31568 resultaten.
Dame de coeur
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
877 zal je mij vinden
en me naar het huis der gedichten
dragen
waar ik de zee kan opsnuiven
of waar de bladeren van ieder seizoen
duizelen bij het ontwaken
van de dag
de stilte zal daar volmaakt zijn
zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw
op wind
en als je me vindt
wil je me dan nog zien als een bloem
verborgen en met rood
doorweven…
In memoriam Jan Eijkelboom
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
951 Je had Soekarno nog zien lopen
in het paleis bij Bogor
op zijn blote voeten
het koele marmer koesterde
in dat land waar het altijd
zomer is en vulkanen roken
Over hoe dingen kunnen lopen
gaf je raad en soms knarste
het in een gedicht van mij
"Leven houdt je jong" zei jij
"Heb het goed waar je bent
ketimoe lagi toean Jan"…
Mijn stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
918 Mijn stad, mijn stad,
waar ik in het donker struin,
dronken dwaal en die ik
stap na stap zo vaak doorkruis.
Mijn nacht en ontij stad,
waar straten in het donker
lanen zijn, met struikgewas,
bloemenpracht en bomenrij.
Zonder al die mensen en lawaai
en slechts mijn voetstap die
tegen slapende huizen klinkt.…
Het ouderlijk huis
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.047 Ons kind zal je
altijd wezen
waar je bent
of waar je gaat
steeds zal er
een welkom wezen
een deur die
altijd open staat.…
Weer opnieuw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.104 Waar je ook bent en
waar ik je weer mag vinden
als onze momenten niet meer breken
of verdwijnen in de stilte die bewegen wil
maar wachten moet.
Wanneer jij ontwaakt en ik je dromen zal vinden
ben ik weer dapper
en durf ik je te vragen
of onze schaduwen ooit weer op elkaar
zullen gaan lijken.…
dagje Efteling
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.255 wij waren er kind aan huis toen
Anton Pieck in ons dorp ooit
een sprookjeswereld schiep
waar schoentjes dansen konden
reusachtige paddenstoelen ons
met speelse deuntjes verbaasden
die pure verwondering voel ik
nog steeds als ik ‘t kasteel van
Doornroosje betreed
waar ik m’n kindertijd verslond
het jochie van toen pardoes
weer…
in de mantel van mededogen
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
622 in de mantel van mededogen
waar geluk zich voortbeweegt
in speelgoed van eigen taal
op aftandse zwenkwielen
schoorvoetend stomend stuivend
op de tast bijeen gedreven
in straten van sprookjesdorpen
waarin je vrijuit mag spelen
daarin leef je op de plek waar
je schuilt in onwezenlijk
schreeuwen en kraaien
in het pretpark van jouw…
Ver weg van jou
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.045 een lange weg
weet niet waar naar toe
ben gewoon ingestapt
in een geel monster
een lange weg
wie zegt me waar het mij brengt
want ik durf niet te kijken
door de verharde onzichtbaarheid
een lange weg
ver weg van jou
stapte in het monster met m'n ogen dicht
het bracht me naar een plek
ver weg van jou…
Door sneeuw naar licht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.017 daar waar zacht
het leven dooft
waar vorst en wit
de warmte rooft
weet ik ons toegedekt
wij stralen nu
geen kou meer uit in
heldere sterrennachten
het herfstige tapijt beschermt
ons in het lange voorjaarswachten
wij kiemen lente ondergronds
sturen groene punten
door de sneeuw naar licht
daar bloeien zij in kleuren
en openen ons nieuwjaarsvergezicht…
Wij worden nimmermeer geloofd
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
956 Het ware te wensen dat alle mensen
Ja, ja!!!
WAAR HEB IK DAT TOCH MEER GEHOORD
Ik heb weleens begeerd
Natuurlijk, natuurlijk!!!…
ik heb je gezocht
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.653 in deze stenen stad
die zich zonder oponthoud vult
met gestage stromen
van anonieme gezichten
heb ik je gezocht
in deze lege stad
met het open hart
waarin de striemende wind
een bres sloeg
heb ik je gezocht
langs de rivier van deze stad
waar meeuwen krijsen over het water
in deze onbereikbare verten
gebouwen waar misschien mensen wonen…
paarswitte lelies
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
770 waar een bed van lelies
meren kleurt
paarswitte tinten
deinen op het water
zien wij het dansen der meeuwen
hun luchtballet
een spel van schaduw
in de ondergaande zon
langzaam verdwijnen
in het avondrood
waar de schemering gevallen
kleuren dooft
en rimpels op het water
oeverloos breken
paarswitte lelies
zachtjes sluiten…
Bedaren
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
925 Ik open en sluit de deuren
van bezeerde dagen,
en zoek naar een hemel
waar ik kan bedaren.
Al ken ik alle uren van verdriet en pijn,
ik blijf toch sterren strooien
in een wereld vol verwachting,
waar ik me van sombere tranen bevrijd.…
Spiegelen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.367 De pijn volgt
ons niet meer
en verstopt
in het glas
waar mijn dromen
op sterk water
gedachten
blijven heb jij
de deur gesloten
waar ik
nog steeds besta.…
Liefde
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.664 Alles omvattend in
teder- en geborgenheid,
verscholen in diepe dalen
waar alles bloeien zal
in geuren en kleuren.
