7099 resultaten.
Lieflijk groen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 Niemand kan in dit lommerrijk
nog veewagons zien gaan.
Er staken vergeefs handen uit.
Op die dag.
Trok toen de hemel grauw dicht,
liet er een God locomotieven vastlopen?
Of was het een dag zoals nu,
verscholen in lieflijk groen?…
Ooit misschien
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
689 ‘k Had dit nooit gedacht,
’t Kwam totaal onverwacht,
Je zei ; ” Ik ga met je mee”,
Waarom zei ik geen nee,
Je nam mijn hand,
En gaf die kus,
Het ging zo snel,
Zo onbewust,
De spijt en schuld, die kwam nadien,
Hopelijk had niemand ons gezien,
Je hoort bij haar,
En niet bij mij,
Ze heeft je nodig aan haar zij,
We weten niet nog voor hoelang…
Hier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 was hij maar hier, want niemand kent me beter
ik ben betoverd door zijn mooie stem
en de eenzaamheid besluipt me stil
terwijl ik de seconden vermenigvuldig, zonder hem
toen de dagen nog roze waren zong ik mijn liedje
voor een publiek van gedachten en hoop
liefde laat zich niet vangen door woorden
net als het verlangen dat van mijn stem af droop…
laat me niet alleen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
562 Het stapelbed wiegt
heen en weer
het kraakt
jij gilt
en ziet hen
keer op keer
hun lege ogen staren je aan
ze blijven je achtervolgen
je blijft alleen achter
hongerig en moe
niemand om voor je te zorgen
armen sleuren je krachtig mee
je probeert je nog te verzetten
maar niets doet er nu nog toe
niets zal jou nu nog beletten…
Purmerend vergane tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 Zij is op de kaasmarkt geboren
als een man wilde- zag hij haar staan
je had er eens goed moeten horen
dan ging zij er niet meer vandaan
Griet Purmetreutel werd zij genoemd
lokte vele kerels in haar bres
werd zij er vermoord en ook verdoemd
op het fraai stadhuis bordes
voor een uitvaart bleek geen cent
was het niet wat zij verdiende
niemand…
Herinneringen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Herinneringen aan mijn jeugd
lijken soms
in mijn geest vervreemd
alsof ik toen een ander kind was
dan ik nu zou willen zijn
en ik herhaal soms de vraag
die ik mij als kind zo vaak stelde
wat heeft het allemaal voor zin
als er echt niemand van mij houdt
dan draai ik het geluid van de radio
wat zachter richting regenwoud
en beweer dat…
Droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
540 Uit alle lagen van de bevolking
haalde jij dorst
ik heb er over gelezen
in tijdschriften de tijd niet waard
boeken die niemand anders
wilde lezen
je draaide je om
keerde terug onder zon
en zakte langzaam in grond
om in diepte te dwalen
ik kon je niet tegenhouden
hield mezelf niet in bedwang
bekende ook dorstig te zijn
en hongerig…
Ze strompelt daar
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
493 Ze strompelt daar, die oude vrouw,
met weemoed in haar ogen;
haar man al dood, nog in de rouw
en wachtend op wat mededogen,
maar niemand die haar groet of ziet;
de herfst glimt in de straten.
Wat ligt nu nog in het verschiet,
met wie kan ze nog praten?…
kanker
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.020 In alle staten
Heb ik de kliniek verlaten
Tranen langs mijn wangen
Niemand om ze op te vangen
In gedachten zag ik mij sterven
Wat met de kinderen
Wat met mijn partner
Wat met mij?…
De draak...
