3400 resultaten.
knock-out
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
134 nog altijd is de ring het paleis
waarin ik mijn dromen kan
incasseren met vuisten die
als kwelgeesten de absurditeit
in mij naar boven haalt
de vele rondes slepen de tijd
van hoek naar hoek, het
touwengevecht is de donder
die de bliksem zonder
slag of stoot het canvas
laat bezoeken al ware het een
eeuwenlange aanlegsteiger
een knock-out…
Fixeren
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
80 Geen vrije tred
langs wegen en wind,
geen lichtvoetig volgen
van wat zich bevindt
Het ritme van rust en gemis
de maat van een dag,
die verdraaid en
geheel anders is
Een lichaam in stilstand
de blik op de tijd,
een vleugje onmacht
een sprankje strijd
De kunst van het wachten,
de weemoed erbij,
het verlangen naar ruimte,
naar…
alleen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
96 hij zag haar lopen langs het water
gelijk de waarheid buigzaam is
mee kan buigen met de tijd
de zondaar in leven blijft
in angstig beven totdat
over de dood is verteld
de mens niet zomaar wat doet
liefde werkelijk bestaat en
ieder een deel ontvangt
hij tijdens de reis ernaartoe
niet meer bang hoeft te zijn
omdat hij antwoord kreeg…
Ik ben meer dan de woorden die ontbreken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
64 De woorden die ik mezelf vertel
verdwijnen langzaam
tussen de stiltes door.
Ze verliezen hun betekenis,
alsof zelfs mijn eigen stem
me niet meer herkent.
Ook in stilte
ben ik aanwezig.
Ik ben meer
dan de de woorden die ontbreken,
meer dan de zinnen
die ik niet kan afmaken.
Ik ben ook de blik,
de beweging,
de stilte tussen…
Eenzame roes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
122 Als ik alles mag vergeten
over het leven en het daten,
slaap ik mijn eenzame roes uit
op de grond bij de verhalende boom.
Ik kan het niet weten, ik ben slechts een droom.
Een heilige man misschien,
die ons de leugens opnieuw toont
omdat genegenheid moet zwijgen
nu alle lasten getuigen aan de horizon,
neergeslagen in de krappe beurs.…
de waarheid is mijn identiteit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
120 ik schrijf geen boeken meer, vertaal nog
slechts in het grijnzen van wie ik ben
ik was een kolonist, had het ontdekte
reeds verloren aleer ik het met mijn
handen kon duiden, het waren
spaanders die mijn tijd hebben
uitgebuit, niet met beloftes
die gelegen in een bad met zuur
me telkens overrompelde
neen, de uitwasemingen die mijn
geest…
Tikke-Tak…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
173 Tikke-tak, alsof de wekker dringend sprak:
“Ga nu rusten, ga nu slapen
morgen moet je vroeg weer op.”
dus deed hij alsof hij sliep
vol met zorgen in zijn kop.
Terwijl zijn kussen klaagde, steen en been
ging zijn hoofd nergens heen
gedachten bleven steeds maar malen
hoog boven de vlierbesbomen
tussen vluchtige wolken, zonder dromen.…
Intieme kameraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Daar waar verhalen waren gebleven,
leefde je in een landschap van andere verhalen
dan die we ons herinnerden in het bed.
Vol verlangen namen we afscheid van een droom;
zinnen leken te dansen in verbeelding.
Verslaafd aan jouw genegenheid,
altijd dichtbij in dit universum
van onvoltooide wensen.
Gezelligheid die je bracht bij nacht,
wanneer…
Gheketent - ’n Slotdicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
101 mijne siele spiegelt sich
aen 't licht van desen tijt
der verloren oceaen
.
in den beginne was er sien
wazigh noch
als door een sluijer
nu, scherper
.
doch vaker ende dieper
ervaer ick
de verwe van nieuwe maen
.
al is d'aerde
vol van monden
ende kent sij
ontelbare wouden
met handen
.
een mensch wordt
ongevraeght…
Tijd
gedicht
3.5 met 2 stemmen
438 Dramatis personae
1. Een zwerm spreeuwen, zoals een grote keel
kan drinken: afwisselend zwellend en slinkend,
zich verdichtend en uitspreidend.
