7523 resultaten.
Dronken vlammen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
508 zacht knetterde
het vuur de
verhalen van dronken
vlammen in de
kleine uurtjes
van de nacht als
het slapen wacht
nog speelt wind
met warme en
koude vlagen die
de gekruide geuren
van de maaltijd dragen
in het laatste kwartier
van de maan hier
zacht neuriet de groep
hun dank aan de gastheer
zingen vrouwen lachend
van een goede…
Jouw liefdesvlag
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
443 directieve
heel select vrijwel
niet te missen
maar overreding
heeft empathie nodig
om te groeien
tegenspraak blijft
door agressieve
elementen niet boeien
eenheid wordt
gesmeed door
harde woorden
van de menigte
die zich verenigde
onder jouw liefdesvlag
meegaandheid
is elkaar verstaan
in lichaamstaal waar
smeulend vuur ons zal
warmen…
Dit fluwelig samenspel
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
449 je lachte
ik zag de diepte
van je hart
in de rode kleur
van warme liefde
je was apart
onvergelijkbaar
met een ander
ook in de talen
die jij sprak
zij hebben al
levenslang een
andere verpakking
gehad in het samen
genieten van de inhoud
jouw syntaxis
was universeel
woorden zongen
melodieus hun
betekenis van ver
waar ogen…
Uiterst ijle hoogte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 je regenboogde
kleurde druppels
van horizon naar
hoog verdween in
het donker van de
bui waar wolken
nog net raakten
sissend viel
kou op de nog
warme grond
vernevelde tot mist
trok op in flarden
die scheurden door
de vlagende wind
later drogend
op zijn reis naar
uiterst ijle hoogte
tot in lengte van
dagen zullen alle
druppels…
Hysterische extase
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
473 je beweegt
gracieus en
frivool op de
langzame warme
strijk van een
onbekende viool
in het orkest
gegrepen door
de muziek
dans jij een
schoonheid vrij
die zelden zo
fraai met voeten
betreden is
jij en de melodie
trekken het publiek
uit een hysterische
extase voor het
wonder dat hier
zomaar op de
dansvloer geschiedt
zacht…
Opscheppen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 En mijn goedheid voelt,
als een warme deken.
De nachten nooit te donker,
De dagen nooit te lang.
Het is toch wel bijzonder,
als je zo rustig leven kan.
Heb ik nu teveel opgeschept?
Was mijn lepel te vol?
Ja, pas toch op
hoogmoed komt voor de val!
Als je wat dichter
bij de grond blijft
voel je daarvan,
niemendal.…
Zoals thuiskomen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
482 ja ik heb je
hand genomen
die witte
zacht vol dromen
die bij raken
al zo heerlijk
warm voelt
gewoon zoals
thuiskomen
we gaan
op pad niet
zomaar lopen
maar langs
de raakvlakken
van onze lach
het is ons plezier
dat wij als duurzaam
hebben gekozen
geen uitstoot
of ander nare
gnomen
speciaal de
mentale transitie
de interactie…
bloeiden letters
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
458 zij schreef
onder haar handen
bloeiden letters
tot woorden met
de warmrode inkt
van het leven
zij krulde de
rechte delen tot
een harmonische
dans verdiepte met
kleur iedere
kant tot een
emotioneel
expressief in
uiterst gevoelig
liggende tendensen
van zinnen in
warme analogen
die in alle bestaan
naar de uithoeken
van misverstand…
Paul
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
588 schitterde op planken maar was wars van schone schijn
Zijn typetjes verschenen regelmatig op de buis
Ze werden nationaal bekend bij menig kijker thuis
Naast koning van de lach was hij een dienaar van het kind
Zijn inzet wereldwijd was groot en was wat mensen bindt
We missen hem nu dat hij ons plotsklaps verlaten heeft
Zijn gulle lach en warme…
Panta Rhei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Bij ieder mens zal het gebeuren,
dat warme vriendschap soms plots wegkwijnt.
Dan is het over, het is voorbij,
wordt dus bedoeld met Panta Rhei.
