5375 resultaten.
Een dwalend licht
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.381 Langzaam los ik op in het donker
en zwaai naar mijn eigen schaduw.
Berustend streel ik de zachtheid van de avond
en liefkoos een naderend dwaallicht.
Zonder stil te blijven staan
speelt de nacht met eenzame twijfels.
Uit het verleden ken ik alle tranen,
in het heden wikkel ik ze in een slopend staren.…
Verlichting
netgedicht
2.5 met 47 stemmen
8.776 Wanneer licht je tuin verlaat
schaduw je huis omsingelt
wind tegen je voordeur slaat
waar lang niet werd geklingeld
Wanneer mist je raam beslaat
je aarde is bevroren
hagelsteen je pad bestraat
waar lang geen weg van sporen
Wanneer vorst je gang opgaat
je kamers doet bekoelen
neerslag bij je binnenslaat…
kleurt vergeten in het laatste licht
netgedicht
3.1 met 35 stemmen
6.167 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
en aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje, gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken en
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
en voelde weer je schuld
het nooit…
en verleden wat gebeurt
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.310 ik liet handen
groeien uit de muur
we werden vrienden
ik denk ze maar huur
ze lichten wit uit beelden
en verleden wat gebeurt
ik proef het kale heden
verdwenen is de kleur
zwart beweegt de handen
in schaduw zonder tijd
streelt de diepe angsten
voor dood en eeuwigheid
bespeelt mijn ziel
ogen heb ik dicht gelaten
kijken hoe het mij…
in het vluchten van mijn handen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.783 de droom vervloog
toen ik de beelden zag in
het vluchten van mijn handen
mijn hart bevroor
ik rilde angst, mijn
woede knarste tanden
je blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
je schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn…
bepoteld door frequent gebruik
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.474 kakkerlak maar rond
het roeren in de stront
van anderen is geniaal
en chitineus verankerd
evolutie genereert geen kneus
bezet de eerste rang
restanten geuren voor je neus
je hebt geen andere keus
keutel wat met woorden
bestier je schimmenrijk
reutel met scharlaken tong
af en toe je zombies bij
schreeuw schaduwen
te dichten als het…
Vlinders
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.036 Ik teken met mijn potlood
Een vrouwenlijf zo mooi
Soepel teder lichaam
Schaduw in elke plooi
Mijn gevoel stuurt mijn handen
En vervuld mijn papier vol fantasie
Met pastelkrijt kleur ik de randen
Ik ben het zelf die ik daar zie
Een vrouw oprecht zo kwetsbaar en sexy
Apart en met een blik vol liefde in haar ogen
Weerbarstige krullen smalle…
Doornroosje ontwaakt
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.038 De avondschemering weeft schaduw
over jou, mijn oude huis;
de bomen zorgzaam om je heen
als trouwe vrienden
Verstolen sta ik even stil
vaste burcht uit vroeger tijd
schuilplaats, centrum van 't heelal,
bakermat en brandhaard van verderf
Gestolde dromen van een
andere tijd, lichtjaren ver;
geuren van vervlogen hoop
hangen als verschaald…
Vlindervleugels
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.417 Zonder schaamte schijnt de maan,
haar schone schaduw door het raam.
Als een prachtig pronkende orchidee,
geniet ik je prijzende prikkels gedwee.
Trillende trance geeft me kracht,
trekken tralies uit mijn macht.
Zwoel zweven we naar hemelse lichten
en leer ik door jou
voor mijn zwakte te zwichten.…
Tover
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
997 fluister van
sterrenbogen
het teder voelen
van een dromer
je geeft me
nachten
in feeënblauw
ademt
mijn adem
in wolkendauw
je spreekt me
over verloren
tover
en ruikers
vol rozen
over het nevellied
in de wind
waar je een zucht
van woorden
en mijn glimlach
vindt
ik nader je
in mijn gedicht
waar je met me
danst door
schaduw…
symfonie van licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.002 je bent een
symfonie van licht
de componisten
wisten wat ze deden
de dirigent
was heel tevreden
zag geen schaduw in het stuk
je jeugd straalde geluk
de melodie is nu veranderd
een dissonant is in het spel
je zult de maten moeten tellen
voordat het ritme zich herstelt
ook valse noten zijn te horen
als de viool niet zuiver strijkt…
ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.088 nog vroeg
als de nacht eindigt en de
uil van het donkere licht
voor mij uit zweeft naar
de blauwe fontein
waar druppels
schitteren in vlagen
van de stervende
maneschijn
door knarsende kiezelstenen
schuifel ik naar de bank
gelegen aan het pad
langs de waterpartij
hier zet ik mij neder
en zie de dag traag
ontvouwen met een
schaduw…
Vlammetje
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.526 Kijk eens rond mischien
Heeft er iemand
Om je heen,
Wel een beetje licht nodig
Hou je licht niet verstopt
Hou je vlammetje niet voor jezelf
Beschijn er anderen mee:
Iemand die in een donker hoekje zit;
Iemand die in de schaduw staat;
Iemand die alles donker inziet;
Iemand die het niet meer ziet zitten;
Want jou kleine vlammetje
Kan…
Alle dagen
gedicht
3.7 met 32 stemmen
19.000 Het wordt verleend
als er niets meer gebeurt,
als het trommelvuur verstomt,
als de vijand onzichtbaar is geworden
en de schaduw van eeuwige bewapening
de hemel bedekt.…
Eenzaamheid en vertwijfeling
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.262 Je zag mij niet in de schaduw, zelfs niet
toen ik met tegenzin naar je zwaaide.
