10946 resultaten.
Afscheid van de natuur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
967 Je voelt hier de heimwee
teruggekeerd als droom
tussen wildernis van bomen
je blijft staan aan oevers
in gedachten, het onbevangen kind
loopt met je mee in het vergeten
en het proberen in toekomstgebaren
heeft letters uit het alfabet verloren
blijft alleen nog voelbaar
in de zinnen van de wind
die onvoorspelbaar waait
uit boze dromen…
Jouw wilde bloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 jij bent op zoek
naar wilde bloemen
geen gewone op een rij
in vorm licht afwijkend
de kleur niet met
een standaard vergelijkbaar
eindelijk heb jij
er een gevonden
tussen afval en grof puin
je koestert haar
met alle liefde in
je doorsnee bordertuin
zij slaat niet aan
heeft de geest gegeven
kon niet meer als zwerver leven…
Onze handen samen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
810 In je klank en licht
te mogen verwijlen
is vreugde
De jaren samen
zijn bloemen geworden
in mijn gemoed
Onze handen samen
stil
in voelend verstaan
in de koude heldere winterdag
tussen de weilanden
en het krassen van de kraaien
Dat onze liefde
als een rivier zal blijven stromen
naar de witte zee…
Een handvol pluis
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
589 liefdevol
verzamel ik de pluizen
die in jouw zinnen huizen
spin ze warm
op het wiel
uit rafels tot een draad
de kleuren
lijken bij elkaar geraapt
maar spreken toch dezelfde taal
in het weven
kunnen de patronen
eindelijk vertellen van het leven
dat zich in een handvol pluis
tussen jouw woordenschat
in kwetsbaarheid verborgen had…
Met feniks vleugels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 onaantastbaar
is haar schoonheid
gracieus de vlucht
volmaaktheid
in contrasten
tussen horizon en lucht
heb haar pluimen
nooit gestreken of
het verenkleed gekort
mocht uit
haar handen eten
delen onze creatieve dorst
zacht spant zij de stilte aan
om woordloos weg te gaan
met feniks vleugels op te stijgen…
De verte nevelde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 van de krijtstreep
tussen groen en blauw
kon ik weinig hoogte krijgen
de verte nevelde
in warm en koud
met trage ronding
de vleugels van mijn geest
kunnen de steen die op
mijn maag ligt niet meer dragen
nog twijfel ik
heb vragen die met
de dood geen antwoord krijgen
ik moet blijven
hoor ineens de meeuwen
en het teleurgestelde…
zomeravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 de zomeravond is dwalen
achter een fietslamp
het land ligt gedempt
zonder weerstand
elkaar de hand reiken
in een samenhang luisteren
naar het suizen van de banden
zonder angst al wat kou
tussen de bomen hangt
en wij gerust in ons wezen
verder het pad afleggen
geleidelijk als twee lichtprikken
door het duister trekken…
Rake klappen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 hij heeft met
eindeloos geduld
zijn bestaan gevuld
in buigzaamheid
de seizoenenrij in
overleven doorlopen
pas later heeft
volwassen kracht de
eerste weerstand opgebracht
tussen buigen
en barsten kreeg hij
vaak rake klappen
een herfststorm deed
hem uiteindelijk knappen
zijn geduld heeft onze haard gevuld…
Stilte blijft sacraal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 de nacht
is nog zwart
als mijn ochtendpen
de eerste letters
schrijft op deze dag
de stilte
blijft sacraal
als ik wat lijnen
sprekend op
het blanco teken
wat zal
deze morgen geven
als zon de zegels
tussen de regels
transparanter maakt
tonen zij
het resultaat van
mijmering en dromen
of laten ze de dag
met zijn verrassing…
Benevelde brieven
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.927 Het geblaf van honden
weerklinkt tussen houten huizen
in het gebergte
brieven slingeren in zwaarbeladen vrachtwagens
over de wegen
in de bittere geur van het lange lijden
groeide je schoonheid
we verwachten je vroeg in de middag
de stilte in de nacht
is een voortzetting van de dagelijkse muziek.
