7172 resultaten.
passieloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
850 schimmige gestalte
gewikkeld, glanzend zwart
gelaatloos, gerimpeld
aanzienlijk verward
blik richtend naar de horizon
passie en enthousiasme verloren
accepteerde ooit onsterfelijkheid
maar wilde niet langer, bij levenden behoren
liefde gekend, liefde verloren
alles gezien, alles gehoord
ik keek naar hem, hij naar mij
Hij sprak niet, zei…
ADVERTENTIE
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
3.552 ik las je namen in de krant
in vette letters weergegeven
voorgoed omgeven
door een zwarte rand
we liepen samen door het land
grenzen werden opgeheven
we lieten de gedachten zweven
bespraken de planetenstand
de tekens brullen nu als leeuwen
vertwijfeld werpen wij het zand
wat rest ons, die hier achterbleven
dan dóór te leven
zonder…
je fietste kleuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
2.046 in je ogen zag ik blauw
het heldere van de zee
het beertje op je stuur
reed gratis mee
je fietste kleuren in
mijn zwart-wit denkpatroon
het zachte groen en geel
je blonde haar paste gewoon
je leek een droom, kwam
zomaar uit een schilderij
zwaaide met een zomerlach
blij enthousiast naar mij
ik schudde heel verbaasd
mijn hoofd en…
Requiem Eternam
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.118 als mijn bed een grafkuil is
gevuld met de karkassen
van lang gestorven dromen
levend zijn ze niet, maar
vergeten evenmin
en soms trekken ze me ruw
in die diepte waar ze wonen
en met de jaren groeit het
tot een klagend massagraf
waar ik enkel nog kan huilen
om de dromen die ik doodde
wie durft er nog te slapen
op zo’n bed van zwarte…
Leven na het sterven
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.701 Ooit eens opgejaagd
door herfstlijke stormen
die de bleke naaktheid
van mijn wezen herkennen
even meedogenloos ontbloot
tot wanhoop geborgen tussen
sterven de zwarte bladeren
die stilte krioelend benaderen
met wormen de draden
een rottende humus
die langzaam verteert
hier wacht ik op de zon
wijl de broeierige hitte
in de grond rondom
mij…
licht zal om zijn schaduw vragen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
695 de muur
voren sporen met vandaag
wolken grijs zonder structuur
ze schrijven pijn
met scherpe messen
vonkenregens intellect
zwermen stof nog onontdekt
gaan ze me bevrijden
de handen van mijn lijf
of komen ze nu tussenbeiden
om af te dwingen dat ik blijf
muren heb ik zelf gebouwd
om hoon en spot niet te verdragen
handen zijn met zwart…
Ik zocht je
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.398 onschuldig, zo teder en zo zacht
Maar geen enkele lach
Die jou bij me bracht
Ik zocht je in zonnestralen
Je ogen, je stem en je haren
Maar geen enkele straal
Die jou bij me bracht
Ik zocht je in anderen
Mijn hoop, mijn lot en mijn verlangen
Maar geen ander
Die jou bij me bracht
Ik zocht je in mijn eigen hart
Zo kil, zo eenzaam en zo zwart…
Beide voeten in het donker
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
979 De nacht dempt elke kleur
en zwart het witste wit tot een vermoeden
ik verschuil me moeiteloos in ’t veld
onzichtbaar voor een ongewapend oog
terwijl ik niets heb te verbergen
een motor jankt de nacht in
ik meet de afstand groot
voorbij de eindigheid
blind geworden door de duisternis
neem ik wat stippellichten waar
als aardse vonken…
Therapie
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.242 Ik wil je schrijven
zwart op wit.
Zoals voetsporen over een wintervlakte,
hard op zacht
of zoals late zon
nog naschemert in oktoberwijn.
Zoals een zwaan een v trekt
over water
zal ik schrijven,
in trage cadans, beetje zen.
Met woorden nog aangevroren in mijn pen.
Om langzaam van jou te genezen
moet ik je lezen.…
oerslurp
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.392 na die nacht waren de sterren
veranderd evenals de zon
de maan en de planeten
jij schiep het tomeloze zweven
naar een ster achter een ster
het gieten van licht
verdampen van waterstof
wolken van methaan waar
doorheen het heden trager reist
in dichtheid bijna stolt
zich om massa stulpt
gewicht heeft als regen
in zwarte gaten valt…
Testament
gedicht
3.5 met 74 stemmen
48.768 Ik heb een zwarte kaars gekocht
die dooft als ik mijn ogen sluit
en fluister in het verste duister
'samen thuis en samen uit.'
-------------------------
uit: 'Alle goeds', 2001.…
hier en nu zei u
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.307 de klokt tikt met de regen
in hetzelfde refrein en geeft
commentaar, dat is een zegen
voor wie aandacht nodig heeft
boven links slaat een stofzuiger aan
beneden rechts een zwarte bouvier
van de vrouw met hoge hakken
die op bureau haar lusten viert
zet Nelly Furtado wat harder
zij is het helemaal met me eens
hoe goed je ook ergens in bent…
kalenderschaduw
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
731 wel vaker
kom ik jou tegen
in terugkerende nachten
en in volgevreten vaders
de doders van hun dochters
niemand hoeft me te vertellen
hoe zwaar
mijn mond was
vol zwarte letters
die het gehuil naar stilte
droegen
en naar mijn gezicht
dat uit jouw ogen viel, samen
met het tellen van de stappen
die je woordelijk vertrappelde…
Dancespecial
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
1.762 tegen de felgekleurde horizon
dansen schaduwzwarte manen
zuiver gezang klinkt golvenhoog
zilte wind fluit spelend mee
ritmisch klinkt de passage
van lichtvoetige lange benen
volbloedig gestrekte spieren
glanzende schoonheid in cadans
natuurgeluiden volgevangen
laat hen dansen op het strand
majestueus figuren draaiend
zwarte paarden op…
Ik rook
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
736 Ik rook dus ik verga
teer de wegen zwart
zuig etherische dampen
ver het lijf in en leg plat.
Ik rook dus ik verteer
alle foute moleculen
word sterk en recycle
alles wat mij ontzet.
Ik rook dus ik heb sfeer
steek kaarsen op voor jou
lig aan je voeten en dans
de Vitus en de wals.…
lichtvlucht
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
706 de spiegel rondom de boom
verandert maagden en minnaressen
wanneer winter geen woorden
meer kent
op schouders van de dichter
die als teken van rouw de aarde
zwart schrijft en
aan elke tak, krom gebogen,
de dag hangt met
droeve
doodgezwegen wind
vreemd en zwaar van stilte
hij kan niet anders
en buigt zich over zijn glazen droom…
zo in de war
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
928 Plotseling kijk ik om en alles wordt zwart. En dan valt alles op zijn plek. Mijn wereld stort in. Ik weet het weer. Het is een wereld zonder jou.
Ik kan geen enkel moment koesteren. Ik weet niet hoe het was. Wat ik wel weet is dat ik nu alleen sta. Ik mis jou.…
levensgrote barbies (en andere poppen)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.460 zo werd ik in een dorp aanpalend
aan de Veluwe toch mooi op
het verkeerde been gezet
blijkt dat de lang en zwart
gerokte gemeente ook niet vies is
van een vleugje erotiek op z'n tijd…
Eenzame Kerst
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
3.410 Tijdens de kerst, wit een koud
als het weer gaat vriezen
Krijgt ze het zo snel benauwd
en gaat ze zitten kniezen
Alles om haar heen lijkt zo groot
en zij zeer klein daartussen
Dat witte maakt het zwarte dood
maar het blijft de warmte sussen
Het koude verkoelt haar hart
zo koud als harde steen
Met kerst beleeft ze opnieuw haar smart
zonder…
Zij branden erfzonden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
720 engel me maar
de hele schare
duikt in wit op zwart
bewaar me
van mijn schouder
want ik ben alles zat
niets kan me
weerhouden om hel vanuit
de fout te schouwen
naast criminelen
moordenaars en dieven zie
ik anderen die mensen grieven
zij branden erfzonden
zijn abel en de kaïn weer
in alles wat god heeft gezonden
jij hebt…
Smeerkaa(r)s
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.007 Ook zien we zwarte peper
die de pit doet niesen.