Je liep weer door, je schouders licht gebogen en
kijkend alsof je je laatste duppie had verloren.
Opgelucht ging ik weer verder met niets doen,
maar ik voelde me schuldig, omdat ik wist hoe eenzaam
je was.…
Wat is dat toch een leventje van u
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.099 Wat is dat toch een leventje van u,
Alles te doen met uwe kleine handjes,
Zo klein en fijn weglopende in de randjes
Der mouwtjes, die weghouden in schaduw
Uw armpjes, die zo warmpjes en zo luw
Ligge' aan uw lichaam; en uw kleine tandjes,
Zij knabblen al wat komt over de randjes
Van uwe…
Vergeten in laatste licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
843 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
voelde je schuld
het nooit kunnen voldoen…
De herfstweg
gedicht
3.6 met 12 stemmen
7.124 Bomen lozen bladeren, ik haar,
schaduw en nagels. Kort ben ik
op aarde, korter dan een sjaal.
Steeds verlaat mij weer de ochtend.
Steeds lokt mij weer de laan.
Tot ik door het dwarse tuinhek ga.
Dicht is het huis. Ik loop maar om.
Stokrozen koppen naar de zon.
Een hoge zee spat de maan nat.…
een grijze oase
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
739 als de woestijn alleen de hitte verdraagt
van dorheid en struiken met stekels
kan ik nog zo hard worden uitgedaagd
en roepen uit een nabije verte
ik zou geen enkele voet kunnen verzetten
of woorden vormen tot vruchtbaar zaad
jouw zinderend zwart zal het beletten
in de schaduw van een grijze oase speel ik
een lied op de gitaar zonder snaren…
was geketend
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
611 kon genezen
maar het is geen goede dag
vandaag om de dwangbuis uit
mijn woorden te rukken als mijn
doodskleed nog steeds de muren schildert
met luide koningen die wild de maagden begeren
in een land waar ik nooit zal komen, zelfs niet met
de papiersnippers van mijn testament die onvruchtbaar
over eeuwige rust liegen en haastig de schaduwen…
Licht op haar huid
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
693 diepe schaduwen vallen
over haar bleke gezicht
strijdlustige zomersproeten
worden willoos weggevaagd
ze droomt zich openingen
om gedachteklompen
in op te lossen
ontwaakt steeds weer
tussen het gruis
hij zou het pulver weg willen strijken
met geheugenverliezende woorden
zijn handen vormen een kom
om haar opgeheven hoofd
een warme…
Groet
gedicht
2.4 met 92 stemmen
27.466 .
-----------------------------------
uit: 'Kleur de schaduwen', 2004.…
afwezig kent geen laatste trein
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
972 in verbluffende activiteit
voorbij de tijd van rusten, als ze
hun welverdiende maaltijd lusten
gaat de drukte onverminderd door
bruisend, is de link naar mijn gehoor
pas als kleine uren minder
mensen langs de muren tellen
vlakt het leven af, fluistert duister
zacht haar echo's naar hun graf
dan slaapt stilte in de huizen
zetten schaduwen…
De zachtheid van je naam
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.580 Ik word zo graag
wakker in mijn dromen
en nestel mij in de
zachte schaduw
van de schemering,
hopende dat de duisternis
mijn verlangen kan horen.
Gewoon wakker worden
in mijn dromen,
om te stoeien met
lichte woorden,
zodat ik aan een vreemde,
koude wereld
kan ontkomen.…
Windstil
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
935 naar mijn gezicht
wroetend in de tijd,
verborgen hoekjes en kantjes,
ongrijpbaar voor mezelf
ik verdwaal af en toe,
verlies mezelf uit het oog,
mijn tranen heb ik nog steeds
in een zakdoek geknoopt
geen enkel geluid beweegt,
het zout kleeft aan mijn dromen,
ik gom de windstilte weg,
de tijd heeft mijn benen gebroken
ik stapel de schaduwen…
Omklemd
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.896 Een zwaluw vleugelt uit het laatste licht
en werpt een schaduw op haar vaal gezicht.…
duik mijn slotgracht in
netgedicht
3.3 met 54 stemmen
44.733 mijn kasteel is gevallen
de slotgracht heeft gefaald
bandieten zijn weer binnen
hebben koppen van de romp gehaald
ik sprong, mijn schaduw heeft
me opgelapt toch word ik
weer gehangen in de grijns van
hen die mij hebben gevangen
de torenkamer was te groot
in uitzicht over leven en de dood
toch ga ik hen ontsnappen door met
een andere…
vreugde voor morgen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
698 wanneer jij
naar mijn tranen luistert
ze wentelt in je diepste lagen
maak ik plaats in mijn armen
en wieg je tedere woorden
met het hoofd voorovergebogen
zoals regen tegen het raam
glijden schaduwen
van uren zwaar gevuld
niet in de verte
achter afgesloten deuren
maar dichtbij in de eenheid
van mijn oorsprong
ik kus je ogen, ongestoord…
raap de sluiers van paniek
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
622 de droom vervloog
toen ik de beelden zag in
het vluchten van mijn handen
mijn hart bevroor
ik rilde angst en woede
knarste tanden
blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
de schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn…
reutel met scharlaken tong
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
655 kakkerlak maar rond
het roeren in de stront
van anderen is geniaal
en chitineus verankerd
evolutie genereert geen kneus
bezet de eerste rang
restanten geuren voor je neus
je hebt geen andere keus
keutel wat met woorden
bestier je schimmenrijk
reutel met scharlaken tong
af en toe je zombies bij
schreeuw schaduwen
te dichten als…