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.434 gevuld met leegheid
Alle waaroms zijn in een mist verzopen
en de antwoorden verteerd door het drakenvuur
Helse pijnen vinden blarend een weg
De draak zal worden bestreden met een gifkuur
De draak heeft zijn vuur uitgespuwd
in de diepste lagen van mijn vrouwelijkheid
Niets dan een ontzield, verwoest lichaam
De draak sluipt en helaas, niemand…
Bestemming onbekend
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.067 Bezittingen verkocht de deur is afgesloten
Weg van deze plek hier is hartebloed vergoten
Bestemming onbekend ik heb geen route uitgezet
Naar waar niemand mij nog kent spontaan en onbesmet
Als zelfverklaard verliezer wandel ik mijn hazenpad
Op weg naar een huzarenstuk in een naïve nieuwe stad
Een hoed op nieuwe pleinen bezield door scoringsdrang…
Vragende ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 je dacht
dat geven
je leven was
zij hebben
alles genomen
je kracht en je lach
jij kon het
niet meer aan
bent er aan onderdoor gegaan
jouw bron
is na jarenlang wellen
droog komen te staan
nu zijn er alleen
vragende ogen
niemand om je heen
jij hebt nemen moeten leren
met kleine stappen proberen
wat anderen geven te accepteren…
Jong Oud
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
816 Hoe kun je doodgaan onderweg
en toch gewoon nog leven
en niemand die het ziet
Waar is dat kind gebleven?…
sterker
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.274 Jaren die vergaan
Met een masker op mijn gezicht
Niemand had het ooit gedacht
Ik voelde mij voor iedereen verplicht
Jaren die vergaan
Om het goed te doen in andermans ogen
Mijn ware gevoelens aan de kant zetten
Hoe kom ik aan zo'n vermogen?…
"NEXT TO NORMAL"
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
712 Ik mis de toppen en de dalen
want nu is echt, echt alles vlak
medisch is dit wel een wonder
maar het verwonderen is er af
Nu ben ik voor altijd rustig
niemand heeft meer last van mij
alles is me om het lieve even
november, maart of de maand mei
Ik kijk wat droevig en meewarig
en de anderen doen dat ook
zeggen, vroeger was ze zo meelevend…
Een stem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
801 Een stem riep mijn naam
zag niemand staan
toch wist ik welke weg te nemen
terug in het verleden
waar schemer nog altijd strijdt
het opnieuw doorleven
de schaduw weerstaan
dan alles achter laten
ballast weg om door te gaan
die stem bracht me ook terug
plots braken wolken open
waardoor het zonlicht scheen
toen besefte ik dat schaduw
voorgoed…
Ik verheug mij in de HEER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Ik verheug mij in de HEER
Er is niemand die Hem kan evenaren
Hij wil mij in Zijn goedheid bewaren
Zijn liefde keert steeds weer.
Ik verheug mij in de HEER
Hij wil mij bevrijden van alle kwaad
Hij is mijn sterke rots en toeverlaat
Ik zing een loflied, Hem ter eer.…
ik ben
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
461 maar niemand weet dat
soms zit ik op de fiets
op weg naar werk of de winkel
en afvraag mezelf
al dat verkeer om mij heen
gaan jullie ook
dezelfde kant op of
ben ik de enige die
vandaag een boodschap heeft
keer ik terug op schreden,
platgetreden fietspaden
schappen leeggekocht
keukenkasten gevuld
voorraad verraadt
mijn angst tekort…
kapot
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
892 ik ben soms zo kapot
ik moet opstaan ik weet het
maar wie weet mijn verdriet
niemand weet dat en hoe erg het is
dat mijn lief zomaar is weggelopen
maar vermoorden kan ik haar niet
dan maar mijn m'n dochter en m'n zoon
en mezelf erbij en dan hang ik daar
met bloed zweet en tranen of zoiets
ik drink teveel en ik mis mijn vrouw
en…
Meer niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 verfraait
ik ben de zon waar de aarde om draait
ik ben de wind die de bladeren wegveegt
ik ben instinct dat iedereen beweegt
ik ben het vuur dat de aarde vruchtbaarheid zal geven
ik ben de lucht die het lichaam doet leven
