Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Sprookje

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 23.988
Er is een zachte spanning in hun wezen, zij zijn verloren en verzonken in elkaar, -het witte en het blonde haar - geloof het maar, geloof het maar, alles wat zij vertelt is waar en nooit zal je iets mooiers lezen. -------------------------- uit: "Gedichten", 1997.…

De gonsregen, regen -

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.300
Zo in me zelf gedoken te zitten in 't glanzige niet meer witte licht - en nooit te beginnen beweging en niet te bezinnen. De regen maakt grauwe strepen in de gladgrauw geslepen lucht - de gordijnen hangen treurig, de dag lange.…
Herman Gorter10 februari 2015Lees meer >

Schuil maar in mijn grijs

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 506
kom en schuil maar in mijn grijs als zwart en wit elkaar bestrijden ver van huis waar van alle kleuren alleen het levend rood nog als herinnering is gebleven warm je in ontvangst koester veiligheid waarin angst niet meer zal overheersen op deze kleine plek is rust een thuis waaruit het nieuwe leven kan beginnen…
wil melker15 oktober 2015Lees meer >

De heide is maar stil

poëzie
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.237
De heide is maar stil, het overal vol licht, en als een zilverspil het zonnelicht; de wolken varen weg over het vage blauwgrijze, heel ver liggen witte weg op zilvere wijze. Ik voel de wind vergaan om mijne oren, ik wilde wel vergaan in 't licht te lore. -------------------- uit: Verzen (1903)…

postscriptum

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
ik voel me verantwoordelijk niet alleen vandaag maar ook gister ver daarvoor, nog afgezien van morgen de maanden die nog komen gaan te vertellen wie je was hoe je leefde; wat je deed en achterliet over begeren en leren in elkaars aanwezigheid nu moet het witte gat gedicht met geschrijf en met verhalen zodat je niet weg maar in plaats…

wit licht (dreamst fan in ingel)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 642
het bed in een ziekenhuis haar laatste bed hij zoekt haar hand zijn bril verdwaald tussen oog en wang hij streelt kijkt wacht hoe zwijgt een man als hij verlaten wordt no hast gjin soargen mem bliuwt dy nei zingt hij zacht het klankspoor wijst haar de weg naar het witte licht…
J.Bakx15 februari 2016Lees meer >

onvoltooid (voor Michel)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
op de begraafplaats legt de winterstorm het verzwegene bloot een witte bleke steen niet langer geborgen onder laagjes dunne sneeuw het onvoltooide weerloze leven verstopt in inktzwarte schuldige aarde murw van zwijgen en wegkijken zing ik je naam samen met jou, Michel kruipt de ijzige kou onder mijn huid…
J.Bakx1 december 2016Lees meer >

Stilzwijgend grijs

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
je schemerde stilzwijgend grijs alleen je blik uit vochtige ogen kleurde zwart wit schouders licht gebogen je zachte stem sprak over hem met ondertonen van verdriet hij was er niet al maanden geen bericht en niemand die ook maar iets van zijn verblijfplaats wist na duizend handen en gezichten ben jij hier beland wachtend…
wil melker28 januari 2017Lees meer >

familieportret (2)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
het gezin vastgelegd in een momentopname op een zwart-wit familieportret uitverkoren voor een gelijmde plek in het album elk kind wrikt zich los van het gestolde gezin met open ogen kunnen ze elkaar niet vinden in het licht noch in tijd noch in ruimte acht werkelijkheden evenveel waarheden zoveel meer wijzen…
J.Bakx23 februari 2017Lees meer >

Afscheid

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Hun rode wangetjes van toen zijn nu wit en breekbaar. Ze werden de mond gesnoerd. Hun hartje viel stil. De handjes werden koud en kil. Hun glimlach versteende. De adem verliet hun tere lijfje. Zowel jongens of meisjes verlieten het aardse leven. Ze hadden nog veel kunnen beleven.…

Voorbijganger

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
er ging een vrouw voorbij een zoete walm uit verleden ik was acht en zij dertig haar ogen blauw en zacht mijn moeder had mij gebracht een oppas voor een middag haar witte jurk danste om haar smalle taille verliefd was ik nog niet maar ze rook zo lekker ik zal haar nimmer zien maar wel direct herkennen verstopt in de reukcentra…

Wil het bezoek afscheid nemen?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
Ze liggen kruiselings over elkaar, de nagels witter dan wit, ze zijn er nog, in een nauwelijks nog aan te raken aanwezigheid - Maar ze zijn niet meer van hem, horen niet meer bij de mens die ze een leven lang vergezelden - En die, bouwvakker als hij was, net vergunning heeft ontvangen voor het bouwen van een vrijstaand huis in de wolken…
Bert Weggemans23 september 2017Lees meer >

Vier jaargetijden in de herfst

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
De lichte kleur van de zomer verdwijnt uit je haren Het bruin van je huid wordt wit als de sneeuw van de winter Jij bent niet te verklaren uit het vallen van de bladeren het tikken van de regen op het raam, hoogstens benaderen vast te houden als een zegen waarvoor beiden aansprakelijk zijn verlangen naar ijs en groen opnieuw een…

Fascinatie

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 819
Je wilde net als hem zijn en tijdens de kerkdiensten gaf hij jou groene pepermuntjes, die de witte pepermuntjes volop overtroffen. Je hebt nooit ontdekt, waar hij die zalvende groenlingen kocht.…

Handwijzer....

