4042 resultaten.
middaguur in Bardolino
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 de sterren achter ‘t branden van de dag
zijn als de ogen waarin hitte opstijgt
tot zij sluiten. tuinen groeien terug
naar velden aan beide kanten van stenen
die als straten onder voeten zich begraven
vastgelegde zinnen die hun kanten wisselen
aan lantarenpalen bengelen gedoofde lichten
en wijzers van kerktorenklokken hangen vast
in hun tijd…
Villakind
gedicht
2.5 met 16 stemmen
8.389 Het kwade is onvast ter been,
daar zwaait het dreigend om zijn as,
tot straten verder pas wij het bloed
weer kennen in ons oor.
Genade is altijd en over al te vinden,
maar genade doet ondraaglijk pijn.…
Stemmen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
989 de stemmen
ze sturen me door vaag
bekende straten van een stad
hier was het toch
dat ik je zo heb liefgehad
hier
en in de kamers van je oude huis
dat eigenlijk een schat bezat
het huis is hier
de deur staat open
en zoals eerder
wil ik weer naar binnen lopen
vertrapt papier achter de deur
daar tussen in
de vale kleur van brieven…
De daad
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.063 Dat zijn de werkers en de wakers,
Dat zijn de sterken en de stakers,
Dat zijn de mannen van de straat -
Dat is de daad!
En wie die hunne vaandels vlechten
Tot éne rozerode band,
Die voor een nieuwe wereld vechten
En sterven voor 't beloofde land -?…
Vliegende Hollander (over een dope-gebruiker)
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
3.190 Zijn ogen in dode kassen
zijn handen star en doof
zijn benen stram, knikkend
doolt hij verdoofd door lege straten.
Tijdmachine, wekamine,
wachter over deze lege stad
in regionen van gestolde tijd:
nergens meer komt zijn blik tot rust
in deze onbegonnen werkelijkheid.…
gepasseerd station
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 onstuitbaar voortrollend door straten vol glanzend
schoongeboende stoeptegels (nog altijd stap voor stap)
hangend aan de laatste rafels ooit, diep weg gesleten
in het vaste pad, onvindbaar onder het nieuwe asfalt
mijn uitbundigste lach vangt je handen (machteloos
zijn ze) brand ze niet aan mij, ik ben niet meer van toen
wat mij verder droeg…
prins
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.255 wie is toch deze prins
in deze vergankelijke straat?
kijk de chaos van de levens
staan te hoop in de goot dacht zij.
en hij staat daar maar en lachte.
de prins wiens naam Johannes is
die eens sprak over het licht......
sprak in ongedeelde zinnen.......…
Ikke
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.264 Druk met onze hebbelijkheden
geen tijd voor die ander daar op straat
we houden ons zelf graag tevreden
zolang het ons eigen hachje maar baat.
Geen tijd voor stille tochten
na alweer een moordpartij
ik heb dit niet uitgevochten
het is toch echt de maatschappij.…
de dichter droomt van A
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
567 alfabet
waar zwart niet de toon bezet
maar onderstreept hoe kleurrijk
anderen elkander kunnen maken
met een beetje goeie ouwe wil
de handen kunnen reiken aan
al wie daartoe nood bekent
ik droom als een inwoner
woon in mijn dromen tot
de dag hier ook zal komen
dat ik vrij en frank mag lopen
door de parken en de lanen
de Leien en de smalle straten…
ER IS MEER !
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
1.979 Nee, niet die tv meneer met die gladde praat
die klopt alleen maar geld uit de zakken
van de goedgelovige man van de straat.