--------------------…
sprekend steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 tussen ons, een berg van
spreken een hand vol taal en
aan het eind een gebed zonder reliëf
de trog lek geschoten door een
vleugwalm van nihilisme, deze scherpte
snijdt niet maar stompt af in dialoog
en weer ons, ons van de zijnen
gevuld met lavawater en sprekend
steen leidt het poreuze weten om
naar de weg die niet weet…
betekenis
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
782 het is niet door de regen dat ik een huis bouw
rondom een rusteloze gedachte
noch door het vilten mos
- een trage stroom
die stenen streelt-
het is niet omwille van het gesuis
dat sluimert als een sombere wolk
tussen kale muren en verspilde tijd
het is om het geluk te vinden
-een gevleugelde liefdesdrift
geborgen in een onvergankelijk…
Een paaskleur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
732 Een molen die domineert
tussen wolken die drijven
een paarse kleur klimt
in stroken naar boven op 't land
hoe trouw is het groen van de berm
en het riet dat zal groeien
het water zo trouw aan haar blauw,
zo donkerblauw
als die ogen van jou
en ik denk aan het strijken van een hand
over de huid
die daarna landschappen toverde…
BLIJVEN OF GAAN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
489 Elk woord een zweepslag
Geseling met taal
Kolkend bloed, drift die
Een wig drijft
Grens zonder overgang,
Noodweer
Tussen gedachtestreepjes
-Jouw naam-
Traanfilm op hoornvlies
Oogleden die niet wissen
Kunnen
Dan - stilte na de storm
In donkere lucht vegen
Hemelsblauw alweer
Niets nieuws onder de zon…
De brug, dichtbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
806 Daar sta je dan, aan de overkant
Ik kan niet bij je komen want
Er zit water tussen ons.
Je steekt je hand op, enthousiast
Ik doe mee, hou me aan de reling vast
De brug is lang
Een fluitsignaal klinkt luid
We schrikken beiden, maar vooruit
Om bij elkaar te komen, moeten we nu gaan lopen
Kom je?…
zomeravond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 zomeravond is dwalen
achter de fietslamp
het land ligt gedempt
zonder weerstand
elkaar de hand reiken
in samenhang luisteren
naar het suizen van banden
zonder angst als wat kou
tussen de bomen hangt
en wij gerust in ons wezen
verder het pad afleggen
geleidelijk als twee lichtprikken
door het duister trekken.…
blauw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 wat is dichtbij
wat is ver weg
iemand dichtbij
wordt vermoord
iemand ver weg
wordt bewonderd
als ik door de vallei loop
langs de schaduw van dood
en ik val neer
tussen distels
terwijl wolken
donker trekken
over gras
en over vogels
zal ik weer opstaan
vergeet dat ik viel
vergeet dat er wolken waren
alles is nu zo…
Vast als een rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 In de toekomende tijd
genoeg hebben
aan een halfvolle buik
een kom water bij de hand
Gevangen tussen jouw armen
jouw benen mezelf zijn
in de schaduw vanwege
een te felle zon
Het merg hoeft niet te koken
de tranen in jouw ogen
het vasthouden blijft
wij ontsnappen niet aan elkaar…
geliefkoosd lied
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
741 je zingt vrolijk
over pro's en contra's
en wat niet meer blijven zou
ik slik restjes zinnen in
en met mijn wijsvinger beschilder ik
je gezicht met uren die rimpelloos verliepen
terwijl je handen hangen aan mijn billen
sokken en slipjes glijden als liefdesletters
tussen lakens
ik kondig een nieuw nummer aan
't begin al gemaakt…
Horizonvervuiling
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
561 Daar natuur geen kitsch kent
brengt ze uitsluitend kunst voort
soms kaal en karig
dan weer rijk en uitbundig
alleen op de kim
tussen zwerk en bodem
bouwen mensenhanden
smakeloze werken vol edelkitsch