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 576
Het bord, wit geverfd -van eigen makelij- wijst me de weg een pad geplaveid van deze tijd....…

Veluwe

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
Onder hemelsblauw wiegen smalle berken in het wuivende gras wit in geelblond een gehavende den staat eenzaam op afstand het tafereel te aanschouwen hij mist zijn familie allemaal verwaaid met de vele stormen ik loop tussen  wat de natuur te bieden heeft elk seizoen zit vol met charmes als je er oog voor hebt…
geeraardt9 januari 2019Lees meer >

Doorzichtigheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
nog weet je het eerste vlokje dat plakte tegen het raam daar zijn glinsterende ragfijn witte kristallen liet zien om dan heel langzaam naar beneden af te glijden steeds kleiner in een snel drogende lijn naar het kozijn ademloos heb jij haar zien sterven aan doorzichtigheid wil melker 18/01/2019 www.wilmelkerrafels.deds.nl…
wil melker18 januari 2019Lees meer >

alles gaat over

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
een kleine valk scheert klagend over witte huisjes aan de dijk tussen land en water de populieren ruisende bakens met trillend blad de brede rivier verdeelt het land gedreven stroomt ze door het landschap naar de open zee alles gaat over in iets anders wortels en vleugels steeds verder terug in de tijd…
J.Bakx16 februari 2019Lees meer >

IN DE WOLKEN

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
en altijd altijd blijf ik maar denken dat ze iets vertellen die witte wollige wezens die in allerlei vormen licht en luchtvaardig voorbij sluipen zelfs onderwijl nog van gedaante veranderend om mijn gedachten daarmee te stimuleren of te kwellen maar wat ze vertellen ik vraag het aan het kind in mij het zwijgt maar kent wel degelijk…

hitte in het holst van de nacht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
Ik meen me te herinneren op een zelfde golflengte veeleer aan de andere kant van d’aarde ik trek mijn kleverige haren weg mijn hand schrijft koelte van blauw op wit een beetje gaat rond meest' is ongezegd verborgen in het onbevroedde onbeschrevenen ik wuif het weg in de wereld ongewenst niet zonder invloed het is in gang gezet globaal…

Het overgangsland

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 406
ik zag kou in het licht kristal van je ogen je hand rijpte witte vingers gebogen in blauw toch ademde je de condenserende damp van het overgangsland ging een bevroren leven jouw dood voorbij jij ontsnapte door de lach aan het eind van de tunnel waar licht en warmte in wake op jou hebben gewacht…

Geheime bron

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
Ik snoepte van de wilde bramen en ik keek aandachtig naar de laatste, hoopgevende bijen op de kleurrijke, geurende bloemen, terwijl een witte vlinder boven mijn hoofd fladderde en mij zomaar om niets blij maakte.…

volmaakte overgave

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
in een witte bont beschilderde kist slaapt een man met het hart van een levenslustig kind de sperziebonen lagen sinds zijn komst nog nooit zo recht in het vak zei de baas van Coop Compact roerloze handen omklemmen nu de mondharmonica’s van de jongen die Henkie heet en Toots met hart en ziel bijna evenaarde…
J.Bakx16 februari 2020Lees meer >

Driftig wippend

netgedicht
4.3 met 122 stemmen aantal keer bekeken 410
ik was vandaag te lang in het witte walhalla met bestudeerde haast passeert drukbezig elkaar doktersjas op de nonchalante toer stethoscoop en snoer paardenstaartjes driftig wippend de knot zich moeizaam schikkend het uniforme heeft gelukkig afgedaan accessoires geven naam schoeisel heeft nog een persoonlijk touch de zweedse…
wil melker18 februari 2020Lees meer >

Vissersdorp in rouw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
bloemen fietsen richting het noordelijk havenhoofd waar ze stilzwijgend worden neergelegd witte rozen gestoken in het rulle zand, aan de vloedlijn laten hun hoofden hangen evenals vrienden die naar de zee turen waar gisteren vijf vrienden al surfend vermist raakten in woeste golven vol schuimkoppen…

wat het is

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
de transparante engel op de ladder die haar vleugels samenvouwt het broze woord dat sterft in stromen van vergetelheid het kiezelpad in de tuin de regen die onbedaarlijk huilt de zee die glinsterend groen eindeloos deint de doorzichtige witte maan het licht dat naar de grond glijdt de kleine duivenveer in het zand…
J.Bakx1 december 2020Lees meer >

Winter

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 753
Kijk sneeuw zeg ik tegen haar in een stoel die nooit meer tuinstoel zal zijn daar achter het grote venster ligt winters wit bevroren haar blik verdwaalt want het sneeuwt ook al weken in het landschap achter haar ogen nu is vandaag en gisteren en morgen waar taal nu ligt is het voor altijd winter en het sneeuwt in mij van onmacht…
mia bemong26 januari 2021Lees meer >

doodaf

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
lieve schat van een hond te water gelaten met vastgebonden voorbenen waanzin ten top terstond roep ik alle dichters Nederland over de grens dit machteloze dier dierbaar te gedenken wat is dit voor een horror mens is er werkelijk een hondenparadijs kijk naar de witte wolken wens deze engelhond een pijnloze prachtige…

Emily Dickinson

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Zij trok zich steeds meer terug Ging media vita Halfweg haar leven Slechts witte jurken dragen Zonderde zich verder af En schreef er in Haar korte leven 1800 bij elkaar Doch haar publiek Kreeg daar maar tien - een schijntje - Van te lezen Haar hele oeuvre kwam Een mensenleven later Boven water…
Maxim10 december 2021Lees meer >

kanaal

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
door het kanaal vaart een naamloos schip het draagt een vreemde vlag in de nevel is de schim van de schipper zwart waar de schroef maalt wordt het weerloze water wit het zoete gebrom verdwijnt in de stilte er is niets meer te zien er kwam een naamloos schip voorbij onder een vreemde vlag en ik blijf achter het jaagpad leeg…