2. Kerkuil:donzen doodseskader, geruisloze drone.
3. Hij hield een vlam in zijn hand en de dieren
kwamen nader en legden zich neer, vrienden van het vuur.
4. Het vuur.
5. We hielden elkaar nacht…
Zelfgekozen schemering
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2 Het papier absorbeert de inkt.
Het draagt ook de zwaarte van het ongezegde.
In de luwte van deze kamer vallen de maskers af.
De wereld is ver weg.
De eenzaamheid is geen vijand meer.
Het is een spiegel die geduldig wacht.
Alleen in de stilte van het zijn.
Verwoorden wat de leegte schreef.
Zelfgekozen schemeringen vallen.
Tekeningen van de…
Ouderdom
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
5 Een levenskunst: het rimpelloze kind
te hoeden in het krimpende gemoed,
waar eenzaamheid de verre sferen bindt
en schaduw de verbeelding schraal begroet.
Totdat de vloed het moede wezen drijft
naar zilte stranden van het eigen gelaat;
en wat er van het spiegelbeeld beklijft
slechts naakte en onthechte weemoed staat.
Een droomloos en onwrikbaar…
Ik ben mezelf gebleven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
12 Ik droomde dat de wereld aan mij trok,
haastig en luid, een ijdel schimmenspel.
Zij wilden dat ik in hun malen opging,
hun korte, felle vuur bewoog mij wel,
maar in de kern bleef ik onwrikbaar stil.
Hoe makkelijk heft men andermans gewicht
en buigt de rug onder een vreemde zonde,
totdat het eigen, klare maagdelijk licht
verduisterd raakt en…
Dit is mijn dag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
19 Vanochtend werd ik wakker in een droom
van iemand die een huid van vlees bewoont.
Ik kon niet vluchten, ik was geen Tsjwang Tse
die had gedroomd dat hij een vlinder was
en zich bij ochtendlicht afvroeg of hij,
Tsjwang Tse, gedroomd had een vlinder te zijn
of dat de vlinder droomde als Tsjwang Tse
te ontwaken, nee, ik was een mens,
een…
jij had alles al
gedicht
3.5 met 4 stemmen
83 jij had alles al
voor je geboren werd
en je bent zo gebleven
zolang je hier bent en
als je weggaat zoals wij
hoef je niet te veranderen
jij kwam niet
jij gaat niet
jij bent
-------------------------------------------------------
uit: Vallen en Opstaan, de Bezige Bij (1977)…
De loze regel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
21 Van geboortehuis naar
zijn huidige stulpje
in één loze regel
zijn leven weerleggend
nochtans zwijgend over
zingeving en dromen
Van kille gangen naar
een wiebelig trapje
en gebroken ramen
zijn adem benemend
doorstaan lijden onder
zingeving en dromen
Van koude nachten naar
het verwarmde bedje
ongedwongen knusheid
zijn liefde verbredend…
Verdwaald
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
27 ik sla allengs gade
of ik al dan niet
met onmin word overladen
dan wel verblijf in ongenade
om mij door verstilling te schaden
zijn er daden
waarbij iemand door mij
overvallen wordt door maden?
of waar weer anderen
zich door mij voelen verraden?
natuurlijk kan een voornaam mens
onder toezicht, zich baden
met inzichten uit de onderste…
Mijn verbloemde leven…
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
17 Ik lig hier nu een aantal dagen
met slap gebroken stengels
en verlepte bladeren
rozengeur is schimmel zoet
als men sterfelijkheid dragen moet
Ik herinner me nog alsof het gisteren was
de dag dat ik gekocht werd
stralend van geluk zei zij
‘speciaal voor jou,’ tegen haar moeder
pronken in dat kristallen vaasje maakte me blij
Binnen…
Hij zou willen kunnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
56 Schoppend en mopperend
door zompige modder
voortploeterend
ontmoedigd door regen
laag tegenlicht
een gebrek aan stilte
“Ook jij,
lelijk herfstblad!”