Die alles overtreffen,
waar mijn hart
de rust mag vinden
tussen mijn geliefden
en beminden.…
jouw lach ontstolen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.082 gelatenheid
in doffe ogen
omsluiert verdriet
waar dromen vergaan
verdwenen is tijd
zal nimmer bekoren
wat toekomst blijkt
vervult haar met angst
maar wentel in de streling
van fluisterende woorden
omhels de troost
die ik schenken mag
denk aan momenten
in toekomst verborgen
waar ik zachtjes een lach
aan jouw ogen
ontsteel…
Essen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
718 wij boomden over de liefde
stonden terloops stil bij het zijn
lichaam, sociale context, ziel
een vlaag existentiële angst
verjaagd met strelen en kussen
een moment om te vergeten
daarna waren wij nog meer
aan elkaar vertrouwd met
de koude sterren in het haar
hoorden de lege trein naar waar
onze monden smaakten naar
meer en namen waar van…
Koffie verkeerd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.046 Wanneer jij de laatste traan
veilig wegstopt in je jaszak
koud en kil tussen
de grote bos sleutels
voor die ene deur en
het laatste boodschappenlijstje
waar op staat
dat je vooral de koffie
niet moet vergeten
pakken kromme vingers
dat andere briefje
waar op staat
geschreven
ik weet niet hoe laat
ik thuis ben
wacht maar
niet…
ik had het voorbereid
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
6.345 het zat heel duidelijk in mijn hoofd
maar toen ik het papier vond,
en de pen om mee te schrijven,
kwam er niets meer uit mijn vingers
althans, niet wat ik ooit voelde
de warme woorden waar ik mee wilde strelen
waar u en bloc zou voor vallen
en begrijpen wat ik bedoelde
gelijk een potje biljart
ik stoot af in de hoop
de mooiste caramboles…
Gedoofde pit
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.911 waar eens het donker
lichaamswarmte schaduwde
hangt nu de duisternis koud
in de hoeken van de kamer
onstoffelijke silhouetten
besluipen intrinsieke wegen
zuchtjes tocht kieren
onzichtbaar infiltrerend
door de schuiframen
kaarsen verlichten nog zwak
de opgebrande avonduren
de dag glijdt als een geest
in de schaduw van de nacht
waar…
op het slagveld van poëzie
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
580 op het slagveld van poëzie
waar inspiratie word gemangeld
woorden blijven hangen
in opperste onbenulligheid
waar zinnen aan flarden worden geschoten
in grenzenloze onmacht
gedichten sterven in echo van adem
uitgeperst in huivering van gezichtsveld
maar gapend met mijn mond open
en in mijn simpel verlangen
en met mijn muze op schoot…
Verhard pad
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 Hoe zacht was het mos
onder onze voeten
toen wij
hand in hand
het pad betraden
dat ons leidde
naar een land
waar enkel wij
de beelden
van herkenden
hoe warm
voelde het zand
waar we
vol verwondering
een rustplaats vonden
voor verlangen
zeg me lief
of je dat nog weet
nu de weg bevroren is
en scherpe stenen
ons verwonden…
Gaudix
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
891 Vraatzuchtige machines slaan
gapende scheuren in de flanken
van de bergen om Granada,
de stad waar statige buurten
gestadig groeien op de korsten
van het gewonde landschap.
Wat steenworpen verder
liggen in koele grotten
de oudste huizen van Europa:
Barrio Troglodyte,
waar het licht al duizenden jaren
in perfecte stilte balanceert.…
Zo is het !
hartenkreet
2.4 met 19 stemmen
1.861 Waar ben ik
om
jouw woorden
op te vangen,
jouw klanken
op te slaan.
Waar ben ik
om
jouw kleuren
te begrijpen,
jouw geuren,
die nooit
overgaan.…
Een lach
hartenkreet
3.9 met 35 stemmen
4.370 Maar die blijven komen en je steunen,
waar je bij verdriet en pijn op kan leunen,
die blijven komen, om het even,
dat zijn vrienden voor het leven.…
Een taal zonder gebreken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
715 ergens zullen wij
elkaar ontmoeten
begroeten in ons stil moment
liefde laten spreken
opnieuw geboren worden
in een taal zonder gebreken
waar raken niet
alleen maar maken is
jij voelt wat je al wist
een levenlang gegist
naar waar en eerlijkheid
nu is het onze tijd
ontmoeten in begroeten
samen spreken in
een taal zonder gebreken…
Krakers en het maagdenhuis
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
725 ze heien
stampen nieuwbouw
uit de grond waar
slechts één generatie
het bestaan in een
naoorlogs leven vond
ze groeiden
bloeiden in de tijd
van flower power
beattles en de rolling stones
krakers en het maagdenhuis
zijn nu een mooie droom
de huizen
zijn gesloopt waar eens
de muizen op de tafel
dansten bij vertrek
worden nu de duurste…
In Tragedie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
490 In een wereld die nooit eindigt
Waar het eind begin in de rug kijkt
Stroomt een rivier van tranen
Daar huizen de verstoorde liefdes
In het land van sombere wolken
Het zonlicht zich zelden laat zien
Waar de liefde is bedekt met magma
Waaraan de cupido zich schroeit
In die wereld doolt de hoop
Eindeloos zoekend naar die ene…
Mijn laatste venster
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
583 Het weten sluist bewust
de dood de achterkamer binnen
waar de nacht is blijven steken
achter de half gesloten gordijnen
waar naakte schimmen vrijen
en de wereld ligt te vergeten
in het opdrogende zaad, wellicht
zijn engelen de nakomelingen van god
ik kan ze niets verbieden
want mijn brieven staan nog
ongeschreven in het spiegelschrift…
troosteres
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.623 aanhoudende stroom langs
verweerde kusten
die ons bestaan overstijgt
in broosheid berusten leert
waar weemoed in het gaan
en keren schuilt bij een teer
gemis over weerzien droomt
onder weidse luchten lasten
minder drukken in wiegend
avondrood worden verlicht
waar een mensenkind zich
door de zee gedragen weet
hier aldoor…