Alle inzendingen over schaduwen

5375 resultaten.

Sorteren op:

Een dwalend licht

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.381
Langzaam los ik op in het donker en zwaai naar mijn eigen schaduw. Berustend streel ik de zachtheid van de avond en liefkoos een naderend dwaallicht. Zonder stil te blijven staan speelt de nacht met eenzame twijfels. Uit het verleden ken ik alle tranen, in het heden wikkel ik ze in een slopend staren.…

Verlichting

netgedicht
2.5 met 47 stemmen aantal keer bekeken 8.776
Wanneer licht je tuin verlaat schaduw je huis omsingelt wind tegen je voordeur slaat waar lang niet werd geklingeld Wanneer mist je raam beslaat je aarde is bevroren hagelsteen je pad bestraat waar lang geen weg van sporen Wanneer vorst je gang opgaat je kamers doet bekoelen neerslag bij je binnenslaat…

kleurt vergeten in het laatste licht

netgedicht
3.1 met 35 stemmen aantal keer bekeken 6.167
we vingen voor elkaar wat stralen zon en lachten om de schaduw we keken toch niet om we liepen voor de wind en aan de rand van schijn vond werkelijkheid een blaadje, gevallen zonder pijn haar valse glans zocht onze blikken en een koud herkennen deed het kind in je weer schrikken je las het groen en voelde weer je schuld het nooit…

en verleden wat gebeurt

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.310
ik liet handen groeien uit de muur we werden vrienden ik denk ze maar huur ze lichten wit uit beelden en verleden wat gebeurt ik proef het kale heden verdwenen is de kleur zwart beweegt de handen in schaduw zonder tijd streelt de diepe angsten voor dood en eeuwigheid bespeelt mijn ziel ogen heb ik dicht gelaten kijken hoe het mij…
wil melker18 januari 2003Lees meer >

in het vluchten van mijn handen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.783
de droom vervloog toen ik de beelden zag in het vluchten van mijn handen mijn hart bevroor ik rilde angst, mijn woede knarste tanden je blote voeten dansten om de scherpte te vermijden voelden messen dieper snijden staal verkleurde rood je schaduw werd steeds lichter in traag bewegen stolde dood ik zag het wenken van je hand mijn…
wil melker7 februari 2003Lees meer >

bepoteld door frequent gebruik

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.474
kakkerlak maar rond het roeren in de stront van anderen is geniaal en chitineus verankerd evolutie genereert geen kneus bezet de eerste rang restanten geuren voor je neus je hebt geen andere keus keutel wat met woorden bestier je schimmenrijk reutel met scharlaken tong af en toe je zombies bij schreeuw schaduwen te dichten als het…
wil melker10 februari 2003Lees meer >

Vlinders

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.036
Ik teken met mijn potlood Een vrouwenlijf zo mooi Soepel teder lichaam Schaduw in elke plooi Mijn gevoel stuurt mijn handen En vervuld mijn papier vol fantasie Met pastelkrijt kleur ik de randen Ik ben het zelf die ik daar zie Een vrouw oprecht zo kwetsbaar en sexy Apart en met een blik vol liefde in haar ogen Weerbarstige krullen smalle…
car27 juli 2004Lees meer >

Doornroosje ontwaakt

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.038
De avondschemering weeft schaduw over jou, mijn oude huis; de bomen zorgzaam om je heen als trouwe vrienden Verstolen sta ik even stil vaste burcht uit vroeger tijd schuilplaats, centrum van 't heelal, bakermat en brandhaard van verderf Gestolde dromen van een andere tijd, lichtjaren ver; geuren van vervlogen hoop hangen als verschaald…

Vlindervleugels

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.417
Zonder schaamte schijnt de maan, haar schone schaduw door het raam. Als een prachtig pronkende orchidee, geniet ik je prijzende prikkels gedwee. Trillende trance geeft me kracht, trekken tralies uit mijn macht. Zwoel zweven we naar hemelse lichten en leer ik door jou voor mijn zwakte te zwichten.…
Vlindervleugel28 september 2005Lees meer >