Beide worden verslonden
als hete bliksems
op de kleine schaal
met toast en stokbrood.
Nog een droge wijn
erbij om te blussen
en de gesmeerde avond
vreet de nacht stuk.…
Dingle I
gedicht
3.8 met 8 stemmen
7.497 We hadden ons gehuld in lange zwarte jassen
en schuld die tastbaar in de benen hing.
De berg op moesten we. Een hoop mededogen.
Geen bluf, geen blarney, maar boete doen.
En boven breekt de zondvloed los. Tussen lijf
en leden struikel je. De aarde smakt obsceen en
maalt de varens in haar luie kaken.
Het land is weggespoeld.…
Voor de laatste keer sterk zijn
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.500 De wereld brandde
Je hand gebald
Om het te verbergen
Toch zag ik dat
Je vingers trilden
Je trekt je terug
Het gevecht bood geen uitkomst meer
Ik voel de steken
In je hart
Je lichaam wordt slap
Nu hoef je niet meer sterk te zijn
Ik kijk naar je ogen
Voor de latste keer
Ik wend me af
Kan het niet langer verdragen
Terwijl het zwart…
Mammoet
gedicht
3.5 met 46 stemmen
20.656 Het is gemaakt van zwarte vingers
en bevroren inkt. Het staat in gletsjers
om me heen verrezen.
Ik heb er lang in rondgedwaald.…
de wachtkamer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.546 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond
vol kleine tanden
wacht de scherpe beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de zachte lijn
van je gezicht
schaduwt in het licht
je haar is zwart van
chaos in zijn pieken
er in kroelen is genieten
nog sluier je je angst
wacht gelaten op de uren…
Hartverscheurend.
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.190 Daar waar ik de geur van de zon inademde
zijn nu alleen wolken van stof, zwart
Ik durf mijn verdriet niet in te slikken;
Ik voel een naschok in mijn hart.…
Ach, laat ook maar...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.941 Ze duwt getergd haar koffer dicht
hij zit verslagen op de rand van hun bed
zijn nerveuze blik op de grond gericht
vernederd en aan de kant gezet
De stilte is ondraaglijk hard
ze kijkt op de klok en dan,
vertrekt ze, gekleed in het zwart
daar hield hij namelijk niet van
Vlak voordat ze de deur dicht doet
rent hij de trap af en roept haar…
Grote verandering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.178 De wereld ziet niet langer
alleen de kleuren zwart en wit
de regenboog komt tussenbeide
en de wereld heeft meteen meer pit.
Waarden die stil bleken te staan
normen die leken te vervagen
nu er weer beweging in is geschoten
komen ook weer nieuwe vragen.…
Krasjes.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
679 Tijdens het krijten
bij de opdracht op het bord
snerpte jouw vingernagel
het krijtje was te kort
je schreef over de liefde
geschoold als ijsjesfrik
en schetste schuine letters
van zwart-witte-wijzersblik
bij allergie voor piepen
komen krassen te hard aan
blijf hier het liefst niet eten
maar sla een stemvork aan
steels luisterend naar…
is verrot en aangeraakt
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
791 als ik wakker word
is alles wit
geen grijs en blauw
alleen maar wit
zover ik kijk
ik maak het goud
omdat het dan de
wereld wordt waarvan
ik houd, die ik vertrouw
in goud en later rood
ik ben naakt omdat ik
zwart wil dragen
een jurkje met bandjes
mijn schouders
zijn nog mooi
de rest is vies
daar walg ik van
dat is verrot en aangeraakt…