Maar die twee mooie Griekse woorden,
zijn dan wel waar…, maar niks voor mij…
Toen ik kon praten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 ik opende
als baby
peuter kind
had altijd
een glimlach
omdat men
mij dan
aardig vond
ook vingertjes
pootjes en
handen
voor een aai
in plaats van
die nat
warme kussen
met tanden
ik heb ze
allemaal goed
onthouden
kinderen mannen
en vrouwen
toen ik kon
praten ben ik
ze gaan vragen
waarom waren
jullie vroeger zo
aardig voor…
Hitte in blauw
netgedicht
5.0 met 77 stemmen
402 jou herken ik
uit duizenden
je haar, neus
loop en lach
het zijn allemaal
delen van jouw
schitterende vlag
die je met grote
compassie laat zien
alles aan en in jou
is warm smeulend
net vlak voor de
uitslaande brand
om zuurstof stoeiend
waar in het eerste
vuur de vlammen
nog jagend loeien
en later gestaag in
hoogte groeien
danst…
Eerste zonnestralen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
762 ben ik niks om ze
te verzetten de lichtloze dagen,
voor de tijd vooruit valt ‘t te bezien
hoe ‘t daglicht kan bijdragen
met uitgestoken hand
de juiste weg terug te vinden
naar het moment dat we heerlijk dwaalden
elkaar voor het eerst in ‘t echt zagen
hoe mijn ogen ook blijven knipperen
jouw lach schemert daar doorheen
bij de eerste warme…
Waar het stil wordt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
569 En daar, in die warme stilte,
vind ik mezelf.
Ik ben thuis,
niet in de kamer,
maar in het loslaten.…
Tempelbed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
204 Ik vier mijn verlangens
op het tempelbed: niets
doen, kijken en ruiken
wat de priester beschrijft
zo is het mij vooraf verteld
Een oefening
mij te ontspannen in een grot
in het wild van de bergen
Zijn woorden zalven mijn zenuwen
en knopen ze los uit het binnenste
van mijn buik, ze spoelen mij af
met warme aandacht, herstellen
mijn spieren…
Woorden raken jouw hart niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
136 En als de avond valt,
hou ik ruimte open, warm en zacht,
waar jouw lach kan binnenkomen
zonder haast, zonder vraag.…
Aanwezigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Op weg naar huis passeer ik
de terrassen, vriendinnen
zitten ontspannen te praten
met een warme jas aan
Ik geniet van de gezelligheid
de verbondenheid
die me aantrekt en
waar ik afstand van neem
Ik hoef er niet bij te zijn
om op een geschikt moment
ter sprake te brengen
hoe het echt met ons gaat:
onze zielenroerselen
bij de persoonlijke…
Wat nou, macho...
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
3.635 Strak zijn gezicht
Glad geschoren
Strak zijn haar
Een man naar behoren
Flirtend lachen zijn ogen
Vrouwen hangen aan hem
Zijn ego voelt zo sterk
Warm is zijn zwoele stem
Strak zijn kleding
Mooie gladde vouw
Strak zijn sieraden
Een man voor elke vrouw
Schijn bedriegt o zo vaak
Macho’s lachen erom
Laten hun pokerface zien
Vaak in werkelijkheid…
om leven meer gewicht te geven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
729 handen wegen
ze delen plaats
en tijd met mij
geraapt om leven
meer gewicht te geven
ik ben slechts passant
hun voorland is het zand
de ongeziene korrels
vol herinnering
want eeuwigheid breekt
rotsen tot woestijnen
ik raakte ze, zij wisten
mijn emoties te verkleinen
een handvol zand
glijdt door mijn hand
de steen er naast die warm…
Verloren Paradijs
netgedicht
3.4 met 28 stemmen
2.757 Warme tranen koelen de kille pijn
om het verloren paradijs vol zonneschijn.…
Op de grond tegen een paal
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.433 op de grond tegen een paal
in een verlaten station
wachtend op een trein
die al jaren op zich laat wachten
de warme zon op mijn huid
alles is wazig, de waarheid verscholen
niet wetend waar naartoe
doch goed wetend vanwaar we komen
