voeg je netgedicht toe

Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 90.669):

Zelfgekozen schemering

Het papier absorbeert de inkt.
Het draagt ook de zwaarte van het ongezegde.
In de luwte van deze kamer vallen de maskers af.
De wereld is ver weg.
De eenzaamheid is geen vijand meer.
Het is een spiegel die geduldig wacht.

Alleen in de stilte van het zijn.
Verwoorden wat de leegte schreef.
Zelfgekozen schemeringen vallen.
Tekeningen van de avond kleuren de kamer.
Jezelf bevrijden in kleur.
Genieten van de eenzaamheid.
Schepen bevaren het papier.
Het zijn de oceanen van het hart.
Gedachten voeden het gemis.
De stille schaduw blijft over.

De klok vertraagt haar ritme.
Het licht is zacht.
Tussen de regels groeit begrip.
Een fluistering van wat ooit luidruchtig was.
Nu is er rust.
Gevonden in de plooien van de tijd.

De schepen zeilen verder.
Ze varen naar de horizon van de nacht.
Beladen met flarden van gisteren.
Op weg naar een nieuwe dageraad

Schrijver: Violette Zandheuvel
24 oktober 2026


Geplaatst in de categorie: individu

4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 10

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: