6196 resultaten.
mystieke bruiloft van de roos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
320 Conjunctio is de roos die zichzelf kust:
liefde die de wond genas
door de wond te zijn,
de bloem die voltooide
door zichzelf te zijn.
De ziel is nu roos.…
HULPLIJN
snelsonnet
4.2 met 58 stemmen
4.115 Hallo ? U worstelt met een doodsverlangen ?
De medewerkers zijn thans in gesprek…
Wablief ? U heeft de strop al om uw nek ?
Ik kom zó bij u, blijft u even hangen.
We komen er wel uit, uit uw problemen,
dat lukt, daarop kunt u vergif innemen.…
Samenleving
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 De samenleving is een kader,
het leven kostbaar en uniek,
Maar de mens kent geen God de Vader
En de vrede is zo ziek.
Oorlog, diefstal en geld,
zijn dagelijkse dingen.
Steeds zoekt men naar geweld
om zich in deze gemeenschap op te dringen.
Oorlog brengt geen vrede,
maar vrede brengt geluk.
Geluk dat brengt ons liefde
en ware liefde kan…
SAMEN MET MIJ HUILEN
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
736 Als jij eens in mijn hart kon kijken
en zien wat jij daar hebt aangericht
Dan zou je niet meer van mij wijken
en huilde je samen met mij wellicht
Als jij eens in mijn hart kon toeven
en zien hoeveel pijn er tezamen ligt
Dan zag je ook, ik ben heel droef en
schreide je samen met mij, wellicht
Als jij eens in hart mijn kon wonen
en er…
Spraakwaterkind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
712 Haar pantser van woorden
waar men zich aan raakt
is door haar niet bezield
haar lichaam voelt naakt
ook al worden mensen door taal soms bezeerd
het vergeten van woorden is haar niet geleerd
spraakwater loopt in de mond stroomt door het bloed
de stem spreekt zichzelf zoals een stem dat wel moet.…
verpakt in wat rood
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
846 nog luiden klokken
in de dorpen het weten
lopen boerinnen met eten
verpakt in wat rood
naar de koelte van bomen
vlak langs de sloot
boodschappen tijd voor
hen die de uren vergeten
in wijding aan werk
de handen zo nijver
zichzelf niet wetend
in een toomloze ijver
donkeren klanken van rouwen
tingelen trouwen en luiden als
geestelijke…
Werelden zonder jou
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.613 In de eerste wereld
zouden dromen bedriegen
schuwden schaduwen zichzelf
begon haar waarheid te liegen
In de tweede wereld
daar straalde de zwarte zon
bleef haar leeftijd eeuwig elf
omdat ze niet ontsnappen kon
In de derde wereld
raakte het verleden nooit af
steeds herhaald in dieper zelf
ontkenden rozen jouw stille graf
In de huidige…
Gerijpt gedronken
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
2.674 Bloed kleurt het hart scharlaken rood
gerijpt om zichzelf te verschenken
traag ademend haar ziel te drenken
in de leegte die zijn blik haar bood.…
achilleshiel
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.719 met zoetgevooisde stem
versiert hij jonge vrouwen
zal nimmer van hen houden
zoals zij niet van hem
met een omfloerste blik
kijkt hij naar jonge meisjes
belooft hen zoete ijsjes
voor een verdorven lik
met rooddoorlopen ogen
begluurt hij jonge heren
wil hen van alles leren
óók wat zij niet mogen
met zijn gladde praatjes
laat hij zichzelf…
Een clown
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.362 Een echte clown is meestal een wat trieste man
Die in de droefheid van zijn geest
De mensen beelden tonen kan
Die leedvermaak opwekken bij het publiek
En dingen oplicht uit het ongerijmde
Ze lachen dan
Een clown is niet zo’n lachebek
Hij is een serieuze ziel
Die uit zijn innerlijk de draak steekt
Met zichzelf en met het leven
Die voelt…
Je hebt als ouder één kans...
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.744 Door zijn kind ging hij beseffen
Dat je het als kind moet treffen
Wat je meekrijgt in je leven
Welke bodem je is gegeven
Hij keek naar zijn kleine vent
Waarin hij zichzelf zo herkent
Nieuwsgierig, vol levenslust
Iedere dag lerend, onbewust
Zo'n kind mag je vaderlijk leiden
Dat is zo waardevol voor beiden
Maar al ben je als vent nog zo…
Tot dan de stilte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
9.720 noemen
maar ik wil eindelijk eens weten hoe
en dus kom ik morgen naar je toe
met in mijn armen verse bloemen
als je mijn hart niets geven wil
zullen ze verdorren en gebogen treuren
maar bij een verlangen avonden geuren
en bloeien gelijk onze liefde stil
omdat zij alt’ de waarheid vertellen
vaar ik blind op kleur en geuren
die met zichzelf…
Het roze versje van Ho en Mo
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.294 Maar de hanenjongens, Ho en Mo geheten,
slaakten weliswaar zeer liefdevolle kreten
die waren niet bedoeld voor de hennenschaar,
maar helemaal voor zichzelf, voor elkaar.…
Hij stuurde haar...
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
948 bekoren
en ze zong hard mee
het klonk als muziek in de oren
Hij stuurde haar bloemen
met lintjes en een strik
het zou haar doen ontluiken
emotie in een ogenblik
ze kon het zelfs ruiken
Hij stuurde haar brieven
veel woorden, veel gezegd
haar mond vormde een lach
en de brief maar weggelegd
zodat ze opeens zinnen zag…
Hij stuurde haar zichzelf…
Voorjaar?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
653 De wind krijgt vat
op zichzelf, ik beluister
de stammen, ik hoor nieuwe
stemmen uit hout
gekraak, rijk getooid,
gerooid van oude bast
op helder licht verlaat
in beregend struikgewas
schrijdend in zacht gewaad
twijgen in bleek contrast
schieten straks vuur en vlam
met bloesems op hun schoot
ander leven klemt zich vast
loom hangend aan…
Het toneel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
628 Niemand is nog naar zichzelf op zoek.
Het toneel waarop we ooit konden leven,
blijft leeg, het lijkt ons om het even.
Voorbij is de kans op een open doek.…
de schelp en het doel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
706 Onrustig dwaalt zijn pelgrimsoog
hij spreekt mistroostig in zichzelf
het doel is oneindig weg
hoe ver moet ik niet gaan
om daarginder te geraken
Naast hem spreekt de proost
van het broedergenootschap
dit is zoals het was
de grande route
waar mensen zich op begeven
met velerlei bestemming of reden
misschien de pest de post
onrust in het…
vriendschap
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
552 de wind voor je zijn
wanneer de zeilen van je schip
smachten naar een lichte zucht
maar bind me niet
ontneem mij niet de snelheid
dat het leven mij vraagt
voor eigen gewin
ik zal je vriend zijn
om de deur tot leven te openen
zonodig wegen voor je effenen
maar bind mij niet
maak geen verwachtingen
wie mijn vrijheid bindt
legt zichzelf…
GOLGOTHA III
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Ga er maar aan staan
drievoudig gevangen in brons
op een heuvel waar men de aarde eet
als het allerlaatste brood
er is er een die vraagt waarom
hij heeft de armen tot de hemel geheven
de roep om vergeving op de lippen
weet dat aan alles een einde komt
stijgt hij hier boven zichzelf uit
loodrecht in de lijn van een hogere sfeer
gehangen…
'Schijn bedriegt niet altijd'
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
537 Tegendraadse naald
vermaant het kompas
de windroos op te prikken
om de bittere gal
eenduidig te slikken
compositie van vals geluid
en tot matiging dwingt
op zichzelf een radicaal besluit.…
HET STILLE LATER (1)
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.614 het was in dit meer
dit water
waarin haar zoon van acht
verdronken was
het water lag stil
windstil
vogels eerbiedig zacht
aan de grote waterplas
een bloem
voor de derde keer
ze boog voorover
en spiegelde zichzelf
een traan viel te water
om haar zoon van elf
die wegdreef in rimpels
met een bloem
naar het stille later
( met dit…
ik heb je godvergeten lief
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
859 goden
met geschenken die je
laten denken aan liefde
die met warme ogen je een
gouden toekomst doen geloven
je zwaait met sluiers en
onthult voor wie wil kijken
er is niemand om te vergelijken
vrienden heb je al genoeg gezien
mag ik je minnaar zijn misschien
ik heb je godvergeten lief
voel niet het strelen van hun
klauwen, van zichzelf…
In de klei van tijd .....
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
786 Niet gebonden aan regels
schrijft het verhaal
in hartstochtelijke zinnen
zichzelf naar het einde.…
Zinloos geweld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.072 Met een kronkel in het hoofd
18 jaar en op sensatie belust
altijd sterk in zichzelf geloofd
een leven vol onrust
Aangekomen in de binnenstad
alles en iedereen irriteert
altijd een grote mond gehad
in zijn ogen gaat alles verkeerd
De druppel van de uitdaging
een explosie van agressie
bij de politie ondervraging
het blijkt een…
Dit Eiland
gedicht
3.4 met 29 stemmen
9.959 Wel kan men daar gaan staan uitkijken
over het eeuwig veranderlijk
zichzelf blijvende water,
ervaren dat tussen benauwenis
en ruimtezucht een afgepaald
maar onbeklemd domein kan liggen:
dit met een dagmars af te ronden
eiland.
-------------------------------------------------------
Uit: 'Heden voelen mijn voeten zich goed', 2002.…
haar vergeten ik
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 langzaam
met wisselende helderheid
naar steeds grotere leegten
in het heden
stervend dood
waar toekomst
een afnemend
verleden kent:
een ongevraagd
genadebrood
zieltogend
gaat zij voort in
nakende ellende
totdat ook het kind
in haar
geen weet meer heeft
van er zijn
of te worden bemind
zij kijkt, zo lijkt,
nog diep in zichzelf…
Rembrandt een rare kwast
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
863 Lastman Rubens
Titiaan Tintoretto
lieten Lazarus door Jezus'
wonder kwik herrijzen
in het aangezicht
van Martha en Maria Magdalena
fris van de lever
op en top klaar voor de sport
voor na het evangelie
die kwast van ene Van Rijn
liet echter de man weder opstaan
in kadavergroen licht
niet eens bovennatuurlijk
maar uit zichzelf
dames…
Rekeningrijmen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.473 Beu ben ik uw klitten ouwe wijven
van vuil bescheten tenen die zo kien
met traan, met tuit, gejank en gegrien
menig congres spiralen naar kijven
het plan is gevat ver weg te blijven
van zwijnerij niet aan te zien
geen woorden voor en bovendien
mis ik de lust, de lol in schrijven
vertel eens: wat kan iemand drijven
zichzelf te lonen met…
Sterrenstroom
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
573 de geur van afwezigheid
in stilte bekranst
dooft geen sterren
in de zomer noch in de herfst
er zijn soms
geen woorden in gedachten
die lichtslierten laten stijgen
in de dag
of in het avondzwijgen
nauwelijks zichtbaar in die diepe stroom
beeft zacht en in zichzelf verloren
een tengere vogel
nog diep gebogen
met angst om haar…
Ballons
gedicht
3.0 met 20 stemmen
20.449 Glijdend in van hun voorlopigheid
De perfectie, tot de warme lucht op is
En zij, uit zichzelf, zij dan dalen.
-----------------------------------------------------
uit: 'Pornschlegel en andere gedichten', 1988.…