ik ben een natuurramp die levens verwoest
ik ben opgegroeid, omdat het door een foute keuze moest
ik ben de wereld zoals niemand…
Het meisje dat Nolens las
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.035 Ze diende niemand van repliek
al dreven ze de spot met haar
dan nog, geen woord in ‘t openbaar
bevreesd voor dat vilein publiek
zocht zij beschutting in de kerk
want daar, bij haar geliefd triptiek
van moeder, kind - het scheppingswerk –
was zij gelijk ’t perfecte naakt
en pas misvormd in haar kroniek
normaal geboren, gek gemaakt.…
in mezelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.344 toch niet helemaal
werken
eerst toch weer
durven hopen
diezelfde hoop
wordt nu weer afgenomen
bruusk en zonder waarschuwing
de ziekte laat weer
van zich horen
ik weet het wel
ik heb je wel gehoord
het liefst houd ik
mijn handen over mijn oren
mijn handen voor mijn gezicht
dan moet ik er niet naar kijken
en toch
houdt niets of niemand…
nagels in huid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
494 wanneer vingers klauwen
rond de vleesgeworden lust voor
het oog
schuurt angst in droge kelen –letterlijk-
tot schorre kreten vroeg of laat
de straat verlaten
een land bukt
haar juk drukt zwaar door overmacht
daar hurkt een kind, het huilt
in alle hoeken van de stad; maar niemand hoort
wanneer het wacht
op huid in rauwe flarden, want…
Ik ervaar je
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
885 In de sterren zie ik jouw lach
In de wind hoor ik jouw stem
In de zon voel ik jouw armen om me heen
Ik ervaar je in alles
Laat niemand verliefd op je worden
Mijn longen willen zich vullen met jouw lucht
Ik wil in je ogen vol van de zee mezelf kwijtraken
Ik ervaar je in alles
Het is me niet gelukt om in je ogen mezelf kwijt te raken
Hetgeen…
Ver in het verschiet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
863 De berk treurt naast de wilg
beroofd van hun laatste bladeren
die langzaam liggen te vergaan
tot humus voor het nieuwe jaar
dat teert op oude resten
Maar het gloren van het begin
van wellicht een nieuwe lente
ligt nog ver in het verschiet
terwijl de ene bijna-dode
voorrang vraagt boven de andere
Niemand zei dat het makkelijk was
maar…
MOBIELTJE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
562 toch eens aan dat arme zieltje
Ze zit daar alleen met haar mobieltje
Geen oog voor anderen om zich heen
Ze waant zich denkelijk heel alleen
Met een starende blik op het display
Flitsen haar vingers van boven naar benêe
De wereld om haar heen is niet in tel
Ze gaat volledig op in haar spel
Te midden van anderen gaat ze maar door
Ze gunt niemand…
De drup van regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 zag de klinkers
glinsteren in het neonlicht
verdwaald door koude regen
had haast maar
wist niet meer waarheen
kwam verder niemand tegen
hoorde stemmen in paniek
uit een groezelig portiek
in passeren werd gezwegen
voelde hoe de wereld sloot
kou het bot verkilde
omdat de dood mij wilde
zag licht bewegen
in een opklarend raam
de wenk…
Begrip
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
652 Wie zal mij begrijpen
het leven wat ik leef
wat te doorstaan
iedere dag opnieuw
Wat gaat er voor
wie komt er achter aan
ik leg het mezelf op
daar verandert geen ziel wat aan
Ik kan niemand iets kwalijk nemen
het is lastig om mee om te gaan
maar wat begrip extra voor mij
of vraag ik nu teveel
Ik moet voor mezelf opkomen
is een wijze…
De mensenvlo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Niemand is met vlooienleed begaan.…
Vervagen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
623 Ik dacht zojuist aan jou
net zoals gisteren
en elke dag sinds het gemis begon
hoe kon ik weten
dat verdriet de leegte dieper maakt
zoals het water traag
de bedding schuurt van een rivier
niemand heeft me ooit verteld
waarheen een zwarte zwaluw vliegt
als tijd de horizon vervaagt
zoals ook jij me niet vertellen kon waarheen
je zei…