En die man dan daar in Rome
in dat kleine Vaticaan misschien
hij zegt dat ie bestaat maar,
heeft hij Hem ooit echt gezien?…
Mijn madelief
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
595 in geregen goudbrokaat,warme
handen uitnodigend,lippen aangezet
vingers lonkend, koket in vol ornaat,
verdoofde blikken,in verlegen moraal
weg doen slikken, voelbaar in
dezelfde taal,waarin menigeen
het zeil moet reven, in dat uur
op deze warme kust te klinken, van de
liefde in z’n volle zaligheid te drinken,
waart de tijd in nauwe straten…
nabunasir en de oogstgetuige
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
720 dans de poetische cyclus
de muur gedichten
hun gezichten verdwenen
hun stem blijft door spelen
de kosmische strijd
een vuurtoren in deze tijd
leiden sleutelstad
rode letters van Eugenio Montale
de straten en verhalen
hoge bomen vangen veel wind
het tegengif van de dood
begint
mythische jagers
positief blijven ademhalen
vuurspuwers van…
Liefde op afstand
hartenkreet
3.0 met 18 stemmen
2.096 Mooi van binnen, mooi van buiten
Elk meisje is mooi als een schilderij
Voor niemand zal ik mijn ogen sluiten
Maar jij bent het zelfs allebei
Ik kan uren naar je kijken
Ik kom nooit meer van je af
Het beeld van jou zal nooit meer wijken
Neem je mee tot in mijn graf
Opeens zie ik je lopen
Helemaal alleen over straat
Mijn mond valt…
naschoolse opvang
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.260 lachend een moment
vol begrip doordringend aan
dat was een ander geval
dat was echt niet normaal
dat had niet moeten mogen
gebrek aan leiding surveillance
hoe wreed kinderen dan
dat gaf echter geen pas
sprekend in dit verband
waarop de man kromp
velegen een kleur kreeg
mompelde nee er was gezag
op het plein in de klas
en dat hij op straat…
Dode ogen oorlog
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
738 Wanneer ogen vertellen
van hel hier op aarde
leven zonder waarde
ellende, armoe en dood
omdat ogen honger zien
en magen ogen vrezen
lijven vermagerd, vel over been
lijkkleren verzameld in stof
felle zon schijnt over armoede
kindje, dood geboren op straat
violist met trieste melodieën
zwarte vliegen op een rottend lijk
troebele blik…
cul-de-sac
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
623 orde
ik hef het zwaard
het loopt dood
de steeg
de straat
redenen in overvloed
vloedgolf van herinneringen
herinneringen aan slechte dingen
maar ook wel goeie
ik voel wat groeien
vergeten en vergeven
leven…
Hoort gij het heldere fluiten der vinken?
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.585 Noem me niet koekoek, o lustige vrinden,
haast zult ge vinden
een lieflijk kind;
haast zult ge heimlijk aan hoeken en straten
fluistren en praten,
en uwe zin
zetten op de min.
Noem me niet koekoek, o oude gezellen,
durft ge vertellen
uw jeugdig verlêen?…
Reclame
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
800 Als je dan monter de weg op gaat
proberen borden langs de straat
je schaamteloos te overtuigen:
Er gaat een wond're wereld voor je open
als je deze auto nù zou kopen.
Een dame met een fluor lach
vertelt je dat je niet vergeten mag
je deze tandpasta aan te schaffen,
en je veel beter nog gaat ruiken
als je dit parfum zou gebruiken.…
Zeven Werken
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.561 Ergens tussen Groote Markt en kathedraal
zat zij daar - winterbleek
op schoot van Brusselse straten
Gehavend - ontheemd
van de wereld vervreemd
tussen mensen die werkelijk
haar ledigheid niet zagen
Niet haar honger
dorst
haar schamel kleed
de wind die haar de das omdeed
het zieke kind dat aan haar borst
in tranen werd gedragen
Ze…
Ummer Fes op het oud wieverbal
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
830 Uit alle windstreken
Keken, streken
Opeengepakt, voor leken zo maf
Een tafereel opgedoft met vreugde luid
Verwarmende rolletjes der dwazen in vreugde geuit
Mijn hart sloeg over als een opgelaten feest
Door het vrolijke gedruis als een verjongend oud wief
Alles was er te vinden geest, beest, hartendief
Door de straten, uit de kast getrokken…
Relativeren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
638 Slagregen geselt de straat
Stralen als staal,
Koude degens houwen zich wegen,
Door grauwe atmosferen
Hollen, stilstaan, schuilen
Wolken huilen, tegenslag valt
Neer
Nog nederiger
Nu buien dimmen, druilerige metamorfose
Murw van misère, mat onder ‘n apathische apotheose
Gedachten in regressie naar ‘n vroeger bestaan:
Crescendo carrière,
Sessie…
Marijke (prozagedicht)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
697 In de
straat waar ik op kamers woonde staan andere
namen op deuren, de tand des tijds knaagde aan
gevels, de huid van de stad veroudert. Ik herken
Marijke een vriendin uit die tijd. Ze is blij verrast
en we halen herinneringen op. Ik hielp haar met
huiswerk, maar er is meer geknuffeld dan geleerd.