nadenken over de toekomst
in al haar aspecten
zoeken naar de juiste weg
en alles in goede banen proberen te leiden…
liep op blote voeten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.205 ik zag je
in een zacht ontmoeten
gras werd groener in het zoeken
je gaf me lenteweelde
in een wilde bloemenkleur
liep op blote voeten
de geur bleef hangen
tot het voorjaar gluurt
en toekomst warme uren duurt
er komen wolken voor de zon
ook jij draait je nu om
elkaar in tegenlicht bekijken
wie is er dom, wat was er stom
moeten we…
een zacht verbaasd gezicht
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
981 nooit echt
genietend hebt gekend
ik zie het blonde wicht
een zacht verbaasd
gezicht op deze wereld
handen schrijven
poëzie in zand en
dichten blanke duinen
we gingen op
en in elkaar toen vloed
het strand afstruinde
lachend naar een
halve maan die in
rood de zon opruimde
in geel heb ik
je liefgehad, de zee
bood ons haar warm…
Kamer
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.307 Beslotenheid
muren en geblindeerde ramen
Ik maak me klein, de kamer groot
Groeiend
Dwangmatigheid
Deur, ergens in dit omhulsel
Is de weg uit, want ik kwam toch ook
Binnen
Echoënd
Geluiden in pulserend ritme
Walsen vanuit mijn hart
Circuleren
Roepend
Ontvang ik mijn eigen woorden,
Mij omhelzend tot warme deken,
Cocon
Kamer…
onze handen elkaar verontrusten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
846 buiten zie ik de prunus
gevallen, verkreukt en gebleekt
door een zon die de lente vergeet
en schuilt achter wolken
het naderend groen
vraagt om de zomer
een warme wind maakt me in
donkergroen ruisen steeds lomer
daar aan de voet
van die boom wil ik rusten
samen met jou terwijl onze
handen elkaar verontrusten
maar ik ben een dromer…
liet in zacht gebaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.033 ik zocht wat je verborgen had
je ogen straalden een geheim
maar in je lach voelde ik
altijd het warme bij je zijn
je liet in zacht gebaar
ontdekken wie je was
ik volgde, zag je openen
in woorden die ik las
liep door je seizoenen
wist lente met je zomerzoenen
maar oogstte misverstand met
jouw mysterie in mijn hand
weer zijn we een…
je valschermhuisje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
826 je bent een lentekind
danst luchtig op de wind
die zingt in een zacht ruisje
draagt stil je valschermhuisje
jij zweeft op de thermiek
en daalt als je de zon
even niet ziet in de
schaduw van hoge bomen
de grond is warm
als je erop landt
zwarte aarde verwelkomt
je met lentehand
je pluist wat uit en
legt je valschermhuis te rusten…
Weerloos
hartenkreet
4.3 met 51 stemmen
1.726 Gedreven in de val van je hart
Weerloos voor onbepaalde tijd
Opgeslokt door je verschijning
Verdronken in blinde verliefdheid
Gevallen voor je lieve woorden
Je tedere lach om je mooie mond
De heerlijke passievolle nachten
En de dromen die ik bij jou vond
Geraakt door je kwetsbare kanten
Je ogen vol van warme bruine gloed
Een blik laat…
Schijndood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.419 terug hollend
over jarige liefdeslanen
en humorgraf
lacht ze nog steeds
nat rollend uit haar ogen
voelt zij zijn geestige adem
warm om haar heen
als bescherming
als zij stilstaat en zweeft
door al dat zwart en grijs
vertrekt ook haar witte glimlach
niet
nog steeds draagt zij
afscheidslinten in het haar
met spreuken en namen
die…
torens trillen krom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
687 de zomer komt
het land verkennen
uit een koele zee
blauwe lucht en
zoele winden nemen
al haar geuren mee
ze zindert
richting horizon
kleurt weide geel
torens trillen krom
de warme lucht
wordt hen te veel
vogelkoren zijn verstomd
mensen worden mat
siësta biedt serene rust
er is niemand meer op pad
zon zal blijven stoven
tot…