7557 resultaten.
Gezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 Voor onbekende gezichten
die nooit iets tekenden
of in werkelijkheid
zonder wereld betekenden
bewaarde ik
een wit potlood
gegrond op zwart papier
met een grijs verleden
van armoede en eenzaamheid
wanneer ik tastte
in het hemels duister
met de geneugten
en het genoegen
raakte ik nooit
een gevoelige snaar
maar met ontloken ogen…
In warme hunkering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
692 ik heb de wolken gezien
het rood van luchten
in warme hunkering
om nog even te blijven
niet te vluchten maar
hun kleur te verdiepen
in genieten ga ik mee
duik in het donkerrood van
zee om de nacht te ontlopen
het is een hopen
want het zwart heeft
mij slechts spoken gebracht
waar licht leven geeft heeft
donker tijd en stilte…
Scherven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
757 Jouw sterven
de klap was hard
de duisternis
zwarter dan zwart
mijn hart brak uiteen
in talloze scherven
Ik ben begonnen
de scherven bij elkaar te vegen
kom ze werkelijk overal tegen
ik pak ze op, stuk voor stuk
want elk klein scherfje
brengt weer een stukje geluk
moet mijn hart opnieuw vorm geven
voor de rest van mijn leven…
Wie zoekt zal vinden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
543 Wat komt er uit een aarzeling,
de tweesprong van twijfel,
een links of rechts,
wit of zwart
goed of fout?
Zijn ongebruikte momenten
voorgoed kwijt,
of terug te vinden
in de pauze tussen
nieuw en oud?…
Handlanger
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
782 Vreemd om je vinger
door het stof te zien gaan
wetend dat jij de lege kamer
ooit afgeschreven hebt
mijn ogen volgen
jouw bewegingen
ze staan haaks op je hand
je weet toch net als ik
dat vergeten woorden
zich niet laten schrijven
dan zie ik je zwarte vinger
en leg hem op je mond
ons vertrek staat nog open
in het voorbijgaan…
Hun zonnewindenwaai
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 ik kijk naar je
voel ontoereikendheid
in aards communiceren
zie planeten en
verre melkwegen op
hun zonnewindenwaai
jij in je
laatste zwaai
van vurig licht
tot het zwarte gat
je dicht in
enkel energie
ik kan niet zijn
waar jij nu bent
voor mij ongekend
wentelen kosmisch
uit elkaar ieder
in zijn eigen draai
op zoek naar…
waterval van woorden
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
878 soms denken we wit-zwart
de letters raken slaags
opgejaagd door pompend hart
ontvangen mensen de volle laag
want die letters vormen woorden
draaien een tijdje in ons mond
om dan als getergde demonen
gal te spuwen in het rond
het is misschien niet slecht
oprecht uit het hart geboren
geen moord of vuurgevecht
deze waterval van…
Eerste winterstriemen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 De levensspiraal plooit zich terug,
voldaan geworteld knijpt de natuur
reeds één oog dicht, een innerlijk
smoren in koperglans hangt als
stille nevels boven het stiltedomein,
waarin schaduwen als zwarte monniken
het beeldsnijwerk voorbij schuifelen,
een sterfzee van handgeschept bladpapier,
met ontblote ruggen moedig wachtend
op de eerste zweepse…
Herdenking
gedicht
3.7 met 3 stemmen
5.463 Zoals uit de zwart geslagen boom
met afgescheurde tak toch weer
het groen bloedt en straks de bladeren
komen, zo wil ik hier mijn woorden
laten komen als kamer, huis bed.…
Leeft van lucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 je draait
en kolkt
spiraalt wolkend
hoog in de lucht
demoniseert
de zon met
regenbogen water
door brekend licht
jaagt cumulus in
zwart naar een
nog heldere einder
hoost daar alles plat
doezelt in zomer
verspilt tijd van
de dromer met
warme landerigheid
jij bent mijn
heerlijke windekind
leeft van lucht
lacht in iedere vlucht…
Luwt de scherpte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 ik weet
dat de zon
licht zal baren
helaas nog steeds
op de verkeerde aarde
hier dwaalt
schaduw tussen
grijs en zwart
voel me verloren
zonder enig contrast
alleen de maan
geeft gelig zicht
heeft zich geprofileerd
in tweedehands
wederkerend schijnen
zij luwt de
scherpte van dit
ondoorzichtig bestaan
terwijl ik in het volle
licht…
Gedachtegolven
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
574 Gedachten zijn als schimmen in de mist
Als schaduw die bedekt lichte muren
Maar hun vormen worden door schijn gewist
Hun wezen kan het licht slecht verduren
Hun inhoud in ’t brein verbonden met ‘t woord
Zoekt plaatsen tussen zwart en wit in ’t grijs
Daarom wordt waarheid zo zelden gehoord
Wie ’t wel vertelt verklaart men voor niet wijs.…
november
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
844 er komt een maand
van stilte aan
het is raar om dan
voor even te vergeten dat het soms
pijn doet, het koud
te hebben
wanneer er geen antwoord komt
ik draag het voor een tijdje mee
trek door straten waar men heeft gehuild
jarenlang
bloemen liggen open, de bomen, roerloos zwart
murmelen over reizigers
en een tollenaar
ik kan niet,…
schijngestalte (revisited)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 zelfs een hemellichaam ontsnapt niet
aan een gesloten wolkendek, aan een
geoefend oog, aan zwarte materie
we gaan op nachtelijke jacht, hitsig als
kokend water, gulzig in de lendenen
dit is onze volle maan, ontdaan van
halfschaduw, gehuld in de mantel van
onze aanwezigheid die zich afzijdig houdt
in het heden dat vandaag afwezig is…
gemengde reacties
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 nu de wind de takken buigt
is dit geen vraag meer
maar verdrongen stilstand
bij gedempt licht
en bijna gesloten oog
een tint tussen nevel en zwart
of anders een vorm van helder
nog vóór de tijd van keuze en besluit
maar voorbij het lichaam dat schaduw wierp
een voeg tussen het nu en ons,
hoe de wind is gaan liggen, samen
vanuit een…
armoede laat nooit los
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 de versleten
schoenzolen van
drie straatjongens
hun blote voeten
half zichtbaar
dik onder vuil
en eelt
leer, ijzer en
mensenhuid
verwikkeld
in elkaar
stank damp en
duisternis
tientallen soorten
smog
zwart als de nacht
flessengroen
eenvoudig grijs
geelgroen als
erwtensoep
armoede in
1850 of 2019
laat nooit los…
LUCIFER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 het licht ontbrandt
in z’n kop
zoals de zon soms de dag
openbreekt
waarna het hout verbrandt
verkoolt tot het zwart
van de nacht
en je het van pijn moet loslaten
zo gaat het soms met liefde
de plots oplaaiende vlam
zal gaan dimmen
verdwijnen achter
beider kimmen
en na het echt uitgebrand zijn
rest alleen nog
die duivelse pijn…
LAIS CXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
386 Haar klare stem is van beklemming vrij,
een golven dat tot straal verheven is:
het zwart snelt al het licht voorgoed voorbij.…
LAIS CCXXVIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Guirlande is de kronkel in heur haar,
spiraal van zwart in goud, en haar gelaat
vertaalt de wouden in haar zwijgen daar,
het ogenblik waarin zij leesbaar staat,
maar zij getrouw hem haar niet lezen laat.
Het ziet hen wel, maar wacht daar het haar kent.
Het is geen ik, zo’n vent die langzaam went,
maar wel bekend met wat er is, bestaat.…
Feest op Chassé
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
470 Dan gaan wij allen staken
En zullen, wat Depla ook zegt, niet waken
Make love no war, ook op die Zwarte Cross...…
het nieuwe land
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 de zee is leeggelopen
het nieuwe land verschijnt
expedities maken zich klaar om
alles onmiddellijk in kaart te brengen
Google Earth kan de veranderingen
niet bijhouden
de blauwe planeet wordt grijs
en later zwart
de stilte daalt langzaam neer
over het Nieuwe Land -
af en toe verstoord door het krankzinnig
geschater van de onverlaat…
roerloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
452 vastgeklonken
op een sokkel
de gipsen heilige
roerloos in zijn nis
stilstaan doet zeer
houdt hij stand in
witte eenzaamheid
in de nevel van de tijd
buiten glimmen de
groene luiken op de
grijze kiezel droomt
de roerloze man zijn
zwarte dromen de
lange weg naar nergens
in de zachte regen
elke hartklop dichter
bij de dood…
Minder heden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Ach, blank of wit of zwart,
doet het ertoe?
Ik hou het op Imagine en
#metoo…
Minder hoog allooi
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 weer halen
zij de spouwen
leeg in een
een feest voor
alle kouwen als de
isolatie is geweest
schijngevechten
om de dure energie
wie zit er
op de tocht
ook als een
ander lager biedt
dezelfde muur
en nu al uitgewoond
door zwarte dromen
die als drones
luidkeels hun
homes verdedigen
maar avonds
zijn zij hem gepiept
dan zie…
Blauwe Engel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
643 Wíe ziet nog wie jij bent zonder de cam
In hollywoods vervlogen hof van eden
Icoon dat in een tape verankerd zit
Wie zíet nog wie jij bent meer dan je stem
Van ooit eergister gisteren en heden
Marlène blauwe engel in zwart
wit
Wie ziet nog wie jij bènt - een donkere stem
Onder de hills van beverley's verleden…
Het lijkt zo eenvoudig
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
531 in de sporen van de traagheid
lijkt het zo eenvoudig:
een tuin met een uil
zwanen op het zwarte water
tekens in het zand
wind in ritselende struiken
een vogel met langzame slag
wolken van witte watten
schelpengeruis onder voeten
tijdloze stappen
een rollende knikker over de stoep
volg de sporen van de traagheid
het lijkt…
Herdenking
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.771 Zoals uit de zwart geslagen boom
met afgescheurde tak toch weer
het groen bloedt en straks de bladeren
komen, zo wil ik hier mijn woorden
laten komen als kamer, huis, bed.…
Lichtbrekende regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
416 ik heb
met jou de
regenboog
zien opgaan
in een door zon
verblinde bui
waarbij
donker zwarte
wolken de
horizon raakten
en met hagel
schade maakten
de volle kleuren
kregen nog een
schaduwboog
tot cumulus
de lichtbrekende
regen verschoof
en wij nog vol
ontzag voor dit
immens natuurlijk
gebeuren de intense
kleuren nog op het…
Regen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 weergoden schuilen in portieken
gooien handenvol
gutsende regen op
bewegende paraplu’s
gekleurde en zwarte
paraplu’s boven gezichtloze levens
lopend van verleden
naar toekomst waar
paraplu’s verdwijnen
in tassen en openbare prullenbakken
gebruikt als loophulpmiddel
vergeten in bussen en treinen
zonder paraplu bescherming
herkenbare…
Het donker
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 ze plakte
voorzichtig alle
schaduwen
die ze had
met zwarte
lijm vast
keek mij
vol verwachting
lachend aan
verwachtte dat
heb jij uitstekend
en snel gedaan
maar ik wees
naar het donker
buiten de cirkel
van hel licht
waar wij beiden
nog heel veel
duister van hun
eenzaamheid
konden bevrijden
zodat zij de rest van
hun tijd niet…