Het bleef bij vrijen, de vonk ontbrak.…
Jongeling
gedicht
3.0 met 6 stemmen
13.243 weemoed
vroeg in de morgen vooral
terug naar de stad, naar de asfaltzorgen
langs fietsers, fabriek en schoorsteenroet
naar de stad naar de huizen
in een auto die naar leer ruikt en naar stof
met het meisje dat mee moest
en dat moegedronken en moegekust
uitrust van haar roes
in een auto die rijdt langs benzinepompen
torenspitsen en een straat…
een zacht nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
673 ik hoor zachtheid nog voor
de winter kraakt
zachtheid van
zomaar vensters die flonkeren
in donkere straten
ik zie mensen fluisterend praten
binnen branden kaarsen
getemperd licht vervaagt
de rimpels in een oud gezicht
onherbergzaam gaat de weg
langs kreupelhout en rottend blad
toch zijn de geuren vers en fris
alsof er in het afgelopen…
de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 de tijd versmalt verspringt verzoekt
de goden, de tijd versnelt
beweegt met maagdelijke trots
het schrijdt het heelt, keert huiswaarts
na verveling en raapt de kiezels
van de straat, de tijd een drenkeling in nood
de tijd een reiziger, een tijdslet
die zich voortbeweegt die
het sterven in mij – ons doet rijpen, die
herinneringen laat vervagen…
Vanaf het platteland (1)
gedicht
3.0 met 1 stemmen
10.708 Aan de rand van
het dorp, in een van die schaars verlichte straten.
Uit geweest in het centrum, natuurlijk.
Met een vriend die hier woont, waarschijnlijk. Prettig ver-
lopen.
En nu fietst ze goedgeluimd naar het aangren-
zenden gehucht een paar kilometer verderop, waar haar ouders
haar liefdevol zullen opwachten, pa wel wat
slaperig.…
Die avond
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.423 dat ze in een kuil in de grond heel hard ging bidden en huilen en
gillen en dat alles tegelijk de zomerbloemen van haar zachte rok
trilden zand viel uit de takkenbossen boven ons op mijn haren op
het doekje van mijn moeder
dat ze mij meenam het schemerduister in waarheen de straat
door uit de schoorsteen van de lijmfabriek kwamen rook deze
keer…
Wie verwacht dit nou? MH17
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.207 Twee straten hier vandaan, zit een man,
die wenste, dat ie op de bewuste dag,
niet op tijd geweest zou zijn!
Had ik maar!
Ik wens je sterkte, kan me niet voorstellen
hoe je jezelf moet voelen, kan alleen meevoelen,
in deze afgrijselijke tijd!…
TRANEN ACHTER HET MASKER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
703 eenzaam was
Gespeelde vrolijkheid was noodzaak
mede daarom acteerde zij de grapjas
’s Nachts in bed, kon zij zichzelf zijn
‘t masker gleed dan van haar gezicht
Dan deed het eenzaam het meest pijn
als ze zich rot voelde bij ’t maanlicht
Haar masker met ‘t opgewekte gelaat
wilde ze iedereen als enige laten zien
Ze meed winkelramen alom op straat…
Natte handen, nachtmerrie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
607 De grijze wolken slierten door de gang, gebonk verder
in de straat, opstaan, opstaan, naar buiten er is brand!
Dan pas weet ik waarom ik het zo heet heb, vlieg mijn bed uit
richting deur, als ik die open,
komt de penetrante geur van verbranding recht mijn gezicht in.…