is het daarom dat
de Schepper de einder
zo dun mogelijk getrokken heeft?…
Zon
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
453 Kan ik je ten dans vragen
zou je het met mij willen wagen
we zweven samen naar de zon
ik weet het wel
maar als dat toch eens kon
we zouden stralen
en brachten het licht met ons mee
als we dan zouden dalen
we hadden beide op z'n minst een halo
en vielen op
tussen de grijze allemalen.…
De buitenroos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
425 Die buiten gebaande wegen
Zonder zorgende mensenhand
Tot wasdom kwam,
Tussen distels en stekels
Haar pure schoonheid toont,
Is weliswaar ver te zoeken -
Maar het zoeken loont
Als nooit te voren,
Haar onovertroffen schoonheid is
Voor eeuwig in mijn hart geborgen,
En telkens als ik haar daar zie
Word ik opnieuw geboren…
het vee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 geschaard aan een groene tafel
ver van wereldse roes
graast het vee traag
vertrouwd onder een hemel
die hen behoudt
het land waar ze zijn
gevoed met eendracht
van zware lijven
het vee kent geen haast
gras groeit als wolken glijden
ze bewaren het evenwicht
tussen beide.…
Volharding
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 de ruimte tussen rotsvast
en zoiets als onwrikbaar
is broos en dun bezaaid,
zodat mijn vage bomen
wuiven alsof ze weifelen
op de tast, zonder vaste
ankerplaats, over straffe
zij- en tegenwind, terwijl
in de verte gouden even-
beelden verstenen als
herleefde achtergrond,
tot stof, in zekere mate…
Populier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 in het park staat hij
met zijn hoofd boven het dak
het opgroeien zag ik
en de wildgroei van de stad
's winters was er weinig uitzicht
de sneeuw bedekte het gras
en het blad
je zag soms een kind op een slee
wat mist over de vijver
en tussen het riet
de ochtenden waren mooi
totdat hij zijn bladeren gaf…
Zij brak schoonheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ik vond haar op strand
ontgroeid aan het zand
en zout van de zee
rankte in onstuimig
vallende golven
met wit bloeiend schuim
ik nam haar mee
maar zij brak schoonheid
in vertakte broosheid
stalde haar uit
op de scheidingsmuur
tussen duin en tuin
maar zij verdween
slechts een spoortje zand
dwarrelde nog op de rand…
Zachtaardig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 bij tegenwind ledigen woorden
zich in hardvochtige lucht
de gangen van het oneindige
blijken door tomeloze tijd versperd
tussen doornen van meedogenloos
heelt de mildheid van een moment
misschien verbeeld ik me dit alles,
ik zoek scorend vermogen, godin
ja jij, ook al lijkt je huid vermomd,
genoeg is, mijn hart op je mond…
Hoor je de zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Wanneer ik bij mijn
moeders ouders
kwam, lag
daar in de kast,
tussen verre werelden,
een grote schelp.
Hij was oranje en
opa leerde me
"aan je oor
hoor je
het golven",
en het ruisen
nam me mee.
Al jaren ligt die schelp
nu hier,
in mijn kast,
hoewel
wat stoffig,
immer ruist
daar nog opa
en zijn zee.…
jong
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
485 ik zat aan het water
in het gras
de wereld lag open
aan mijn blote voeten
een schip voer voorbij
het kleine leven stroomde
met het water mee
ik zag de populieren
een poes miauwde
ik zong een lied
de wind streelde ons
en de zon was warm
ik las nog lang niet
tussen de regels door…
Ruimtegruis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
600 Vanaf het balkon
Ziet hij's nachts dat
Een atlas zonder rubicon
Haar evenbeeld de stad omvat
En in die duizelingwekkende ruimte
Haaks tussen hoge bomen door
Opeens een pluim van licht
Verluidt zijn gunstig omen
Een vluchtig sterrenspoor
Net zo snel uit het vizier
Als was haar komen
Verbeidt de wens…