Tover

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 997
fluister van sterrenbogen het teder voelen van een dromer je geeft me nachten in feeënblauw ademt mijn adem in wolkendauw je spreekt me over verloren tover en ruikers vol rozen over het nevellied in de wind waar je een zucht van woorden en mijn glimlach vindt ik nader je in mijn gedicht waar je met me danst door schaduw…

symfonie van licht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.002
je bent een symfonie van licht de componisten wisten wat ze deden de dirigent was heel tevreden zag geen schaduw in het stuk je jeugd straalde geluk de melodie is nu veranderd een dissonant is in het spel je zult de maten moeten tellen voordat het ritme zich herstelt ook valse noten zijn te horen als de viool niet zuiver strijkt…
wil melker2 december 2005Lees meer >

ochtendgloren

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.088
nog vroeg als de nacht eindigt en de uil van het donkere licht voor mij uit zweeft naar de blauwe fontein waar druppels schitteren in vlagen van de stervende maneschijn door knarsende kiezelstenen schuifel ik naar de bank gelegen aan het pad langs de waterpartij hier zet ik mij neder en zie de dag traag ontvouwen met een schaduw…

Vlammetje

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.526
Kijk eens rond mischien Heeft er iemand Om je heen, Wel een beetje licht nodig Hou je licht niet verstopt Hou je vlammetje niet voor jezelf Beschijn er anderen mee: Iemand die in een donker hoekje zit; Iemand die in de schaduw staat; Iemand die alles donker inziet; Iemand die het niet meer ziet zitten; Want jou kleine vlammetje Kan…
Davey11 april 2007Lees meer >

Alle dagen

gedicht
3.7 met 32 stemmen aantal keer bekeken 19.000
Het wordt verleend als er niets meer gebeurt, als het trommelvuur verstomt, als de vijand onzichtbaar is geworden en de schaduw van eeuwige bewapening de hemel bedekt.…

Eenzaamheid en vertwijfeling

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.262
Je zag mij niet in de schaduw, zelfs niet toen ik met tegenzin naar je zwaaide. Je liep weer door, je schouders licht gebogen en kijkend alsof je je laatste duppie had verloren. Opgelucht ging ik weer verder met niets doen, maar ik voelde me schuldig, omdat ik wist hoe eenzaam je was.…

Wat is dat toch een leventje van u

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.099
Wat is dat toch een leventje van u, Alles te doen met uwe kleine handjes, Zo klein en fijn weglopende in de randjes Der mouwtjes, die weghouden in schaduw Uw armpjes, die zo warmpjes en zo luw Ligge' aan uw lichaam; en uw kleine tandjes, Zij knabblen al wat komt over de randjes Van uwe…
Hein Boeken23 augustus 2008Lees meer >

Vergeten in laatste licht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 843
we vingen voor elkaar wat stralen zon en lachten om de schaduw we keken toch niet om we liepen voor de wind aan de rand van schijn vond werkelijkheid een blaadje gevallen zonder pijn haar valse glans zocht onze blikken een koud herkennen deed het kind in je weer schrikken je las het groen voelde je schuld het nooit kunnen voldoen…
wil melker16 november 2006Lees meer >

De herfstweg

gedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.124
Bomen lozen bladeren, ik haar, schaduw en nagels. Kort ben ik op aarde, korter dan een sjaal. Steeds verlaat mij weer de ochtend. Steeds lokt mij weer de laan. Tot ik door het dwarse tuinhek ga. Dicht is het huis. Ik loop maar om. Stokrozen koppen naar de zon. Een hoge zee spat de maan nat.…
Pim Hofstra28 oktober 2021Lees meer >

een grijze oase

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 739
als de woestijn alleen de hitte verdraagt van dorheid en struiken met stekels kan ik nog zo hard worden uitgedaagd en roepen uit een nabije verte ik zou geen enkele voet kunnen verzetten of woorden vormen tot vruchtbaar zaad jouw zinderend zwart zal het beletten in de schaduw van een grijze oase speel ik een lied op de gitaar zonder snaren…

was geketend

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 611
kon genezen maar het is geen goede dag vandaag om de dwangbuis uit mijn woorden te rukken als mijn doodskleed nog steeds de muren schildert met luide koningen die wild de maagden begeren in een land waar ik nooit zal komen, zelfs niet met de papiersnippers van mijn testament die onvruchtbaar over eeuwige rust liegen en haastig de schaduwen…

Licht op haar huid

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 693
diepe schaduwen vallen over haar bleke gezicht strijdlustige zomersproeten worden willoos weggevaagd ze droomt zich openingen om gedachteklompen in op te lossen ontwaakt steeds weer tussen het gruis hij zou het pulver weg willen strijken met geheugenverliezende woorden zijn handen vormen een kom om haar opgeheven hoofd een warme…
Nina Laverona15 december 2007Lees meer >

Groet

gedicht
2.4 met 92 stemmen aantal keer bekeken 27.466
. ----------------------------------- uit: 'Kleur de schaduwen', 2004.…

afwezig kent geen laatste trein

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 972
in verbluffende activiteit voorbij de tijd van rusten, als ze hun welverdiende maaltijd lusten gaat de drukte onverminderd door bruisend, is de link naar mijn gehoor pas als kleine uren minder mensen langs de muren tellen vlakt het leven af, fluistert duister zacht haar echo's naar hun graf dan slaapt stilte in de huizen zetten schaduwen…

De zachtheid van je naam

hartenkreet
4.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.580
Ik word zo graag wakker in mijn dromen en nestel mij in de zachte schaduw van de schemering, hopende dat de duisternis mijn verlangen kan horen. Gewoon wakker worden in mijn dromen, om te stoeien met lichte woorden, zodat ik aan een vreemde, koude wereld kan ontkomen.…

Windstil

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 935
naar mijn gezicht wroetend in de tijd, verborgen hoekjes en kantjes, ongrijpbaar voor mezelf ik verdwaal af en toe, verlies mezelf uit het oog, mijn tranen heb ik nog steeds in een zakdoek geknoopt geen enkel geluid beweegt, het zout kleeft aan mijn dromen, ik gom de windstilte weg, de tijd heeft mijn benen gebroken ik stapel de schaduwen…

Omklemd

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.896
Een zwaluw vleugelt uit het laatste licht en werpt een schaduw op haar vaal gezicht.…

duik mijn slotgracht in

netgedicht
3.3 met 54 stemmen aantal keer bekeken 44.733
mijn kasteel is gevallen de slotgracht heeft gefaald bandieten zijn weer binnen hebben koppen van de romp gehaald ik sprong, mijn schaduw heeft me opgelapt toch word ik weer gehangen in de grijns van hen die mij hebben gevangen de torenkamer was te groot in uitzicht over leven en de dood toch ga ik hen ontsnappen door met een andere…
wil melker6 januari 2006Lees meer >

vreugde voor morgen

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 698
wanneer jij naar mijn tranen luistert ze wentelt in je diepste lagen maak ik plaats in mijn armen en wieg je tedere woorden met het hoofd voorovergebogen zoals regen tegen het raam glijden schaduwen van uren zwaar gevuld niet in de verte achter afgesloten deuren maar dichtbij in de eenheid van mijn oorsprong ik kus je ogen, ongestoord…

raap de sluiers van paniek

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 622
de droom vervloog toen ik de beelden zag in het vluchten van mijn handen mijn hart bevroor ik rilde angst en woede knarste tanden blote voeten dansten om de scherpte te vermijden voelden messen dieper snijden staal verkleurde rood de schaduw werd steeds lichter in traag bewegen stolde dood ik zag het wenken van je hand mijn…

reutel met scharlaken tong

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 655
kakkerlak maar rond het roeren in de stront van anderen is geniaal en chitineus verankerd evolutie genereert geen kneus bezet de eerste rang restanten geuren voor je neus je hebt geen andere keus keutel wat met woorden bestier je schimmenrijk reutel met scharlaken tong af en toe je zombies bij schreeuw schaduwen te dichten als…