Hij zou willen kunnen schreeuwen
die eeuwige pijn
verleiden
hem te verlaten
zonder erover te praten
als het zover komt
zij gewoon verdwenen is…
je moet verder
gedicht
3.2 met 5 stemmen
48 je moet verder
denk je
je kijkt
en tussen alles door
voel je de wind
als je nu gaat
kom je
ergens
uit
-------------------------------------------------------------------
uit: Zonder iets te willen en te zijn,
mapje poëziekaarten van Frank Erhart - Plint (2000)…
vrijdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
20 je schoenen zijn weg
geen briefje op tafel
mijn handen zijn leeg
ik pak de racefiets
de wegen recht en hard
langs maïs tot mijn schouder
gras en prikkeldraad
gedachten verdwijnen
geen vragen meer voor jou
alleen de wind
ik fiets tot ik niet meer kan…
Hagelslag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
29 Het even wordt al snel een uur
Ik let er niet meer op
Ik ontwaak hier in een leven
Dat ikzelf niet koos
Mijn hand mijn hart en een ziel
De koelkast die slaat aan
Wie ben ik dan die ademhaalt
Met hagelslag op brood
Een deur valt dicht met sleutels
Die ik hoor
Een stofzuiger op de gang
Een mens die niest
Zo gaat het alsmaar door…
Soms
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
13 Soms als ik denk dat kan toch niet
Kijk ik weer even terug
Wat ik dan zie bevalt me niet
Maar 't is achter de rug
Hoezo zal ik nooit omkijken
Ik begin steeds weer opnieuw
Keer op keer op keer
Daar ga ik weer…
Ieder element
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.307 Ik weet dat hetgeen dat wij dienen te leren
zich nimmer overlaat aan de individu,
dat de teleurstelling een gevoel is
waarmee wij zullen moeten leven
en dat het niet iedere dag feest kan zijn.
Maar het mooiste op de wereld verliezen,
is een motief voor de eenzaamheid.
Ik loop verder.
Dat de mens sterft, wil ik begrijpen.…
Het is gewoon, het is ongewoon, het leven
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.774 maar
daar denk je nu nog geen moment aan
Maar dat moment komt
Het
komt
Keer terug in jezelf
bekijk je bouwstenen
Bouw een muur
tussen jou
en jouw verleden
Het voelt niet gewoon
maar…
het is niet ongewoon
om je op een gegeven moment
Net als ik
nu
de gelukkigste persoon
op deze wereld te voelen
in de krant te lezen dat een individu…
Schoonheid in de tegenstelling
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 Daar kiemt de logica die het lichaam voedt
de liefkozing van het individu versterkt
deels verzacht het lijden door soberheid en
ootmoedigheid, vlaag van harmonie
ook in een nederlaag of euforische verwachting,
gedragen in de periferie van de victorie.…
Genetisch bepaald
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
550 Zeer vreemd dat individu me nu net - nu - onderschat heeft
Dat stinkt gewoon.
Misschien had ik wat meer geduld en incasseringsvermogen
Komt waarschijnlijk wel wat hovaardig over; net niet de bedoeling.
Zo bén ik echt niet
Nooit ofte nimmer opgeven, leerschool.…
Tegenstelling in schoonheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
511 Daar kiemt de emotie die het lichaam voedt
de liefkozing van het individu versterkt en
deels verzacht het lijden door soberheid en
ootmoedigheid, een vlaag van harmonie
ver van de logica of euforische verwachting,
gedragen in de periferie van de victorie.…
Stiekem verliefd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
685 ik ben verliefd op de nacht
en zij op mij
isolatie in de oneindigheid
waar ik geen schaduw ken
klein noch kwetsbaar
verliefd op de nacht waar ik in ben…
Daarboven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
762 Hij knikt
Er vliegen rare dingen, ze maken je ziek
mensen moeten binnen blijven en zo
niet allemaal luisteren ze
daarom blijft de vijand zich vermenigvuldigen
Hij zucht
De mens is een vreemd individu
zijn graag ziek, zo blijkt
dat laat zich niet graag iets opleggen
zijn besef van het echte leven kwijt
Hij ademt
Zo was het ooit, niet…