alle mens tegader,
hoor dit bericht:
Wij staan tesaam voor het gericht
voor goed of kwaad te kiezen,
een volk dat voor tirannen zwicht,
zal meer dan lijf en goed verliezen,
dan dooft het licht.…
de fiets
gedicht
3.2 met 26 stemmen
10.752 En dan de fiets verliezen.
Vele keren
wachtte mijn fiets niet op mij.
Ze was weg,
verdwenen
en niet naar huis gegaan.
Is mijn fiets alleen,
is ze eenzaam?
Aan een andere fiets
bond ik haar.
Maar nog wachtte zij niet op mij.
In Nederland
is mijn fiets
mijn fiets niet
en mijn vrouw
niet mijn vrouw.…
michael jackson
hartenkreet
3.7 met 29 stemmen
2.069 het brak mijn hart jou te verliezen
maar je bent niet alleen gegaan.
een stukje van mij is met jou meegegaan
de dag dat god je mee naar huis nam.…
DSB Bank
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
948 Tussen de bruine opgejaagde bomen
die in rijen hun schoenen staan
te strikken draagt mijn hart zich voort
op een fantasie waarin ik het spel
ben en mijn dode makkers de knikkers
niemand hoeft te winnen, ofschoon
het verliezen de noodzaak verkiest
boven het geduld
de fluit die de ketel doet bezinnen
en stotterend alsof het
moeite heeft…
Vloedlijn
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
514 Het is niet alleen de
dood die me najaagt
waarmee ik strijd, die ik
aanklaag en zal verliezen,
me in de nek ademt, oceanen
stuwt en albatrossen draagt,
houdt z’n geheim verborgen,
verbond met wind en water
wordt betaald als hij op de
aarde beukt, breekt alleen
in branding op rafelig land
wijkt terug met schuim op
kaken, berusting in…
Daarom prijs de vreugde (uit Prediker)
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
574 Plots is er weer licht in ziel en zinnen
en durf ik weer te zingen; niet heel luid
maar ingehouden, want de laatste rozen bloeien
en de weemoed nestelt zich al in
de bomen die hun bladeren verliezen –
die verkleuren tot hevig geel en bruin.…
De ganzen
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
661 Vandaag nog schijnt de zon
maar stilaan meldt de herfst zich aan
en bomen verliezen hun blaren.
Ook dit seizoen brengt zijn vreugde
want de herfstkoningin voelde plezier
bij elk blad dat ze met veel liefde kleurde.
De aarde is nu één groot kleurentapijt
Het is het moment om ervan te genieten.…
septembergedachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 met ieder blad of iedere noot
die naar beneden valt of rolt
raak ook ik iets kwijt
ik sterf mee, verlies iets van mezelf
soms wil ik het verliezen
maar meestal niet
houd ik het liever zelf
tot de volgende lente
koester ik het in mijn hart
en wat dan… zeg het me
bloei ik dan ook weer op
tegelijk met jou?…
Ansichtkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 donker, half in het licht
Twee gaten in een vergezicht
Eén gat waarin het licht verdween
Eén gat daar gluurde ik doorheen
Ik zag het zand dat stoof in de wind
Ik zag hoe de zon in het water scheen
Half in het donker maar ongedoofd
Kaatst het licht van wand tot wand door mijn hoofd
Flitst en stuitert van hier naar daar
Gedachten vinden, verliezen…